Να αρχίσω με ορισμένα γενικά σχόλια σχετικά με το άτυπο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που συνεδρίασε σήμερα, στο οποίο συζητήθηκαν δύο θέματα τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για την Ελλάδα. Το πρώτο αφορά την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας και το δεύτερο αφορά τη Συνθήκη για τη σταθερότητα, το συντονισμό και τη διακυβέρνηση στην Ευρωζώνη. Θα πω μόνο λίγα πράγματα γι’ αυτά, για να έρθω στα θέματα που αφορούν περισσότερο τη χώρα μας.

Τα δύο σημεία που θα ήθελα να επισημάνω, που αφορούν τα συμπεράσματα που προέκυψαν από τη συζήτηση σχετικά με μέτρα που προωθούν την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας είναι, πρώτον, η τόνωση της απασχόλησης, μέτρα για την τόνωση της απασχόλησης, ιδίως στους νέους, ένα ζήτημα που κατεξοχήν αφορά την Ελλάδα γιατί όπως θα γνωρίζετε το ποσοστό ανεργίας των νέων στην Ελλάδα υπερβαίνει το 40%.

Επομένως τα μέτρα τα οποία περιλαμβάνονται στα συμπεράσματα του σημερινού Συμβουλίου έχουν ιδιαίτερη σημασία για την καταπολέμηση του φαινομένου της ανεργίας των νέων. Και μεταξύ των συγκεκριμένων μέτρων που περιλαμβάνονται είναι και η διάθεση κεφαλαίων από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την αύξηση της απασχόλησης και της κατάρτισης των νέων, καθώς και η στήριξη της νεανικής επιχειρηματικότητας μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου.

Ένας άλλος τομέας που έχει μεγάλο ενδιαφέρον για την Ελλάδα αφορά τη χρηματοδότηση της οικονομίας – ειδικότερα η ενίσχυση της χρηματοδότησης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες σήμερα αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα ρευστότητας. Μεταξύ των μέτρων που αποφασίστηκαν είναι η μεγαλύτερη ενεργοποίηση των διαρθρωτικών κεφαλαίων, του ΕΣΠΑ, καθώς και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων για τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των υποδομών.

Τέλος θα ήθελα να επισημάνω ότι συζητήσαμε, την προηγούμενη φορά που συναντηθήκαμε εδώ, αναλυτικά, τη σημασία της νέας Συνθήκης για τη σταθερότητα, το συντονισμό και τη διακυβέρνηση στην Ευρωζώνη. Η Συνθήκη αυτή εγκρίθηκε σήμερα από το Συμβούλιο και πιστεύω ότι η συμβολή της στη διασφάλιση της δημοσιονομικής σταθερότητας στο μέλλον θα είναι ιδιαίτερα σημαντική. Είναι ένα μεγάλο βήμα θεσμικό, το οποίο εκτός από τη δημοσιονομική σύγκλιση αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την οικονομική εμβάθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τέλος, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενημέρωσα τους ηγέτες για την πορεία των διαβουλεύσεων με τους ιδιώτες πιστωτές και για την πρόοδο των συζητήσεων με την τρόικα σχετικά με το Οικονομικό Πρόγραμμα 2012-2015.

Σε ό,τι αφορά την εθελούσια αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους (το γνωστό PSI) έχει γίνει σημαντική πρόοδος στις βασικές οικονομικές παραμέτρους. Τις επόμενες μέρες θα συνεχιστούν οι σχετικές συζητήσεις, και η επιδίωξη είναι να επιτευχθεί συμφωνία παράλληλα με την ολοκλήρωση των διαβουλεύσεων για το νέο οικονομικό πρόγραμμα της Ελλάδας.

Έως το τέλος της εβδομάδας επιδιώκουμε να ολοκληρώσουμε τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα, όσον αφορά το οικονομικό πρόγραμμα, και παρά τις δυσκολίες που εξακολουθούν να υπάρχουν, επιδίωξη είναι η συμφωνία αυτή να ολοκληρωθεί ως το τέλος της εβδομάδος.

Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναφέρθηκα επίσης στις διαρθρωτικές αλλαγές και άλλες πολιτικές που προωθούμε για τη βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος, την απελευθέρωση των επαγγελμάτων και υπηρεσιών, καθώς και άλλα μέτρα τα οποία λαμβάνονται προκειμένου να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Τους ενημέρωσα επίσης για τα τελευταία στοιχεία τα οποία αποτυπώνουν τις προσπάθειες που έχει καταβάλει η χώρα μας, τα αποτελέσματα των προσπαθειών. Θα ήθελα να επισημάνω μόνο δύο αριθμούς οι οποίοι πιστεύω ότι συνοψίζουν σε πολύ μεγάλο βαθμό την πρόοδο που έχει σημειωθεί προς την αποκατάσταση της δημοσιονομικής ισορροπίας, καθώς και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας.

Την τελευταία διετία το πρωτογενές δημοσιονομικό έλλειμμα, δηλαδή το δημοσιονομικό έλλειμμα αφού αφαιρεθούν οι πληρωμές τόκων του χρέους, μειώθηκε κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ και έφτασε το 2011 στο 2,4% του ΑΕΠ. Αυτό δείχνει τη μεγάλη δημοσιονομική πρόοδο που σημειώθηκε, κάτι που αποτυπώνεται και στη μείωση του συνολικού ελλείμματος το οποίο όμως εξακολουθεί να επιβαρύνεται πάρα πολύ από τη δαπάνη που συνδέεται με την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους.

Τέλος, είναι εξίσου σημαντικό να επισημανθεί κάτι που επισήμανα επίσης κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ότι τα τελευταία δύο έτη, δηλαδή το 2010 και το 2011, η ελληνική οικονομία ανέκτησε το 1/3 της ανταγωνιστικότητας που είχε χάσει μεταξύ του 2000 και του 2009, στη δεκαετία αυτή, έναντι όλων των εμπορικών της εταίρων, και ανέκτησε επίσης το 50% περίπου της ανταγωνιστικότητας που είχε χάσει κατά τη δεκαετία 2000-2009 έναντι των εταίρων της στην ευρωζώνη.

Αυτό δείχνει ότι η προσαρμογή της οικονομίας είχε ως αποτέλεσμα τη σημαντική ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας μέσα σε δύο χρόνια. Ωστόσο πρέπει να γίνουν πρόσθετα βήματα προκειμένου η ελληνική οικονομία να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητά της σε ένα επίπεδο που θα ενισχύσει την οικονομική δραστηριότητα, την ανάπτυξη, και θα συμβάλει στη σταδιακή απορρόφηση της ανεργίας.
Τέλος, επισήμανα κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προωθήσει όλες τις κατάλληλες αλλαγές για την οικονομική ανόρθωση της χώρας, προκειμένου να πιάσουν τόπο οι θυσίες των ελλήνων πολιτών.

Πιστεύω ότι έχετε ήδη δει από τα συμπεράσματα του άτυπου Συμβουλίου τη σχετική παράγραφο η οποία αναφέρεται στην Ελλάδα, και ειδικότερα θα ήθελα να επισημάνω ότι οι ηγέτες κάλεσαν τις ελληνικές αρχές και όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, βασικά αυτό είναι μια αναφορά στην τρόικα, να ολοκληρώσουν τις διαπραγματεύσεις για το νέο πρόγραμμα τις επόμενες μέρες.

Επισήμαναν ότι η αποκατάσταση της αξιοπιστίας απαιτεί όλα τα πολιτικά κόμματα να δεσμευτούν αμετάκλητα στο νέο πρόγραμμα. Επίσης κάλεσαν τους υπουργούς Οικονομικών να προχωρήσουν σε όλα τα απαραίτητα βήματα για την εφαρμογή της συμφωνίας του PSI και να υιοθετήσουν το νέο πρόγραμμα εγκαίρως για την ανακοίνωση του PSI στα μέσα του Φεβρουαρίου.

Τώρα είμαι στη διάθεσή σας για ορισμένες ερωτήσεις.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΣΤΑΘΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ) Κύριε Πρόεδρε, μια γενική αντίληψή σας: οι σημερινές αποφάσεις αλλάζουν το κλίμα της μεμψιμοιρίας, της απογοήτευσης, της άρνησης που επικρατεί στην Ελλάδα, κατά την εκτίμησή σας; Δηλαδή αυτά τα μέτρα για χρηματοδότηση μικροεπιχειρήσεων, η ανεργία των νέων ιδιαίτερα κτλ, είναι τέτοια που θα ληφθούν αμέσως ώστε να αλλάξει το κλίμα;

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ Τα μέτρα αυτά είναι ιδιαίτερα σημαντικά, αλλά προκειμένου να εφαρμοστούν με αποτελεσματικό τρόπο θα πρέπει, πρώτον, σε εθνικό επίπεδο να προγραμματιστούν και να υλοποιηθούν οι απαιτούμενες δράσεις, και επιπλέον σε ευρωπαϊκό επίπεδο να προωθηθούν οι ενέργειες εκείνες οι οποίες θα συντελέσουν μέσα από τη χρηματοδότηση και μέσα από την ενεργοποίηση των διαφόρων προγραμμάτων να ενισχυθεί η δραστηριότητα και να περιοριστεί ειδικότερα το ποσοστό ανεργίας.

Δεν είναι μέτρα τα οποία θα έχουν άμεσα θετική επίπτωση, γιατί όλα τα μέτρα απαιτούν προεργασία και προετοιμασία προκειμένου να υλοποιηθούν. Αλλά πιστεύω ότι έχει σημασία ότι λήφθηκαν αυτές οι αποφάσεις. Πιστεύω επίσης ότι γενικότερα το γεγονός ότι το σημερινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επικεντρώθηκε σε θέματα ανάπτυξης και μείωσης της ανεργίας είναι ιδιαίτερα σημαντικό.

Τονίστηκε γενικότερα ότι όλες αυτές οι προσπάθειες που γίνονται, και τα μέτρα που λαμβάνονται ώστε να διασφαλιστεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα από τη μια πλευρά και να αποκατασταθεί η δημοσιονομική ισορροπία προκειμένου να αποδώσουν, πρέπει παράλληλα να συμπληρωθούν με δράσεις οι οποίες στηρίζουν την απασχόληση και προωθούν την ανάπτυξη.

Αυτό είναι ένα γενικό μήνυμα το οποίο διέπει τις σημερινές αποφάσεις και τη συζήτηση που έγινε, αλλά είναι πιστεύω ιδιαίτερα σημαντικό ότι δεν ήταν μια συζήτηση γενικών αρχών και αποτύπωσης στόχων, αλλά υπάρχει μια σειρά μέτρων τα οποία περιλαμβάνονται. Θα χρειαστεί όμως κάποιος χρόνος προκειμένου αυτά τα μέτρα να υλοποιηθούν στην πράξη. Απαιτείται επίσης και από τη δική μας την πλευρά αρκετή δουλειά ώστε να αξιοποιήσουμε τις νέες δυνατότητες και ευκαιρίες που δημιουργούνται.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΠΙΝΘΟΥΡΑΚΗΣ) Κύριε Πρόεδρε, αναφερθήκατε ότι υπάρχουν ακόμα κάποιες δυσκολίες. Θα θέλατε να εξειδικεύσετε ποιες είναι αυτές οι δυσκολίες οι οποίες παραμένουν στη διαπραγμάτευση με την τρόικα και επίσης εάν η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα δεν είναι η ευκταία; Υπάρχουν αυτή τη στιγμή κάποιες ενδείξεις πιο λαμπερές ότι ο δημόσιος τομέας θα μπορούσε να τον υποκαταστήσει;

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ Κοιτάξτε, οι συζητήσεις με την τρόικα αφορούν ένα μεγάλο φάσμα θεμάτων που συνδέονται και με τη δημοσιονομική πολιτική καθώς και με διαρθρωτικά μέτρα και άλλες πολιτικές που αποσκοπούν στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας. Νομίζω ότι σε αυτή τη φάση δεν θα ήταν σκόπιμο να αναφερθώ με λεπτομέρειες στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, αλλά πιστεύω ότι γενικά είναι γνωστές. Δηλαδή ειδικότερα οι απαιτούμενες προσαρμογές προκειμένου να μειωθεί ταχύτερα το δημοσιονομικό έλλειμμα μέσα από περικοπή των δαπανών, καθώς και οι προσαρμογές που απαιτούνται ώστε να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα μέσα από τη μείωση του κόστους εργασίας και της παραγωγής αποτελούν θέματα που είναι αντικείμενο συζήτησης και διαπραγμάτευσης σε αυτή τη φάση. Είναι δύο από τα θέματα τα οποία πρέπει να συζητηθούν διεξοδικότερα τις επόμενες μέρες.

Τώρα όσον αφορά το δεύτερο ερώτημα που θέσατε, η απάντηση εξαρτάται από το αποτέλεσμα της ολοκλήρωσης των διαπραγματεύσεων σχετικά με το πρόγραμμα, το οποίο θα προσδιορίσει τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας όπως θα αναθεωρηθούν με βάση το νέο πρόγραμμα για τα επόμενα χρόνια, καθώς και από το αποτέλεσμα της υλοποίησης του PSI.

Είναι δύσκολο σε αυτή τη φάση να προδικάσει κανένας με ακρίβεια εάν θα απαιτηθεί περαιτέρω στήριξη. Επιδίωξή μας είναι να αποφευχθεί η περαιτέρω χρηματοδοτική στήριξη από τους επίσημους πιστωτές, μέσα από την αποτελεσματική εφαρμογή του PSI και με την υιοθέτηση του νέου οικονομικού προγράμματος.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΙΟΡΔΑΝΗΣ ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ) Κύριε Πρόεδρε ήθελα να σας ρωτήσω, την προηγούμενη εβδομάδα με την έλευση της τρόικας εμείς τουλάχιστον που τα βλέπουμε απ’ έξω τα πράγματα καταλάβαμε ότι θα ήταν μια πολύ δύσκολη διαπραγμάτευση γιατί είναι πολύ σκληρά τα μέτρα που ζητάνε. Μετά και την αποψινή σύσκεψη η διαπραγμάτευση, θα λέγατε –επειδή καταλαβαίνω μας είπατε ότι είναι δύσκολο να μπείτε τώρα σε τι δυσκολίες υπάρχουν και να μας εξηγήσετε– μπαίνει σε καινούρια βάση; Ή μπορεί να γίνει καλύτερη διαπραγμάτευση;

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ Δεν έγινε διαπραγμάτευση. Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έγινε μια παρουσίαση και μια συζήτηση, και αργότερα ατύπως έγινε μια αλληλοενημέρωση για την πρόοδο που σημειώνεται και για τις συζητήσεις για την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων και των συζητήσεων, θα έλεγα, σχετικά με το PSI, λεπτομερέστερη, καθώς και των συζητήσεων που γίνονται με την τρόικα. Δεν ήταν αντικείμενο της σημερινής συνεδρίασης του Συμβουλίου θέματα που αφορούν ειδικότερα τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα. Αυτές γίνονται στην Αθήνα και θα συνεχιστούν στην Αθήνα τις επόμενες ημέρες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΙΟΡΔΑΝΗΣ ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ) Άρα τα μέτρα παραμένουν.

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ Τα μέτρα που συζητάμε παραμένουν στο τραπέζι, βεβαίως. Δεν αναμένεται ότι θ’ αλλάξουν αυτά τα μέτρα που υπάρχουν στο τραπέζι. Και δεν αναφέρομαι σε μέτρα, αναφέρομαι πρώτα απ’ όλα στους τομείς όπου ή μεταρρυθμίσεις ή μέτρα πρέπει να ληφθούν, αυτοί οι τομείς είναι γνωστοί και τα συζητούμενα μέτρα επίσης είναι στο τραπέζι για περαιτέρω εξέταση και διαπραγμάτευση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΙΤΤΑΡΑΣ) Επειδή έγινε μεγάλη συζήτηση τις τελευταίες ημέρες και ώρες για το θέμα του επιτρόπου, της επιτροπείας, τον τρόπο δημοσιονομικών, προϋπολογισμού κτλ., θέλετε να μας πείτε αν έγινε κάποια συζήτηση κατά τη διάρκεια της Συνόδου με τους 27, τι σας είπαν, τι τους είπατε, ποια είναι η θέση μας και αν επέμειναν κάποιοι εταίροι;

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ Δεν έγινε καμία συζήτηση γι’ αυτό το θέμα. Απολύτως καμία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΥΤΡΑΣ) Ένα από τα βασικά ζητήματα κ. Πρόεδρε που συζητούνται στην Ελλάδα τις τελευταίες ημέρες είναι τα μισθολογικά. Θέλουμε, αν μπορείτε τέλος πάντων, σ’ αυτό το σημείο που βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις, να μας πείτε ποια είναι ακριβώς η συζήτηση για τον 13ο και τον 14ο μισθό και για τον κατώτατο, αν με την εικόνα που παρουσιάστηκε στη Βουλή την προηγούμενη εβδομάδα θεωρείτε ότι αυτά τα μέτρα μπορούν να περάσουν από το ελληνικό κοινοβούλιο, που απαιτούνται, και επειδή είπατε στην αρχή ότι ζήτησαν οι εταίροι δεσμεύσεις από τα ελληνικά κόμματα, τι ακριβώς δεσμεύσεις ζήτησαν; Έγγραφες δεσμεύσεις, αρκεί η ψηφοφορία στη Βουλή, μια επιστολή ίσως;

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ Όπως σας είπα και πριν, σε μια περίοδο διαπραγματεύσεων και στο πλαίσιο αυτών των διαπραγματεύσεων δεν είναι σκόπιμο να αναφερθούν λεπτομέρειες για ειδικότερα θέματα τα οποία συζητούνται. Η ελληνική κυβέρνηση έχει τις θέσεις της, έχει και κόκκινες γραμμές, αλλά όταν μια διαπραγμάτευση είναι σε εξέλιξη, οι συγκεκριμένες θέσεις οι οποίες ενδεχομένως προσαρμόζονται και σταδιακά μέσα από τη συζήτηση η οποία γίνεται δεν είναι λογικό να αναφερθούν δημόσια. Ελπίζω σε λίγες μέρες, όταν καταλήξουμε, να μπορούμε λεπτομερέστερα να απαντήσουμε στο πρώτο ερώτημα. Το δεύτερο;

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΥΤΡΑΣ) Εάν σας προβληματίζει το θέμα της Βουλής, αν θα περάσουν τα μέτρα.

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ Τα κόμματα τα οποία συμμετέχουν και στηρίζουν την κυβέρνηση της έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης και ενέκριναν τις προγραμματικές της δηλώσεις. Και θεωρώ ότι είναι δέσμευση των κομμάτων να στηρίξουν την κυβέρνηση στην εκπλήρωση των δεσμεύσεων που η χώρα έχει έναντι των εταίρων, καθώς και στην ολοκλήρωση και εφαρμογή του νέου οικονομικού προγράμματος.

Πιστεύω ότι σε τελική ανάλυση οι έλληνες βουλευτές θα πράξουν το καθήκον τους με βασικό γνώμονα το συμφέρον της χώρας, και προκειμένου να μπορέσει η χώρα να ξεπεράσει την κρίση, να ολοκληρώσει την προσπάθεια για δημοσιονομική προσαρμογή και με τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και να επανέλθει σε μια τροχιά σταθερής και διατηρήσιμης ανάπτυξης.

Η εκτίμησή μου και η προσδοκία μου είναι ότι οι έλληνες βουλευτές αυτή την κρίσιμη στιγμή θα πράξουν το καθήκον τους για το συμφέρον της χώρας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΥΤΡΑΣ) Οι δεσμεύσεις που ζητήθηκαν;

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ Προφανώς αναφέρεται και στα συμπεράσματα του Συμβουλίου, ζητήθηκε από τα πολιτικά κόμματα να δεσμευθούν αμετάκλητα ότι θα στηρίξουν το πρόγραμμα. Ο συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο αυτό θα γίνει θα προσδιοριστεί στο μέλλον, αλλά δεν αναφέρεται σήμερα στα συμπεράσματα. Και όπως τόνισα μετά τη σύσκεψη με τους πολιτικούς αρχηγούς, η συνοχή των πολιτικών δυνάμεων έχει ιδιαίτερη σημασία και είναι ενδιαφέρον γιατί αυτό υπογραμμίζεται και εδώ και στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, προκειμένου το πρόγραμμα να αποκτήσει αξιοπιστία και προκειμένου να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα στην εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΡΗΣ) Κύριε Πρόεδρε ήθελα να σας ρωτήσω τι σας ανησυχεί περισσότερο, τι θα μπορούσε να πάει στραβά μέχρι το τέλος της εβδομάδας όσον αφορά κυρίως τις συζητήσεις με την τρόικα, τι είναι αυτό που σας φοβίζει περισσότερο;

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ Όπως σας είπα, η ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων απαιτεί συμφωνία σε ορισμένα δύσκολα θέματα, τα χρονικά περιθώρια είναι στενά, αλλά έχουμε προσηλωθεί όλοι απόλυτα στο στόχο της ολοκλήρωσης των σχετικών διαπραγματεύσεων με επιτυχία έως το τέλος της εβδομάδος.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΠΟΤΩΝΗΣ) Ακούσαμε κ. Πρόεδρε για όλα τα δύσκολα θέματα που είπατε και για την έκκλησή σας και για τους βουλευτές να κάνουν το καθήκον τους. Ο ελληνικός λαός τι έχει να ελπίζει; Ποιο μήνυμα στέλνετε σήμερα στους πολίτες που σας ακούνε;

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ Το μήνυμα στους πολίτες είναι ότι οι ευρωπαίοι εταίροι και οι θεσμικοί μας εταίροι έχουν έως τώρα δείξει με πολύ σαφή τρόπο την υποστήριξή τους στην Ελλάδα, τη χρηματοδοτική υποστήριξή τους στην Ελλάδα, αλλά επίσης και την υποστήριξή τους με τεχνική βοήθεια και άλλους τρόπους προκειμένου να συνεχίσει τη γιγάντια προσπάθεια που κάνει τα τελευταία δύο χρόνια για την ανόρθωση της οικονομίας. Η προσπάθεια αυτή συνεπάγεται σημαντικές θυσίες για τον ελληνικό λαό, οι οποίες αποτυπώνονται σε διάφορους δείκτες όπως είναι η υψηλή ανεργία και η μείωση των πραγματικών εισοδημάτων.

Αλλά πρόοδος έχει σημειωθεί η οποία είναι σημαντική. Έχει όμως ακόμα μεγαλύτερη σημασία να συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια με συνέπεια και αποφασιστικότητα προκειμένου να επιτύχουμε τους τελικούς στόχους. Και σε αυτή την κρίσιμη στιγμή πρέπει όλοι με σύνεση και ενότητα να στηρίξουμε την κυβέρνηση και τη χώρα, προκειμένου να ξεπεράσει την κρίση. Αυτό απαιτείται και για να μην χαθούν οι θυσίες που έγιναν, αλλά κυριότερα προκειμένου να επιτύχουμε ένα καλύτερο μέλλον για τη χώρα και για τα παιδιά μας.

Σας ευχαριστώ.

Π.ΚΑΨΗΣ: Καλησπέρα σας. Αν είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε αμέσως. Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, ο κ. Λουκάς Παπαδήμος.

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: Καλησπέρα σας. Να ξεκινήσω με ορισμένα σχόλια σχετικά με το βασικό θέμα αυτής της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης, που όπως γνωρίζετε αφορούσε το πακέτο μέτρων που ελήφθησαν και το οποίο αποτελείται από δύο δέσμες: η μία δέσμη αφορά την ενίσχυση του οικονομικού πυλώνα της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης ή εναλλακτικά μπορούμε να πούμε την ενίσχυση της οικονομικής διακυβέρνησης. Και η άλλη δέσμη μέτρων αφορά την αντιμετώπιση της κρίσης.

Κάπως ειδικότερα η πρώτη δέσμη μέτρων, η οποία έχει μακροχρόνιο χαρακτήρα, επιδιώκει το μεγαλύτερο συντονισμό της οικονομικής πολιτικής στην Ευρωζώνη, ειδικότερα της δημοσιονομικής πολιτικής και την ενίσχυση της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Η άλλη δέσμη επικεντρώνεται σε θέματα που αποσκοπούν στην βελτίωση της λειτουργίας των μηχανισμών χρηματοπιστωτικής σταθερότητος και της αύξησης των πόρων.

Πιστεύω ότι το πακέτο αυτό ήταν ένα σημαντικό  βήμα προς την κατεύθυνση της αντιμετώπισης  κρίσεων στο μέλλον και παράλληλα  για την αντιμετώπιση της σημερινής κρίσης.

Ειδικότερα  τα μέτρα τα οποία μπορεί να περιγράψω λίγο περισσότερο και αφορούν τη δημοσιονομική πολιτική αποτελούν, πιστεύω, ένα πολύ μεγάλο βήμα προς την κατεύθυνση της σύγκλισης της δημοσιονομικής πολιτικής στα κράτη – μέλη που συμμετέχουν στη ζώνη του ευρώ και διασφαλίζουν έναν υψηλό βαθμό δημοσιονομικής πειθαρχίας που είναι αναγκαίος και συμβατός με την κοινή νομισματική πολιτική της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που ως γνωρίζετε έχει πρωταρχικό σκοπό τη σταθερότητα των τιμών.

Τα μέτρα  που ελήφθησαν και αφορούν τους μηχανισμούς σταθεροποίησης, τόσο τη βελτίωση της λειτουργίας τους, όσο και την αύξηση των πόρων, είναι ουσιαστικά, ωστόσο υπάρχουν και θέματα τα οποία θα εξεταστούν στο μέλλον και οι αποφάσεις που έχουν ληφθεί δρομολογούν διαδικασίες, ώστε ορισμένα θέματα να εξεταστούν αναλυτικότερα τους επόμενους μήνες και να επανέλθουν προς συζήτηση και αποφάσεις στο Συμβούλιο το Μάρτιο.

Τώρα, ίσως θα ήταν χρήσιμο πολύ σύντομα να αναφερθώ σε ορισμένες, όχι σε πολλές λεπτομέρειες, αλλά τις πιο βασικές ρυθμίσεις που έχουν σημασία και για μας.

Πρώτον, όσον αφορά την δημοσιονομική πολιτική, υιοθετήθηκε ένα λεγόμενο «δημοσιονομικό συμβόλαιο», το οποίο αποτελείται από διάφορα στοιχεία, το  κυριότερο από τα οποία είναι η υιοθέτηση ενός δημοσιονομικού κανόνα. Ουσιαστικά προβλέπει ότι οι προϋπολογισμοί θα πρέπει να είναι ισορροπημένοι. Και αυτός ο ορισμός προσδιορίζεται κάπως ακριβέστερα με το να θεωρείται ότι οι προϋπολογισμοί είναι σε ισορροπία εφ’ όσον το διαρθρωτικό έλλειμμα δεν υπερβαίνει το 0,5% του ΑΕΠ. Και εδώ κάνω μια παρένθεση, ότι αυτό δίνει τη δυνατότητα στο συνολικό έλλειμμα να είναι και μεγαλύτερο στο βαθμό στον οποίο ο οικονομικός κύκλος επηρεάζει τα αποτελέσματα της διαχείρισης της γενικής κυβέρνησης.

Ο κανόνας  αυτός προβλέπεται ότι θα πρέπει να ενσωματωθεί –η ελληνική  μετάφραση λέει- στα νομικά συστήματα, στις έννομες τάξεις, είτε αυτές είναι σε συνταγματικό επίπεδο ή σε κάτι αντίστοιχο. Και η αξιολόγηση του αν αυτό έχει γίνει σωστά, θα γίνεται από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Αλλά σημαντικό στοιχείο εδώ αυτού του κανόνα είναι ότι θα συνοδεύεται με ένα αυτόματο διορθωτικό μηχανισμό, ώστε όταν παρατηρούνται αποκλίσεις των αποτελεσμάτων από το στόχο να προβλέπονται διορθωτικές κινήσεις.

Γενικότερα  όσα κράτη υπόκεινται στη διαδικασία υπερβολικού δημοσιονομικού ελλείμματος θα πρέπει να υποβάλουν προγράμματα, τα οποία θα περιλαμβάνουν τόσο διαρθρωτικά μέτρα, όσο και άλλα μέτρα τα οποία θα πρέπει να υλοποιούνται όταν πάλι σημειώνονται αποκλίσεις των αποτελεσμάτων από τον κανόνα της ισορροπίας.

Δύο άλλα στοιχεία που αφορούν τη δημοσιονομική πολιτική έχουν να κάνουν με τους γενικότερους κανόνες που διέπουν τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος. Η βασική νέα ρύθμιση που αποφασίστηκε είναι ότι στην περίπτωση που μία χώρα δεν ικανοποιεί το κριτήριο του 3% για το υπερβολικό έλλειμμα, τότε οι επιπτώσεις θα χαρακτηρίζονται από μεγάλο βαθμό αυτονομίας, θα υπάρχει δηλαδή ένας αυτοματισμός των κυρώσεων, ο οποίος δε θα επιβάλλεται μόνο στην περίπτωση που το Συμβούλιο αποφασίζει διαφορετικά, αλλά με ειδική ενισχυμένη ψηφοφορία.

Αυτή η  ρύθμιση έχει ιδιαίτερη σημασία  όσον αφορά την αυτοματοποίηση των  κυρώσεων, διότι στο παρελθόν το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης  είχε αντιμετωπίσει προβλήματα επειδή οι παρατηρούμενες παρεκκλίσεις δεν  ακολουθούντο από τη λήψη μέτρων, εν μέρει επειδή δεν υπήρχαν αυτοί οι αυτόματοι μηχανισμοί διόρθωσης.

Να σημειώσω δυο άλλα σχετικά σημεία. Το ένα  αφορά τις διάφορες προτάσεις  που έκανε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 23 Νοεμβρίου. Αυτές οι προτάσεις  αφορούν κυρίως κανόνες σχετικά  με την αξιολόγηση των σχεδίων προϋπολογισμού καθώς και κανόνες που συνδέονται με την εποπτεία της σταθερότητος του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Η Επιτροπή θα έχει τη δυνατότητα να αξιολογεί τις βασικές παραμέτρους της δημοσιονομικής πολιτικής και να λαμβάνει αποφάσεις και να ζητά την ενδεχόμενη τροποποίηση των σχεδίων προϋπολογισμού στο βαθμό που τα σχέδια αυτά κρίνονται ανεπαρκή.

Τέλος έγινε  μια εκτενής συζήτηση, η οποία δεν αντανακλάται επαρκώς στα συμπεράσματα του Συμβουλίου, όσον αφορά την εμβάθυνση της δημοσιονομικής ολοκλήρωσης, αλλά η συζήτηση αυτή θα συνεχιστεί τους επόμενους μήνες και μετά από μια έκθεση που θα ετοιμάσει ο Πρόεδρος της Επιτροπής σε συνεργασία με τον Πρόεδρο του Eurogroup θα γίνει μια συζήτηση το Μάρτιο του 2012.

Στα θέματα αυτά, που αφορούν τη μεγαλύτερη δημοσιονομική ολοκλήρωση, θα περιλαμβάνονται και ζητήματα σχετικά με την έκδοση κοινών ομολόγων. Και όπως θα είδατε αυτό το θέμα δεν αναφέρεται, δεν υπάρχουν ρητές αναφορές σ’ αυτό το ζήτημα, δε σημαίνει ότι απορρίπτεται, ήταν ένα από τα θέματα για τα οποία αποφασίστηκε ότι θα πρέπει να γίνει περαιτέρω ανάλυση και συζήτηση πριν να είναι ώριμο για αποφάσεις από το Συμβούλιο.

Ολοκληρώνω  με το να επισημάνω δυο τρία σημεία που αφορούν τη βελτίωση και την  ενίσχυση των χρηματοπιστωτικών  μηχανισμών σταθεροποίησης.

Ένα σημείο νομίζω που έχει ιδιαίτερη σημασία  όσον αφορά κατ’ αρχήν τα ποσά: Αποφασίστηκε ότι τα κράτη μέλη της Ένωσης και  ειδικότερα της ευρωζώνης, θα αυξήσουν τα κεφάλαια τα οποία παρέχουν στο  Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, έως 200 δισεκατομμύρια ευρώ, με τη μορφή διμερών πιστώσεων και τα κεφάλαια αυτά θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Παράλληλα θα υπάρξει μια επαναξιολόγηση του  ορίου χρηματοδότησης, του EFSF και του ESM, το Μάρτιο του 2012. Γενικότερα, υπήρχε σημαντική σύγκληση προς την κατεύθυνση ενίσχυσης των κεφαλαίων αυτών, αλλά τελικές αποφάσεις θα απαιτήσουν περαιτέρω αξιολόγηση και των αναγκών, αλλά επίσης στο βαθμό στον οποίο τα μέτρα, ή μάλλον οι αποφάσεις που λήφθηκαν τον Οκτώβριο του 2011 σχετικά με τη μόχλευση των κεφαλαίων του EFSF, θα εφαρμοστούν άμεσα.

Ολοκληρώνω  με δυο άλλα σημεία: Το ένα αφορά  τη Συνθήκη για το ESM. Πιστεύω μια σημαντική απόφαση που ελήφθη είναι ότι η Συνθήκη αυτή θα τροποποιηθεί, ώστε να τηρούνται οι αρχές και οι πρακτικές του IMF σε περίπτωση χωρών που αντιμετωπίζουν προβλήματα solvency και επομένως απαλείφεται η ρύθμιση που υπήρχε πριν όσον αφορά τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στη χρηματοδότηση των κρατών που αντιμετωπίζουν προβλήματα.

Τέλος, ένα  άλλο στοιχείο που θα διευκολύνει την αποτελεσματική και ευέλικτη λειτουργία του ESM είναι η απόφαση που λέει ότι παρεμβάσεις και άλλες ενέργειες του μηχανισμού θα γίνονται με ενισχυμένη πλειοψηφία, πλειοψηφία πράγματι ενισχυμένη, 85% των ψήφων, αλλά όχι με ομοφωνία που είχε θεωρηθεί ότι θα μπορούσε ν’ αποτελέσει έναν παράγοντα που περιορίζει την ευελιξία και τη λειτουργικότητα του μηχανισμού.

Υπάρχουν  και άλλες λεπτομέρειες αλλά δε νομίζω ότι είναι σκόπιμο να αναφερθώ περισσότερο.

Τέλος, όπως ξέρετε, αποφασίστηκε ότι όλα αυτά τα μέτρα θα ενσωματωθούν σε μια διακυβερνητική συμφωνία μεταξύ των 17 χωρών που συμμετέχουν στην ευρωζώνη, καθώς και 6 άλλων χωρών εκτός ευρωζώνης που εξέφρασαν την πρόθεση να συμμετάσχουν στη συμφωνία αυτή.

Η συμφωνία αυτή θα συνεπάγεται και ρυθμίσεις  που θα αφορούν το πρωτογενές ή το δευτερογενές δίκαιο αλλά ο τελικός σκοπός είναι να υπάρξει σε κάποια φάση και τροποποίηση της Συνθήκης. Αλλά αυτό δεν ήταν εφικτό όπως ξέρετε, επειδή το Ηνωμένο Βασίλειο δε συμφώνησε στην τροποποίηση της Συνθήκης σ’ αυτή τη φάση.

Ίσως είπα και περισσότερα απ’ ότι χρειάζονταν, αλλά επειδή όλες αυτές οι αποφάσεις είναι σχετικά πρόσφατες, ίσως ήταν χρήσιμο.

Σ. ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ («ΤΟ  ΒΗΜΑ»): Κύριε Πρόεδρε όλοι έχουμε μια πικρή εμπειρία, πιστεύω κι εσείς, ότι στις διάφορες συμφωνίες οι οποίες συνάπτονται στις Βρυξέλες, υπάρχει στην αρχή μία τουλάχιστον επιφανειακή αισιοδοξία και την τρίτη ή τη δεύτερη εβδομάδα τα πράγματα ανατρέπονται.

Κάνω το τολμηρό ερώτημα: Αισιοδοξείτε ότι θα κρατηθούν αυτές οι διαδικασίες που μας είπατε, κι άλλες που δε μας είπατε, σταθερές για να οικοδομήσουμε τη λύση της κρίσης; Και τι κλίμα υπάρχει μέσα; Όχι μόνο το δικό σας, αλλά και γενικότερα;

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: Όπως σας είπα και στην αρχή, οι αποφάσεις που λήφθηκαν αποτελούν σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση αντιμετώπισης της κρίσης, καθώς επίσης βήματα που αφορούν το να αποφευχθούν οι επαναλήψεις τέτοιων φαινομένων στο μέλλον.

Αλλά ακόμα  και η δέσμη των μέτρων που  αφορά το μέλλον, πρέπει να έχει -και  πιστεύω ότι θα έχει- θετικές επιπτώσεις στις αγορές σήμερα, διότι διασφαλίζει ότι ειδικότερα οι χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα κρίσης χρέους σήμερα, ως αποτέλεσμα πολιτικών που ασκήθηκαν στο παρελθόν, στο μέλλον εφόσον υλοποιηθούν αυτές οι ρυθμίσεις και ακολουθηθούν οι σωστές πολιτικές, δεν θα έχουν την ίδια τύχη που έχουν τώρα.

Εδώ κι ενάμισι  χρόνο το Συμβούλιο έχει λάβει  μέτρα τα οποία ήταν ιδιαίτερα  σημαντικά και θα έλεγα δύσκολο  να διανοηθεί κανείς πριν ληφθούν  ότι θα ελαμβάνοντο, τα οποία συνεπάγοντο  πάρα πολύ μεγάλες θεσμικές αλλαγές, καθώς επίσης αποφάσεις που αφορούν στήριξη συγκεκριμένων κρατών και τη δημιουργία μηχανισμών που όχι μόνον στηρίζουν, αλλά μπορούν και να παρέμβουν στις αγορές.

Ωστόσο, η  κρίση πράγματι αποδείχθηκε πιο  πολύπλοκη και μεγαλύτερη στην έντασή της από ότι είχε αρχικά εκτιμηθεί και γι΄ αυτό έχουμε παρατηρήσει, κι είναι γεγονός που προκύπτει από το αποτέλεσμα, ότι η κρίση χαρακτηρίστηκε και από εμβάθυνση και άγγιξε μεγαλύτερες χώρες.

Πιστεύω ότι  τα μέτρα αυτά θα συντελέσουν προς τη σωστή κατεύθυνση για να περιοριστούν οι επιπτώσεις της κρίσης αυτής. Αλλά πρέπει να τα δούμε ως ένα στοιχείο μίας εξελισσόμενης διαδικασίας, η οποία απαιτεί σημαντικές και δύσκολες από πολιτικής πλευράς αποφάσεις.

Θα ήθελα  με την ευκαιρία αυτή να επισημάνω  ότι τα μέτρα τα οποία έλαβε  εχθές η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι ιδιαίτερα σημαντικά και θα συντελέσουν στον περιορισμό των επιπτώσεων των εντάσεων στις αγορές κρατικών ομολόγων πάνω στο τραπεζικό σύστημα, πάνω στην πιστωτική επέκταση κι επομένως και στην πραγματική οικονομία.

Επομένως  μαζί με τις αποφάσεις του Συμβουλίου, πρέπει κανένας να συνεκτιμήσει και τις θετικές επιδράσεις από τα μέτρα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η οποία όπως είπε και ο Πρόεδρός της θα λάβει τα αναγκαία μέτρα για τη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητος στην Ευρωζώνη.

Χ. ΚΟΥΤΡΑΣ («ΣΚΑΪ»): Κύριε Πρωθυπουργέ ήθελα να σας ρωτήσω πόσο ασφυκτικό είναι αυτό το πλαίσιο το οποίο περιγράφετε για τη χώρα μας, αν θα καταφέρει η χώρα μας να ανταποκριθεί σε αυτούς τους κανόνες και να παραμείνει στην Ευρωζώνη. Και γενικά θέτω ένα ερώτημα επειδή σε δύο μέρες κλείνετε κι ένα μήνα στην πρωθυπουργία, πόσο ικανοποιημένος είστε από τη λειτουργία της Κυβέρνησης;

Και μια  διευκρίνιση επειδή το αναφέρατε  στην εισαγωγή σας, όταν λέτε ότι ο  δημοσιονομικός κανόνας θα εισαχθεί σε συνταγματικό επίπεδο, εννοείτε ότι άμεσα θα μπει στο Σύνταγμα;

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: Ή σε ισοδύναμο επίπεδο, δεν είναι αναγκαίο. Κοιτάξτε, η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έχει ένα οικονομικό πρόγραμμα και θα έχει ένα νέο οικονομικό πρόγραμμα μετά την οριστικοποίησή του, κατά τον επόμενο μήνα, το οποίο θα ισχύει για τρία χρόνια.

Τα μέτρα που συζητάμε, θα αφορούν τη χώρα μας όταν φθάσει πλέον στο επίπεδο του μηδενισμού των ελλειμμάτων και αφορούν, όπως είπα, ένα μεσομακροπρόθεσμο ορίζοντα. Αποτέλεσμα του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής είναι ακριβώς η σταδιακή μείωση, η εξάλειψη των ελλειμμάτων και η δημιουργία πρωτογενών πλεονασμάτων, τα οποία σε συνδυασμό με το PSI, θα έχουν ως αποτέλεσμα την αντιστροφή της αυξητικής τάσης του χρέους και τη μείωσή της.

Όταν ολοκληρώσουμε αυτό το πρόγραμμα, εφόσον όλα εξελιχθούν ικανοποιητικά, η Ελλάδα θα είναι σε θέση και όχι μόνο θα είναι σε θέση, αλλά και θα πρέπει να ασκεί μία δημοσιονομική πολιτική σύμφωνα με τους νέους κανόνες και τους νέους μηχανισμούς που έχουν υιοθετηθεί.

Και πιστεύω ότι η εμπειρία της χώρας τα τελευταία χρόνια και θα έλεγα την τελευταία δεκαετία αλλά ειδικότερα κατά τα τελευταία δύο χρόνια της κρίσης, υπογραμμίζει τη σημασία της διασφάλισης δημοσιονομικής πειθαρχίας, γιατί με αυτόν τον τρόπο θα αποφευχθεί η επανάληψη των φαινομένων τα οποία έχουν φέρει την οικονομία γενικότερα και την πραγματική οικονομία σε πολύ δυσχερή θέση.

Λοιπόν, η απάντηση στο πρώτο ερώτημά σας είναι ότι ναι, εφόσον ολοκληρώσουμε πρώτα το οικονομικό μας πρόγραμμα με επιτυχία θα είναι και δυνατή και επιθυμητή η άσκηση της δημοσιονομικής πολιτικής, σύμφωνα με τους νέους κανόνες.

Η νέα κυβέρνηση  είναι νέα, όπως είπατε έχει διάρκεια ενός μηνός. Νομίζω ότι μέσα σε αυτό το μήνα επιτεύχθηκαν πολύ σημαντικά  πράγματα και, ειδικότερα, και με τη στήριξη των κομμάτων που υποστηρίζουν την κυβέρνηση την εξασφάλιση της 6ης δόσης χρηματοδότησης από τους ευρωπαίους εταίρους και το ΔΝΤ.

Όπως ξέρετε πριν λίγες ημέρες ο προϋπολογισμός που ετοίμασε το Υπουργείο Οικονομικών  και ο κ. Υπουργός ψηφίστηκε στη Βουλή με μεγάλη πλειοψηφία και όπως συζητήσαμε στη Βουλή ο προϋπολογισμός αυτός προσδιορίζει σε πάρα πολύ σημαντικό βαθμό τις κατευθύνσεις της πολιτικής που θα ασκηθούν σε αυτό το χρόνο και τον επόμενο χρόνο και πράγματι εφόσον υλοποιηθεί, και πιστεύω ότι μπορεί να υλοποιηθεί, είπα ότι είναι φιλόδοξοι οι στόχοι, αλλά εφικτοί, ότι θα αλλάξει ουσιαστικά τη δημοσιονομική εικόνα της χώρας και σταδιακά θα θέσει τις βάσεις για μια ανάκαμψη στο επόμενο έτος.

Παράλληλα η κυβέρνηση προσπαθεί να εφαρμόσει  τις άλλες ρυθμίσεις και τα άλλα μέτρα τα οποία είναι στο πρόγραμμά της και πιστεύω ότι γενικότερα έως τώρα η λειτουργία της είναι αποτελεσματική.

M. CARUSO-CABRERA (CNBC): How do you feel about the fact that Greece is the only country named within this statement put out today? And it’s because they deeply regret that private bondholders were forced to take a haircut when it comes to Greek debt.

And can you put on your central banker hat and your economist hat? Italian yields are certainly wider today, the spreads are wider. So are Spanish spreads. The bond market seems to be yawning at this agreement today. Do you think it’s enough?

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: Well, I think we have to accept, because it reflects the facts, that the Greek debt situation was a unique and exceptional case.

So the size of the debt relative to GDP, the magnitude of fiscal imbalances which implied that the debt-to-GDP ratio would continue to increase in the future, despite the implementation of a very tough adjustment programme, required the participation of the private sector in the financing of the Greek debt, through the procedure that has been decided at the last euro area summit, in order to ensure the long-term sustainability of the debt.

Now, other countries are facing fiscal problems, but the magnitude is not as large as it is in the case of Greece.

So it is true. What was said there, I think, as I said, reflects the facts. By eliminating the provisions of the PSI from the ESM mechanism, the prospect of employing the same procedure for a country that faces in the future, after the establishment of the ESM, is eliminated. And I expect that, other things equal, this will have a comforting effect on the markets.

As you very well know, when this provision was introduced in the ESM mechanism a year ago, the immediate reaction of the market was rather negative.

Now, markets are influenced by many factors. And while always there is a tendency to associate developments in a given day or week with a particular decision or a particular event, I think it is important to try to reflect on what is the totality of actors that can have an influence on the market. I would not automatically conclude, although there may be a tendency to do so, that the performance of the markets yesterday and today reflects an unfavourable assessment of the decisions that were taken by the Council.

C. PARIS (DOW JONES, THE WALL STREET JOURNAL): Prime Minister, can I ask you if you can elaborate a little bit on the up to 200 billion loans? If you could elaborate, if you don’t mind, for a bit on the decision for up to 200 billion loans to the IMF?

Where will these loans come from? Is it going to be from central banks? Would these loans go in a special purpose vehicle? Because I understand that if they go to the general accounts of the IMF – from countries, right? – this is not so simple to be done. There are countries like the United States, for instance, that would react to something like this, the US Congress would certainly react to something like this, because it upsets the balancing, the weighting – right? – of each country into the Fund.

So who will lend to the IMF?

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: The governments.

C. PARIS: The governments?

Λ.ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: The governments will lend to the IMF on the basis of bilateral loans and the lending that will take place will not involve the creation of SDRs. It will simply increase the resources of the IMF. And then I think the technicalities will have to be elaborated further. I cannot comment on other features, on how exactly these loans will be employed to strengthen the resources of the IMF that can be used in order to support countries that may need financial support.

The exact amount, by the way, as the decision said, is going to be reaffirmed over the next ten days.

C. PARIS: You do not expect any problems from this rebalancing of the weighting of the contributions from each country at the IMF? You do not see any reactions from countries like the United States?

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: What is exactly your question? Are you talking about changing quotas or things like that? Quotas will not be changed.

Β. ΝΕΔΟΣ («ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»): Ήθελα να ρωτήσω κατ’ αρχήν ως προς το 0,5% το όριο του ετήσιου ελλείμματος, αν για την περίπτωση της Ελλάδας υπάρχει κάποια ειδική πρόνοια με την έννοια ότι εμείς πληρώνουμε αρκετά χρήματα στα τοκοχρεολύσια.

Και μια  δεύτερη ερώτηση που θέλω να κάνω, αν η αναφορά αυτή της Ελλάδας ως κατ’ εξαίρεση συμμετέχουσα στο PSI σας προβληματίζει για το μέλλον. Αν θα έχει καλή πορεία τελικά το PSI. Ευχαριστώ.

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: Το πρώτο ερώτημά σας είναι αν στο ύψος του διαρθρωτικού ελλείμματος το οποίο θεωρείται συνεπές με έναν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό εάν περιλαμβάνονται και οι δαπάνες για τόκους, η απάντηση είναι ναι, γιατί δεν είναι το πρωτογενές έλλειμμα, είναι το διαρθρωτικό. Δηλαδή γίνεται διόρθωση για την επίδραση του οικονομικού κύκλου, αλλά περιλαμβάνει τις συνολικές δαπάνες.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Αλλά για μας ισχύει το πρόγραμμα προσαρμογής τώρα, για μας ισχύουν οι στόχοι του προγράμματος προσαρμογής.

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: Ναι, το είπα και πριν στην απάντηση που έδωσα σε έναν άλλο συνάδελφο, ότι οι ρυθμίσεις αυτές, οι κανόνες αυτοί δεν αφορούν τη χώρα μας για τα επόμενα τρία χρόνια. Όπως είπε ο Υπουργός η δημοσιονομική πολιτική ασκείται με βάση το πρόγραμμα προσαρμογής το ισχύον για τώρα και το νέο για τα επόμενα έτη.

Το δεύτερο  ήταν η αναφορά στην Ελλάδα ως μία  ειδική και εξαίρετη περίπτωση, εάν δυσχεραίνει; Δεν πιστεύω ότι θα έχει κάποια επίπτωση η απόφαση αυτή,  όχι αρνητική πάντως θα έλεγα.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Όπως είπε ο κ. Πρωθυπουργός, πιστεύω ότι το γεγονός ότι αποσαφηνίζεται στην απόφαση πως το ελληνικό PSI είναι μία μοναδική και εξαιρετική περίπτωση, που δε θα επαναληφθεί και δε θα γενικευθεί, εκτιμούμε ότι θα βοηθήσει στις διαβουλεύσεις που κάνουμε με τον ιδιωτικό τομέα, ώστε να εφαρμοστεί πλήρως η απόφαση της 26ης Οκτωβρίου.

Και αν θέλετε, το βασικό στοιχείο των χθεσινών και των σημερινών αποφάσεων  του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, είναι ότι επιβεβαιώνονται απολύτως οι κρίσιμες για μας αποφάσεις της 26ης και 27ης Οκτωβρίου.

Κι  επειδή πρόκειται την επόμενη  εβδομάδα να γίνουν δύο πολύ σημαντικές διαδικασίες στην Αθήνα, η έναρξη της διαπραγμάτευσης με την τρόικα για το νέο πρόγραμμα και τη νέα δανειακή σύμβαση και η διαβούλευση με τους εκπροσώπους του ιδιωτικού τομέα για την εξειδίκευση και την ολοκλήρωση του PSI, η εντύπωση που έχουμε και ο Πρωθυπουργός και εγώ, είναι ότι το σχετικό χωρίο της σημερινής απόφασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου θα βοηθήσει γιατί θα κάνει τον ιδιωτικό τομέα να νοιώσει πιο ασφαλής και να μετάσχει με μεγαλύτερη ευκολία και δημιουργικότητα στη διαπραγμάτευση για το ελληνικό PSI.

Με  την ευκαιρία, αν μου επιτρέπετε κ. Πρόεδρε, να αποσαφηνίσω ότι όπως έχω πει στη Βουλή -είναι η ερώτηση του κ. Κούτρα- σε συνεννόηση με τον Πρωθυπουργό εμείς δεν έχουμε τη δυνατότητα να βάλουμε τώρα αμέσως τον δημοσιονομικό κανόνα στο Σύνταγμα, γιατί αναθεώρηση του Συντάγματος μπορούμε να κάνουμε από το 2013 και μετά. Μπορούμε όμως να υπερψηφίσουμε αμέσως στη Βουλή με βάση το άρθρο 28 του Συντάγματος μία διεθνή συνθήκη η οποία θα προβλέπει τον δημοσιονομικό κανόνα.

Κι  εφόσον αυτός ο δημοσιονομικός κανόνας  θα είναι πλέον κανόνας του  Διεθνούς Δικαίου και θα περιλαμβάνεται σε σύμβαση η οποία έχει υπερψηφιστεί με πλειοψηφία τουλάχιστον τριών πέμπτων, αυτός ο κανόνας θα έχει αποκτήσει υπερνομοθετική ισχύ, όχι ισχύ συνταγματική αλλά ισχύ ανώτερη οποιουδήποτε συνηθισμένου νόμου κι έτσι θα έχουμε εκπληρώσει αυτό που ζητάει η απόφαση και το οποίο είναι πολύ ευεργετικό και για μας, γιατί δε θα υποθηκεύουμε το μέλλον των επόμενων γενεών σε υπερβολικά ελλείμματα και κυρίως σε ένα υπερβολικό δημόσιο χρέος.

Β. ΝΕΔΟΣ: Δηλαδή θα είναι μεταβατικό αυτό;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ναι, θα είναι μεταβατικό ώσπου να το τοποθετήσουμε στο Σύνταγμα βεβαίως.

Ι. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ (MEGA) : Κύριε Πρόεδρε ήθελα να σας ρωτήσω, για το PSI από ότι καταλαβαίνω μας είπατε ότι δε θα είναι αρνητική η επίπτωση στην Ελλάδα. Εάν δεν καλυφθεί αυτό το ποσό, από πού θα βρεθούν αυτά τα χρήματα, υπάρχουν κι άλλα μέτρα;

Κι ένα  δεύτερο, αναφερθήκατε στον προϋπολογισμό, ότι ο νέος προϋπολογισμός ψηφίστηκε, εάν με την υστέρηση που υπάρχει, ο κ. Βενιζέλος έχει πει στη Βουλή πολλές φορές ότι για το 2012 δε χρειάζονται νέα μέτρα, αν χρειαστούν καινούρια μέτρα για την υστέρηση που υπάρχει ή για το 2013 ποιος θα τα ψηφίσει αυτά τα νέα μέτρα η δική σας Κυβέρνηση ή η επόμενη Κυβέρνηση;

Και αν μου  επιτρέπετε ήθελα και μια ερώτηση  στον κ. Βενιζέλο. Μας είπε νωρίτερα ότι την άλλη εβδομάδα θα έχουμε…

Π. ΚΑΨΗΣ: Μην κάνουμε συνέχεια ερωτήσεις. Να αφήσουμε τον Πρωθυπουργό να απαντήσει.

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: Η προσπάθεια είναι να μεγιστοποιηθεί η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στο PSI, αυτός είναι ο σκοπός και δε θεωρώ σκόπιμο να υποθέσω το τι θα γίνει αν υπάρχει κάποια μικρή απόκλιση από την επιδίωξη αυτή. Και πιστεύω ότι οι οιωνοί είναι καλοί, δε νομίζω ότι υπάρχει μεγάλος λόγος ανησυχίας, αλλά είναι μία διαβούλευση σε εξέλιξη και πιστεύω ότι σε αυτή τη φάση δεν είναι σκόπιμο να γίνουν περαιτέρω σχολιασμοί.

Όσον αφορά  τα μέτρα που ενδέχεται να είναι  αναγκαία για το 2013 και 2014, αυτά θα εξειδικευθούν  περαιτέρω και σε σημαντικό βαθμό  κατά την ολοκλήρωση του δευτέρου προγράμματος, η οποία θα ξεκινήσει  την επόμενη εβδομάδα και θα ολοκληρωθεί  στις αρχές του Ιανουαρίου.

Τα μέτρα  αυτά, όσα εμπεριέχονται, θα εφαρμοστούν  προφανώς, εφόσον μιλάμε για το 2013 και 2014 από τις Κυβερνήσεις τις  τότε. Αλλά θα ενσωματωθούν σε πολύ μεγάλο βαθμό στο πρόγραμμα το οποίο  θα ολοκληρωθεί από αυτή την Κυβέρνηση.

Ι. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ: Αν δεν με καταλάβετε να επαναλάβω την ερώτηση.

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: Όχι, η απάντηση είναι σαφής, μέτρα τα οποία θα ενσωματωθούν στο πρόγραμμα προφανώς θα αποφασιστούν από αυτή την Κυβέρνηση. Αν απαιτηθούν πρόσθετες ρυθμίσεις στο μέλλον, θα αποφασίσουν οι επόμενες Κυβερνήσεις. Δε μιλάω για το 2012, μιλάω για το 2013 και 2014.

Ι. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ: Είπα για τις αποκλίσεις του 2011 για το 2012. Επειδή είπε ο κ. Βενιζέλος ότι καινούρια μέτρα για το 2012 δεν προβλέπονται. Δηλαδή αν υπάρχουν αποκλίσεις αυτά τα μέτρα θα παρθούν τώρα;

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: Για το 2012 λέτε τώρα ή αν υπάρχουν αποκλίσεις το 2011, εάν θα απαιτηθούν…

Ι .ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι.

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: Κατ’ αρχήν συμφωνώ με αυτό που έχει πει επανειλημμένα ο κ. Υπουργός και στη Βουλή, ότι εφόσον τα μέτρα που έχουν υιοθετηθεί εφαρμοστούν με αποτελεσματικότητα, δεν θα είναι αναγκαία η λήψη νέων μέτρων. Αλλά βεβαίως η οικονομία λειτουργεί μέσα σε συνθήκες αβεβαιότητος. Ανάλογα με τις εξελίξεις και ανάλογα με ενδεχόμενες αποκλίσεις που μπορεί να σημειωθούν, να παρατηρηθούν στο τρέχον έτος, θα εξεταστεί, εάν χρειαστεί, να γίνουν ορισμένες πρόσθετες ρυθμίσεις. Αλλά το βασικό σενάριο δεν είναι ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Εάν μου επιτρέπετε, γιατί αυτό είναι πολύ κρίσιμο, σε σχέση με την εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2011, ταμειακά κρίσιμη είναι  η περίοδος μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου του 2012. Γιατί τα αποτελέσματα που θα έχουμε ταμειακά μέχρι τότε, μπορούμε να τα εγγράψουμε δημοσιονομικά στο 2011. Και θέλουμε να ελπίζουμε ότι με την βοήθεια και την κατανόηση όλων των Ελλήνων που υφίστανται πάρα πολύ μεγάλες θυσίες και πιέζονται φορολογικά κάτω από συνθήκες ύφεσης, ανεργίας και δυσπραγίας της οικονομίας, θα πετύχουμε τους στόχους και έτσι θα εφαρμόσουμε το πρόγραμμα όπως το έχουμε ψηφίσει και αυτό αφορά το 2011 και το 2012.

Όσον  αφορά τα επόμενα έτη του Μεσοπροθέσμου  Προγράμματος, όπως είπε ο κ. Πρωθυπουργός, αυτά θα εξειδικευθούν μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας για το νέο πρόγραμμα  και όπως προβλέπει η 5η Αναθεώρηση του Μνημονίου. Έχουμε περιθώριο έως τον Ιούνιο να κάνουμε την εξειδίκευση αυτή, για το ’13, το ’14 και το ’15.

Αλλά  βεβαίως, οι κρίσιμοι αυτοί μήνες, είναι  και ζωτικοί για την οικονομία, ο υπόλοιπος Δεκέμβρης, οι 20 μέρες  που μας μένουν. Πρέπει η αγορά  να δουλέψει και να αποδώσει και  το Φόρο Προστιθέμενης Αξίας, πρέπει και οι πολίτες να συμβάλουν και έχουμε, όπως είπα και την περίοδο Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου για να συμπληρώσουμε την εικόνα δημοσιονομικά.

Είναι δύσκολο, αλλά πρέπει να κάνουμε μια  εθνική υπερπροσπάθεια και αυτό είναι  το μείζον, αυτή είναι η εθνική στόχευση και η εθνική υπόθεση τώρα.

Χ.ΤΣΑΝΤΙΛΑΣ  («ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΛΑΡΙΣΑΣ»): Οι Έλληνες κ.  Πρωθυπουργέ έχουν στηρίξει τις ελπίδες πάνω σας, αυτό το ξέρετε πολύ καλά και ξέρετε και το βάρος του φορτίου που έχετε. Εγώ θέλω να σας κάνω μια ερώτηση. Αυτές οι τεχνικές λεπτομέρειες που συζητούνται στην Ευρωπαϊκή Ένωση και με τους ομολόγους σας που τα συζητάτε, είναι διάφορες διαδικασίες οι οποίες γίνονται και δεν τις πολυκαταλαβαίνει ο λαός.

Ο λαός θέλει  να μάθει από την δική σας εμπειρία, σε πόσα χρόνια θα βγούνε από αυτή την κρίση περίπου; Εάν μπορείτε να μας κάνετε μια τέτοια πρόβλεψη, δεν θέλουμε να γίνετε μάντης.

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: Ακριβής απάντηση δεν μπορεί να υπάρξει, επειδή χρησιμοποιείτε και την έννοια της κρίσης. Από την άλλη πλευρά υπάρχει, θα διαμορφωθεί μάλλον, ένα δεύτερο οικονομικό πρόγραμμα, το οποίο όταν ανακοινωθεί θα εμπεριέχει και θα βασίζεται επίσης και σε προβλέψεις και εκτιμήσεις για την εξέλιξη των βασικών μακροοικονομικών μεγεθών και θα περιλαμβάνει και μέτρα, τόσο καθαρά μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής, όσο και μέτρα διαρθρωτικής προσαρμογής, τα οποία αποσκοπούν ακριβώς για να  βγει η χώρα από την κρίση.

Κατ’ αρχήν να εξαλείψει τα ελλείμματα, να ελέγξει το χρέος και σταδιακά, είμαι αισιόδοξος ότι αυτό μπορεί να σημειωθεί από το 2013, να υπάρχει μια σταθεροποίηση της πραγματικής οικονομίας που να διαμορφώσει συνθήκες για ανάπτυξη στο μέλλον.

Αλλά η  έννοια της «κρίσης» ή των προβλημάτων  των οικονομικών που αντιμετωπίζει  η χώρα, είναι σύνθετη. Ο σκοπός δεν είναι μόνο να εξαλειφθούν  τα ελλείμματα, αλλά μέσα από τα μέτρα τα οποία θα λαμβάνονται στα επόμενα χρόνια είναι, σταδιακά, να επιτευχθεί μια υψηλότερη και βιώσιμη ανάπτυξη και μια μείωση της ανεργίας που όπως γνωρίζετε έχει φθάσει τώρα σε ιδιαίτερα υψηλά και θα έλεγα απαράδεκτα επίπεδα.

Μπορεί να έχει σημειωθεί μια αισθητή βελτίωση της οικονομίας μετά το 2013 και μετά, αλλά η γενικότερη προσπάθεια διασφάλισης δημοσιονομικής σταθερότητος και διαμόρφωση συνθηκών βιώσιμης ανάπτυξης θα πάρει μεγαλύτερο χρόνο.

Μ.ΑΡΩΝΗ (ANT1): Κύριε Πρωθυπουργέ θα ήθελα να σας ρωτήσω εάν πιστεύετε ότι η ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης με 500 δισ. ευρώ, είναι αρκετή για να καθησυχάσει τις αγορές.

Και μια  δεύτερη ερώτηση θέλω να σας κάνω, είπατε ότι ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο κ. Ρομπάι και ο κ. Μπαρόζο θα παρουσιάσουν μια έκθεση το Μάρτιο στους Ευρωπαίους ηγέτες, η οποία θα περιλαμβάνει και την έκδοση κοινών ομολόγων. Πόσο κοντά ή πόσο μακριά πιστεύετε ότι βρίσκεται η Ευρωζώνη στην έκδοση ευρωομολόγων μετά την σημερινή συμφωνία των ηγετών της Ευρωζώνης για το λεγόμενο «δημοσιονομικό συμβόλαιο».

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ:  Οι πόροι του EFSF και του ESM, εάν ληφθεί υπόψη η δυνατότητα μόχλευσης και εάν ληφθεί υπόψη η ενίσχυση των πόρων του IMF που συμπληρωματικά θα είναι διαθέσιμα για τη στήριξη χωρών που έχουν ανάγκη, κρίνονται αρκετά επαρκείς.

Ωστόσο, όπως ανέφερε και η απόφαση του  Συμβουλίου, το θέμα αυτό πρόκειται  να επανεξεταστεί κατά τους επόμενους  μήνες. Και οι κυβερνήσεις της  Ευρωζώνης έχουν επανειλημμένα  τονίσει, αυτή η φράση που επίσης θα χρησιμοποιήσω έχει συμπεριληφθεί στα αποτελέσματα των τελευταίων δυο Συνόδων Κορυφής, ότι θα πράξουν ότι είναι αναγκαίο, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κρίση χρέους και γενικότερα προκειμένου να διασφαλιστεί η χρηματοπιστωτική και οικονομική σταθερότητα στην Ευρωζώνη.

Επομένως δεν είναι νομίζω σκόπιμο να απομονώσουμε μόνο τα συγκεκριμένα ποσά, τα οποία έχουν αποφασιστεί, αλλά να ληφθεί παράλληλα υπόψη η αποφασιστικότητα και η δέσμευση των κυβερνήσεων να κάνουν ό,τι χρειάζεται. Και αυτό είναι συνδεδεμένο με την απόφαση ότι το θέμα των πόρων θα επανεξεταστεί σε ένα σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα.

Για τα ομόλογα, κοιτάξτε, αυτό είναι ένα σύνθετο θέμα, σίγουρα η έκδοση ομολόγων αυτής της μορφής μπορεί να συντελέσει -και αναμένεται ότι θα συντελέσει- στον περιορισμό των πιέσεων στις αγορές των ομολόγων των επιμέρους κρατών, ωστόσο υπάρχει η γενικότερη συμφωνία ότι η έκδοση τέτοιων ομολόγων πρέπει να αξιολογηθεί και να αποφασιστεί στο πλαίσιο της διαδικασίας μεγαλύτερης δημοσιονομικής ολοκλήρωσης.

Και γι’ αυτό και στα αποτελέσματα του Συμβουλίου παρ’ όλο που δεν γίνεται ειδική αναφορά σε έκδοση ευρωομολόγων, το θέμα αυτό όπως σας είπα αναμένεται ότι θα είναι ένα στοιχείο της έκθεσης που θα προετοιμαστεί από την Επιτροπή και το Συμβούλιο, θα είναι συνδεδεμένο με άλλες προτάσεις όσον αφορά τη δημοσιονομική σύγκλιση σε ένα μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Μ. ΣΠΙΝΘΟΥΡΑΚΗΣ (ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ): Κύριε Πρόεδρε, αν κατάλαβα καλά σήμερα στο διάλογο που υπήρξε με τη Βρετανία, το συμπέρασμα είναι ότι η υπάρχουσα κοινοτική Συνθήκη, δεν επέτρεψε στους Ευρωπαίους να φτάσουν σε ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Οι Βρετανοί επιδιώκουν να προασπίζουν τα δικαιώματα του Λονδίνου να είναι η μεγαλύτερη αγορά χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών στην Ευρώπη και με βάση την ισχύουσα Συνθήκη δεν καταφέρατε να έρθετε σε συμφωνία. Φτιάχνεται δηλαδή σήμερα μια νέα Συνθήκη στην υπάρχουσα Συνθήκη;

Και επίσης αναρωτιέμαι: η κοινοτική μέθοδος  τουλάχιστον με τα όσα έχουμε μάθει, είναι υπέρ των μικρών χωρών και  η διακυβερνητική μέθοδος συνήθως  ευνοεί τις μεγάλες χώρες. Αισθάνεστε ότι υπάρχει ένας κίνδυνος να αρχίσει να διολισθαίνει η Ευρώπη προς διακυβερνητικές μεθόδους συνεργασίας σε βάρος της κοινοτικής;

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: Κοιτάξτε, η συγκεκριμένη διακυβερνητική συμφωνία η οποία θα γίνει προκειμένου να ενσωματώσει τις αποφάσεις που λήφθηκαν σήμερα, δεν αναμένεται να είναι πολύπλοκη διότι ακριβώς θα ενσωματώσει τις αποφάσεις που ελήφθησαν με βάση περαιτέρω τεχνική επεξεργασία, που θα γίνει από το Eurogroup και άλλες τεχνικές Επιτροπές.

Δεν πρόκειται  να έχουμε μία πολύπλοκη διαπραγμάτευση. Οι αποφάσεις λήφθηκαν. Θα πρέπει τώρα να ενσωματωθούν σε ένα κείμενο.

Ένα πλεονέκτημα  του συγκεκριμένου τρόπου ενσωμάτωσης των αποφάσεων αυτών είναι ότι προβλέπεται ότι μπορεί να ολοκληρωθεί σε ένα μικρό χρονικό διάστημα περίπου τριών, το πολύ τεσσάρων μηνών. Σε αντίθεση με την ενσωμάτωση των αποφάσεων αυτών μέσα από μια τροποποίηση, μία γενικότερη τροποποίηση της Συνθήκης των 27, η οποία στην καλύτερη περίπτωση θα μπορούσε να ολοκληρωθεί σε ένα χρόνο και βεβαίως χαρακτηρίζεται και από αβεβαιότητες, εφόσον σε ορισμένες χώρες θα μπορούσε να απαιτείτο και δημοψήφισμα για την κύρωση αυτών των αποφάσεων.

Όσον αφορά  τη δημιουργία Ευρώπης δυο ταχυτήτων. Υπάρχει η Ευρωπαϊκή Ένωση  και μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση  έχουμε τη ζώνη του ευρώ, στην οποία  ανήκουν τα κράτη, τα οποία έχουν  υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα. Άλλα κράτη  με εξαίρεση δυο, τα οποία έχουν opt – out clauses αναμένεται ότι σε κάποιο χρονικό διάστημα, όταν επιθυμούν και όταν ικανοποιήσουν τις συνθήκες, θα ενταχθούν στη ζώνη του ευρώ.

Έχουμε ένα  core μέσα στην Ευρώπη που προσδιορίζεται από το ενιαίο νόμισμα. Δεν θα έλεγα ότι αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί ως μία Ευρώπη δυο ταχυτήτων, παρά αντανακλά τη μεγάλη πλειοψηφία των χωρών, οι οποίοι αποφάσισαν με βάση τα προβλεπόμενα στη Συνθήκη, να  υιοθετήσουν το ενιαίο νόμισμα. Δεν αλλάζει τίποτε ουσιαστικό με τις αποφάσεις που ελήφθησαν από το Συμβούλιο χτες και σήμερα.

Θ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ («REAL NEWS»): Βλέπουμε την απόφαση η οποία αποκλείει το μελλοντικό PSI ή τη μελλοντική αναδιάρθρωση για να το λέμε με το όνομά του, σε ομόλογα άλλων κρατών. Όμως πιο πάνω υπάρχει η πρόβλεψη ότι η Συνθήκη του ESM του μόνιμου EFSF θα έχει μέσα τις πρακτικές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Σε συνθήκες ύφεσης, ανεργίας, σε αυτή την κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η Ευρώπη, είναι πολύ εύκολο προφανώς να παρασυρθεί μια οικονομία και από το insolvency να πάει στη μη βιώσιμη πια εξυπηρέτηση χρέους. Εκεί, τι θα γίνει; Θα πάμε σε λύση τύπου ΔΝΤ; Δηλαδή αναδιαρθρώσεις κανονικά; Αποκλείεται αυτό; Είναι μέσα; Το έχουμε σκεφτεί;

Αν αύριο  για παράδειγμα αλλάξει η Κυβέρνηση  στη Γερμανία και οι Σοσιαλιστές  έχουν στο πρόγραμμά τους ότι  πρώτα θα πάμε σε μαζικές αναδιαρθρώσεις και μετά σε ευρωομόλογα, πόσο σίγουρος μπορεί να είναι κάποιος στις αγορές σήμερα και θα πάει να επενδύσει σε ένα ευρωπαϊκό χαρτί σε ένα κεντροευρωπαϊκό χαρτί, τη στιγμή που δεν ξέρει τι θα γίνει στην πραγματικότητα;

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: Κοιτάξτε, οι αποφάσεις που ελήφθησαν από τη Σύνοδο Κορυφής και οι οποίες θα ενσωματωθούν σε μια διακυβερνητική συμφωνία, δεν προβλέπεται ότι θα αλλάξουν ανάλογα με την αλλαγή των Κυβερνήσεων, γιατί αυτό υπαινίσσεστε στο τέλος, ότι μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις.

Κυβερνήσεις αλλάζουν, αλλά οι συμφωνίες αυτής  της μορφής ή αργότερα όταν ενσωματωθούν αυτές οι αποφάσεις και μέσα στη  Συνθήκη, δεν αλλάζουν από μέρα σε μέρα και επιπλέον πιστεύω ότι  υπάρχει η γενικότερη σύγκλιση απόψεων  όσον αφορά τα θέματα τα οποία περιλαμβάνονται στις αποφάσεις αυτές ειδικότερα στη Γερμανία.

Μπορεί να υπάρχουν διαφορές, όσον αφορά τις  κατευθύνσεις ή τα μέσα άσκησης πολιτικής, αλλά η διασφάλιση δημοσιονομικής πειθαρχίας σε όλες τις χώρες που συμμετέχουν στην Ευρωζώνη πιστεύω είναι μια επιδίωξη η οποία είναι γενικά αποδεκτή και μέσα στη Γερμανία αλλά και γενικότερα στις χώρες που συμφώνησαν στο να υιοθετήσουν αυτή την συμφωνία.

Μπορώ να προσθέσω, ότι οι χώρες που αντιμετωπίζουν μεγάλα δημοσιονομικά προβλήματα ενδεχομένως να χρειαστούν μια στήριξη από τους μηχανισμούς στο μέλλον σε μια περίοδο που η οικονομική δραστηριότητα είναι υποτονική και η ανεργία αυξάνεται, αυτό είναι γεγονός.

Αλλά αυτό δεν αναιρεί, δεν αλλάζει την  πραγματικότητα, ότι τα προβλήματα πρέπει να αντιμετωπιστούν με την υιοθέτηση της κατάλληλης πολιτικής προσαρμογής.

Α. ΚΑΡΚΑΓΙΑΝΝΗΣ («Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»): Κύριε Πρωθυπουργέ, θα ήθελα να σας ρωτήσω σε αυτή τη διαδικασία, η Ευρωζώνη να μεταμορφωθεί σε μια πραγματική οικονομική Ένωση, πιστεύετε ότι είναι αναγκαίο να υπάρξει σημαντική μεταφορά εξουσιών και αρμοδιοτήτων από τα εθνικά κράτη – μέλη προς κεντρικό επίπεδο; Αυτό είναι η πρώτη ερώτηση.

Και η δεύτερη, στην προηγούμενη επίσκεψή σας στις Βρυξέλλες πριν από περίπου ένα  μήνα, είχατε αναφέρει ότι σκοπεύετε  να αναλάβετε πρωτοβουλίες προκειμένου να ενισχύσετε την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, την ανάπτυξη και να αντιμετωπίσετε την ανεργία. Έκτοτε δυστυχώς δεν ακούσαμε κάτι πιο συγκεκριμένο από αυτό, αν μπορείτε να μας διαφωτίσετε.

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: Ως προς το πρώτο ερώτημα, εξ ορισμού θα υπάρξει μια μεταφορά αρμοδιοτήτων από το εθνικό επίπεδο στο ευρωπαϊκό επίπεδο και σε κάποιο βαθμό εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας. Eίναι γεγονός και το ξέρετε αυτό, ότι όσον αφορά την νομισματική πολιτική έχει υπάρξει πλήρης μεταφορά των αρμοδιοτήτων, ή εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας για την άσκηση της νομισματικής πολιτικής από το εθνικό επίπεδο σε ευρωπαϊκό, εφόσον έχουμε ένα ενιαίο νόμισμα και μια ενιαία νομισματική πολιτική.

Η προσπάθεια που γίνεται αυτή τη στιγμή, να χρησιμοποιήσω τον όρο, να ενισχυθεί ο οικονομικός πυλώνας της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, αποσκοπεί στο να αντιμετωπιστεί η ασυμμετρία που χαρακτήριζε την αρχιτεκτονική της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης έως τώρα. Aσυμμετρία, που περιγράφεται από το γεγονός ότι υπάρχει μια ενιαία νομισματική πολιτική, ενώ η ευθύνη και οι αρμοδιότητες για την χάραξη και την άσκηση της δημοσιονομικής πολιτικής, ήταν έως τώρα απόλυτη σχεδόν ευθύνη των εθνικών Kυβερνήσεων, που όμως έπρεπε να χαράσσουν και να ασκούν αυτή την πολιτική στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητος και Ανάπτυξης.

Η ενίσχυση του οικονομικού πυλώνα, ο μεγαλύτερος  συντονισμός των δημοσιονομικών πολιτικών, συνεπάγεται ακριβώς  εκχώρηση κυριαρχίας σε ένα βαθμό, ο οποίος θα προσδιοριστεί σταδιακά. Mε τις σημερινές αποφάσεις, αυτό γίνεται με την υιοθέτηση ορισμένων κανόνων, δηλαδή ο συντονισμός της δημοσιονομικής πολιτικής  επιτυγχάνεται μέσα από την υιοθέτηση κανόνων που θα εφαρμόζονται σε όλες τις χώρες και από τον ενισχυμένο ρόλο που θα έχει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο Υπουργών στην παρακολούθηση και την αξιολόγηση της δημοσιονομικής πολιτικής που ασκείται, στην επιβολή κυρώσεων και σε άλλες σχετικές ρυθμίσεις.

Βλέπουμε  ότι το «κέντρο» αν θέλετε, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, αναλαμβάνει ένα μεγαλύτερο ρόλο όσον αφορά την παρακολούθηση, άσκηση και εφαρμογή της δημοσιονομικής πολιτικής σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα και είναι πιθανόν ότι ένας μεγαλύτερος βαθμός δημοσιονομικής και οικονομικής σύγκλισης, θα είναι σκόπιμος και θα πραγματοποιηθεί.

Στο δεύτερο  ερώτημα, κινούμαστε κατ’ αρχήν στο πλαίσιο των μέτρων και αναπτυξιακών μέτρων τα οποία περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα και ορισμένα είναι επίσης ενταγμένα στον Προϋπολογισμό. Άλλες πρωτοβουλίες θα ανακοινωθούν όταν έρθει η ώρα τους.

Γ. ΠΙΤΤΑΡΑΣ («ALPHA»): Επειδή είπατε και στην αρχή, εκφράσατε την ευχή οι αγορές να ηρεμήσουν πλέον και μετά από αυτές τις αποφάσεις, θέλω να μας πείτε εάν έγινε κάποιου είδους συζήτηση κατά τη διάρκεια του Συμβουλίου για το ρυθμιστικό πλαίσιο λειτουργίας των οίκων αξιολόγησης. Γιατί εσείς ήρθατε εδώ και οι συνάδελφοί σας, οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι ηγέτες, με τους οίκους να απειλούν ότι θα υποβαθμίσουν ολόκληρη την Ευρωζώνη και έχουν δείξει ότι μπορούν να ακυρώνουν τις όποιες αποφάσεις σας. Αυτή η συμφωνία είναι ουσιαστικά και η γραμμή άμυνας;

Και επίσης με βάση όλα όσα έγιναν εδώ και  με τον σχεδιασμό που έχετε  και με το PSI και με όλες τις άλλες διαδικασίες που μας είπε και ο κ. Αντιπρόεδρος, οι εκλογές θα γίνουν στον προβλεπόμενο χρόνο, ή θα πάνε πίσω;

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: Η πρώτη ερώτηση ήταν εάν οι αποφάσεις που ελήφθησαν και το πακέτο μέτρων αποτελούν ένα στοιχείο αμυντικής πολιτικής. Επαναλαμβάνω: το ένα σκέλος αφορά τη δημοσιονομική πολιτική σε μεσομακροπρόθεσμο ορίζοντα, που όμως αναμένεται ότι θα έχει θετικές επιπτώσεις πάνω στις αγορές και στο παρόν.

Αποτελεί  ένα ουσιαστικό στοιχείο της γενικότερης  στρατηγικής για την ενίσχυση του οικονομικού πυλώνα της Νομισματικής Ένωσης και το καλύτερο συντονισμό των δημοσιονομικών πολιτικών. Δεν  μπορεί να χαρακτηριστεί αυτό ότι είναι μια κίνηση άμυνας. Είναι μια κίνηση, η οποία βεβαίως γίνεται αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή και στο βαθμό που γίνεται για να αντιμετωπιστεί και η κρίση, αλλά είναι απαραίτητη, προκειμένου να επιτύχουμε μια πιο συμμετρική και αποτελεσματική λειτουργία της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης.

Όσον αφορά  τα μέτρα τα οποία αποφασίστηκαν  για την βελτίωση της αποτελεσματικότητος  των μηχανισμών και την αύξηση των πόρων, οι αποφάσεις αυτές  ελήφθησαν προκειμένου να αντιμετωπιστούν  οι πιέσεις, οι οποίες ως γνωστόν έχουν ενταθεί τον τελευταίο καιρό.

Επανέρχομαι σε αυτό που είπα πριν. Εάν απαιτηθούν πρόσθετα μέτρα και πρόσθετες  παρεμβάσεις, οι Κυβερνήσεις είναι  αποφασισμένες και δεσμευμένες  να κάνουν ό,τι είναι αναγκαίο, προκειμένου  να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η κρίση.

Όσον αφορά  τον χρόνο των εκλογών, όπως νομίζω έχω πει και στο παρελθόν, οι εκλογές θα γίνουν όταν η Κυβέρνηση  ολοκληρώσει το έργο το οποίο της  έχει ανατεθεί, το οποίο, όπως ξέρετε, το κύριο έργο της είναι να εφαρμόσει τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης του Οκτωβρίου και στις αποφάσεις αυτές περιλαμβάνεται η ολοκλήρωση του PSI, η ολοκλήρωση του 2ου Οικονομικού Προγράμματος και η εφαρμογή των μέτρων, τόσο των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής όσο και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που απορρέουν από το ισχύον πρόγραμμα και από το επόμενο πρόγραμμα όταν αρχίσει να υλοποιείται.

Ι. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ («MEGA»): Εγώ θα ήθελα να σας ρωτήσω, την επόμενη εβδομάδα έρχεται η Τρόικα, εσείς έχετε θέσει ένα θέμα για το πώς θα κλείσει ο Προϋπολογισμός του ’11 και για τα πρόσθετα μέτρα. Και θέλω να σας ρωτήσω, σε όλη την Ευρώπη βλέπουμε ότι το κλίμα για την ανάπτυξη και την ύφεση επιδεινώνεται. Και έχετε υποσχεθεί ότι το ’12 θα είναι κάπως καλύτερα τα πράγματα. Πώς στοιχειοθετείται αυτό;

Και ένα  δεύτερο που θέλω να σας ρωτήσω, την άλλη εβδομάδα θα συναντηθείτε με την Τρόικα, ή θα μπλέξετε με τα εσωκομματικά σας εκεί στο ΠΑΣΟΚ;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Να ξεκαθαρίσω ,κατ’ αρχάς, το δεύτερο ζήτημα που θέσατε, για να απαντήσω με μεγαλύτερη άνεση στο πρώτο. Όπως αντιληφθήκατε από αυτά που είπε και ο Πρωθυπουργός, από αυτά που είπα και εγώ, δίνουμε μια μάχη. Δίνουμε μια μάχη, να μείνει όρθια η χώρα μέσα σε πάρα πολύ δύσκολες ευρωπαϊκές και διεθνείς συνθήκες. Είδατε τι έγινε εδώ αυτές τις δυο μέρες και βλέπετε τι έχουμε να κάνουμε μπροστά μας την επόμενη εβδομάδα στην Αθήνα.

Είναι όλα τα θέματα ανοιχτά και είναι  όλα τα θέματα σε πάρα πολύ κρίσιμη  φάση, όχι για τους επόμενους μήνες, αλλά για τα επόμενα χρόνια.

Άρα λοιπόν, υπ’ αυτές τις συνθήκες, προσωπικά θα μου επιτρέψετε να πω ότι ντρέπομαι να μετάσχω σε οποιαδήποτε άλλη συζήτηση, η οποία στρέφει το ενδιαφέρον σε θέματα που μπορεί να έχουν το δικό τους ενδιαφέρον κάποια στιγμή, αλλά είναι ασύγκριτα μικρότερης σημασίας, σε σχέση με το να επιβιώσουμε ως χώρα και να αποκτήσουμε έναν εθνικό στόχο.

Εγώ έχω μια υποχρέωση: Ως Υπουργός Οικονομικών  να κάνω την δουλειά μου για  τον τόπο μου. Γιατί μην αμφιβάλλετε, είμαι παρών, αλλά είμαι παρών  για τις ανάγκες του τόπου, να στηρίζω την Κυβέρνηση και  τον Πρωθυπουργό προσωπικά και  αυτή είναι η προτεραιότητά μου και η υποχρέωσή μου και η κορυφαία υποχρέωση: να λέω την αλήθεια στον ελληνικό λαό όσο δυσάρεστη και αν είναι αυτή, γιατί μέσα από την αλήθεια θα βρούμε την εθνική μας στρατηγική.

Άρα, δεν πρόκειται να ασχοληθώ με τίποτα άλλο και προσωπικά θέλω να ζητήσω συγνώμη εάν απασχολούμε την κοινή γνώμη και τον ελληνικό λαό με άλλα θέματα που είναι πολύ μικρότερα από αυτά που πρέπει να έχουμε ως εθνική προτεραιότητα.

Τώρα, όλα τα θέματα της επόμενης εβδομάδας, η διαπραγμάτευση για το νέο πρόγραμμα, η διαβούλευση για το PSI, η προώθηση της εφαρμογής του ισχύοντος προγράμματος -γιατί θα κριθούμε επί τη βάσει αυτού- αφορά την πραγματική οικονομία, αφορά τον ελληνικό λαό, αφορά τις θυσίες του κάθε Έλληνα πολίτη. Έχουμε και ο Πρωθυπουργός και εγώ πλήρη συνείδηση του τι περνάει κάθε νοικοκυριό, κάθε επιχείρηση, κάθε Έλληνας και κάθε Ελληνίδα, κάνω μια έκκληση ειλικρινά από εδώ από τις Βρυξέλες, να συνειδητοποιήσουμε ότι χρειαζόμαστε ενότητα, συστράτευση, να κάνουμε υπομονή να σφίξουμε τα δόντια, για να περάσουμε αυτό τον τεράστιο κάβο και να είναι το εθνικό σκάφος ασφαλές, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε υπό πολύ καλύτερες συνθήκες.

Θα  μας δοθεί η ευκαιρία τις ημέρες που έρχονται στην Αθήνα να πούμε  λεπτομέρειες για όλα αυτά τα θέματα.

Π. ΚΑΨΗΣ: Σας ευχαριστώ πολύ.

>> Το βίντεο της συνέντευξης τύπου.

>> Φωτογραφικό υλικό.

πηγή:papandreou.gr

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Νομίζω, μπορούμε στην κυριολεξία να πούμε ότι μία καινούργια μέρα ξημερώνει. Ας ελπίσουμε ότι αυτή η καινούργια μέρα είναι μια καινούργια μέρα και για την Ευρώπη, και για την Ελλάδα, καλύτερη από αυτές που έχουμε περάσει τον τελευταίο καιρό.

Θα ήθελα, πρώτα απ΄  όλα, να ευχαριστήσω όλους τους Έλληνες  και τις Ελληνίδες για τις  θυσίες τους, γιατί με τις θυσίες αυτές έδωσαν τη δυνατότητα στην Ελλάδα να παραστεί σε αυτή τη Σύνοδο και να διαπραγματευθούμε, με ισχυρό εργαλείο και όπλο την αξιοπιστία μας, την ελάφρυνση του πιο σημαντικού βάρους, αυτού που κουβαλάμε όλοι μας από το παρελθόν, την υπερχρέωση της πατρίδας μας.

Χωρίς τη συγκλονιστική  προσπάθεια όλων των Ελλήνων, όλα  αυτά θα είχαν τελειώσει από πέρυσι το Μάιο. Δηλαδή – και αυτό μην το ξεχνάμε ποτέ – αν δεν είχαμε κάνει  τίποτα, δεν θα ήμασταν εδώ σήμερα, θα είχαμε χρεοκοπήσει από πέρυσι το Μάιο και αυτό θα είχε τραγικές συνέπειες, που θα έκαναν πολύ δύσκολη την κατάσταση που ζούμε, ακόμα πιο δύσκολη από τη σημερινή. Θα φάνταζε ιδανική η σημερινή κατάσταση μπροστά στο τι θα ζούσαμε, καθώς η χώρα θα είχε λυγίσει κάτω από το βάρος της υπερχρέωσης που κληρονομήσαμε.

Αποφύγαμε λοιπόν αυτό το θανάσιμο εθνικό κίνδυνο. Και μόνο που  βρισκόμαστε σήμερα εδώ είναι  επίτευγμα, επίτευγμα όλων των Ελλήνων  και μην το ξεχνάμε αυτό ποτέ. Σήμερα, έχουμε πια τη δυνατότητα να κλείσουμε οριστικά τους λογαριασμούς της χώρας με το παρελθόν, για να μπορέσουμε πια να αφιερώσουμε απερίσπαστοι όλες μας τις δυνάμεις στο σήμερα και το αύριο, στο μέλλον της χώρας. Να φύγει το βάρος του παρελθόντος και να μπούμε σε μία εποχή αναπτυξιακή, που θα βασίζεται στις δικές μας δυνάμεις.

Όπως ξέρετε, μέσα σε συνθήκες πρωτοφανούς αβεβαιότητας, με πολλές χώρες σε κρίση, κληθήκαμε να διαπραγματευθούμε  ένα ζήτημα υπαρξιακού χαρακτήρα  για τη χώρα, ένα ζήτημα που αφορά  κάθε εργαζόμενο, κάθε επιχειρηματία, κάθε μισθωτό, κάθε άνεργο, κάθε αγρότη, κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδα, τους πάντες.

Το μεγάλο βάρος που  κουβαλάμε από το παρελθόν, είναι  αυτό της υπερχρέωσης. Είναι πρώτιστα και ζήτημα εθνικής ασφάλειας  για τη χώρα. Και βεβαίως, υπάρχουν περιορισμοί παντού. Για παράδειγμα, υπάρχουν 17 διαφορετικά πολιτικά συστήματα, μεταξύ των οποίων είμαστε κι εμείς, και υπάρχουν 16 διαφορετικά Εθνικά Κοινοβούλια, 16 διαφορετικές Κυβερνήσεις, με τα δικά τους εσωτερικά προβλήματα και προτεραιότητες.

Αλλά και με πολλούς  στο εσωτερικό της χώρας μας, να καλλιεργούν συνειδητά και συνεχώς ένα κλίμα ηττοπάθειας και ανασφάλειας, ότι θα αποτύχουμε. Και αυτή η εσωτερική ανασφάλεια, πολλές φορές, τροφοδοτούσε τη διεθνή κοινή γνώμη, τον διεθνή Τύπο, αλλά και τη διεθνή ανασφάλεια, που με τη σειρά της επιδείνωνε την ανασφάλεια και στη δική μας χώρα.

Αυτή η γενικευμένη  ανασφάλεια που έχουμε ζήσει τον  τελευταίο καιρό επιδεινώθηκε από  το γεγονός ότι υπήρχε δυσπιστία  στη μεγάλη και σημαντική απόφαση  της 21ης Ιουλίου, που δεν μπόρεσε να εφαρμοστεί, κυρίως λόγω της αλλαγής σε θέματα όπως των επιτοκίων, αλλά και της ασύμμετρης τελικά κατανομής των βαρών υπέρ των τραπεζών και κατά του δημόσιου τομέα.

Κληθήκαμε επίσης να αντιμετωπίσουμε  την κακόπιστη κριτική εκείνων, που επιχείρησαν να χρησιμοποιήσουν  την Ελλάδα ως αποδιοπομπαίο τράγο, για να καλυφθούν άλλες αδυναμίες ή άλλες επιδιώξεις, ή για να μην δούμε όλοι κατά πρόσωπο ποια είναι τα πραγματικά προβλήματα στην Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Εμείς κλείσαμε τα αφτιά  μας στις σειρήνες της καταστροφής  και στρωθήκαμε στη δουλειά, έχοντας ως μεγάλο διαπραγματευτικό όπλο την υπεράνθρωπη προσπάθεια των Ελλήνων πολιτών τα τελευταία δύο χρόνια. Επιδιώξαμε να οικοδομήσουμε πάνω στα θετικά της απόφασης του Ιουλίου και να εξασφαλίσουμε μια συμφωνία, αν θέλετε, 21ης Ιουλίου plus – συν, δηλαδή μια καλύτερη συμφωνία. Να διατηρήσουμε και να ενισχύσουμε όλα τα πλεονεκτήματα, αλλά να αναιρέσουμε και τα όποια μειονεκτήματα.

Παρά τις πρωτοφανείς  αντιξοότητες, που όλοι μας ζήσαμε, παρά την αβεβαιότητα που εντάθηκε μετά από ισχυρές πιέσεις που ασκήθηκαν τους τελευταίους μήνες ακόμα και σε πολύ ισχυρές χώρες της Ευρωζώνης, καταφέραμε να πετύχουμε το στόχο μας.

Μπήκαμε στη διαπραγμάτευση, με στόχο ένα νέο πρόγραμμα, τη διασφάλιση των χρηματοοικονομικών μας αναγκών μέχρι το 2014, για να λύσουμε το πρόβλημα της ρευστότητας και επανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών και να καταστήσουμε εντέλει και το χρέος βιώσιμο, σύμφωνα και με τις πιο αυστηρές αναλύσεις, δηλαδή τις αναλύσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά και του Διεθνούς Νομισματικού  Ταμείου.

Το πακέτο της σημερινής  συμφωνίας, πρώτα απ’ όλα, επιβεβαιώνει τους θετικούς όρους του νέου προγράμματος, όπως είχαν συμφωνηθεί τον Ιούλιο. Δηλαδή, το μέγεθος της χρηματοδότησης, τα χαμηλά επιτόκια, την περίοδο χάριτος και τη μεγαλύτερη περίοδο αποπληρωμής.

Δεύτερον, το πακέτο της  σημερινής συμφωνίας επιβεβαιώνει τη διασφάλιση της ρευστότητας του  ελληνικού τραπεζικού συστήματος και  την ενίσχυση της κεφαλαιακής  του επάρκειας. Και αυτά ενδιαφέρουν  πρωτίστως τον Έλληνα πολίτη γιατί, για μας, προστασία των τραπεζών σημαίνει, πάνω και πρώτα απ’ όλα, προστασία του καταθέτη και ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας.

Βεβαίως, για να διαμορφωθεί  το πακέτο, έπρεπε να διαμορφωθούν και  οι όροι της συμμετοχής των τραπεζών και, βέβαια, όσων είχαν και έχουν ελληνικά ομόλογα. Στόχος μας, η κατανομή των βαρών μεταξύ ιδιωτών και Δημοσίου να γίνει με ισόρροπο,  πιο δίκαιο, πιο αναλογικό τρόπο.

Η σημαντική αλλαγή είναι  ότι επιτυγχάνεται η μείωση του  ονομαστικού βάρους του ελληνικού χρέους, που είναι σχεδόν 4 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με τον Ιούλιο. Γιατί ενώ τον Ιούλιο η μείωση του ονομαστικού χρέους ήταν 11,6% του ΑΕΠ, τώρα ανέρχεται κοντά στο 50% του ΑΕΠ. Αυτό βεβαίως συνεπάγεται αντίστοιχα πολύ μεγαλύτερη ανάληψη ζημιών από τις τράπεζες, αλλά θεωρώ ότι είναι μια δίκαιη πια κατανομή των βαρών. Αίρονται βάρη από τον Ελληνικό λαό και μεταφέρονται στις τράπεζες.

Έτσι, η απόφαση του  Ευρωπαϊκού Συμβουλίου εναρμονίζεται  απόλυτα με το στόχο που είχε θέσει  η Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, δηλαδή το ελληνικό δημόσιο χρέος να ανέρχεται μόνο στο 120% του ΑΕΠ, το 2020.

Το χρέος θεωρούμε ότι είναι απολύτως βιώσιμο, γιατί  συνδυάζει πια τα νέα χαμηλότερα επιτόκια, την προσδοκώμενη αναπτυξιακή ανάκαμψη και τα ετήσια πρωτογενή πλεονάσματα, που οφείλει να παράγει η χώρα μετά τη δημοσιονομική προσαρμογή που επιτυγχάνουμε, χάρη βεβαίως στις μεγάλες θυσίες του Ελληνικού λαού. Γι΄ αυτά παλέψαμε και καταφέραμε, με τον αγώνα των Ελλήνων, να πιάσουν τόπο αυτές οι θυσίες, προς όφελος των παιδιών μας.

Η απαλλαγή της πατρίδας μας από ένα μεγάλο μέρος του  ιστορικού βάρους του δημοσίου χρέους, μπορεί να μας βάλει σε μια νέα  αφετηρία, αρκεί εμείς να μείνουμε σταθεροί στο στόχο μας. Από το 2012, να πούμε – και αυτός είναι ο στόχος – τέρμα πλέον τα πρωτογενή ελλείμματα, να μην παράγουμε πια ελλείμματα. Από το 2012 και για πάντα, περνάμε στα πρωτογενή πλεονάσματα. Να παράγει η ελληνική οικονομία πλεονάσματα. Αυτά βεβαίως δεν θα μπορούσαν να  γίνουν χωρίς τις θυσίες, όπως είπα.

Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό  με το γεγονός ότι μειώνεται ήδη  σημαντικά από το 2012 το ετήσιο βάρος  για την εξυπηρέτηση του χρέους μας, μας επιτρέπουν πραγματικά να ανασάνουμε, διότι θα μπορούμε να μειώσουμε σημαντικά – δεν έχουμε ακόμα τους συγκεκριμένους αριθμούς, γιατί αυτά βεβαίως θα βγουν από την τελική διευθέτηση της διαπραγμάτευσης που έχουμε με τον ιδιωτικό τομέα – το κόστος των τόκων που σήμερα πληρώνει ο Ελληνικός λαός.

Με αυτή την απόφαση, εκπληρώνουμε και ένα πατριωτικό μας καθήκον. Η ελάφρυνση του βάρους της πατρίδας μας, αλλά και τα πλεονάσματα που θα παράγουμε, εγγυώνται τη δυνατότητα να φύγουμε, σιγά αλλά σταθερά, από την επιτήρηση και από εξαρτήσεις. Πολλοί θέλουν και δικαίως φωνάζουν ότι πρέπει να φύγουμε από κηδεμονίες και εξαρτήσεις – αυτό κάνουμε στην πράξη. Όχι με φωνές, όχι με μεγάλες κορώνες, αλλά το κάνουμε στην πράξη. Γιατί όσο η Ελλάδα θα ήταν εξαρτημένη από ένα πολύ μεγάλο χρέος, με τεράστια βάρη, τόσο βεβαίως δεν θα μπορούσε να ανακτήσει την αυτονομία της.

Γι΄ αυτό το λόγο, για  μας, δεν υπήρξε ποτέ δίλημμα, να βάλουμε  πάνω από το εθνικό συμφέρον το οποιοδήποτε  ιδιωτικό συμφέρον. Γι΄ αυτό, με έκπληξη  παρακολουθήσαμε τις τελευταίες ημέρες ακόμα και «προοδευτικές» φωνές, διαμορφωτές της κοινής γνώμης, να ανησυχούν επειδή μειώνουμε το δημόσιο χρέος. Δημιουργούσαν ένα κλίμα ανησυχίας, επειδή μειώνουμε το δημόσιο χρέος – πραγματικά, είναι παράδοξο αυτό. Δηλαδή, εμείς μεταφέραμε ένα βάρος από τον Έλληνα, από τον Ελληνικό λαό, στις πλάτες των τραπεζών, και θεωρούμε ότι ήταν μια δίκαιη μεταφορά των βαρών.

Θέλω όμως να απαντήσω και σε όσους θέλησαν να προτάξουν  την ανησυχία τους για την περιουσία  των Ασφαλιστικών Ταμείων. Επαναλαμβάνουμε  ότι η σημερινή απόφαση του  Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και η εφαρμογή της δεν θα προκαλέσει καμία μείωση του επιπέδου όπου βρίσκεται σήμερα η περιουσία των Ασφαλιστικών Ταμείων, γιατί εμείς έχουμε ειλημμένη απόφαση, απόφαση της Κυβέρνησης, να αναπληρωθεί σε επίπεδα τουλάχιστον ίδια με αυτά που θα προέκυπταν από την εφαρμογή της απόφασης του Ιουλίου.

Οι ασφαλισμένοι και  οι συνταξιούχοι μπορούν να είναι  ήσυχοι για τα Ασφαλιστικά τους Ταμεία, όπως βεβαίως και για τις συντάξεις  τους. Όσοι όμως ανησυχούν για άλλους λόγους, επικαλούνται δηλαδή προσχηματικά το ενδιαφέρον τους για τους ασφαλισμένους, καλό είναι να μην μπερδεύουν τις μετοχικές συνθέσεις των τραπεζών με την κοινωνική και ασφαλιστική πολιτική, που αποτελεί και βασική μέριμνα και προτεραιότητα της Πολιτείας και, επομένως, της ίδιας της Κυβέρνησής μας.

Είναι προφανές ότι η  σημερινή απόφαση, όχι μόνο δεν θίγει  συντάξεις, αλλά αντιθέτως, με την ελάφρυνση  της εξυπηρέτησης των τόκων από  του χρόνου, διευκολύνεται η άσκηση της κοινωνικής και ασφαλιστικής πολιτικής. Επίσης, οι ελληνικές τράπεζες, με διασφαλισμένη τη ρευστότητα και την επανακεφαλαιοποίησή τους, εξυγιαίνονται πλήρως.

Είναι πολύ πιθανόν, ένα  μεγάλο μέρος των τραπεζικών μετοχών  να περιέλθουν στο Ελληνικό Δημόσιο  με αυτή τη διαδικασία που ακολουθούμε, όμως, η διάθεση αυτών των μετοχών  που θα περιέλθουν στο Δημόσιο, μετά την εξυγίανσή τους, θα γίνει το ταχύτερο δυνατό. Θα διατεθούν δηλαδή ξανά, όσο πιο σύντομα γίνεται, σύμφωνα με διεθνείς και ευρωπαϊκές πρακτικές που έχουν ακολουθηθεί και σε άλλες χώρες και έχουν δώσει ένα πολύ θετικό αποτέλεσμα στις άλλες χώρες και για τον κρατικό προϋπολογισμό.

Με την εφαρμογή των  αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, αλλάζουν τα επίπεδα ρευστότητας  στην ελληνική οικονομία. Αυτό είναι  ό,τι πιο θετικό μπορεί να συμβεί για  την υποστήριξη της ανάπτυξης, δηλαδή των επιχειρήσεων, των νοικοκυριών, της απασχόλησης, την καταπολέμηση της ανεργίας, δηλαδή, την στήριξη της πραγματικής οικονομίας.

Με τη μείωση του ονομαστικού  βάρους του δημοσίου χρέους και την  έναρξη εφαρμογής του νέου προγράμματος, διαμορφώνονται και προϋποθέσεις για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Πρέπει να πάμε σε ένα άλλο αναπτυξιακό μοντέλο. Η Ελλάδα, η χώρα μας, πρέπει να γίνει μια χώρα που παράγει και όχι μόνο μια χώρα που καταναλώνει. Πρέπει να γίνουμε μια χώρα που εξάγει και όχι μόνο εισάγει ακόμα και είδη βασικής ανάγκης, είδη λαϊκής κατανάλωσης.

Εκτός όμως από εκείνους που δήθεν ανησυχούσαν για  τα Ασφαλιστικά Ταμεία, είχαμε και  πολλούς «υπέρ-πατριώτες». Με αφορμή το σημερινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, πάρα πολλοί χρησιμοποίησαν υπέρ-πατριωτικές κορώνες, στο όνομα της εθνικής κυριαρχίας, χωρίς να περιμένουν τις τελικές αποφάσεις. Και με τρόπο, θα έλεγα, ανεύθυνο, διαβεβαίωναν σε όλους τους τόνους ότι το νέο πρόγραμμα και η δραστική μείωση του βάρους του δημοσίου χρέους θα συνοδευθεί από επαχθείς όρους, προσβλητικούς για την εθνική μας ανεξαρτησία, την εθνική μας κυριαρχία και την αξιοπρέπεια του Ελληνικού λαού.

Πρώτα απ΄ όλα, πρέπει να πει κανείς ότι η μείωση των  βαρών βοηθά ακριβώς στην απελευθέρωσή μας από την εξάρτηση, αλλά ακόμα  και γι΄ αυτούς τους λεγόμενους «επαχθείς όρους» βιάστηκαν, επένδυσαν για μία ακόμα φορά στην αποτυχία της χώρας και διαψεύδονται από τα συμπεράσματα, για τα οποία δώσαμε σκληρή μάχη, πετυχαίνοντας αυτά ακριβώς που ζητήσαμε.

Επιτέλους, να τελειώνουμε  με την προπαγάνδα και την εύκολη λασπολογία. Εμείς παλεύουμε για την πατρίδα. Όλοι αγαπάμε το ίδιο τον τόπο μας και όλοι παλεύουμε για το καλό του. Μπορεί να διαφωνούμε, αλλά ας σταματήσουμε να τρώμε τις σάρκες μας.

Οι εταίροι μας, οι θεσμοί που μας στηρίζουν, η Ευρωπαϊκή  Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, θέλουν να πετύχει το πρόγραμμα και μας προσφέρουν στήριξη, τεχνική βοήθεια, τεχνογνωσία, αλλά η κυριαρχική ευθύνη και η αρμοδιότητα εφαρμογής του προγράμματος ανήκει στην Ελληνική Κυβέρνηση και στη Βουλή των Ελλήνων.

Τις τελευταίες εβδομάδες, όμως, ακούσαμε κι άλλα. Κάποιοι στήριξαν, με απόλυτη βεβαιότητα μάλιστα, ότι  η Ελλάδα είναι απούσα από τις  διαπραγματεύσεις. Το ακούσαμε κι αυτό! Δεν προσβάλλουν εμένα, ούτε τους Υπουργούς της Κυβέρνησης, που μήνες τώρα δεν έχει περάσει ημέρα που να μην δίνουν μάχες. Προσβάλλουν σίγουρα τα δεκάδες στελέχη της Ελληνικής Κυβέρνησης, τους Διπλωμάτες, τους Συμβούλους και όλους αυτούς που έχουν ξεχάσει τι σημαίνει ξεκούραση, συμμετέχοντας στη συνεχή και σκληρή διαπραγμάτευση.

Η αλήθεια είναι ότι  με μεγάλη προθυμία οι εταίροι μας  θα ανέθεταν στην Ελλάδα να διαπραγματευθεί  μόνη της με τον ιδιωτικό τομέα. Εμείς  ζητήσαμε, ακριβώς για να έχουμε πολύ πιο μεγάλη διαπραγματευτική ισχύ, οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, που βεβαίως τις υλοποιούσε η Ελλάδα, να διέπονται και από το Ελληνικό Δίκαιο. Αλλά και να στηρίζονται από μια διαπραγματευτική ομάδα, με τη συμμετοχή των θεσμών της Ευρωζώνης, με την παρουσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με ενεργό συμμετοχή των μεγαλύτερων κρατών-μελών, όπως είναι η Γερμανία και η Γαλλία, αλλά βεβαίως και με μια ισχυρή ομάδα διεθνών Συμβούλων.

Έτσι διαμορφώθηκε και  διαμορφώνεται το ισχυρό μέτωπο, που  διασφαλίζει τα συμφέροντα όχι μόνο της Ευρωζώνης, αλλά και της ίδιας της Ελλάδας. Έτσι εξελίχθηκε και η διαδικασία όλους τους προηγούμενους μήνες, και σε πολιτικό, και σε τεχνικό επίπεδο.

Τέλος, εμείς από την  αρχή της κρίσης τονίζαμε ότι δεν  περιορίζεται η κρίση αυτή στην Ελλάδα, αλλά είναι ευρωπαϊκή και ότι αυτό οφειλόταν στο συστημικό και θεσμικό έλλειμμα της Ευρωζώνης. Δυστυχώς, η Ελλάδα πλήρωσε πρώτη αυτά τα συστημικά προβλήματα. Αν θέλετε, ήμασταν και ένα πειραματόζωο στην προσπάθεια επίλυσης της κρίσης, με όλα όσα σήμαιναν αυτά τα προβλήματα και για τις πολλές και νέες προσαρμογές που χρειάστηκαν και στο πρόγραμμά μας.

Εμείς είπαμε από την  αρχή ότι χρειαζόταν ενίσχυση της  Ευρωζώνης και οι εξελίξεις μάς  δικαίωσαν. Αποφασίστηκε να προχωρήσουν  στην ενίσχυση των θεσμών, των εργαλείων, αλλά και της διακυβέρνησης της Ευρωζώνης. Αυτά είναι θέματα που προχωρούν, αλλά και δρομολογούνται και για το μέλλον. Θα δείτε τις αποφάσεις, τις πολύ σημαντικές αποφάσεις για τον μηχανισμό «EFSF», αλλά και πολλά άλλα, που αφορούν και στις τράπεζες, και στην εμβάθυνση της οικονομικής συνεργασίας στην Ευρωζώνη.

Επιτρέψτε μου, πριν κλείσω, να ευχαριστήσω μερικούς τουλάχιστον  από τους πολλούς συνεργάτες που  συνέβαλαν και να πω, επίσης, ότι  μερικοί είχαν τέτοια πίεση, που  θα έπρεπε να τους παρασχεθεί και ιατρική περίθαλψη. Βλέπω τον Γιώργο Ζανιά εδώ, που ευτυχώς είναι κοντά μας, είναι όμως και ο άλλος Γιώργος, ο Γλυνός, που δεν μπόρεσε να είναι μαζί μας, ο οποίος από την πίεση έπαθε δυστυχώς έμφραγμα, αλλά ευτυχώς είναι καλύτερα τώρα.

Να ευχαριστήσω, λοιπόν, τον Γιώργο Ζανιά, τον Πέτρο Χριστοδούλου, την Μαρία Ασημακοπούλου, τον Γιώργο Γλυνό, τον Θεόδωρο Σωτηρόπουλο, που είναι ο Πρέσβης μας εδώ και, βεβαίως, από την Κυβέρνηση, τον Βαγγέλη Βενιζέλο, τον Φίλιππο Σαχινίδη, την Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, τον Ηλία Μόσιαλο, καθώς και πολλούς σημαντικούς ξένους τεχνικούς Συμβούλους.

Και θέλω να σας πω ότι  οι εταίροι μας, πολλές φορές, επικαλέστηκαν  την ελληνική ομάδα διαπραγμάτευσης  και τους τεχνικούς Συμβούλους που  είχαμε, θεωρώντας τους ως την καλύτερη δυνατή ομάδα διεθνώς, και συμβουλεύονταν αυτούς τους ανθρώπους, για να φθάσουμε σε ένα αποτέλεσμα.

Και πάλι, τους ευχαριστώ. Να απαντήσουμε σε μερικές ερωτήσεις, παρότι είμαστε όλοι αρκετά κουρασμένοι, όπως καταλαβαίνετε, για να μπορούμε να γυρίσουμε σιγά-σιγά στην πατρίδα, προκειμένου να συνεχίσουμε το έργο μας.

ΣΤ. ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ(«ΤΟ ΒΗΜΑ»): Κύριε Πρόεδρε, εύχομαι να είναι η τελευταία φορά που ακούω ότι «θα κλείσουμε με το παρελθόν». Το έχω ακούσει τουλάχιστον άλλες δύο φορές. Θέλω να ρωτήσω, υπάρχει ένα χρονοδιάγραμμα για όλο αυτό το πυκνό και εν πολλοίς μισό-άγνωστο – για το απλό κοινό – σχέδιο, που όντως κλείνει το παρελθόν της Ελλάδας; Κι από πού αρχίζει;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ΄ όλα, να απαντήσω στο σχόλιό σας, γιατί και εμένα και όλους μας, δεν μας ενοχλεί, αλλά μας έχει ταλαιπωρήσει. Θα θέλαμε πολύ νωρίτερα να είχε κλείσει οριστικά, κι αν όχι κλείσει, να είχε τουλάχιστον δρομολογηθεί με έναν ασφαλή τρόπο, το ζήτημα του χρέους.

Δυστυχώς, δεν επαληθευτήκαμε, όχι εμείς ως Ελλάδα, αλλά η ίδια η Ευρωζώνη πολλές φορές, θα έλεγα, ιδιαίτερα  λόγω των συστημικών προβλημάτων, αλλά και της ευρύτερης περιρρέουσας ατμόσφαιρας, όπως είναι η υφεσιακή κατάσταση, ο φόβος του ρίσκου των αγορών, ακόμα και η κερδοσκοπία. Όλα αυτά δημιούργησαν τρομακτικά προβλήματα στην Ευρωζώνη.

Εγώ θα ήθελα να μπορώ  να πω ότι έχει κλείσει οριστικά και με τη βούλα αυτό το κεφάλαιο. Δεν μπορώ να το πω και δεν θέλω να πω κάτι, στο οποίο μπορεί αύριο  να διαψευστώ. Μπορώ να πω, όμως, ότι αυτή η απόφαση είναι η πιο ιστορική απόφαση από όλες όσες έχουμε πάρει. Είναι η μεγαλύτερη ελάφρυνση του χρέους που έχει γίνει ποτέ και έχει πολύ καλύτερες προϋποθέσεις – για να μην είμαι υπερβολικός – να πετύχει, όχι μόνο για μας, αλλά και για την Ευρωζώνη.

Δεν ξέρουμε τις αντιδράσεις  των αγορών, όμως, όλοι μας στην Ευρωζώνη ελπίζουμε ότι, επιτέλους, οι αντιδράσεις  των αγορών θα είναι θετικές, όχι  μόνο για το ελληνικό πρόβλημα, αλλά και ευρύτερα για την Ευρωζώνη. Οι αποφάσεις που λάβαμε για την Ελλάδα δίνουν το πλαίσιο των στόχων και εκεί θα μείνουμε. Και έχει δεχθεί ο ιδιωτικός τομέας, και αυτό είναι το σημαντικό, ότι δέχθηκε ο ιδιωτικός τομέας, μετά από πάρα πολύ σκληρή διαπραγμάτευση, τις αποφάσεις αυτές, δηλαδή το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθούμε.

Και θα πρέπει να διαπραγματευθούμε  τις λεπτομέρειες τις επόμενες εβδομάδες – θέλουμε να κλείσουμε το θέμα μέχρι  το τέλος του έτους. Και θέλουμε  να το κλείσουμε μέχρι το τέλος  του έτους, πρώτα απ΄ όλα, γιατί  είναι ένα εύλογο χρονικό διάστημα και, δεύτερον, γιατί θα μπορούμε να ξέρουμε και στον επόμενο προϋπολογισμό ποια θα είναι ακριβώς τα βάρη τα οποία θα μειωθούν κι έτσι να έχουμε και μια δυνατότητα της αναγκαίας ευελιξίας και στήριξης, όπως είπαμε, και των κοινωνικών μας προγραμμάτων.

Να πω βέβαια και κάτι ακόμα, επειδή είπατε ότι είναι άγνωστα  αυτά τα θέματα για τους περισσοτέρους: μπορώ να σας πω ότι αυτά που  κάνουμε είναι αχαρτογράφητα  νερά, το έχω πει πολλές φορές, για  όλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και  για τους ηγέτες.

Α. ΜΑΡΑΘΙΑΣ («ΝΕΤ 105,8»): Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας ρωτήσω, σε όλες αυτές τις ανακοινώσεις και αποφάσεις που υπήρξαν από την πλευρά των ηγετών, δεν ακούσαμε κάτι για το αν υπάρχει τελικά μια νέα δανειακή υποστήριξη της Ελλάδας – γιατί ακούσαμε νωρίτερα κάποιες συνεντεύξεις ηγετών, που μιλούν γι΄ αυτό το θέμα – κι αν γι΄ αυτό υπάρχουν εγγυήσεις κι αν συνοδευθούν ενδεχομένως και από νέα μέτρα από την Ελληνική Κυβέρνηση.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Μπορεί να μην το ανακοίνωσαν, ίσως το θεώρησαν αυτονόητο, αλλά ένα νέο πρόγραμμα είναι μέσα στα συμπεράσματα. Υπάρχει νέο πρόγραμμα για την Ελλάδα, νέα δανειακή στήριξη, και αυτό είναι επίσης θετικό.

Είναι επίσης θετικό ότι  και στην έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου  γίνεται, θα έλεγα, μια πιο  ρεαλιστική προσέγγιση σε ό,τι αφορά τις δυνατότητες ταχύτητας της Ελλάδας, όπως παραδείγματος χάρη στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων.

Τρίτον, η ελάφρυνση  του χρέους και των επιτοκίων, πολύ λογικά, θα μας επιτρέψει να μη μιλήσουμε για νέα μέτρα. Αυτά που έχουμε στο Μεσοπρόθεσμο πρέπει να εφαρμοσθούν. Έχουμε ένα πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα και η ελπίδα μας – δεν θέλω να δημιουργήσω προσδοκίες και προσμονές – είναι ακριβώς ότι η ελάφρυνση του χρέους θα μας δώσει περιθώρια ανάσας και για την οικονομία και για το κάθε νοικοκυριό.

J. STERNS («BLOOMBERG»): Κύριε Πρωθυπουργέ, θα ήθελα να μας εξηγήσετε με περισσότερες λεπτομέρειες, ποιες είναι οι επιπτώσεις των σημερινών αποφάσεων στον ελληνικό τραπεζικό τομέα, καθώς και αυτό που αναφέρατε προηγουμένως σχετικά με την πιθανότητα κρατικοποίησης κάποιων τραπεζικών μετοχών. Σας ευχαριστώ.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ΄ όλα, αυτό που θα πρέπει να καταστήσουμε σαφές είναι ότι οι ελληνικές τράπεζες θα έχουν την στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσον αφορά και τη ρευστότητά τους, αλλά και την επανακεφαλαιοποίησή τους, η οποία θα είναι απαραίτητη, καθώς θα χάσουν ένα κομμάτι των κεφαλαίων τους, με τη μείωση της αξίας των ελληνικών ομολόγων.

Και βεβαίως, είναι ήδη  σε εξέλιξη μια διαδικασία, μέσω της «Blackrock», για να δούμε την ευρωστία των ελληνικών τραπεζών. Συνεπώς, αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι οι ελληνικές τράπεζες, μέσα από αυτή τη διαδικασία, θα βγουν έχοντας μια καθαρή εικόνα και έχοντας αναδιοργανωθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να καταστούν βιώσιμες, χωρίς να αντιμετωπίσουν ουσιαστικό πρόβλημα ως προς το ελληνικό χρέος.

Αυτή είναι μια διαδικασία και ελπίζουμε ότι, στο πλαίσιο  της επανακεφαλαιοποίησης και, προφανώς, εφόσον ο ιδιωτικός τομέας θέλει  και έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει σε επανακεφαλαιοποίηση, ότι θα το κάνει. Εάν όμως δεν μπορεί και χρειαστεί ο δημόσιος τομέας να παρέμβει και να προχωρήσει σε επανακεφαλαιοποίηση, τότε αυτό θα σημαίνει ότι κάποιες μετοχές θα περάσουν προσωρινά στον έλεγχο του κράτους. Και μετά από μία αναδιάρθρωση, θα διατεθούν και πάλι στην αγορά αυτές οι μετοχές, όπως έχουν κάνει και άλλες χώρες.

Είχαμε μακρά συζήτηση επ’ αυτού σήμερα με τους Σουηδούς, που  πέρασαν από αυτή τη διαδικασία πριν από κάποια χρόνια, οι οποίοι θεωρούν  ότι είναι η καλύτερη δυνατή και  η οποία είχε πολύ θετικά αποτελέσματα και για τον σουηδικό τραπεζικό τομέα και για την σουηδική οικονομία. Συνεπώς, θεωρώ ότι είναι μια πολύ καλή διαδικασία – δεν πρέπει να τρομάζουμε με αυτό το ενδεχόμενο – που θα φέρει ξανά τις ελληνικές τράπεζες στις αγορές, πολύ γρήγορα.

Β. ΚΕΧΑΓΙΑ («ΤΑ ΝΕΑ»): Κύριε Πρωθυπουργέ, με δεδομένο τις σκληρές διαπραγματεύσεις που και εσείς αναφέρατε με τους τραπεζίτες, ήθελα να σας ρωτήσω αν στη διάρκεια της Συνόδου και μπροστά σε ένα αδιέξοδο που φάνηκε προσωρινά μεταξύ δύο και τέσσερις το πρωί, υπήρξαν κάποια κράτη που απείλησαν με χρεοκοπία. Ευχαριστώ.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ουσιαστικά, μπροστά στη διαπραγμάτευση αυτή, είχαμε πει στον ιδιωτικό τομέα ότι θα πρέπει να δεχτούν μια καλή λύση, που θα είναι προς όφελος του δημόσιου τομέα και, βεβαίως, και του Έλληνα φορολογούμενου.

Μερικές χώρες, πράγματι, έκαναν δημόσιες δηλώσεις – πάντα στο  Συμβούλιο – ότι «να προσέξει ο  ιδιωτικός τομέας, διότι αλλιώς θα πάμε σε μια πιο αναγκαστική λύση».

Το θετικό είναι ότι  υπήρξε μια συμφωνία με τον ιδιωτικό τομέα στους όρους τους οποίους διαμορφώσαμε – θετικούς όρους – και αυτό νομίζω ότι είναι ένα θετικό σήμα και για τις αγορές, και για τις τράπεζες, αλλά και για την Ελλάδα και την Ευρωζώνη, θα έλεγα.

Π. ΣΩΚΟΣ («ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»): Κύριε Πρόεδρε, επειδή βρισκόμαστε ήδη στην επόμενη ημέρα, για την οποία έγινε πολύς λόγος στην Ελλάδα το προηγούμενο διάστημα, σε σχέση με τις πολιτικές πρωτοβουλίες, που έχουν ζητήσει από εσάς και οι Υπουργοί και Βουλευτές, να πάρετε μετά από τις αποφάσεις αυτές, έχουν κατατεθεί προτάσεις για εκλογές, για δημοψηφίσματα, για Κυβέρνηση εθνικής ανάγκης. Πότε αναμένονται αυτές οι πρωτοβουλίες και προς ποια κατεύθυνση θα είναι;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ’ όλα, παίρνουμε συνεχώς πρωτοβουλίες. Δεν νομίζω, εδώ όπου ήμασταν, ότι καθόμασταν με τα χέρια σταυρωμένα.

Και δεύτερον, νομίζω ότι  ο κόσμος θέλει αλλαγές, όχι εκλογές. Και όπως βλέπετε, έχουμε μπροστά  μας πολλή δουλειά, δουλειά υπεύθυνη, και είναι εθνικής σημασίας αυτές  οι αποφάσεις να εφαρμοστούν. Όπως σας  είπα, συνετέθη και συμφωνήθηκε το πλαίσιο, αλλά η δουλειά, για να κοπεί το χρέος – το οποίο, νομίζω, κάθε Έλληνας το θέλει – είναι μπροστά μας, τους επόμενους μήνες.

Θα ήταν, νομίζω, περίεργο και ανεύθυνο αυτή τη στιγμή, που  πρέπει να κάνει αυτό ακριβώς μια  οποιαδήποτε Κυβέρνηση, να πει τώρα, «σηκώνω τα χέρια και αυτό το μεγάλο επίτευγμα, το αφήνω πιθανώς και να χαθεί ακόμα, πηγαίνοντας σε μια εκλογική διαδικασία». Δεν νομίζω ότι ο Ελληνικός λαός θα το ήθελε αυτό. Και βεβαίως, εμείς θέλουμε την ευρύτατη δυνατή συναίνεση στις αποφάσεις μας, και χθες και σήμερα και αύριο, και αυτό θα επιδιώξουμε.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Θα μου επιτρέψετε να συμπληρώσω, ότι αδυνατώ να υποθέσω ότι μπορεί να υπάρχει έστω και μία πολιτική δύναμη, που δεν θα χαρεί με τη σημερινή συμφωνία και δεν θα θελήσει να στηρίξει τη σημερινή συμφωνία. Αδυνατώ να πιστέψω ότι θα υπάρξει κάποιος, που δεν θα θελήσει να στηρίξει αυτή τη συμφωνία. Αδυνατώ να πιστέψω πως υπάρχει έστω και ένα πολιτικό κόμμα στη Βουλή, έστω και ένας υπεύθυνος πολιτικός ηγέτης, που δεν θέλει και αυτός να βάλει την υπογραφή του στην απαλλαγή του έθνους μας από ένα σημαντικό μέρος του ιστορικού βάρους του δημοσίου χρέους.

Αυτό το νόημα είχαν  και όλες οι δηλώσεις που είχαμε κάνει, και ο Πρωθυπουργός, και  εγώ σε συνεννόηση μαζί του, τις προηγούμενες ημέρες. Και κάποιοι που βιάστηκαν να τοποθετηθούν αρνητικά στις όποιες αποφάσεις της σημερινής Συνόδου, χωρίς να έχουν την στοιχειώδη υπομονή να περιμένουν να δουν ποιες θα είναι οι αποφάσεις αυτές, όσοι έσπευσαν να τοποθετηθούν αρνητικά, την ώρα που εμείς ζητούσαμε συναίνεση και στήριξη, για να είναι ισχυρότερη η διαπραγματευτική θέση της χώρας, νομίζω ότι σήμερα θα έχουν μετανιώσει.

Αλλά επειδή η στιγμή είναι σημαντική και επειδή πρέπει να μας διακρίνει πάντα μια  μεγάλη πολιτική και εθνική γενναιοδωρία, η θέση μας είναι πάντα μια θέση ενότητας και συναίνεσης, γιατί πρέπει να πορευτούμε ως τόπος και να ανορθώσουμε την πατρίδα μας.

Ι. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ («MEGA»): Κύριε Πρόεδρε, μας είπατε ότι σχετικά με τα θέματα της εθνικής κυριαρχίας, η κυριαρχική ευθύνη για το πρόγραμμα είναι αρμοδιότητα της Βουλής και της Κυβέρνησης.

Πριν από εσάς, στη  συνέντευξη Τύπου, η κυρία Μέρκελ είπε ότι «θα υπάρχει μια ενισχυμένη εποπτεία στην Ελλάδα, μια μόνιμη παρουσία της Τρόικας, γιατί δεν μπορεί να επανεμφανίζεται η Τρόικα κάθε τρεις και λίγο εκεί». Τι από αυτά τα δύο ισχύει; Δηλαδή, θα είναι ενισχυμένη η παρουσία-εποπτεία από την Τρόικα ή από τους ξένους, ή εμείς θα έχουμε την ευθύνη για την εκτέλεση του προγράμματος; Θα πάμε με Επιτρόπους στα Υπουργεία, πώς θα γίνει αυτό;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν είδα πουθενά να γράφεται ή να λέγεται ότι θα υπάρχουν Επίτροποι στα Υπουργεία, αυτή είναι δική σας φράση.

Αυτό το οποίο είπε η κυρία Μέρκελ, με αυτό το οποίο  λέμε εμείς, δεν είναι σε αντιδιαστολή. Εμείς έχουμε την ευθύνη. Είναι  πολύ εύκολο κάποιοι να λένε, όμως, ότι «επειδή αυτό το πρόγραμμα είναι των ξένων, δεν το εφαρμόζουμε». Είναι ένα πρόγραμμα για να αλλάξουμε τη χώρα μας, για να κάνουμε βιώσιμη την οικονομία μας και να γίνει πιο διαφανής η λειτουργία του κράτους, πιο δίκαιη η κατανομή των βαρών, πιο δίκαιη η οικονομία, να πάμε σε μια άλλη αναπτυξιακή πορεία.

Αυτό δεν το θέλουμε  εμείς; Αυτό θέλουμε. Και είναι ένα  πρόγραμμα κάποιων ετών, για να μπορέσουμε να φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο. Βεβαίως, οι δανειστές μας θέλουν την επιτυχία μας, και θέλουμε  και εμείς την επιτυχία αυτού του προγράμματος και ζητάμε τη στήριξή τους. Εμένα, δεν μου αρέσει κάθε τρεις μήνες να γίνεται ένα «σόου». Εγώ θέλω να είναι εκεί, επιτόπου, και αν υπάρχει ένα οποιοδήποτε πρόβλημα, να το λύνουμε άμεσα. Να βλέπουμε άμεσα αν υπάρχει κάποια καθυστέρηση κάπου, να εντοπίζουμε το πρόβλημα και να το συζητάμε.

Αυτή η λογική ότι, μετά από τρεις μήνες, έρχονται «με  εκπλήξεις», ότι δεν έγινε εκείνο, ότι βρήκαν εκείνο ή το άλλο, δεν  βοηθάει κανέναν. Άρα, θα συμφωνήσω  απολύτως σε αυτό με την κυρία Μέρκελ. Αλλά θέλω να δείτε και τα συμπεράσματα, όπου σαφώς λένε – και πολύ σωστά λένε – ότι η ευθύνη τελικά της υλοποίησης του προγράμματος δεν είναι κανενός άλλου, παρά των Ελλήνων, της Ελληνικής Κυβέρνησης, της Ελληνικής Βουλής – εγώ, θα έλεγα, ολόκληρης της Δημόσιας Διοίκησης, ολόκληρου του Ελληνικού λαού.

Εμείς θα φτιάξουμε την  Ελλάδα, κανένας άλλος δεν θα τη φτιάξει. Μην περιμένουμε ούτε κακούς δαίμονες, ούτε Θεούς, να έρθουν να φτιάξουν την Ελλάδα. Εμείς, οι Έλληνες, θα φτιάξουμε  την Ελλάδα – να το κατανοήσουμε αυτό επιτέλους.

Γ. ΠΙΤΤΑΡΑΣ («ALPHA»): Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ρωτήσω αν με τη σημερινή συζήτηση και τη σημερινή συμφωνία μπαίνει τελικά και οριστικά πάτος στο βαρέλι, ή απλά μπαίνει ένα καπάκι πάνω από το βαρέλι και σκεπάζουμε ό,τι είχε μέχρι σήμερα ως πρόβλημα από κάτω. Και το λέω αυτό, με την έννοια μήπως πάλι αύριο οι αγορές ξεκινήσουν αυτό που ξέρουν να κάνουν πάρα πολύ καλά, να δημιουργούν κλίμα και να ακυρώνουν αποφάσεις.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ΄ όλα, έχουμε ένα πολύ συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Όταν λέμε 50% μείωση της ονομαστικής αξίας του ιδιωτικού χρέους, είναι 50% μείωση, είναι πολύ συγκεκριμένο.

Και είναι πολύ συγκεκριμένο, επίσης, το γεγονός ότι η Ελλάδα πρέπει να κάνει τις αλλαγές για  να μην παράγουμε ελλείμματα, ότι  πρέπει να πάμε σε μια ανάπτυξη η οποία είναι βιώσιμη, ότι πρέπει να μπούμε σε νέες τεχνολογίες, να στηρίξουμε μια νέα εκπαιδευτική διαδικασία, να δημιουργήσουμε μεγαλύτερη διαφάνεια, να μην έχουμε σπατάλες στο Δημόσιο, στον τομέα της υγείας, των Ασφαλιστικών Ταμείων.

Ότι χρειάζεται να φτιάξουμε  τους θεσμούς μας, να λειτουργήσουν  καλύτερα οι πολιτικοί θεσμοί, οι σχέσεις  της Πολιτείας, της εκτελεστικής και της δικαστικής εξουσίας, του  Κοινοβουλευτικού Σώματος, μαζί και  με την «τέταρτη εξουσία», όπως λέγεται, τα Μέσα Ενημέρωσης. Όλα αυτά είναι θέματα τα οποία προχωράμε και πρέπει να γίνουν.

Ότι πρέπει το τραπεζικό  σύστημα να προχωρήσει και να εξυγιανθεί. Αυτή είναι πολλή δουλειά, άρα, λοιπόν, δεν μου αρέσει η λέξη «πάτος στο  βαρέλι». Αυτό το οποίο όμως μπορούμε να πούμε, είναι ότι έχουμε πια πολύ καλές προϋποθέσεις για να γυρίσουμε σελίδα σε αυτή την ανασφάλεια, την καθημερινή ανασφάλεια που έχει αισθανθεί ο Έλληνας, από το φόβο της χρεοκοπίας ή από το φόβο ότι θα φύγουμε από το ευρώ.

Αυτός είναι ο στόχος, να γυρίσουμε σελίδα και να υπάρξει και μείωση του βάρους, ώστε να μπορούμε να πάμε πια σε πολιτικές, που θα βοηθήσουν την αναπτυξιακή μας πορεία, την κοινωνική πρόνοια και την κοινωνική δικαιοσύνη. Θα φτιάξουμε πράγματι μια Ελλάδα που μας αξίζει.

Χ. ΚΟΥΤΡΑΣ («ΣΚΑΙ»):  Κύριε Πρόεδρε, μας παρουσιάσατε ένα πρόγραμμα, το οποίο αρχικά φαντάζει καλό, να δούμε και τις λεπτομέρειές του.

Θέλω να σας ρωτήσω αν έχει αναλάβει η χώρα κάποιες  δεσμεύσεις για το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Και το άλλο που θέλω να σας ρωτήσω και νομίζω ότι προβληματίζει την Κυβέρνηση αρκετά, είναι πώς θα αντιμετωπίσετε τη λαϊκή οργή που εκδηλώνεται;

Διότι βλέπουμε καταλήψεις στα Υπουργεία, διαμαρτύρονται οι Υπουργοί γι΄ αυτό, υπάρχουν διαδηλώσεις, ο  κόσμος διαμαρτύρεται. Έχετε κάποιο πλάνο για να αντιμετωπίσετε αυτή την κατάσταση που υπάρχει στην κοινωνία;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Οι δεσμεύσεις μας είναι να προχωρήσουμε το πρόγραμμα για τις μεγάλες θεσμικές, διαρθρωτικές αλλαγές της χώρας. Και είναι αποτυπωμένες αυτές οι δεσμεύσεις μας. Πρώτα απ΄ όλα, είναι δεσμεύσεις απέναντι στους εαυτούς μας. Πρέπει να το τονίσουμε, εμείς θέλουμε, ο Ελληνικός λαός, στην τεράστια πλειοψηφία του, θέλει αυτές τις αλλαγές.

Ότι σηκώνει ένα τεράστιο βάρος, ότι έπεσε ένα τεράστιο χρέος πάνω στον Έλληνα, αυτό είναι  δεδομένο. Το θέμα είναι εάν αυτό θα το βγάλουμε από τις πλάτες μας μόνο με φωνές ή με διαμαρτυρίες, τις οποίες εγώ κατανοώ απολύτως, αλλά δεν αρκούν. Εάν μείνουμε στη διαμαρτυρία ή στην όποια κατάληψη, θα βρεθούμε πολύ γρήγορα στη θέση όπου ήμασταν πριν από λίγο, θα χάσουμε όποιες θυσίες έχουμε κάνει, όποιες προοπτικές έχουμε βάλει και, τελικά, ό,τι έχουμε τελικά.

Ο στόχος είναι ακριβώς  αυτή η ενέργεια, αυτή η οργή, αν θέλετε, αυτή η αίσθηση της αδικίας, να γίνει δημιουργική ενέργεια για  τις αλλαγές που χρειάζονται στη χώρα μας. Για να μην φτάσουμε ποτέ ξανά σε αυτή την κατάσταση, αλλά να φτιάξουμε μια πολύ καλύτερη Ελλάδα για τις επόμενες γενιές, αλλά και για τις σημερινές. Και μπορούμε να το κάνουμε.

Η έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου λέει ότι, πιθανώς, να έχουμε δέκα χρόνια μπροστά μας, για να βγούμε στις αγορές. Εάν καταφέρουμε να κάνουμε γρήγορα αυτές τις αλλαγές, δεν θα είναι δέκα χρόνια, θα είναι πολύ λιγότερα. Αλλά σε κάθε περίπτωση, θα είναι μια διαφορετική και πολύ καλύτερη Ελλάδα. Θα αφήσουμε στις επόμενες γενιές μια Ελλάδα, η οποία πραγματικά θα  είναι βιώσιμη, θα είναι σύγχρονη, θα είναι μια χώρα που δεν θα εξαρτάται πια από δανεικά και δεν θα έχουμε τέτοιες περιπέτειες.

Μπορούμε να πούμε  ότι, 200 χρόνια μετά την Ελληνική Επανάσταση – διότι σε 10 χρόνια, τυχαίνει να συμπίπτει με αυτό τον ιστορικό κύκλο – επιτέλους η Ελλάδα γυρίζει σελίδα. Και δεν θα μπαίνει πια σε τέτοιες περιπέτειες χρεοκοπίας, σε τέτοιες περιπέτειες εξαρτήσεων, σε τέτοιες περιπέτειες που θα βρίσκεται αντιμέτωπη με απανωτές κρίσεις.

Έχουμε όλες τις δυνατότητες. Πιστεύω ότι και ο Ελληνικός  λαός το πιστεύει, το ξέρει, το γνωρίζει, όλοι μας το γνωρίζουμε, ότι η  Ελλάδα και ο Ελληνικός λαός έχουν τεράστιες δυνατότητες. Ας αξιοποιήσουμε  αυτά τα κεκτημένα, αυτές τις κατακτήσεις, που με θυσίες καταφέραμε αυτές τις ημέρες, για να βάλουμε τις βάσεις για μια διαφορετική Ελλάδα.

>> Το βίντεο της συνέντευξης τύπου.

πηγή:papandreou.gr

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Κυρίες και κύριοι, όπως χθες μίλησα με κάθε ειλικρίνεια, έτσι και σήμερα θέλω να στείλω ένα μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση και με πάσα ειλικρίνεια: την αδιαπραγμάτευτη απόφασή μας να συνεχίσουμε στο δρόμο της σιγουριάς, της σταθερότητας, της ασφάλειας για την Ελλάδα, για κάθε ελληνικό νοικοκυριό και, βέβαια, στο δρόμο των μεγάλων αλλαγών.

Δίνουμε μάχες. Βρισκόμαστε  εν μέσω μιας οικονομικής θύελλας  διεθνώς, αλλά και στην Ευρώπη. Δεν  θα αφήσουμε ποτέ κανέναν, όμως, να μας  απειλήσει και να μας βγάλει από  αυτή την πορεία. Επιλέξαμε ένα  δρόμο, ναι δύσκολο, ναι ανηφορικό, αλλά είναι ο δρόμος που εξασφαλίζει την ασφάλεια του σήμερα και την προοπτική τού αύριο. Κάθε άλλη πορεία θα είχε καταστροφικές συνέπειες για τη χώρα και, για εμάς, είναι αδιανόητη.

Σε κάθε βήμα, οι θυσίες που έχει κάνει ο Ελληνικός  λαός έχουν πιάσει τόπο. Χθες, είχα την ευκαιρία να αναφέρω μερικά παραδείγματα, που αποτελούν θετικά σημάδια, όπως είναι η αύξηση ρεκόρ των εξαγωγών μας, η σημαντική στροφή στη γεωργία μας, το ρεκόρ στον τουρισμό μας και η πράσινη ενέργεια που αναπτύσσεται.

Για να συνεχίσουμε, όμως, και αυτές τις αλλαγές, να διασφαλίσουμε αυτή την πορεία και να μπορέσουμε να πάμε σε ένα νέο πρότυπο ανάπτυξης, χρειάζεται να έχουμε μια σταθερή βάση.

Και εδώ, θυμίζω, ότι εξασφαλίσαμε πέρυσι ένα δάνειο για τη χώρα μας  110 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο ήταν και είναι το μεγαλύτερο που είχε εξασφαλίσει ποτέ οποιαδήποτε χώρα στον πλανήτη. Θυμίζω ότι ίσως το μεγαλύτερο, μετά από την Ελλάδα, δάνειο ήταν αυτό της Βραζιλίας, με 30 δις δολάρια, πριν από μερικά χρόνια – καμία σχέση με το δάνειο που πήρε η χώρα μας.

Εξασφαλίσαμε, λοιπόν, αυτή τη σταθερή πορεία και ήρθαν και  οι αποφάσεις του Ιουλίου, οι ιστορικές  αποφάσεις του Ιουλίου, που όχι  μόνο μας δίνουν μια νέα βοήθεια, ένα νέο πακέτο, επίσης ιστορικού  ύψους, αλλά συμβάλλουν πια και σε ένα άλλο θέμα, στην καλύτερη διαχείριση του χρέους, δηλαδή στην ελάφρυνση του χρέους, που είναι θηλιά στο λαιμό του Έλληνα πολίτη.

Είναι μια συμφωνία που, όταν εφαρμοστεί, θα καταστήσει το χρέος  μας, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, πλήρως διαχειρίσιμο. Και αυτό είναι  που δίνει και προοπτική στην οικονομία μας, και δυνατότητες για να μπορούμε να ελπίζουμε.

Με την εφαρμογή – να θυμίσω – των αποφάσεων της συμφωνίας  του Ιουλίου, αλλάζει πλήρως το τοπίο  της υπερχρέωσης και διασφαλίζουμε  την κάλυψη του μεγαλύτερου μέρους των δανειακών αναγκών της χώρας για τα επόμενα χρόνια. Επίσης, διασφαλίζουμε την πολύ σημαντική μείωση των ετήσιων υποχρεώσεων για την εξυπηρέτηση του χρέους, με την επιμήκυνση της αποπληρωμής του χρέους σε τριάντα χρόνια, από πέντε που ήταν πριν.

Ένα επιτόκιο δανεισμού, σταθερά κάτω από το 5%, κατά μέσο όρο. Τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στα βάρη, μέσα από το λεγόμενο «PSI», αφού 400 και πλέον χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα συμμετέχουν σ’ αυτή την προσπάθεια, με αποτέλεσμα τη μείωση του καθαρού δημόσιου χρέους σε ονομαστικές τιμές ύψους 12% του ΑΕΠ μας, δηλαδή 26 δισεκατομμυρίων ευρώ, καθώς και τη δυνατότητα να επαναγοράσουμε χρέος μέσω του μηχανισμού σε χαμηλότερες τιμές, δηλαδή και εδώ να μειώσουμε το βάρος του χρέους.

Και βέβαια, όλα αυτά, μέσα από μια πορεία αναδιοργάνωσης, στήριξης και ενίσχυσης του τραπεζικού συστήματος, ώστε να έχουμε ένα από τα ισχυρότερα τραπεζικά συστήματα και στην Ευρώπη και παγκοσμίως, που θα βοηθήσει σ’ αυτό που πάρα πολλοί ζητούν – και οι φορείς, με τους οποίους είχα μιλήσει – στο θέμα της ρευστότητας, δηλαδή της επένδυσης στην πραγματική οικονομία, που πράγματι σήμερα αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα.

Αυτές οι αποφάσεις είναι  που αλλάζουν οριστικά την προοπτική  της χώρας μας προς το καλύτερο, ελαφρύνουν τα βάρη τα επόμενα χρόνια, σταθεροποιούν τη χώρα μας και θα ανακουφίσουν ακόμα περισσότερο κάθε Έλληνα και Ελληνίδα από την ανασφάλεια.

Γι’ αυτό και θα κάνουμε  ό,τι απαιτείται, για να «κλειδώσει» η συμφωνία του Ιουλίου σε όλα τα Κοινοβούλια της Ευρωζώνης και, βεβαίως, να συμφωνήσουν και οι περίπου 400 τράπεζες. Αυτή η κρίσιμη απόφαση απαιτεί τη δική μας αποφασιστικότητα. Και αυτήν, την έχουμε.

Άρα, λοιπόν, όπως είπα και  χθες, θα πάρω και θα πάρουμε όποια  απόφαση χρειαστεί, για να μην  κινδυνεύσει η πατρίδα μας  και να διασφαλίσουμε την ομαλή της πορεία. Και όπως έχω πει, προτιμώ να πάρω το πολιτικό κόστος με το να χάσουμε όλοι κάτι, από το να χάσουμε όλοι τα πάντα και για πάντα.

Δεν θα επιτρέψουμε, όποιο  κι αν είναι το τίμημα, να τεθεί σε αμφισβήτηση η εφαρμογή αυτού  του προγράμματος που έχουμε αποφασίσει – μια σταθερή πορεία. Και τελικά, από αυτή την πορεία θα βγούμε όλοι καλύτεροι.

Θα κάνω όποια αλλαγή απαιτείται, για να αλλάξει οριστικά η χώρα και να μην ξαναζήσουμε  όλα αυτά που ζούμε σήμερα. Να σταθούμε, χωρίς δανεικά, στα δικά μας πόδια. Να τελειώσουμε με την ανασφάλεια και την αγωνία που ζούμε.

Τίποτα δεν μας χαρίστηκε  σ’ αυτή την πορεία. Τώρα είναι που  κορυφώνονται οι διαπραγματεύσεις της  συμφωνίας του Ιουλίου, μέσα στα  κράτη-μέλη. Και γι’ αυτό, τίποτα δεν  μας συγχωρείται. Καμία έκπτωση, κανένα πισωγύρισμα.

Ξέρουμε ότι υπάρχουν προβλήματα στην πορεία και είμαστε  απολύτως ειλικρινείς. Μπορεί να κάνουμε  λάθη υπό την πίεση του χρόνου. Μπορεί η Διοίκηση να μην μπορεί να ακολουθήσει σ’ αυτή τη νέα εποχή, στις πολλές αποφάσεις που παίρνουμε. Μπορεί και πράγματι υπάρχουν αντιστάσεις από συντεχνίες και κατεστημένα. Μπορεί και πράγματι υπάρχει ένα διεθνές περιβάλλον που δεν βοηθάει, όπως με τη φημολογία και τα σενάρια που δημιουργούν ανασφάλεια, ακόμα και φόβο. Όλα αυτά, όμως, πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε. Και πρέπει να περάσουμε ένα μήνυμα και διεθνώς – το λέω αυτό και για τα διεθνή Μέσα – ότι παρά τις δυσκολίες, έχουμε κάνει πρωτοφανή άλματα στη χώρα μας.

Όσα ήδη έχουμε κάνει, με τις όποιες αδυναμίες, είναι πραγματικά πρωτοφανή, παρά το γεγονός ότι, αυτό που κάνουμε, είναι ότι αλλάζουμε τόσα μέσα σε μερικούς μήνες, όσα δεν άλλαξαν επί πολλές δεκαετίες. Με δυσκολίες, αλλά προχωράμε μπροστά.

Αυτή είναι η αλήθεια  για την Ελλάδα. Δεν την εξωραΐζουμε, ούτε όμως και την ισοπεδώνουμε. Και είναι αλήθεια ότι, πριν από δύο χρόνια, το να είχαμε απόκλιση – όπως και είχαμε – 30 δισεκατομμυρίων ευρώ στο έλλειμμα, δεν ίδρωνε κανενός το αυτί. Τώρα που είμαστε στο μικροσκόπιο, όμως, δεν μας συγχωρείται ούτε ενός ευρώ απόκλιση.

Και στο σημείο όπου βρίσκεται η Ευρωζώνη, το διεθνές και το ευρωπαϊκό οικονομικό σύστημα, με αυτό το πολιτικό κλίμα που επικρατεί, κάθε άλλη μας επιλογή από το να καταφέρουμε τους στόχους μας, να τηρήσουμε τη δική μας πλευρά της συμφωνίας και των δεσμεύσεών μας, είναι δρόμος επισφαλής, επικίνδυνος για τη χώρα και, βεβαίως, για τους πολίτες.

Γι’ αυτό, το μήνυμα είναι  ότι η Ελλάδα θα τιμήσει τις  δεσμεύσεις της. Και δεν θα αφήσουμε την Ελλάδα να γίνει το εξιλαστήριο  θύμα για όποια προβλήματα υπάρχουν – και υπάρχουν προβλήματα, θεσμικά, πολιτικής φύσης ή άλλα, όπως υπάρχουν και λαϊκίστικες πολιτικές φωνές – στην Ευρώπη.

Τώρα χρειαζόμαστε μια  επιπλέον προσπάθεια, ώστε να τηρήσουμε  πλήρως τις δεσμεύσεις μας και  να δώσουμε αυτή τη μάχη, που είναι  καθοριστική. Καθοριστική για να διασφαλίσουμε τη σταθερή μας πορεία, να κρατήσουμε μακριά κάθε κίνδυνο και να μη δώσουμε σε κανέναν το δικαίωμα ή το άλλοθι να πει ότι δεν κάνουμε όσα πρέπει, ότι δεν τηρούμε αυτά τα οποία έχουμε συμφωνήσει.

Αυτό δεν θα το επιτρέψω. Δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να απειλήσει τη χώρα. Δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να μας βάλει σε θανάσιμο κίνδυνο κατάρρευσης. Δεν θα κάνω τη χάρη σε κανέναν να μπορεί να αμφισβητήσει τα όσα συμφωνήσαμε τον Ιούλιο – μια ιστορική απόφαση, που είναι προς όφελος της χώρας και της δίνει προοπτική και σιγουριά.

Και όπως είπα χθες, είμαι  αποφασισμένος και, έχοντας συνεδριάσει  και το Υπουργικό Συμβούλιο νωρίτερα, μπορώ να σας πω ότι είμαστε  και ομόφωνα αποφασισμένοι να προχωρήσουμε μπροστά. Να προφυλάξουμε τη συμφωνία του Ιουλίου, που παρέχει  ασφάλεια για το μέλλον της χώρας, γιατί δεν έχουμε δικαίωμα να αφήσουμε αυτή την προσπάθεια στη μέση. Γιατί αν μείνει στη μέση, θα έχουν πρώτα απ’ όλα χαθεί οι θυσίες των Ελλήνων και δεν θα έχουμε και την ευκαιρία να αλλάξουμε πράγματι σελίδα, όπως ποθεί ο Ελληνικός λαός.

Και μπορώ να πω ότι  είμαστε πολύ κοντά στο να αλλάξουμε  οριστικά σελίδα. Θα ακούσατε και τον  Αντιπρόεδρο και Υπουργό Οικονομικών, στις δηλώσεις του. Μπορεί να είναι  όρος τεχνικός, αλλά είναι σημαντικός όρος το πρωτογενές πλεόνασμα, δηλαδή να μην έχουμε ελλείμματα. Να έχουμε έσοδα όσα έχουμε έξοδα, ή περισσότερα έσοδα απ’ ό,τι έξοδα, χωρίς να υπολογίζουμε βεβαίως τα χρέη των παλαιότερων ετών.

Και θυμίζω ότι, το 2009, είχαμε πρωτογενές έλλειμμα 24 δις ευρώ. Καταφέραμε το 2010 και κατέβηκε το πρωτογενές έλλειμμα στα 11 δις ευρώ. Αν φέτος είμαστε συνεπείς, και πρέπει να είμαστε συνεπείς, το 2011, το πρωτογενές έλλειμμα θα είναι μόνο 1,8 δις ευρώ. Και τηρώντας το πρόγραμμα, το 2012, δεν θα έχουμε πρωτογενές έλλειμμα. Θα έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα και αυτό θα μας δώσει μεγάλη σιγουριά. Θα είναι η ένδειξη ότι πάμε μπροστά. Δεν πρέπει να χάσουμε αυτή την ευκαιρία. Την κερδίζουμε κάθε μέρα και κανένας δεν πρόκειται να μας στερήσει αυτή την προοπτική.

Γ. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ («ΤΑ  ΝΕΑ»): Κύριε Πρόεδρε, αναρωτιέμαι πραγματικά αν ως Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, μετά τα σημερινά, θα αποφεύγατε τον πειρασμό να χαρακτηρίσετε τα νέα μέτρα ως «ομολογία αποτυχίας», για να πάω στο ερώτημά μου που είναι: αυτή η ακατάσχετη μετρολογία που ανακοινώνετε συνεχώς, πιστεύετε ότι συντείνει στην ασφάλεια, τη σιγουριά του ελληνικού νοικοκυριού, όπως και τώρα είπατε; Αυτό είναι το ένα.

Το δεύτερο είναι  αν υπάρχει χρονικός ορίζοντας σε αυτό. Θα σταματήσει κάποτε αυτή η ιστορία; Και πότε; Γιατί αυτό που απασχολεί  τον Έλληνα πολίτη, είναι τι του ξημερώνει αύριο, που δεν το ξέρει.

Και το τρίτο βεβαίως  έχει να κάνει με το γενικότερο: αν με αυτή την τακτική, δηλαδή της συνεχούς ανακοίνωσης μέτρων, εξακολουθείτε  να πιστεύετε ότι οι πολίτες θα σας κρίνουν το 2013. Σας ευχαριστώ.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Κρινόμαστε κάθε μέρα, αλλά επειδή ρωτάτε για το θέμα των εκλογών, να το ξεκαθαρίσω. Κρινόμαστε κάθε μέρα και δίνουμε μια μεγάλη μάχη. Αυτή τη μάχη θα τη δώσουμε, δεν φυγομαχούμε, όπως έκαναν άλλοι. Δεν πετάμε «καυτή πατάτα» σε κάποιον άλλο. Εμείς αναλάβαμε και αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας. Και ο Ελληνικός λαός δεν θέλει εκλογές, θέλει αλλαγές, θέλει προοπτική.

Θέλει μια Κυβέρνηση  που μάχεται. Θέλουμε και θέλω να είμαι ειλικρινής: πρώτα απ’ όλα, το πρόγραμμα είναι σε καλό δρόμο. Σας λέω ότι, του χρόνου, με μια μικρή, δύσκολη αλλά μικρή προσπάθεια, σχετικά με όλες αυτές που έχουμε κάνει εδώ και ένα χρόνο – γιατί περίπου ένας χρόνος και κάτι μήνες είναι που ξεκίνησε αυτό το πρόγραμμα, δεν μιλάμε για τρία ή τέσσερα χρόνια – θα είμαστε σε μια πολύ σταθερή βάση πρωτογενούς πλεονάσματος για πρώτη φορά.

Και αυτή η βάση, είναι  αυτή που μπορεί να δώσει ελπίδα και σιγουριά και για τον επενδυτή, για τον Έλληνα και τον ξένο, και για τον δανειστή, και για  την ανάπτυξη. Είναι η πρώτη  προϋπόθεση, αν θέλετε. Και μας θωρακίζει από οποιεσδήποτε διακυμάνσεις ή άλλα προβλήματα μπορεί να υπάρχουν.

Άρα, το πρόγραμμά μας  είναι σε ένα σωστό δρόμο. Βεβαίως  υπάρχουν αστοχίες, βεβαίως υπάρχουν και ελλείψεις. Σας είπα και πριν: όταν ο φορολογικός μηχανισμός ή  η Δημόσια Διοίκηση, παρά τους νόμους που εμείς ψηφίζουμε, δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε, αυτή είναι μια πραγματικότητα.

Είναι η Κυβέρνηση, που  θα πατήσει ένα κουμπί και θα λυθούν αυτά τα προβλήματα; Ή όταν εμείς  μιλάμε για το θέμα της αρνησιδικίας στη Δικαιοσύνη, όταν στέλνουμε ανθρώπους στη Δικαιοσύνη, είτε είναι φοροφυγάδες, είτε για άλλες σημαντικές πράξεις, για να περάσουμε ακριβώς το μήνυμα της ευνομίας, και έχουμε μία χρόνια πια τακτική – αναβολή στην αναβολή, από τον ένα δικαστή στον άλλο – αυτό είναι ένα πρόβλημα και είναι η πραγματικότητα της Ελλάδας.

Όταν υπάρχουν κινήματα, που λένε «Δεν πληρώνω», δεν λένε «Δεν λαδώνω», λένε «Δεν πληρώνω», δηλαδή χτυπάνε το κράτος και όχι τη διαφθορά, τότε βεβαίως όλα αυτά, μαζί και με τη διεθνή ανασφάλεια, παίζουν ρόλο.

Άρα, θέλω να περάσω κι ένα  μήνυμα ότι, δεν πρόκειται καμία  κυβέρνηση, είτε θα είναι αυτή, είτε θα είναι αύριο μια άλλη, να λύσει  τα προβλήματα χωρίς τη συμμετοχή  όλων, χωρίς να συναισθανθούμε τις  ευθύνες μας – άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο, δεν λέω – εν πάση περιπτώσει, χωρίς να συναισθανθούμε ότι δεν μπορεί να αλλάξει η χώρα και ότι δεν θα πάμε μπροστά, αν δεν βοηθήσουμε όλοι. Αυτό είναι το βασικό μήνυμα.

Και βεβαίως, δεν είναι  ευχάριστο να πρέπει να κάνουμε διορθωτικές  κινήσεις, οι οποίες μπορεί να επιβαρύνουν τους πολίτες. Θέλουμε να τις κάνουμε με τον πιο δίκαιο τρόπο, με τα λιγότερα βάρη για τους φτωχούς και με τα περισσότερα βάρη για εκείνους που έχουν. Και αυτό κάνουμε. Και αυτό αλλάζουμε ως σύστημα, και με το φορολογικό που θα έρθει, και με αυτό που ήρθε, αλλά που θα αλλάξει και θα γίνει ακόμη πιο δίκαιο και ακόμη πιο αποτελεσματικό. Αυτός είναι ο στόχος μας.

Αυτά τα διορθωτικά μέτρα, όμως, έχουν σημασία, διότι δίνουμε  ένα πατριωτικό αγώνα αυτή τη στιγμή, για να σταθεροποιηθεί η χώρα. Και  θα σταθεροποιηθεί. Κάνουμε αυτό που πρέπει. Για την άμυνα της χώρας μας, αν θέλετε. Αν είχαμε ένα πόλεμο, θα λέγαμε ότι χρειαζόμαστε κάποια χρήματα για κάποια στρατιωτικά όπλα και θα λέγαμε στον Ελληνικό λαό, «ναι, τα χρειαζόμαστε αυτά γι’ αυτό τον πόλεμο». Ε λοιπόν, είναι παρόμοια η κατάσταση.

Αλλά ξέρουμε πια  ότι δεν είναι κάτι θεωρητικό. Έχουμε μια πολύ συγκεκριμένη συμφωνία, έχουμε πολύ συγκεκριμένες προοπτικές. Αυτήν θέλουμε να επιβεβαιώσουμε και, με αυτά τα μέτρα, πιστεύω ότι  θα έχουμε θετικές εξελίξεις.

Ι. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ («MEGA»): Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σταθώ στη φράση που ακούστηκε τις τελευταίες μέρες και που καταλαβαίνω ότι θέλετε και εδώ, στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης, να το τονίσετε ότι θα κάνετε ό,τι είναι δυνατό, ό,τι απαιτείται για να «κλειδώσει» αυτή η συμφωνία.

Και βλέπουμε την τελευταία  εβδομάδα σε δύο Υπουργικά Συμβούλια, ότι στο προηγούμενο ένας δημόσιος υπάλληλος έχασε το μισό του μισθό, οι μισοί δημόσιοι υπάλληλοι χάνουν το μισό τους μισθό, κι ότι οι άλλοι  μισοί δημόσιοι υπάλληλοι ή τέλος πάντων πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι, ουσιαστικά, νιώθουν ότι μπορεί και να απολυθούν με την εργασιακή εφεδρεία.

Και σήμερα, είχαμε ένα  νέο φόρο στα ακίνητα. Μπορείτε να διαβεβαιώσετε τους πολίτες ότι  αυτά τα μέτρα είναι τα τελευταία  που παίρνετε; Ή κάθε εβδομάδα θα έχουμε Υπουργικό Συμβούλιο και θα κάνουμε και καινούργιες διορθωτικές κινήσεις; Σας το λέω αυτό, γιατί η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι ο Ελληνικός λαός πληρώνει τις καθυστερήσεις της δικής σας Κυβέρνησης, ότι δεν υλοποιείτε το Μεσοπρόθεσμο.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Είπα και στην προηγούμενη απάντηση ότι η Κυβέρνηση κάνει ένα μεγάλο αγώνα. Πρώτα απ’ όλα, η Κυβέρνηση έχει εξασφαλίσει το μεγαλύτερο πακέτο στήριξης της χώρας μας, που υπήρξε ποτέ στην ιστορία του πλανήτη μας. Εμείς φέραμε αυτά τα χρήματα στη χώρα. Υπάρχουν κάποιες δεσμεύσεις. Εάν αυτές οι δεσμεύσεις δεν υλοποιούνται, επειδή πράγματι – και αυτό υπήρχε από την αρχή και το είχα πει και στους εταίρους μας – η Δημόσια Διοίκηση στη χώρα μας έχει τεράστιο πρόβλημα, είναι ο μεγάλος ασθενής, εάν δεν είμαστε συνεπείς, τότε βεβαίως θα έρθει η Κυβέρνηση, για το καλό, για το συμφέρον της πατρίδας, να πάρει διορθωτικά μέτρα.

Άρα, λοιπόν, εγώ θέλω να μεταφέρω ένα μήνυμα στο δημόσιο  υπάλληλο, στον εργαζόμενο, στον πολίτη: πρέπει να είμαστε συνεπείς σ’ αυτά τα οποία αποφασίζουμε και ψηφίζουμε, παρά τις δυσκολίες.

Μάχες δίνουμε και  θα δώσουμε και άλλες. Αυτή η μάχη, όμως, που δίνουμε τώρα είναι καθοριστική, γιατί καθορίζεται εάν αυτό το μεγάλο πακέτο, εάν η απόφαση του  Ιουλίου θα εφαρμοστεί, εάν θα συμφωνήσουν όλα τα Κοινοβούλια και όλοι οι εταίροι μας.

Και υπάρχουν πολλοί, βλέποντας  ότι είναι ένα πάρα πολύ γενναιόδωρο  πακέτο για την Ελλάδα, που το αμφισβητούν. Εγώ θα σας πω και  θα σας το έχει πει και ο Υπουργός Οικονομικών, σε άλλες συνεντεύξεις, ότι οι χώρες στο ΔΝΤ λένε, «γιατί στην Ελλάδα, που είναι μία από τις 30 πλουσιότερες χώρες στον κόσμο, να δίνουμε εμείς αυτά τα ποσά, όταν θα μπορούσαμε να τα δώσουμε στην Αφρική, όταν θα μπορούσαμε να τα δώσουμε στη Λατινική Αμερική ή στην Ασία;». Και όμως, αυτά τα διασφαλίσαμε.

Άρα, λοιπόν, εμείς θεωρούμε ότι τα μέτρα αυτά, τα οποία ανακοίνωσε και ο Υπουργός, είναι επαρκή και  για το 2011, και για το 2012. Αλλά θα είναι επαρκή, όσο είμαστε συνεπείς. Και δεν είναι μόνο θέμα νομοθέτησης από μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Πρέπει όλοι να κατανοήσουμε πως αυτή η χώρα πρέπει να αλλάξει. Είναι πατριωτικό μας καθήκον, είναι πατριωτικό κάλεσμα.

Π. ΣΩΚΟΣ («ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»): Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Σόιμπλε, ο Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, πριν από μερικές μέρες, κάλεσε σαφώς την Ελλάδα να βγει από το ευρώ, αφού δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της.

Το Spiegel σήμερα που, σε ένα μεγάλο βαθμό, απηχεί τις θέσεις του Υπουργείου Οικονομικών της Γερμανίας, λέει το ίδιο πράγμα. Πριν από λίγη ώρα, ο κ. Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης υπενόησε σαφώς ότι η Γερμανία και άλλες χώρες πιέζουν την Ελλάδα σε ένα αδιέξοδο, για δικούς τους λόγους.

Θέλει πράγματι η Γερμανία να βγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη; Ποιες είναι αυτές οι χώρες  που παίζουν ένα παιχνίδι εις  βάρος της χώρας μας, αυτή την περίοδο; Και εάν συνεχιστούν αυτές οι πιέσεις, με ποιο τρόπο θα απαντήσετε; Πάλι με νέα μέτρα;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ’ όλα, εμείς έχουμε ένα πρόγραμμα με συγκεκριμένους στόχους. Δεν αλλάζουν οι στόχοι κάθε λίγο και λιγάκι, είναι πολύ συγκεκριμένοι οι στόχοι. Αυτούς τους στόχους πρέπει να τηρήσουμε.

Άρα, λοιπόν, με το «άλφα» ή «βήτα» μέτρο, με την «άλφα» ή «βήτα» πολιτική, πρέπει να τηρήσουμε αυτούς τους στόχους. Όσο γίνεται να είναι πιο δίκαιοι, αυτή είναι η προσπάθειά μας, αλλά πρέπει να τηρήσουμε αυτούς τους στόχους. Αυτό είναι καθαρό.

Εάν δεν τους τηρήσουμε, όλη αυτή η φημολογία θα φουντώσει. Αλλού υπάρχει μεγαλύτερη βάση και  πιθανώς μεγαλύτερα συμφέροντα, αλλού  λιγότερα συμφέροντα. Αλλά όσο εμείς  είμαστε Κυβέρνηση και όσο εμείς παλεύουμε, ακριβώς δίνοντας αυτές τις μάχες όπως τις έχουμε δώσει, που τις έχουμε δώσει και τις έχουμε κερδίσει, και τις έχουμε κερδίσει γιατί έχουμε δείξει ότι, παρά τις δυσκολίες, και πάλι μπορούμε και φθάνουμε στους στόχους μας, τότε η κατάσταση όλο και θα βελτιώνεται.

Τον Ιούλιο, η συμφωνία δεν θα υπήρχε, εάν δεν είχαμε δείξει την αποφασιστικότητά μας  στη Βουλή, με την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου. Τώρα, οι δύο αυτοί μήνες που  είναι μπροστά μας, είναι δύσκολοι, αλλά εμείς δείχνουμε και πάλι την αποφασιστικότητά μας. Και θα «κλειδώσουμε» αυτή τη συμφωνία. Και «κλειδώνοντας» αυτή τη συμφωνία, αυτά τα σενάρια θα αρχίσουν να σβήνουν.

ΣΤ. ΜΟΥΡΕΛΑΤΟΥ («ΑΝΤ1»): Κύριε Πρόεδρε, πολλές φορές έχετε πει ότι ο δημόσιος τομέας είναι πολύ μεγάλος και κυρίως αντιπαραγωγικός. Είστε διατεθειμένος να βάλετε μαχαίρι στον στενό δημόσιο τομέα, ανοίγοντας ζήτημα και προτείνοντας άρση της μονιμότητας στην επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ’ όλα, επειδή λέγονται πολλά, θέλω να πω ότι ούτε μαζικές απολύσεις γίνονται, ούτε θα γίνουν, ούτε στο μισό πάει ο μισθός όλων των δημοσίων υπαλλήλων. Πάμε σε ένα ενιαίο μισθολόγιο και βαθμολόγιο. Δεν μπορεί ένας κλητήρας ενός Υπουργείου να παίρνει περισσότερα από έναν διευθυντή ενός άλλου Υπουργείου, ή από έναν καθηγητή ή οποιονδήποτε άλλον. Πρέπει να πάμε σε ένα ενιαίο μισθολόγιο. Άρα, το πρώτο είναι θέμα δικαιοσύνης.. Μακάρι να είχαμε και πολλά λεφτά, να τα ανεβάζαμε όλα. Δεν μπορούμε.

Δεύτερον, στο στενό  δημόσιο τομέα, υπάρχει μονιμότητα. Δεν έχει τον φόβο της απόλυσης ο στενός δημόσιος τομέας, τουλάχιστον σήμερα, δεν υπάρχει αυτός ο φόβος – για ιστορικούς λόγους, τα ξέρουμε, δεν χρειάζεται να μπω σ’ αυτή τη λεπτομέρεια.

Όμως, ο δημόσιος τομέας ήδη έχει μειωθεί. Ήδη έχουμε μειώσει  το δημόσιο τομέα. Δεν έχω μπροστά μου στατιστικές, αλλά μπορώ να σας πω ότι, αυτά τα δύο χρόνια, αν υπολογίσουμε τις ιδιωτικές συμβάσεις, τα stage, τη μείωση λόγω συνταξιοδότησης και τη μείωση που γίνεται, λόγω του ότι εμείς προσλαμβάνουμε πολύ λιγότερους, έχουμε μια μείωση περίπου κατά εκατό χιλιάδες στο προσωπικό. Πότε έχει γίνει αυτό; Ποτέ στη χώρα μας.

Ξέρετε ότι ο κ. Τρισέ  μάς δείχνει ένα χαρτί, κάθε φορά που βρισκόμαστε, με το οποίο προσπαθεί  να αξιολογήσει και να εξηγήσει γιατί  αυτές οι τρεις χώρες, που είναι  στο μηχανισμό στήριξης, βρίσκονται εκεί; Και βρήκε μια στατιστική, που θεωρεί ότι είναι μια βάση: ποιο είναι το μισθολογικό κόστος των δημοσίων υπαλλήλων, τα τελευταία δέκα χρόνια.

Οι τρεις χώρες που  είναι πρώτες στην αύξηση του μισθολογικού κόστους είναι πρώτα η Ελλάδα, δεύτερη η Ιρλανδία και τρίτη η Πορτογαλία.

Η Ελλάδα αύξησε το μισθολογικό  κόστος των υπαλλήλων κατά 110%, δηλαδή υπερδιπλασιάστηκε το δημοσιονομικό κόστος που πληρώνει τελικά ο Έλληνας φορολογούμενος, μέσα σε δέκα χρόνια. Και αυτό είναι απλώς ένα δείγμα αυτού του σπάταλου δημόσιου τομέα.

Τώρα, ως προς το θέμα της  συνταγματικής αναθεώρησης, εγώ  πιστεύω ότι δεν πρέπει να υπάρχει  ταμπού στο τι θα συζητήσουμε, όπως βεβαίως και ότι πρέπει να συζητήσουμε  όλα τα θέματα. Και πρέπει σε κάθε περίπτωση να είμαστε και σωστοί και δίκαιοι, για να μπορούμε να διασφαλίσουμε την αποκομματικοποίηση όλων αυτών των διαδικασιών μέσα στο Δημόσιο.

Να υπάρχει ένα Δημόσιο  που θα δουλεύει ουδέτερα, πατριωτικά, εθνικά, χωρίς κομματικές αντιλήψεις, διότι αυτό είναι που δημιούργησε την πλατεία Κλαυθμώνος. Και αυτό είναι, βεβαίως, για το οποίο αναγκάστηκε κάποια στιγμή η Πολιτεία να πει, «όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι και μόνιμοι υπάλληλοι».

Υπάρχουν άλλες χώρες, αναπτυγμένες χώρες, με πολύ καλό Δημόσιο, όπως είναι η Σουηδία, που δεν έχουν μόνιμους υπαλλήλους, αλλά εκεί δεν υπάρχει το κυνηγητό, επειδή έχεις κάποιες πεποιθήσεις.

Φ. ΓΙΩΤΑΚΗ («ΕΘΝΟΣ»): Κύριε Πρόεδρε, είναι πασιφανές, το είπατε και εσείς με άλλα λόγια ίσως, ότι η Κυβέρνησή σας ακροβατεί, λόγω των ραγδαίων εξελίξεων και αυτής της υψηλού βαθμού αβεβαιότητας που υπάρχει.

Έχετε μεταρρυθμιστική  ρητορική, η οποία συνήθως πλαισιώνεται από νέα – νέα – νέα μέτρα  και, σίγουρα, αυτή τη στιγμή, περιγράφουν  όλοι ένα τοπίο που, κατά κάποιους, ίσως θα οδηγήσει σε εκλογές. Είπατε, «όχι εκλογές».

Πριν από λίγο, ο  κ. Βενιζέλος μάς ενημέρωσε ότι, αυτό που κάνατε αμέσως μετά το Υπουργικό  Συμβούλιο, ήταν να ενημερώσετε εσείς  τον κ. Σαμαρά και ο κ. Βενιζέλος  στη συνέχεια.

Θα κάνετε ένα ακόμα  βήμα προς την κατεύθυνση αυτή, όπως είχατε κάνει και πριν δύο μήνες, τον Ιούνιο, καλώντας τον κ. Σαμαρά ακόμα και να συγκυβερνήσετε;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ’ όλα, δεν είναι ρητορική αυτό που κάνουμε. Η μεταρρύθμιση είναι πραγματικότητα. Κάνουμε μεγάλες αλλαγές και ανατροπές, που δεν είχαν γίνει εδώ και δεκαετίες.

Στο σύστημα της ανώτατης παιδείας, κάνουμε μια τεράστια μεταρρύθμιση, για την οποία καταφέραμε και  είχαμε μία ευρύτατη συναίνεση μέσα στη Βουλή – ελπίζω και είμαι σίγουρος και μέσα στην ελληνική κοινωνία, μακάρι και στην ακαδημαϊκή κοινότητα. Μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό σύστημα, μεταρρυθμίσεις στον «Καλλικράτη», στο Δημόσιο, στην υγεία.

Άρα, λοιπόν, δεν υπάρχει  ρητορική εδώ. Εδώ υπάρχει πράξη. Βεβαίως, όλες αυτές οι μεταρρυθμίσεις έπρεπε να είχαν γίνει πολλά χρόνια πριν. Κι αν είχαν γίνει αυτές οι μεταρρυθμίσεις, δεν θα μιλάγαμε για τα μέτρα, δεν θα μιλάγαμε για το χρέος, δεν θα μιλάγαμε για τα ελλείμματα, δεν θα είχαμε να αντιμετωπίσουμε αυτό το τσουνάμι των διεθνών αγορών, που δεν εμπιστεύονταν την Ελλάδα. Δεν θα είχαμε τα 36 δις έλλειμμα το 2009.

Αυτά είναι που πληρώνουμε σήμερα. Και έχουμε δύο πλεύσεις: η μία είναι βεβαίως να μειώσουμε  τα ελλείμματα, για να φτάσουμε στο  πρωτογενές πλεόνασμα. Και η άλλη, να κάνουμε τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.

Εγώ δοκίμασα και συνεχίζουμε να δοκιμάζουμε τις ευρύτερες συναινέσεις, όπως είδατε, και στο θέμα της παιδείας, και τώρα στο θέμα της οικονομίας. Δεν είδαμε όμως την ωριμότητα από την άλλη πλευρά. Δεν θα μπω σε μία διελκυστίνδα αντιπολιτευτική. Μια παράταξη, η οποία έχει τεράστιες ευθύνες για το πού είμαστε σήμερα, θα έπρεπε να βάλει πλάτη.

Και είμαι σίγουρος και  ξέρω ότι υπάρχουν πάρα πολλά στελέχη  στη Νέα Δημοκρατία, που θα συμφωνούσαν  με μια τέτοια στάση αλλά, προφανώς, φαίνεται ότι η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας ακολουθεί την πολιτική της προηγούμενης, δικής της κυβέρνησης, που δεν βλέπει το πρόβλημα, αλλά θέλει να ρίχνει τις ευθύνες αλλού.

Μακάρι αυτό να αλλάξει, μακάρι και τώρα να αλλάξει. Δοκιμάσαμε, δεν ήταν ώριμο το κλίμα για  συγκυβερνήσεις. Και δεν μιλάμε, όπως είπα και πριν, για εκλογές.

Είναι η ώρα της  μάχης. Είμαστε σε μια πορεία πολύ απαιτητική. Όλες μας οι δυνάμεις ως χώρα, όχι ως Κυβέρνηση μόνο, αλλά ως χώρα, πρέπει να είναι στραμμένες στο να κερδίσουμε αυτές τις μάχες  και να θεμελιώσουμε αυτό το οποίο αποφασίσαμε.

Πήραμε μια απόφαση  τον Ιούλιο, πολύ σημαντική απόφαση  – αυτή, ας θεμελιωθεί. Και από  εκεί και πέρα, θα πρέπει να προχωρήσουν  οι αλλαγές, για να έχουμε μια οικονομία  που δεν προκαλεί ελλείμματα, δεν  δημιουργεί ύφεση, αλλά μια νέα ανάπτυξη.

Δ. ΚΡΟΥΣΤΑΛΛΗ («ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ»): Λέτε συνεχώς ότι βρίσκεται η χώρα σε πόλεμο και ότι, σ’ αυτή τη φάση, δεν επιτρέπονται ούτε δισταγμοί, ούτε πισωγυρίσματα. Όμως, πολλά από τα πισωγυρίσματα του προηγούμενου διαστήματος οφείλονται σε δισταγμούς των Υπουργών, κάποιων Υπουργών τέλος πάντων, οι οποίοι δεν ήθελαν να προχωρήσουν με το ρυθμό που απαιτούσαν οι περιστάσεις.

Τι θα κάνετε για να αντιμετωπίσετε αυτό το πρόβλημα και  να υπάρξει ενιαία φωνή στην Κυβέρνηση;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Κατ΄ αρχήν, πρόκειται για μια Κυβέρνηση, που ανέλαβε στην πιο δύσκολη στιγμή των τελευταίων δεκαετιών μετά τη μεταπολίτευση. Έχει να αντιμετωπίσει συσσωρευμένα εσωτερικά προβλήματα της χώρας μας, του Δημοσίου, της οικονομίας και, βεβαίως, και μια διεθνή κατάσταση, που επίσης είναι πρωτοφανής, αλλά και μια Ευρώπη πολύ διαφορετική.

Θα ήταν πολύ περίεργο, μια Κυβέρνηση να μην συζητά, να μην υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, να μην αγωνιά για το αν κάνει  το καλύτερο. Και εγώ, αυτή την Κυβέρνηση, τη χαίρομαι, διότι είχαμε κυβερνήσεις – να σας θυμίσω – με πρωθυπουργούς που σπάνια εμφανίζονταν και Υπουργικά Συμβούλια που ήταν ανύπαρκτα. Δεν υπήρχαν Υπουργικά Συμβούλια. Και κατηγορούμαστε τώρα, ότι αγωνιούμε και συζητάμε για το καλό της χώρας;

Και δεύτερον, προσπαθούμε  να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν, ώστε να μπορέσουμε με πιο ήπιο τρόπο να περάσουμε μέσα από αυτή τη στενωπό, αλλά θα περάσουμε από εκεί και, τελικά, καταφέρνουμε και παίρνουμε αποφάσεις και, μάλιστα, και ομόφωνες αποφάσεις.

Και βεβαίως, πολλά πράγματα τα συνειδητοποιούμε κι εμείς κατά τη διάρκεια της πορείας μας. Συνειδητοποιούμε τις δυσκολίες του δημόσιου τομέα πολύ περισσότερο, όπως και ο Έλληνας πολίτης το βλέπει, συνειδητοποιούμε τις αντιστάσεις.

Πόσες αντιστάσεις υπήρξαν  γι’ αυτή την «κατακαημένη» ηλεκτρονική συνταγογράφηση, που καμία προηγούμενη κυβέρνηση δεν το τολμούσε, ενώ εμείς το φωνάζαμε πέντε χρόνια; Γιατί; Επειδή ήταν δύσκολο να μπει ένα κομπιούτερ; Όχι. Δεν υπήρχε πολιτική βούληση, υπήρχαν τα συμφέροντα και υπάρχουν τα συμφέροντα, που θέλουν να υπονομεύσουν αυτό το απλό, την ηλεκτρονική συνταγογράφηση.

Γιατί; Γιατί η διαφάνεια  μειώνει τις τιμές, μειώνει το κόστος για τον ασφαλισμένο και  τα Ασφαλιστικά Ταμεία, μειώνει τα κέρδη των μεγάλων φαρμακοβιομηχανιών. Και κάποιων γιατρών, βεβαίως, που  ξέρετε πώς αμείβονται.

Υπάρχουν αντιστάσεις. Σ’ αυτές τις αντιστάσεις, εμείς  θα είμαστε αμείλικτοι, αλλά χρειαζόμαστε τη συνεργασία όλων. Και αν υπάρχουν πισωγυρίσματα, υπάρχουν όταν δεν κατανοούμε ότι πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά, ότι πρέπει να αλλάξει η Ελλάδα. Τώρα είναι η μεγάλη μας ευκαιρία. Μην τη χάσουμε, μην δειλιάσουμε.

Γ. ΠΙΤΤΑΡΑΣ («ALPHA»): Κύριε Πρόεδρε, επειδή αναφέρεστε συνέχεια στη φοροδιαφυγή, και νωρίτερα άκουσα και τον κ. Αντιπρόεδρο να μιλάει για «ανυπαρξία φορολογικής διοίκησης», θέλω να σας ρωτήσω κάτι πολύ συγκεκριμένο.

Πέρυσι, θυμάμαι, ο κ. Πάγκαλος με εντολή σας είχε αναχωρήσει, μάλιστα  ήταν εν μέσω Υπουργικού Συμβουλίου, για  την Ελβετία, και όταν γύρισε είχε στα χέρια του ένα DVD με στοιχεία Ελλήνων καταθετών και μια διακρατική συμφωνία για τον εντοπισμό Ελλήνων φοροφυγάδων.

Τώρα ένα χρόνο μετά, μπορείτε να μας πείτε τι έχει γίνει  αυτή η υπόθεση; Έχετε κάνει διασταυρώσεις; Δικαιολογούνται αυτές οι καταθέσεις; Έχουν πληρώσει αυτοί φόρο εδώ, στην Ελλάδα; Και το ρωτώ αυτό, γιατί σήμερα πολύ εύλογα ο κόσμος, ακούγοντας και τις σημερινές σας ανακοινώσεις, θα πει: «μα καλά, πάλι από εμάς ζητάνε λεφτά»;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ’ όλα, στο δεύτερο σκέλος που αναφέρατε, που υπονοήσατε, θα σας είπε ο Υπουργός και Αντιπρόεδρος ότι αυτό το τέλος είναι κλιμακωτό. Άρα, με μία απόλυτη προσπάθεια κοινωνικής δικαιοσύνης. Τα βάρη να πάνε πράγματι εκεί που μπορούν να το αντέξουν, ή ακόμα και εκεί που ξέρουμε ότι με διάφορους τρόπους φοροδιαφεύγουν, διότι αν δεν φοροδιέφευγαν, δεν θα είχαμε το πρόβλημα.

Αν θέλετε, αυτό είναι  ένα τεκμήριο που θα έχουμε με το ακίνητο, για το ποια είναι η οικονομική κατάσταση κάποιων ανθρώπων, που  αλλιώς δηλώνουν και αλλιώς κερδίζουν. Άρα, αυτό είναι το πρώτο.

Τώρα, σε σχέση με τον  έλεγχο, ήδη έχουν ψηφιστεί, με εισήγηση και του προηγούμενου Υπουργού Οικονομικών, αλλά και του κ. Βενιζέλου στη Βουλή, σημαντικές ρυθμίσεις πια για τη διαφάνεια, για το άνοιγμα λογαριασμών, για τον έλεγχο λογαριασμών, για την κίνηση λογαριασμών, κάτι που δεν υπήρχε πριν. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται στη χώρα μας.

Δεύτερον, όλα αυτά τα στοιχεία, τα οποία έχουν έρθει, ελέγχονται από τις αρμόδιες Υπηρεσίες. Και  άρα, ο έλεγχος αυτός γίνεται  και υπάρχουν συνέπειες. Δεν έχω  μπροστά μου τα στοιχεία. Δεν είναι  παράνομο το να βγάλεις χρήματα έξω. Παράνομο είναι να μην έχεις δηλώσει χρήματα.

Όμως, έχουμε και το εξής: εγώ έχω προσωπικά μιλήσει, και  πρόσφατα πάλι, στο Παρίσι, με την  Πρωθυπουργό της Ελβετίας. Ήδη  έχει υπάρξει συμφωνία με τη Γερμανία και νομίζω, αμέσως μετά με τη Βρετανία, με τις οποίες οι καταθέσεις αλλοδαπών στην Ελβετία θα φορολογούνται. Μπορεί να μην αποκαλύπτονται τα ονόματα, αυτή είναι μία συμφωνία, αλλά θα φορολογούνται και θα δίνονται τα χρήματα αυτά στη χώρα προέλευσης.

Άρα, λοιπόν, πάμε προς αυτή τη συμφωνία, ως μια βασική, αρχική συμφωνία. Πράγματι, χρήματα τα οποία θα έπρεπε να φορολογούνται και θα έπρεπε να είναι στον κορβανά αυτής της χώρας για τον Ελληνικό λαό, θα έρθουν στο ελληνικό κράτος. Είναι μία από τις πολλές ενέργειες που κάνουμε, ακριβώς για να αποκαταστήσουμε το αίσθημα δικαίου, που ζητά ο Ελληνικός λαός. Και δικαίως το ζητά.

Κ. ΖΟΥΛΑΣ («ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»): Κύριε Πρόεδρε, είπατε πριν από λίγο ότι οι στόχοι δεν αλλάζουν, αλλά τους στόχους πρέπει να τους πετυχαίνουμε. Διαπιστώνει λοιπόν κανείς πολύ εύκολα ότι, προφανώς δεν επιτύχατε τους στόχους σας, για να επιβάλετε σήμερα ένα νέο μέτρο, το οποίο αφορά στην έκτακτη φορολόγηση των ακινήτων, διαψεύδοντας έτσι και την προ διημέρου δέσμευση του κ. Βενιζέλου, ότι δεν θα φορολογηθούν εκ νέου χαμηλόμισθοι και συνταξιούχοι.

Έκανα έναν πρόχειρο υπολογισμό και είδα ότι μια μέση ελληνική οικογένεια που έχει ένα σπίτι 100 τετραγωνικά και ένα μικρό εξοχικό, θα κληθεί να πληρώσει από 600 έως 1.000 ευρώ για δύο χρόνια, με αυτά που ανακοίνωσε πριν από μισή ώρα ο κ. Βενιζέλος. Και αναφέρομαι στη μέση ελληνική οικογένεια, γιατί αυτή είναι που πρωτίστως πλήττεται από τις διαρκείς φορολογίες που επιβάλλετε, όπως και από τις μειώσεις των εισοδημάτων της και τις ακριβές τιμές στην αγορά. Και τώρα έρχεστε επί της ουσίας να φορολογήσετε το σπίτι της, δηλαδή τις αποταμιεύσεις αυτής της οικογένειας, γιατί η μέση ελληνική οικογένεια αντιμετωπίζει το σπίτι της ως αποταμίευση.

Το ερώτημά μου λοιπόν είναι: καθώς τα τελευταία δύο  χρόνια έχει αποδειχθεί πλήρως ότι  η πολιτική της διαρκούς αφαίμαξης  της μέσης ελληνικής οικογένειας είναι αναποτελεσματική και καταστροφική για όλη την οικονομία, γιατί δεν πραγματοποιείτε μια δραστική περιστολή πλέον στις κρατικές δαπάνες, στις δημόσιες δαπάνες; Γιατί δεν κλείνετε μια ΔΕΚΟ;

Προχθές, ανακοινώσατε ότι  ο ΟΣΕ ήταν πρώτος στους μεγαλο-οφειλέτες του Δημοσίου. Και επειδή το είπατε και χθες, ότι στόχος σας είναι να υπάρχει ένας εργαζόμενος ανά σπίτι, αλήθεια πιστεύετε ότι, αυτή τη στιγμή, μια μέση ελληνική οικογένεια με έναν εργαζόμενο των 800 ευρώ, μπορεί να επιβιώσει με τις σημερινές συνθήκες; Ευχαριστώ.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Αυτό το έβαλα ως ελάχιστο, όχι ως στόχο. Ως ελάχιστο.

Και γι’ αυτό έχουμε και  τα προγράμματα – είναι εδώ  ο κ. Κουτρουμάνης – ακριβώς για  να διασφαλίσουμε, με τα κοινοτικά κονδύλια που έχουμε, τα μεγάλα προγράμματα που έχουμε, τα οποία δεν έχουν λειτουργήσει στο παρελθόν ή δεν έχουν λειτουργήσει σωστά και έχουν χαθεί. Να δώσουμε τη δυνατότητα με προγράμματα αυτά, είτε κατάρτισης, είτε άσκησης, να στηρίξουμε το εισόδημα ακόμα και του ανέργου, όχι μόνο με την κατάρτιση, αλλά και το εισόδημα ακόμα και του ανέργου για τις οικογένειες αυτές.

Είναι ένα πρόγραμμα, το οποίο θα φτάσει σε εκατοντάδες  χιλιάδες ανέργους. Δεν μιλάμε μόνο για κάποιες χιλιάδες. Για εκατοντάδες  χιλιάδες ανέργους. Και θα είναι σημαντικό. Θέλουμε βεβαίως να φτάσουμε σε ένα σύστημα, όπως στις βόρειες χώρες, όπου δεν επικρατεί ο φόβος επειδή είσαι άνεργος, γιατί είναι απλώς μια μεταβατική φάση, έως ότου πας να βρεις μια άλλη δουλειά.

Αυτό το σύστημα πρόνοιας, που δεν υπάρχει στην Ελλάδα, είναι αυτό ακριβώς που επίσης πρέπει να λειτουργήσει. Να φτιάξουμε ένα κράτος πρόνοιας που στηρίζει τον εργαζόμενο, στηρίζει το νέο, στηρίζει τον άνεργο που φεύγει στα 40 – 45 του, που απολύεται, για να μπορεί να βρει μια άλλη δουλειά.

Δεύτερον, σε ό,τι αφορά  την «αφαίμαξη», που είπατε. Κοιτάξτε, επειδή πολλοί μιλάνε για την ύφεση, ότι αυτά δημιουργούν ύφεση, για σκεφτείτε, όμως, διότι κάπου χάνουμε το ποιο είναι το πρόβλημα στη χώρα μας, αν δηλαδή η «αφαίμαξη» αυτή είναι το πρόβλημα της ύφεσης. Σκεφτείτε μια επιχείρηση η οποία παράγει, αλλά παράγει προϊόντα τα οποία δεν αγοράζονται από κανέναν. Έχει έξοδα, έχει μισθούς. Δανείζεται συνεχώς για να παράγει αυτά τα προϊόντα και δεν τα πουλάει και, κάποια στιγμή, έρχονται οι δανειστές και λένε, «δεν θα τα βγάλεις πέρα, κόψε». Θα του πει ο επιχειρηματίας, «μα τότε θα δημιουργηθεί ύφεση στην επιχείρησή μου».

Και τότε θα του πουν, «φτιάξε ένα προϊόν που να πουλιέται, φτιάξε ένα προϊόν που να είναι  ανταγωνιστικό». Γι’ αυτό έχουμε ύφεση, γιατί είχαμε μια οικονομία, που δεν βασιζόταν σε ένα σωστό πρότυπο ανάπτυξης. Δεν παρήγαγε για εξαγωγές, δεν παρήγαγε γεωργικά προϊόντα ποιοτικά. Παίρναμε επιδοτήσεις για να τα ρίχνουμε στις χωματερές. Μάθαμε σ’ αυτή τη λογική.

Δημιουργήσαμε μια υπερκατανάλωση και, αυτή την υπερκατανάλωση, την τροφοδοτούσε το έλλειμμα, τα τεράστια ελλείμματα του κράτους, μέχρι 36 δις που φτάσαμε το 2009. Στεκόμαστε σε πήλινα πόδια. Άρα, ο στόχος είναι να πάμε σε ένα άλλο αναπτυξιακό μοντέλο, και αυτό αρχίζει να γίνεται. Αρχίζει δειλά, αλλά και δυναμικά. Όταν μιλάμε για 40% αύξηση στις εξαγωγές, είναι ρεκόρ. Απλώς, δεν ήταν μεγάλη η εξαγωγική μας βιομηχανία. Ο τουρισμός έχει φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ. Στη γεωργία ήδη υπάρχει στροφή, μεγάλη στροφή στις εξαγωγές. Άρα, δείχνουμε ότι μπορούμε.

Αλλά περνάμε από  μια φάση μετάβασης από μια  οικονομία σε μια άλλη. Αυτή η  φάση είναι δύσκολη και σε αυτή τη φάση υπάρχουν και συμφωνίες με τους δανειστές μας, που λένε «κοιτάξτε, δεν μπορούμε να σας πληρώνουμε τα ελλείμματα». Καταλαβαίνετε τι μας πληρώνουν; Δεν μας πληρώνουν το χρέος, το οποίο δεν μπορούμε να πληρώσουμε. Πληρώνουν τα παραπάνω που ξοδεύουμε από ό,τι έχουμε έσοδα.

Και εγώ και όλοι μας  μπορεί να εξαγριωνόμαστε με τις φράσεις  και την αντίληψη που έχουν  για την Ελλάδα πολλοί, από την άλλη μεριά, όμως, ας βάλουμε και τον εαυτό μας στη δική τους θέση. Σου λέει ο άλλος, «να τους βοηθήσουμε, αλλά πόσα χρόνια θα πληρώνουμε τα παραπάνω τους έξοδα, δηλαδή παραπάνω έξοδα από ό,τι έχουν έσοδα;». Και εμείς να καταναλώνουμε με τα δικά τους δανεικά. Και γι’ αυτό λέμε να πάμε γρήγορα σε ένα πρωτογενές πλεόνασμα.

Άρα, ναι, είναι δύσκολα. Κάνουμε αυτό που κάνουμε, όμως, και  παίρνουμε μέτρα – όπως και  αυτό το οποίο σας έχει αναλύσει ο Υπουργός – τα οποία εμείς  θα εφαρμόσουμε με τον πιο δίκαιο τρόπο. Δηλαδή, βοηθώντας ακριβώς για να ανακουφίσουμε ή να μην επιβαρύνουμε. Ή να μην επιβαρύνουμε πολύ τα χαμηλότερα στρώματα και να επιβαρύνουμε τα υψηλότερα.

Ξέρουμε ότι συμπιέζεται  και η μεσαία τάξη. Η μεσαία τάξη σε όλη την Ευρώπη και σε όλο  τον αναπτυγμένο κόσμο συμπιέζεται. Μόνο όμως εάν φτιάξουμε μια οικονομία, η οποία είναι εξαγωγική και δυναμική, θα μπορέσουμε να στηρίξουμε τη μεσαία τάξη. Και μόνο όταν κι εμείς οι ίδιοι πούμε ότι, «επιτέλους, πληρώνουμε τους φόρους μας», θα μπορέσουμε να πούμε ότι στηρίζουμε τη μεσαία τάξη και όλες τις τάξεις, αλλά ιδιαίτερα τη μεσαία τάξη και τους χαμηλόμισθους, με τις απαραίτητες υπηρεσίες της χώρας.

Γιατί αν πραγματικά αισθάνεται ο άλλος ότι έχει καλή και δωρεάν παιδεία, σωστή και επίσης δωρεάν υγεία, σωστή πρόνοια για την ανεργία, τότε βεβαίως είναι άλλη η θέση της μεσαίας τάξης. Στη μεσαία τάξη στην Σουηδία, μπορεί να πληρώνει ο μέσος εργαζόμενος και 60% και 70% του εισοδήματός του, αλλά αισθάνεται ότι έχει εξασφαλισμένα τα κοινωνικά αγαθά. Εκεί πρέπει να πάμε.

Να συμπληρώσει κάτι και ο Υπουργός.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ήθελα να επανέλθω στο ζήτημα των ανακοινώσεων για το μέτρο που επιβαρύνει τη δομημένη επιφάνεια, την ακίνητη περιουσία. Δεν πρόκειται για νέα επιβάρυνση σε σχέση με το συνολικό μας στόχο για το 2011.

Εξακολουθούμε να αναζητούμε 54 δις ευρώ ως ετήσια δημόσια έσοδα. Δεν έχουμε καταφέρει να πιάσουμε το στόχο αυτό, υπολειπόμαστε κατά ένα μικρό ποσοστό και είναι ζωτική ανάγκη για τη χώρα να φτάσουμε στο στόχο μας. Δεν αυξάνει ο στόχος, είναι ό,τι έχουμε συμφωνήσει στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα του Ιουνίου.

Όμως, βλέπετε ότι οι ελλείψεις στη Δημόσια Διοίκηση, ιδίως στη φορολογική διοίκηση, η  φοροδιαφυγή, η δυσπραγία, η ύφεση, έχουν ως αποτέλεσμα να υπολειπόμεθα του στόχου μας. Άρα, εδώ πρόκειται  για ένα μέτρο υποκατάστασης μέτρων, που δεν έχουν αποδώσει τα αναμενόμενα και πρέπει να αποδώσουν τα αναμενόμενα, μέσα σε 3 μήνες.

Εάν θέλουμε να πετύχουμε  την εφαρμογή των αποφάσεων της  21ης Ιουλίου. Εάν θέλουμε να θωρακίσουμε τη χώρα, να την ασφαλίσουμε. Και θωρακίζοντας τη χώρα, θωρακίζουμε και τις περιουσίες των Ελλήνων, την ακίνητη περιουσία και τις καταθέσεις.

Λέει ο κ. Ζούλας, «η επιβάρυνση του μεσαίου νοικοκυριού  είναι πάρα πολύ μεγάλη». Μα δυστυχώς, όλα τα νοικοκυριά είναι το πολύ – πολύ μεσαία από φορολογικής απόψεως. Μόνο 160.000 Έλληνες δηλώνουν εισόδημα άνω των 50.000 ευρώ, μόνο 25.000 Έλληνες δηλώνουν εισόδημα άνω των 100.000 ευρώ. Αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της ελληνικής κοινωνίας και της ελληνικής οικονομίας; Όχι. Αυτό θα το αντιμετωπίσουμε ριζικά σε λίγες εβδομάδες, με το νέο εθνικό φορολογικό σύστημα.

Πρέπει να συνδέεται  το εισόδημα και άρα η φορολογική υποχρέωση και με την περιουσία; Εάν κάποιος που έχει περιουσία  και δηλώνει μικρό εισόδημα πρέπει να επιβαρυνθεί, τότε πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι, στη συντριπτική της πλειονότητα, η περιουσία στην Ελλάδα είναι επενδεδυμένη σε ακίνητα.

Με βάση τις δηλώσεις του Ε9 που έγιναν το 2009, η συνολική δηλωμένη, με βάση τις αντικειμενικές αξίες, περιουσία των ιδιωτών, που είναι επενδεδυμένη σε ακίνητα, ξεπερνάει τα 400 δις ευρώ. Όταν το δημόσιο χρέος, το υπέρογκο δημόσιο χρέος της Ελλάδας είναι 360 δις ευρώ και όταν το ΑΕΠ της χώρας είναι τώρα λιγότερο από 220 δις ευρώ το χρόνο.

Άρα, υπάρχει μια πραγματικότητα, την οποία πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Και όλο αυτό, με ένα τρόπο προσεκτικό, αναλογικό, δίκαιο, με μια κλιμάκωση που ανταποκρίνεται στις κοινωνικές και εισοδηματικές διαφορές που υπάρχουν.

Και το ερώτημα είναι: θέλουμε να κάνουμε αυτή την προσπάθεια, να φτάσουμε στα πρωτογενή πλεονάσματα, να σταματήσει η γκρίνια, η πίεση, ο εκβιασμός, η συνεχής αμφισβήτηση, η συκοφάντηση της χώρας; Πόσο κοστίζει αυτό; Πόσο κοστίζει η διακινδύνευση της εθνικής μας αξιοπρέπειας; Πόσο κοστίζει η διακινδύνευση της θέσης μας μέσα στην Ευρώπη; Πόσο κοστίζει η διακινδύνευση του επιπέδου ζωής και των μεταπολεμικών – όχι μόνο μεταπολιτευτικών – κατακτήσεων της χώρας;

Ας σκεφτούμε τι κόστος είναι αυτό που διακυβεύεται και  τι κόστος καλούμεθα να καταβάλουμε. Θα δείτε ότι αυτό που κάνουμε  είναι η σωστή επιλογή ιστορικά.

Χ. ΚΟΥΤΡΑΣ («ΣΚΑΪ»): Θα το πιάσω από εκεί όπου το άφησε ο Αντιπρόεδρος και υποθέτω ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών, έτσι όπως το έθεσε ο κ. Βενιζέλος, θα σας πει «ναι, θέλουμε να συμμετάσχουμε στην προσπάθεια να μείνουν οι κατακτήσεις της μεταπολεμικής Ελλάδας. Αλλά πρέπει να συμμετάσχουμε στην προσπάθεια όλοι το ίδιο».

Όπως φέρατε πριν το παράδειγμα για τις επιχειρήσεις, θα σας φέρω άλλο ένα παράδειγμα ανάλογο: υπάρχει  μια επιχείρηση που παράγει, πληρώνει τους μισθούς της, πληρώνει τις φορολογίες της, πληρώνει τις εισφορές της. Δίπλα, υπάρχει μια ανάλογη επιχείρηση που δεν κάνει τίποτε από όλα αυτά. Υπάρχει ένα νοικοκυριό το οποίο δηλώνει τα εισοδήματά του, έχει κάνει τη δήλωση του Ε9 και θα φορολογηθεί. Και δίπλα, υπάρχει ένα άλλο νοικοκυριό που έχει μαύρα χρήματα, δεν δηλώνει τίποτα.

Το ερώτημα είναι: ως πότε οι συνεπείς θα συνεχίσουν να πληρώνουν; Είναι πολύ καίριο ερώτημα, νομίζω, στην ελληνική κοινωνία.

Και το δεύτερο που  θέλω να σας ρωτήσω είναι, αν θεωρείτε ότι έχετε, εσείς προσωπικά και η Κυβέρνησή σας, το πολιτικό κεφάλαιο να προχωρήσετε σε συγκεκριμένες αλλαγές, τις οποίες μας περιγράφετε.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ’ όλα, έχουμε το πολιτικό και εθνικό χρέος να προχωρήσουμε. Δεύτερον, το ερώτημα που θέσατε είναι απολύτως σωστό. Μεγαλύτερη κοινωνική αδικία από την φοροδιαφυγή δεν υπάρχει. Να πληρώνει ο ένας, να είναι συνεπής, και ο άλλος να μην πληρώνει. Βεβαίως, είναι πολύ εύκολο κάποιοι να λένε, «εφόσον κάποιος δεν πληρώνει, δεν πληρώνω και εγώ». Κάποια στιγμή, όμως, όλοι πρέπει να πάρουμε την απόφαση ότι αυτό πρέπει να αλλάξει.

Σ’ αυτό, η Κυβέρνηση  μπορεί να κάνει μέχρι ενός σημείου  κάποια πράγματα. Θα φτιάξουμε μηχανισμούς, θα δημιουργήσουμε ηλεκτρονικές υπηρεσίες, ένα νέο φορολογικό νομοσχέδιο. Αυτά βέβαια παίρνουν και κάποιο χρόνο. Μακάρι όλα αυτά να είχαν γίνει πριν από πέντε, έξι, δέκα χρόνια. Δεν υπήρχε και τόσο μεγάλη φοροδιαφυγή πριν από δέκα χρόνια.

Αλλά τώρα χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα των  ελλειμμάτων που έχουμε, άμεσα. Και  όσο το κατανοήσουμε αυτό, τόσο θα είμαστε και πιο αποτελεσματικοί. Όσο υπάρχει συνείδηση, ότι δεν υπάρχει καμία κυβέρνηση η οποία θα τα λύσει όλα, εάν πάρα πολλοί πολίτες αποφασίσουν ότι, «δεν βαριέσαι, εγώ δεν έχω ευθύνη απέναντι στη χώρα».

Κατανοώ ότι έτσι τους διαπαιδαγωγήσαμε, μπορεί να είμαστε πρώτοι φταίχτες εμείς, επειδή διαπαιδαγωγήσαμε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου σ’ αυτή τη λογική. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Όλοι μας είμαστε, όπως είπα και χθες, μέρος ενός συστήματος, που μας μεγάλωσε, μας έθρεψε και δημιούργησε συνειδήσεις. Και όλοι μας πρέπει να αλλάξουμε.

Και πιστεύω ότι, στην προσπάθεια που κάνουμε για ένα  εθνικό φορολογικό σύστημα, θα έχουμε ευρύτερες συναινέσεις.

Είχα πει και στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας πρόσφατα, προ ολίγων μηνών και όταν συναντηθήκαμε και σε επίπεδο Αρχηγών κομμάτων, υπό την Προεδρία του κ. Παπούλια, να πάμε μαζί, να συζητήσουμε με τους εταίρους μας, να συζητήσουμε με την Τρόικα, ένα φορολογικό σύστημα διαφορετικό, που θα είναι ακόμα πιο απλό, θα μειώνει κάποιους συντελεστές, θα είναι ακόμα πιο επίκαιρο, θα είναι εφαρμόσιμο, θα έχει μικρότερη γραφειοκρατία, απλοποίηση κ.λπ.

Αλλά να πούμε στον Ελληνικό λαό όλοι μαζί, ότι κάνοντας αυτό το νέο σύστημα και μειώνοντας τους συντελεστές, προϋπόθεση είναι  όλοι να το τηρήσουμε και να το πούμε όλοι. Όχι να το πει το ΠΑΣΟΚ και μετά να βγει η Νέα Δημοκρατία και να πάει να το πυροβολήσει, για να δώσει άλλοθι σε κάποιους να μην πληρώνουν τους φόρους τους, όπως πολλές φορές κάνει.

Άρα, λοιπόν, μια τέτοια συνείδηση θα βοηθούσε πάρα πολύ. Και  νομίζω ότι ακριβώς αυτό θέλει να πετύχει ο Αντιπρόεδρος, με το νέο σύστημα τα οποίο προωθεί, όχι απλώς ένα καλό σύστημα στα χαρτιά, αλλά ένα σύστημα το οποίο είναι διαμορφωμένο στη συνείδηση, όχι μόνο των κομμάτων, αλλά ευρύτερα του Ελληνικού λαού, ότι είναι ένα σωστό και δίκαιο σύστημα. Και επιτέλους, αυτό να το υπηρετήσουμε όλοι. Για να έχουμε ένα κράτος επιτέλους, για να σπάσουμε αυτή την αδικία, να υπάρχει κοινωνική συνοχή και να ξεφύγουμε από τα ελλείμματα και τα δανεικά.

Γ. ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ («ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ»): Κύριε Πρόεδρε, λέγεται τις τελευταίες μέρες, ειδικά μετά το πρόβλημα που προέκυψε στις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα, το όποιο πρόβλημα τέλος πάντων, ότι οι δανειστές μας δεν θα εγκρίνουν την καταβολή της 6ης δόσης, τουλάχιστον όχι ολόκληρη την δόση, αλλά θα προχωρήσουν σε τμηματική καταβολή.

Αυτό θα σημαίνει, έτσι όπως λέγεται και συζητείται, ότι  ναι μεν η χώρα μας θα είναι  εντάξει στις δανειακές της υποχρεώσεις, στην εκπλήρωσή τους δηλαδή προς το εξωτερικό, αλλά στο εσωτερικό θα έχουμε στην πραγματικότητα μια στάση πληρωμών. Δεν θα έχει δηλαδή το κράτος τη δυνατότητα να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, τον Οκτώβριο κιόλας.

Ήθελα να ρωτήσω λοιπόν το εξής: θα πληρωθούν κανονικά οι συντάξεις  και οι μισθοί τον Οκτώβριο και  τι θα πράξει η Κυβέρνηση, εάν η Τρόικα εκβιάσει μ’ αυτό τον τρόπο; Και σε συνέχεια αυτού, εάν η Κυβέρνηση έχει κάποια κόκκινη γραμμή σ’ όλες αυτές τις πιέσεις της Τρόικας και αν θα αντισταθεί ή θα διαπραγματευθεί, εν πάση περιπτώσει, απέναντι σ’ αυτές τις απαιτήσεις.

Να φέρω ένα παράδειγμα. Ο κ. Βενιζέλος είπε νωρίτερα ότι παίρνει το Υπουργικό τα σημερινά μέτρα και τα ανακοινώνει, επειδή μεταξύ των άλλων υπάρχει και ύφεση. Ας αφήσουμε τους άλλους λόγους, επειδή έχασε η Μέρκελ και πάει λέγοντας. Την ύφεση, όμως, την έφερε το μνημόνιο. Θα πάτε λοιπόν στην Τρόικα να της πείτε, ότι είναι και δικό σας λάθος το γεγονός ότι δεν μπορούμε να πιάσουμε 54 δις ευρώ, αλλά να το κάνουμε 53, έτσι ώστε να μην την πληρώσει πάλι ο κακομοίρης από τα Σεπόλια; Ευχαριστώ.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Νομίζω ότι κάνετε λάθος, όταν λέτε ότι «θα το πληρώσει ο κακομοίρης από τα Σεπόλια». Δεν είναι τέτοιου είδους το μέτρο. Δεύτερον, επειδή μιλήσατε για τη στάση πληρωμών, για σκεφθείτε εάν πράγματι υπήρχε η παύση δανειοδότησης της χώρας μας – και γι’ αυτό παλέψαμε, για να μην υπάρξει, ενώ εμείς είχαμε ελλείμματα, όπως και έχουμε – τότε ήταν που δεν θα μπορούσαμε να πληρώσουμε συντάξεις, δεν θα μπορούσαμε να πληρώσουμε το σύστημα υγείας, δεν θα μπορούσαμε να πληρώσουμε τους καθηγητές.

Όταν φθάσουμε στο  πρωτογενές πλεόνασμα, ακόμα και να μην έχουμε να πληρώσουμε, ακόμα και να μας δανειοδοτήσουν, τουλάχιστον θα μπορούμε να πληρώσουμε τα έξοδά μας και τους μισθούς. Γι’ αυτό λέμε ότι είναι και σημαντικό εθνικά να φθάσουμε στο πρωτογενές πλεόνασμα, άσχετα με την Τρόικα – αφήστε την Τρόικα. Δεν θέλουμε να φθάσουμε σε ένα πρωτογενές πλεόνασμα; Δεν είναι σωστό, για να μπορούμε να σταθούμε εμείς στα πόδια μας, εθνικά, περήφανα και με αξιοπρέπεια; Αυτό είναι το πρόβλημα, η Τρόικα; Να την διώξουμε, να την διώξουμε την Τρόικα. Αύριο, θέλετε;

Αυτή είναι η λύση; Τα προβλήματα τα δικά μας, δεν τα βλέπουμε; Δεν θα τα λύσουμε; Τώρα, εάν διαπραγματευόμαστε; Κάθε μέρα. Όπως διαπραγματευθήκαμε και  είχαμε μια ιστορική συμφωνία – που  σας είπα, δεν υπάρχει σε άλλη χώρα του πλανήτη τέτοια συμφωνία. Σας τη φέραμε αυτή την συμφωνία. Φέραμε χρήματα για την Ελλάδα. Αλλά υπάρχουν βεβαίως οι δεσμεύσεις οι δικές μας, από την πλευρά μας.

Νομίζετε ότι η Τρόικα θέλει να αποτύχει η Ελλάδα; Αυτοί  είναι δηλαδή που μας δημιούργησαν την αδιαφάνεια, τη διαφθορά, το σύστημα υγείας, τις φαρμακοβιομηχανίες, τα πανεπιστήμιά μας που δεν παράγουν τα σωστά πτυχία, ή φταίνε αυτοί για το γεγονός ότι έχουμε μια γεωργία που δεν εξάγει και εισάγει, ή για τις ελληνοποιήσεις των προϊόντων μας; Η Τρόικα φταίει γι’ αυτά;

Πρέπει να δούμε ποιο είναι το πρόβλημα. Δεύτερον. Οι Γερμανοί έχουν τα προβλήματά τους, είναι μια πραγματικότητα. Μπορούμε να λέμε, φταίνε οι μεν, φταίνε οι δε, έχω πει τόσες φορές ότι έπρεπε να έχουμε πάει στο ευρωομόλογο, τώρα συζητείται. Έχω πει τόσες φορές, πρέπει να πληρώσουν και οι τράπεζες το φόρο των συναλλαγών. Τώρα συζητείται και προτείνεται, μάλιστα.

Αλλά μη μεταφέρουμε  εκεί τις ευθύνες τις δικές  μας. Διότι σας το είπα και πριν, όσο έχουμε ελλείμματα, κάθε χρόνο  ανεβαίνει και το χρέος. Σου λένε, λοιπόν, οι άλλοι, «ωραία να σου πληρώσω το χρέος το παλιό, γιατί βρέθηκες σ’ αυτή την κατάσταση, που κακώς βρέθηκες, αλλά φταίμε και εμείς που δεν εποπτεύσαμε τη χώρα». Γιατί αν είχε εποπτευτεί η χώρα, δεν θα μπορούσε η Κυβέρνηση Καραμανλή να φτάσει στα 36 δις. Δεν θα μπορούσε να φτάσει στα 36 δις, χωρίς να υπάρχει κάπου ένα φρένο.

Έχουν κι αυτοί τις  ευθύνες τους, λοιπόν. Άρα, «να αναλάβουμε τις ευθύνες για το παρελθόν», λένε, «από εδώ και πέρα, όμως, μην ανεβάζετε το χρέος, μειώστε το έλλειμμα». Αυτό μας λένε και αυτός είναι ο στόχος.

Άρα, λοιπόν, ωραία να βρούμε τους «κακούς Τροϊκανούς», αλλά ό,τι και να είναι αυτοί, τελικά, εμείς έχουμε την ευθύνη. Είναι δική μας πατριωτική υποχρέωση. Επιτέλους, είναι η δική μας αξιοπρέπεια, να σταθούμε στις δικές μας δυνάμεις και να δείξουμε ότι μπορούμε.

Και έχουμε ένα κόστος. Έχουμε ένα κόστος, όπως έχουμε και  ένα άδικο σύστημα. Αυτό θα το αλλάξουμε, θα φτιάξουμε το σύστημα και το φτιάχνουμε. Και το κόστος θα είναι  μια επένδυση και είναι μια  επένδυση για τη σταθερότητα, για το αύριο και την προοπτική μας.

Δ. ΜΠΟΤΩΝΗΣ («ΝΕΤ»): Κύριε Πρόεδρε, σας ακούσαμε και χθες και σήμερα να λέτε, ότι πρέπει όλοι να βάλουμε πλάτη για να βγει η χώρα απ’ αυτό το οικονομικό τούνελ. «Είναι η μοναδική πρόταση, είναι μονόδρομος, είναι σκληρός ο δρόμος», όπως είπατε, «αλλά αυτόν πρέπει  να ακολουθήσουμε».

Υπάρχει όμως και η  άλλη πρόταση. Υπάρχουν τα κόμματα, τα οποία λένε ότι αυτή η Κυβέρνηση  είναι κακή, πρέπει να φύγει. Αυτή η  Κυβέρνηση έχει βάλει τη χώρα σε περιπέτειες, την οδηγεί σε οικονομικό χάος, ξεπουλάει τη δημόσια περιουσία. Οι δημοσκοπήσεις σάς φέρνουν πάρα πολύ χαμηλά σε ποσοστά.

Υπάρχουν οι πολίτες  που διαμαρτύρονται, χθες στη Θεσσαλονίκη, προχθές στην Αθήνα, υπάρχουν όμως και  αντιδράσεις και μέσα στην ίδια την  Κοινοβουλευτική Ομάδα και στο εσωτερικό του κόμματος. Μην ξεχνάμε ότι είχατε 160 βουλευτές, έχετε 154 και είχατε πει παλαιότερα ότι δεν μπορείτε να κυβερνήσετε με 153 έδρες. Ισχύει αυτή η δήλωσή σας; Και όσοι ζητούν εκλογές, όπως ο κ. Σαμαράς, είναι ανεύθυνοι πολιτικοί; Ευχαριστώ.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Αν ήταν καλή η προηγούμενη κυβέρνηση που μας έφερε στα 36 δις έλλειμμα, ας μην έφευγε και ας μην φυγομαχούσε, είχε δύο χρόνια ακόμα. Είχε δύο χρόνια ακόμα η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, θα μπορούσε να κυβερνήσει δύο χρόνια ακόμα, θεωρητικώς. Ήθελε όμως και φυγομάχησε.

Δεύτερον, νομίζετε ότι  θα λυθεί το πρόβλημα αν φύγει αυτή η Κυβέρνηση; Το πρόβλημα της Ελλάδας  θα λυθεί, αν αύριο φύγει αυτή η  Κυβέρνηση, αν παραιτηθεί αυτή η Κυβέρνηση;

Τρίτον, μας μιλάνε για  μειώσεις φόρων. Μα μειωμένους φόρους είχαμε το 2009. Είχαμε ανάπτυξη; Είχαμε -2%. Άρα, δεν είναι οι μειωμένοι φόροι που δημιουργούν την ανάπτυξη. Είχαμε καλή διαχείριση; Έλλειμμα 15%.

Λοιπόν, εγώ καταλαβαίνω  τον πόνο και όλες τις δυσκολίες  του πολίτη και τις συμμερίζομαι. Καταλαβαίνω ότι θίγεται ο καθένας, ότι δίνει ο καθένας, άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο, και προσπαθούμε αυτό να γίνεται με τον πιο δίκαιο τρόπο.

Αυτό που υπηρετούμε, μπορεί να μην είναι το ειδικό συμφέρον του καθενός, υπηρετούμε όμως το κοινό συμφέρον όλων. Επιτέλους, να υπηρετήσουμε το κοινό συμφέρον, όχι το συμφέρον του ταξιτζή ξεχωριστά, ή του γιατρού ξεχωριστά, ή του επιχειρηματία ξεχωριστά.

Να υπηρετήσουμε το κοινό  συμφέρον, το κράτος, την ευνομία, το σωστό εκπαιδευτικό σύστημα, το σωστό σύστημα υγείας, τη διαφάνεια. Μια αναπτυξιακή πορεία, ώστε να στέκεται στα πόδια της η Ελλάδα, μια πράσινη ανάπτυξη, μια γεωργία που να στέκεται στα πόδια της. Αυτό είναι το κοινό συμφέρον, αυτό θα φέρει δουλειές, αυτό θα βοηθήσει όλους.

Άρα, λοιπόν, ας φύγουμε από τον μικρόκοσμό μας και τον κλειστό χώρο των δικών μας μικρών συμφερόντων, για να δούμε το ευρύτερο συμφέρον. Και τελικά, θα κερδίσουμε όλοι. Μπορεί να χάσουμε λίγο σήμερα, αλλά θα κερδίσουμε όλοι πολλαπλά, όπως πολλές χώρες το έχουν καταφέρει – δεν είναι η πρώτη φορά. Βέβαια, έχει ιδιαίτερες δυσκολίες η Ελλάδα, γιατί έχει αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο χρέος που είχε ποτέ μια χώρα αναπτυγμένη, σαν την Ελλάδα. Και βεβαίως, είμαστε σε μια Ευρωζώνη με κάποια προβλήματα θεσμικής φύσης, με μια συστημική κρίση.

Άρα, λοιπόν, δεν είναι  όλες οι συνταγές εύκολες, δεν υπάρχουν απλές συνταγές. Όμως, είμαστε σε ένα σωστό δρόμο και θα τα καταφέρουμε.

Β. ΣΚΟΥΡΗΣ («REAL NEWS»): Κύριε Πρόεδρε, να σας ρωτήσω το εξής με ειλικρίνεια και με γεγονότα. Πέρυσι, τέτοια εποχή, στη ΔΕΘ, μας είπατε ότι θα βρεθούν χρήματα από τη φοροδιαφυγή και ότι, το 2013, θα βγούμε από το μνημόνιο. Εν συνεχεία, ο πρώην Υπουργός Οικονομικών είπε ότι, όταν υπάρξουν νέα μέτρα θα παραιτηθεί, και δεν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο.

Το καλοκαίρι, με την απόφαση της 21ης Ιουλίου, πανηγυρίσατε και παρ’ ότι πολλοί Υπουργοί ήταν εδώ ως φυσική παρουσία, είναι σαφές ότι υπήρχε σοβαρό πρόβλημα στη λειτουργία της Κυβέρνησης. Αναγκαστήκατε την περασμένη εβδομάδα στο Υπουργικό Συμβούλιο να πάρετε έκτακτα μέτρα και σήμερα επίσης νέα έκτακτα μέτρα και, μάλιστα το πρωί, πριν την ΔΕΘ, σε μια έκτακτη πραγματικά κατάσταση, γεγονός που και εσάς σας δυσκολεύει, στη δημόσια παρουσία σας.

Ήθελα να σας ρωτήσω συνολικά – είναι σαφές μάλλον ότι κάνατε μια προσπάθεια ανάκτησης της εμπιστοσύνης των δανειστών αυτό το διάστημα – και ήθελα να σας ρωτήσω, μετά και από τις χθεσινές διαδηλώσεις, όχι τα επεισόδια, τις διαδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη, τι θα γίνει αν πάτε στο άλλο άκρο και χάνατε την ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών, το οποίο είναι προϋπόθεση, φαντάζομαι το καταλαβαίνετε απολύτως, και για τις πρόωρες εκλογές και για το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης και για οποιαδήποτε άλλη πολιτική εξέλιξη, γιατί αυτό είναι που θα κρίνει και όχι οι όποιες διαβεβαιώσεις, ακόμα και του πιο φερέγγυου πρωθυπουργού.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν κατάλαβα το ερώτημα. Ως ανάλυση, βέβαια, ήταν ενδιαφέρουσα.

Β. ΣΚΟΥΡΗΣ («REAL NEWS»): Για την ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών ρωτώ και αν είναι παράγοντας, γιατί νομίζω ότι χάνεται, σιγά αλλά σταθερά.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Εάν δεν υπηρετούσαμε το κοινό συμφέρον, το πατριωτικό συμφέρον, θα είχε σμπαραλιαστεί η χώρα. Το μεγάλο πρόβλημα στη χώρα μας είναι ακριβώς η εμπιστοσύνη του πολίτη σ’ αυτή την Πολιτεία. Σήμερα είναι το πρόβλημα αυτό; Το 2008, έγιναν πολύ χειρότερες διαδηλώσεις και όχι μόνο διαδηλώσεις, στην Αθήνα και αλλού.

Γιατί; Είχε χάσει την  εμπιστοσύνη ο πολίτης στην ίδια την Πολιτεία. Αυτό ανακτούμε και  εντός και εκτός Ελλάδας, αλλά είναι μια μάχη και είναι μάχη και με το χρόνο. Αλλά εμείς θα την δώσουμε τη μάχη, δεν θα φυγομαχήσουμε. Θα τη δώσουμε τη μάχη και, όπως σας είπα, το θέμα δεν είναι η εκλογική μου θέση, η δική μου εκλογή, είναι η μάχη για την πατρίδα, αυτό βάζω μπροστά.

Γ. ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ («ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ»): Κύριε Πρόεδρε, κι εχθές και σήμερα, έχετε κάνει πολλές αναφορές στην ειλικρίνεια με την οποία πρέπει να μιλάτε και για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και γενικότερα. Υπάρχει όμως και η άποψη που λέει ότι, αυτή η ειλικρίνεια οριοθετείται κυρίως σε ό,τι αφορά τις διαπιστώσεις και τις αιτίες των προβλημάτων, και όχι στα αποτελέσματα.

Ο Ελληνικός λαός βλέπει εδώ και περίπου 20 μήνες μια διαφωνία ανάμεσα στην Τρόικα και την Κυβέρνηση για την οικονομική πραγματικότητα και, συνήθως, την Τρόικα να επιβεβαιώνεται και την Κυβέρνηση να διαψεύδεται. Αυτό, το τελευταίο διάστημα, γίνεται ίσως και με ρυθμούς 24ώρων.

Το ερώτημα είναι, αν η αλήθεια κ. Πρόεδρε είναι  πάρα πολύ δύσκολη τελικά. Δηλαδή, επειδή έχουμε φτάσει σε μια κατάσταση και  κανένας δεν πιστεύει κανέναν, δεν  απειλείται μόνο η οικονομία, απειλείται και η πολιτική, απειλείται και η κοινωνική υπόσταση του τόπου. Και λέω, μήπως η αλήθεια είναι πάρα πολύ δύσκολη; Μήπως η αλήθεια είναι ότι δεν γνωρίζετε ούτε το βάθος των μέτρων, ούτε το χρονοδιάγραμμα των μέτρων, αλλά δεν τη λέτε, διότι η επίπτωση αυτής της αλήθειας θα είναι πολλαπλάσια και το βάρος πολύ μεγαλύτερο;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Μην ισοπεδώνουμε τα πάντα, γιατί αυτό ακριβώς κάνουμε. Και πολλές φορές, στα Μέσα Ενημέρωσης, υπάρχει αυτή η εύκολη, καταστροφολογική στάση να ισοπεδώνουμε τα πάντα, «ότι τίποτα δεν λειτουργεί, ότι όλοι είναι ανειλικρινείς» κ.λπ.

Αυτά που ψηφίζουμε, αυτά που αποφασίζουμε και αυτά που  πετυχαίνουμε είναι πολύ συγκεκριμένα. Και όπως είπα, είμαστε κοντά στο  στόχο και χρειάζεται να φτάσουμε στο στόχο. Πολύ απλά, πολύ ειλικρινά. Και αυτό δεν είναι θέμα Τρόικας. Το θέμα είναι να μπορέσουμε να «κλειδώσουμε» μια συμφωνία ιστορική για την Ελλάδα, για τον Ελληνικό λαό, και να την «κλειδώσουμε» και στα Κοινοβούλια, σε όλα τα Κοινοβούλια που θα ψηφίσουν, που θα λένε «για να δούμε, κάνει η Ελλάδα ή δεν κάνει αυτά που δεσμεύτηκε να κάνει, πετυχαίνει ή δεν πετυχαίνει;»

Και εκεί υπάρχουν και  καλοθελητές, αλλά υπάρχουν και πολλοί κακοπροαίρετοι. Πολλοί θα ήθελαν να μην  επωμισθεί η χώρα τους ένα βάρος, για να βοηθήσει την Ελλάδα. Άρα, λοιπόν, μην ψάχνουμε για εχθρούς στους άλλους, όταν ξέρουμε ότι έχουμε και εμείς τις ευθύνες μας για να αλλάξουμε τη χώρα. Και αυτό κάνουμε. .

Α. ΣΤΙΒΑΚΤΑΚΗ («ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ»): Κύριε Πρόεδρε, καλησπέρα. Ήθελα να σας ρωτήσω, επειδή το έχετε πει, το έχετε επαναλάβει πολλές φορές, το έχετε επισημάνει και σήμερα κι εχθές, ότι θα κάνετε ό,τι χρειαστεί για να είμαστε μέσα στους στόχους, ως χώρα. Και επειδή και πριν από λίγο είπατε ότι «όλα γίνονται για το πατριωτικό συμφέρον», το ερώτημά μου είναι, αν σε αυτά που είστε αποφασισμένος να κάνετε ό,τι χρειαστεί για να είμαστε μέσα στους στόχους, υπάρχουν κόκκινες γραμμές.

Παραδείγματος χάριν, θα προχωρούσατε στο να πωληθεί, τυχαίο παράδειγμα αναφέρω, ένα κομμάτι  του λιμανιού της Θεσσαλονίκης ή  όλο το λιμάνι π.χ. σε βουλγαρικά συμφέροντα; Οι Βούλγαροι πάντοτε ήθελαν να έχουν μια διέξοδο στο Αιγαίο. Ή να δοθεί κάποια διέξοδος προς το Ιόνιο στην τουρκική πλευρά;

Θα ήθελα αν έχετε  τη δυνατότητα μια απάντηση σ’ αυτό, αν υπάρχουν κόκκινες γραμμές στις αποφάσεις που θα ληφθούν από εδώ και πέρα, στο «ό,τι χρειαστεί». Ευχαριστώ.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Μπορώ να σας απαντήσω με μια πολύ συγκεκριμένη πράξη, δική μου, πριν από κάποιους μήνες, όταν τέθηκε – θα το θυμάστε και το θυμίζω, γιατί καμιά φορά μιλάμε για το αν διαπραγματευόμαστε ή δεν διαπραγματευόμαστε – ότι σε χώρες σαν την Ελλάδα, που μπαίνουν σε τέτοιους μηχανισμούς, να τους αφαιρείται το δικαίωμα της ψήφου. Όχι μόνο για τα οικονομικά θέματα, γιατί αυτό προβλέπεται στο Μάαστριχτ, αλλά για όλα τα θέματα, για όλα τα ευρωπαϊκά θέματα.

Δηλαδή, να μην έχουμε ψήφο. Να μην έχουμε ψήφο για τα εξωτερικά  μας θέματα, να μην έχουμε ψήφο για  τα μεταναστευτικά, να μην έχουμε ψήφο για τα αγροτικά, να μην έχουμε ψήφο για τα κονδύλια, για τον προϋπολογισμό. Και εκεί είπα – δεν θα πω ακριβώς τη φράση που χρησιμοποίησα – «κόκκινη γραμμή». Δεν δεχόμαστε αυτή την πρόταση. Και υπήρξε πολύ έντονη και σκληρή αντιπαράθεση.

Άρα, λοιπόν, ναι, βεβαίως  έχουμε κόκκινες γραμμές και αυτές  είναι το εθνικό συμφέρον της χώρας.

Γ. ΜΗΤΡΑΚΗΣ («ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ»): Κύριε Πρόεδρε, καλησπέρα. Χθες και σήμερα, μιλήσατε για λάθη που έγιναν από την πλευρά της Κυβέρνησης αυτά τα δύο χρόνια.

Θα ήθελα να ρωτήσω, αν μπορείτε να μας πείτε ποια είναι  τα 2-3 σημαντικότερα από αυτά τα λάθη, τι κόστος είχαν αυτά για την οικονομία, αφού αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα της χώρας, και αν πλήρωσε κανείς, αν τιμωρήθηκε κανείς, εννοώ από το πολιτικό προσωπικό, γι’ αυτά τα λάθη.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Το μεγαλύτερο λάθος μας θα ήταν να μην είχαμε πάρει αποφάσεις, όπως δεν πήρε η προηγούμενη κυβέρνηση. Δηλαδή, να είχαμε μείνει στην αδράνεια, να μην αναλαμβάναμε τις ευθύνες μας και να μην παίρναμε πολύ δύσκολες αποφάσεις.

Όταν παίρνεις αποφάσεις  και, μάλιστα, όταν παίρνεις αποφάσεις  υπό την πίεση του χρόνου, βεβαίως θα γίνουν και λάθη. Βεβαίως θα δοκιμάσεις μια νέα πολιτική και θα δεις πώς θα προχωρήσει.

Όπως π.χ. το θέμα των  αποδείξεων. Κανένας δεν ήξερε  ότι το θέμα των αποδείξεων, που  ήταν ένα θετικό και το χειροκρότησε ο κόσμος, θα γινόταν στα χέρια  κάποιων και ένας τρόπος για να μπορούν να μαζεύουν λεφτά, για προϊόντα που δεν αγόρασαν οι ίδιοι, με αποτέλεσμα αυτό να δημιουργήσει προβλήματα στα έσοδά μας.

Άρα, λοιπόν, βεβαίως αυτά θα υπάρχουν. Το θέμα δεν είναι αν γίνονται λάθη, διότι δεν υπάρχει  κανένας, πουθενά στον κόσμο που, όταν εφαρμόζει μια πολιτική, δεν θα δει εμπόδια και δεν θα κάνει και λάθη. Το θέμα είναι αν έχουμε τη δύναμη, και εμείς την έχουμε, όχι μόνο να τα αναγνωρίζουμε, αλλά να τα διορθώνουμε και να βάζουμε πάλι το καράβι στη σωστή τροχιά, στο σωστό δρόμο, στη σωστή κατεύθυνση.

Και ευθύνες θα υπάρξουν, και εμπόδια θα υπάρξουν, αλλά ξέρουμε  πού πάμε. Γι’ αυτό, πρέπει να κάνουμε  και διαρθρωτικές κινήσεις. Όσο όλοι τις στηρίζουν και δεν πουν, «είναι μια Κυβέρνηση, ας τα βγάλει αυτή πέρα», σε μια κρίσιμη κατάσταση, όσο όλοι βοηθήσουν με τον τρόπο τους, τόσο πιο γρήγορα και τόσο πιο αποτελεσματικά θα φτάσουμε στο στόχο μας και τόσο πιο γρήγορα θα φύγουμε από αυτή την περιδίνηση.

Άρα, λοιπόν, αυτό είναι  το μήνυμά μου. Βεβαίως, μια κυβέρνηση θα κάνει και τα λάθη της. Τα διορθώνει, όμως, όταν έχει ειλικρίνεια και όταν έχει στόχο πολύ συγκεκριμένο – και εμείς, έχουμε στόχους πολύ συγκεκριμένους.

ΕΙΡ. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ («STAR»): Κύριε Πρόεδρε, θα επιμείνω στην ερώτηση προηγούμενου συναδέλφου και θέλω να σας ρωτήσω αν, μετά από όλες αυτές τις θυσίες, επειδή μάλλον δεν κατάλαβα την απάντησή σας, αν έχουμε αποφύγει τη χρεοκοπία. Αν μπορείτε να μας το πείτε με βεβαιότητα και με όλη αυτή την ειλικρίνεια, που εν πάση περιπτώσει μιλούμε γι’ αυτήν τις τελευταίες ημέρες.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν ξέρω πώς συνδέεται με την προηγούμενη ερώτηση, αλλά εν πάση περιπτώσει, εμείς αυτό που αποφύγαμε τα τελευταία δύο χρόνια, είναι ακριβώς μια καταστροφική χρεοκοπία. Και δεν έχουμε αποφύγει μόνον αυτό, αλλά έχουμε και μία πάρα πολύ θετική, όπως είπα, συμφωνία, με την οποία, μάλιστα, αυτό το τεράστιο χρέος, που είναι μια θηλιά, είναι ένα βάρος τεράστιο, όχι μόνο για τη σημερινή, αλλά και για τις επόμενες γενιές, έχουμε καταφέρει να το απαλύνουμε πολύ σημαντικά, με διάφορους τρόπους.

Ένας τρόπος, μάλιστα, είναι μια μείωση του βάρους που  έχουμε εμείς απέναντι στον ιδιωτικό τομέα, στις τράπεζες που χρωστάμε, με το λεγόμενο «PSI», με την ιδιωτική συμμετοχή. Αυτό όμως είναι μία οργανωμένη μείωση, μία οργανωμένη και συμφωνημένη μείωση του χρέους, των υποχρεώσεών μας απέναντι σε αυτές τις τράπεζες, αλλά και μία συμφωνημένη μείωση αυτού του χρέους και με τους θεσμικούς εταίρους, όπως είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και, βεβαίως, και με τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και με την επιμήκυνση της αποπληρωμής, και με τις επαναγορές. Όλα αυτά είναι πάρα πολύ θετικά για τη μείωση του χρέους.

Γιατί το κάνουμε αυτό; Ένας λόγος είναι ακριβώς, όχι μόνο για να μειωθεί το βάρος, αλλά για να μπορούμε να δώσουμε το κλίμα στις διεθνείς αγορές ότι, το χρέος της Ελλάδας είναι πια διαχειρίσιμο, μπορεί να το αντιμετωπίσει και, άρα, αξίζει να επενδύσει κανείς στην Ελλάδα. Ότι η Ελλάδα έχει μπει πια σε ένα δρόμο ευνομίας, αν θέλετε, αξιόπιστης πορείας, και ότι μπορεί να επενδύσει κανείς στην Ελλάδα.

Γι’ αυτό λέμε ότι, ακόμα  και για την ανάπτυξη, προϋπόθεση είναι να διαμορφώσουμε αυτό το κλίμα  ασφάλειας. Και αυτό το κλίμα ασφάλειας  έχει τη βάση του στη συμφωνία του Ιουλίου.

Α. ΠΙΚΟΥΛΑΣ («ΑΞΙΑ»): Καλησπέρα κ. Πρόεδρε. Έχετε αποφασίσει να μην πάτε σε εκλογές, ωστόσο, αυτές μπορεί να σας προκύψουν. Δηλαδή, δεν το ελέγχετε το πολιτικό σύστημα. Και εξηγούμαι.

Έχετε δρομολογήσει πάρα πολλά μέτρα και στο προτελευταίο Υπουργικό Συμβούλιο, τα οποία ανακοίνωσε ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, ο κ. Βενιζέλος. Ωστόσο, δεν έχετε ρωτήσει για όλα αυτά την Κοινοβουλευτική σας Ομάδα, η οποία, όντας ένας παράγοντας του σημερινού πολιτικού συστήματος, έχει και αυτή ισχυρές εξαρτήσεις και πελατειακές σχέσεις με την εκλογική της πελατεία.

Εδώ κ. Πρόεδρε αντιδρούν  με το άνοιγμα του επαγγέλματος των  ταξί και εσείς ανοίγετε και άλλα επαγγέλματα. Και υπάρχουν σοβαρές  υπόνοιες ότι δεν θα ψηφίσουν το πρώτο νομοσχέδιο για τα ταξί, ενώ και οι τόσοι δημόσιοι υπάλληλοι, που θα τεθούν σε εφεδρεία, είναι εδώ και χρόνια εκλογική πελατεία των βουλευτών σας.

Καταρχήν, πώς σκοπεύετε  να ξεπεράσετε αυτό το σκόπελο; Και  δεύτερον, αν πιστεύετε ότι το δημοψήφισμα  είναι ένα μέσο για να παρακάμψετε αυτό το σαθρό Κοινοβούλιο, δηλαδή το πολιτικό σύστημα, που μπορεί ούτως ή άλλως, έτσι όπως είναι η κατάσταση, να σας ρίξει από την εξουσία. Ευχαριστώ.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Σαθρό δεν είναι το Κοινοβούλιο. Θα διαφωνήσω με αυτό. Μπορεί το πολιτικό σύστημα να έχει προβλήματα, αλλά μην ξεχνάτε ότι οι βουλευτές είναι άμεσα εκλεγμένοι από τον Ελληνικό λαό. Οι βουλευτές όλων των κομμάτων είναι εκλεγμένοι από τον Ελληνικό λαό. Κάθε τέσσερα χρόνια, κάθε εκλογική περίοδο, εκλέγονται από τον Ελληνικό λαό. Είναι δημοκρατικά εκλεγμένοι.

Εκφράζουν και έχουν  χρέος να εκφράσουν τις αγωνίες, τα αιτήματα και τα προβλήματα του  Ελληνικού λαού. Πιστεύω ότι αυτή η Κοινοβουλευτική Ομάδα του  ΠΑΣΟΚ είναι μια ιστορική Κοινοβουλευτική  Ομάδα, διότι κατάφερε αυτή η Κοινοβουλευτική Ομάδα, ο κάθε βουλευτής αυτής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, να ξεπεράσει και τον εαυτό του. Να ξεπεράσει ακριβώς αυτό το οποίο εσείς είπατε, τις στενές, προσωρινές, πρόσκαιρες, αν θέλετε ψηφοθηρικές ή πελατειακές πιέσεις, και να βάλει πάνω από αυτά το κοινωνικό συμφέρον. Όχι μόνο το εθνικό. Το κοινωνικό συμφέρον, το οικονομικό συμφέρον και το εθνικό συμφέρον της χώρας.

Επιτέλους, κάποια Κυβέρνηση  και κάποια Κοινοβουλευτική Ομάδα  έπρεπε να το κάνει μετά από πολλές δεκαετίες, αλλά θα έλεγα ιδιαίτερα  τα τελευταία χρόνια, που δεν αντιμετωπίσαμε κάποια βαθύτερα προβλήματα της χώρας μας.

Βαθύτερα προβλήματα στο χώρο της παιδείας. Βαθύτερα προβλήματα στο χώρο της υγείας. Βαθύτερα προβλήματα στο ίδιο το κράτος. Βαθύτερα προβλήματα στο αναπτυξιακό  πρότυπο, το οποίο έχουμε. Τη μη χρήση, τη μη αξιοποίηση μιας τεράστιας περιουσίας που έχει το Δημόσιο, ή τη λεηλάτηση πολλές φορές ή την ιδιοποίηση αυτής της περιουσίας, ακίνητης, κινητής, ενεργειακής, γεωργικής, το άνοιγμα των επαγγελμάτων. Βεβαίως, όλα αυτά θίγουν επιμέρους ομάδες.

Θέλω όμως να τονίσω ξανά κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Ναι, όλοι μας, ο καθένας μας θα θιγεί από  μια πλευρά, αλλά από την άλλη πλευρά κερδίζουμε, έχουμε ένα κοινό  συμφέρον. Επιτέλους, αν φτιάξουμε εδώ, στη χώρα μας, ένα κράτος σωστό, όλοι μας θα είμαστε καλύτεροι. Όλοι μας θα είμαστε καλύτεροι.

Όλοι μας, και πιο  ευτυχείς θα είμαστε, και μεγαλύτερη ευημερία θα έχουμε, και μεγαλύτερη αξιοπρέπεια, όταν πηγαίνουμε στο νοσοκομείο ή στη δημόσια υπηρεσία, και  λιγότερο χρόνο θα καταναλώνουμε, και  μεγαλύτερη πρωτοβουλία θα έχουμε, και μεγαλύτερη απελευθέρωση δυνάμεων, και ελπίδα στη χώρα μας. Μπορούμε αυτά να τα κάνουμε. Και αυτά κάνουμε.

Λοιπόν, εγώ είμαι υπερήφανος για την Κοινοβουλευτική Ομάδα  του ΠΑΣΟΚ, που στήριξε πολύ δύσκολες, πάρα πολύ δύσκολες αποφάσεις, και που στηρίζει αυτή την προσπάθεια. Πιστεύει σε αυτή την προσπάθεια και θα συνεχίσει να πιστεύει σε αυτή την προσπάθεια, για να βγει η Ελλάδα καθαρή από την κρίση και, βεβαίως, για να ανοίξει προοπτικές – και ανοίγονται σήμερα προοπτικές – για μια πραγματική ανάπτυξη, βασισμένη στα δικά μας συγκριτικά πλεονεκτήματα και στις δικές μας δυνατότητες.

Γ. ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ («ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»): Κύριε Πρόεδρε, η γερμανική πλευρά έχει θέσει, σε συνάρτηση με το λεγόμενο «Σχέδιο Μάρσαλ» για την ανάπτυξη της Ελλάδας, το θέμα της δημιουργίας ειδικών οικονομικών ζωνών στη χώρα. Σε πρόσφατη ημερίδα της δικής μας εφημερίδας στην Αλεξανδρούπολη, υπήρξε πολύ θετική υποδοχή, τόσο από τους τοπικούς φορείς της Θράκης, όσο και από Γερμανούς επενδυτές, οι οποίοι παρευρέθησαν εκεί και εξέφρασαν θετικές απόψεις.

Το ερώτημά μου είναι, εάν η Κυβέρνησή σας προτίθεται να θέσει αυτό το θέμα στην Ευρωπαϊκή  Ένωση και αν θα το θέσετε εσείς  προσωπικά στους βιομηχάνους, που  από ό,τι καταλαβαίνω θα συναντήσετε  στη Γερμανία στα τέλη του μήνα και αν υπάρχει κάποια πρόοδος ως προς αυτό τον τομέα. Ευχαριστώ.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Σωστά το θέσατε και γι’ αυτό θέλω να τονίσω ότι πρέπει, πέρα από τις συγκυρίες, να δούμε και όλες τις προοπτικές που ανοίγονται. Και ανοίγονται προοπτικές. Σας μίλησα για την αύξηση των εξαγωγών, για το ρεκόρ του τουρισμού, σας μίλησα χθες για τη γη που θα δοθεί σε νέους ανθρώπους, για να πάμε σε μια ποιοτική, βιολογική, οικολογική, ανταγωνιστική και εξαγωγική γεωργία.

Μιλήσαμε στην Ευρωπαϊκή  Ένωση για το «Σχέδιο Μάρσαλ» και υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον. Ο Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, ο κ. Σόιμπλε, είπε ότι «εμείς θέλουμε από την Ελλάδα να αγοράσουμε ήλιο και άνεμο», δηλαδή ηλιακή και αιολική ενέργεια.

Ήδη, υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον για επενδύσεις στην Ελλάδα, γιατί όπως ξέρετε η Γερμανία έχει πάρει μια απόφαση, ιδιαίτερα μετά από το ατύχημα στη Φουκοσίμα, να μην ανανεώσει τα πυρηνικά της εργοστάσια και να μην επεκταθεί και, άρα, θα χρειαστεί πολύ μεγαλύτερη και ανανεώσιμη ενέργεια.

Υπήρχε ένα μεγάλο σχέδιο, μια μεγάλη πρόταση για το λεγόμενο «Desertec», που θα γινόταν στη Σαχάρα, για ηλιακή ενέργεια, όμως, λόγω και της «Αραβικής άνοιξης» και των εξελίξεων εκεί, υπάρχει ένα ερώτημα για τη σταθερότητα της περιοχής. Όμως, ούτως ή άλλως, μια τέτοια μεγάλη επένδυση θα έπρεπε να περάσει από τις μεσογειακές χώρες. Και συζητήσαμε με τους Γερμανούς και είπαμε, γιατί να μην ξεκινήσουν με την Ελλάδα, με τις υποδομές και με τα δίκτυα που θα χρειαστούν στα νησιά μας, στις πεδιάδες μας, με ένα εκτεταμένο ενεργειακό δίκτυο, πάνω στο οποίο θα στηθούν τα φωτοβολταϊκά και όποιες άλλες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, που μπορεί να δώσουν μέχρι και 10-15 χιλιάδες MW στην Γερμανία, με τεράστια ποσά για τη χώρα μας και, βεβαίως, με έσοδα και δουλειές για τη χώρα μας;

Ενδιαφέρονται πάρα πολύ, γιατί είναι και γι’ αυτούς ωφέλιμο. Εμείς έχουμε μιάμιση φορά περισσότερη ηλιοφάνεια από ό,τι έχει η Γερμανία και αυτοί επιδοτούν τα φωτοβολταϊκά, άρα, γι’ αυτούς είναι κι ένα σημαντικό κέρδος.

Αυτό δείχνει απλώς  τις δυνατότητες που έχει η  χώρα μας. Όπως βεβαίως και στη Θράκη, στη Βόρεια Ελλάδα, με το θέμα της γεωθερμίας. Τι είχαμε κάνει τόσα χρόνια; Τώρα έχουμε πάει σε 3-4 προκηρύξεις, για να προωθήσουμε τη γεωθερμία. Είχαμε αυτές τις δυνατότητες.

Όπως μιλήσαμε και  χθες και για το πετρέλαιο και για το φυσικό αέριο. Άρα, η χώρα μας έχει δυνατότητες, το τονίζω αυτό. Δεν είχε σωστή διαχείριση, δεν είχε την πολιτική βούληση, δεν είχε το αναπτυξιακό σχέδιο, το οποίο σήμερα εμείς έχουμε. Ναι, περνάμε από στενωπό. Αλλά παράλληλα, βάζουμε τις βάσεις και προσελκύουμε και τους επενδυτές, για μια διαφορετική ανάπτυξη.

Χρειαζόμαστε όμως τη σταθερή βάση, πάνω στην οποία θα έρθει και θα βασιστεί ο επενδυτής. Σταθερή βάση είναι πρώτα απ’ όλα  να διασφαλίσουμε αυτό το οποίο είπαμε, τις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου, τη συμφωνία του Ιουλίου, και βεβαίως να κάνουμε πολλές θεσμικές αλλαγές: μείωση του Δημοσίου, της γραφειοκρατίας, διαφάνεια, να χτυπήσουμε τη διαφθορά. Εγώ ξέρω πολλούς επενδυτές και το έχω πει κι άλλες φορές, και Έλληνες της Διασποράς, που λένε, «να έρθω στην Ελλάδα, ναι, αλλά δεν θα μπλέξω με τη γραφειοκρατία και δεν θα μπλέξω με τη διαφθορά».

Άρα, ένας καλός επενδυτής  θέλει να έχει ένα σωστό κράτος. Και μάλιστα, με την ευκαιρία, να πω ότι θα ανακοινώσουμε τις επόμενες ημέρες ένα Συμβούλιο για επενδύσεις της Διασποράς, με σημαίνοντα πρόσωπα, με προσωπικότητες από όλη τη Διασπορά, οι οποίοι είναι σημαντικοί και στον επιχειρηματικό κόσμο, που θα συμβάλλουν και αυτοί σε όλη την προσπάθειά μας, και στο θέμα των επενδύσεων, και στο θέμα των αποκρατικοποιήσεων.

Είμαστε πολύ θετικοί  γι’ αυτές τις πρωτοβουλίες και, όπως πολύ σωστά είπατε, εγώ θα είμαι  στο τέλος του μήνα με την κυρία  Μέρκελ στη Γερμανία, όπου γίνεται  ένα μεγάλο Συνέδριο των βιομηχάνων. Είμαι προσκεκλημένος από τους βιομήχανους, για να συζητήσουμε ακριβώς όλες τις προοπτικές σοβαρών επενδύσεων σε αυτή τη νέα αναπτυξιακή πορεία της χώρας μας.

Π. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ («ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ»): Κύριε Πρωθυπουργέ, μας είπατε ότι τα μέτρα που έχετε πάρει και αυτά που ανακοινώσατε πρόσφατα, είναι τίμημα «πατριωτικού αγώνα». Σε αυτόν στέλνετε τους εργαζόμενους, σε επιχειρησιακές συμβάσεις των 500 ευρώ, και από τους δημοσίους υπαλλήλους απαιτείτε να δουλέψουν με μισό μισθό. Κόβετε από τις συντάξεις των 400 και 500 ευρώ, οδηγείτε 500 εργαζόμενους την ημέρα σε ανεργία και ετοιμάζεστε να απολύσετε και δημοσίους υπαλλήλους ή να τους βάλετε στην εφεδρεία.

Σήμερα, ανακοινώσατε νέα  εισπρακτικά μέτρα, όταν στα μικρομάζαγα  μπαίνει το ένα λουκέτο μετά το άλλο και τα λαϊκά νοικοκυριά στενάζουν  κάτω από την πίεση των μέτρων. Από αυτό τον πατριωτικό πόλεμο κ. Πρόεδρε, απέχουν στο επίπεδο του αίματος που δίνουν τα λαϊκά στρώματα, οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι Τράπεζες, οι βιομήχανοι και οι εφοπλιστές.

Και σας ρωτώ: πόση βαρβαρότητα  θα υποστούν ακόμη οι εργαζόμενοι, προκειμένου  να μην πληρώσουν την κρίση οι μεγάλοι επιχειρηματικοί και τραπεζικοί Όμιλοι που τη δημιούργησαν, συσσωρεύοντας όλα τα προηγούμενα χρόνια τεράστια κέρδη;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Αυτή τη βαρβαρότητα παλεύουμε. ι’ αυτό είμαστε Σοσιαλιστές, γι’ αυτό παλεύουμε για ένα κράτος Δικαίου, διαφάνειας, για ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα. Αλλά ο κόσμος δεν είναι ούτε αγγελικά, ούτε σοσιαλιστικά πλασμένος. Ήδη, ζούμε σε ένα δύσκολο καπιταλιστικό σύστημα, όμως, και μέσα σ’ αυτό το σύστημα, υπάρχουν περιθώρια στα οποία μπορούμε να κινηθούμε και να δώσουμε και αγώνες, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς.

Όμως, αυτή τη στιγμή, η  Ελλάδα καλείται να μπορέσει να σταθεροποιηθεί, για να μπορέσει να βάλει τάξη. Γιατί  ακριβώς αυτές οι αδικίες, αυτές  οι ανισότητες, αυτή η αδιαφάνεια, είναι αυτά τα οποία δημιούργησαν αυτό το έλλειμμα και αυτό το χρέος, που σήμερα πληρώνει ο Ελληνικός λαός.

Δηλαδή, καλούμαστε να φτιάξουμε  πραγματικά ένα κράτος Δικαίου, μια  Δικαιοσύνη που θα λειτουργεί, ένα  σύστημα πρόνοιας που θα είναι  σωστό. Ακριβώς αυτό το σύστημα είναι που, εάν υπήρχε, δεν θα είχαμε φθάσει εδώ όπου είμαστε σήμερα.

Αυτό όμως είναι θεωρητικό, γιατί έχουμε φθάσει σήμερα σ’ αυτή τη μάχη. Έχουμε φθάσει σήμερα σ’ αυτά τα προβλήματα. Άρα, λοιπόν, πρέπει αυτά να τα λύσουμε. Με θυσίες; Ναι. Αυτά θα τα λύσουμε. Αλλά παράλληλα, να κάνουμε και τις αλλαγές. Τις αλλαγές τις μεγάλες – και αυτές κάνουμε – οι οποίες φέρνουν ένα κράτος Δικαίου.

Δεν είναι δίκαιο, όταν εμείς φορολογούμε πια μεγαλο-οφειλέτες, όταν δημοσιοποιούμε τους καταλόγους των μεγαλο-οφειλετών, όταν κάνουμε κατάσχεση για πρώτη φορά 500 σκαφών, όταν σταματούμε συμβάσεις γιατρών ή μεγαλογιατρών ή και μικρών γιατρών – δεν έχει σημασία – διότι δεν συνταγογραφούν σωστά και παρανομούν; Αυτά δεν είναι προς όφελος του εργαζόμενου; Αυτά δεν είναι προς όφελος του συνταξιούχου; Αυτά δεν είναι προς όφελος του ασφαλισμένου;

Και τελικά, και η επιχειρησιακή  σύμβαση; Μα το πρόβλημα σήμερα δεν  είναι η επιχειρησιακή σύμβαση, είναι η έλλειψη σύμβασης.. Είναι  η έλλειψη οποιασδήποτε συλλογικής έκφρασης του άνεργου, του εργαζόμενου σε μια μικρή επιχείρηση. Ο συνδικαλισμός, αυτά τα ξέρει, αλλά αυτά πρέπει να δει. Να οργανώσουμε πράγματι τον εργαζόμενο. Ας υπάρξει έστω αυτή η επιχειρησιακή σύμβαση.

Εγώ θα ήθελα, όμως, και  για το θέμα της εφεδρείας, και  για το θέμα των επιχειρησιακών συμβάσεων, αλλά και για το πρόγραμμα για την ανεργία, να πάρει το λόγο και ο Γιώργος Κουτρουμάνης και να μας πει δυο λόγια και ο Δημήτρης Ρέππας.

Γ. ΚΟΥΤΡΟΥΜΑΝΗΣ: Ειδικότερα σ’ ό,τι αφορά το πρόγραμμα για την ανεργία, μετά από την κατεύθυνση που έδωσε ο Πρωθυπουργός εδώ και 2-3 μήνες, όλα τα Υπουργεία συντονιζόμαστε στο να αξιοποιήσουμε τους πόρους και από το ΕΣΠΑ και από κάθε άλλο εθνικό πόρο, έτσι ώστε αυτός ο χρόνος να είναι ένας χρόνος, που θα μας δώσει τη δυνατότητα να απασχολήσουμε περίπου 200.000 εργαζόμενους, βεβαίως ακόμα και για 5μηνο και για 3μηνο, αλλά και αυτό είναι σημαντικό στις συνθήκες που βιώνουμε.

Επίσης, το πρόγραμμα  αυτό προβλέπει τη διατήρηση θέσεων εργασίας και την κατάρτιση, με ένα  εντελώς διαφορετικό τρόπο απ’  αυτόν που γινόταν μέχρι σήμερα.

Άρα, έχουμε περίπου 3,5 δις ευρώ, τα οποία μπορούμε να αξιοποιήσουμε από τώρα και μέχρι το τέλος του 2012, έτσι ώστε οι ωφελούμενοι άνεργοι, οι ωφελούμενοι συνολικά να είναι μέχρι και 900.000.

Βεβαίως, οι μισοί απ’  αυτούς θα είναι ωφελούμενοι με το πρόγραμμα διατήρησης θέσεων εργασίας. Σε ό,τι αφορά τη χρηματοδότηση, είναι  εξασφαλισμένοι οι πόροι και, μέσα από την αναθεώρηση του ΕΣΠΑ, μπορούν να εξαιρεθούν και άλλοι πόροι, για να φθάσουμε περίπου στα 3,9 ή 4 δις ευρώ, για να ωφεληθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι.

Σε σχέση με τις  συμβάσεις. Πρέπει να δούμε, νομίζω, κατάματα την πραγματικότητα και αυτό κάνουμε, βλέπουμε τι συμβαίνει σήμερα στην αγορά εργασίας. Τι συμβαίνει συνολικά με τους εργαζόμενους και τις επιχειρήσεις.

Αυτό που συμβαίνει, στην πραγματικότητα, είναι πολύ χειρότερο  σε σχέση με το νομοθετικό πλαίσιο  το οποίο έχει η χώρα και που  πολλοί πιστεύουν ότι μπορεί να προστατεύσει τους εργαζόμενους, είτε από τον κίνδυνο της απόλυσης, είτε από τον κίνδυνο της μείωσης των αποδοχών.

Στην πραγματικότητα, δυστυχώς, αυτό που συμβαίνει είναι  να υπάρχουν εργαζόμενοι, οι οποίοι δεν  πληρώνονται ούτε καν τις αποδοχές τους. Κάνουν ατομικές συμβάσεις, γιατί υποχρεώνονται από τις επιχειρήσεις και, άρα, ή βλέπουμε αυτή την πραγματικότητα, και εμείς την βλέπουμε, επομένως χρειάζεται μια επαναρύθμιση στην αγορά εργασίας, ή αγνοούμε την πραγματικότητα και νομίζουμε ότι μπορούμε να προστατεύσουμε, με την ψήφιση κάποιων νόμων, την αγορά εργασίας.

Εμείς θέλουμε να δούμε  κατάματα την πραγματικότητα. Θα διευκολύνουμε  τις Ειδικές Επιχειρησιακές Συμβάσεις, έτσι ώστε αντί της ατομικής σύμβασης, να γίνεται σύμβαση, δηλαδή ουσιαστικά να μην μένει μόνος του ο κάθε εργαζόμενος με την επιχείρηση, αλλά να υπάρχει οργανωμένη συζήτηση – διαβούλευση και να καταλήγουμε σε μια ειδική επιχειρησιακή σύμβαση, ή βεβαίως στην κλαδική σύμβαση, στην Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση – δεν αλλάζει το καθεστώς με τις συμβάσεις.

Εκείνο που αλλάζει  είναι ότι διευρύνουμε τη δυνατότητα, βελτιώνουμε την κατάσταση, έτσι ώστε να υπάρχει και η ειδική επιχειρησιακή  σύμβαση και σε μικρές επιχειρήσεις.

Δ. ΡΕΠΠΑΣ: Κυρίες και κύριοι, η αξία της απόφασης του περασμένου Ιουλίου επιβεβαιώνεται καθημερινά, όσο εμείς διεκδικούμε την εφαρμογή της. Και διεκδικούμε την εφαρμογή της, αν επιδείξουμε την απαιτούμενη συνέπεια.

Στο κράτος, πράγματι, έχουμε κάνει τεράστια ποιοτικά άλματα, στην κατεύθυνση της αντικειμενικής λειτουργίας των Υπηρεσιών και της διαφάνειας. Πρέπει όμως να πούμε ότι το ελληνικό κράτος, ως Διοίκηση, δεν έχει την ποιότητα που απαιτούν οι περιστάσεις. Δεν είναι το παραγωγικό κράτος. Παραμένει σε μεγάλο βαθμό ασθενής. Και πρέπει να γίνει το μεγάλο μας πλεονέκτημα. Είναι ένα αναπτυξιακό εργαλείο.

Στην κατεύθυνση αυτή, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας που έχουμε αναλάβει με το Υπουργείο  Οικονομικών, ο νέος νόμος για  το μισθολόγιο – βαθμολόγιο προβλέπει  κινητικότητα των υπαλλήλων με ανοιχτές διαδικασίες, προκειμένου το ελληνικό κράτος, όπως θα έκανε και κάποιος ιδιώτης στη δική του επιχείρηση, να μπορεί με μεγάλη ευκολία να αξιοποιεί τους καλύτερους που έχει στην διάθεσή του για τις κατάλληλες θέσεις.

Επίσης, προβλέπει την  εξέλιξη, δηλαδή την προαγωγή τη βαθμολογική των υπαλλήλων, όχι με κάποιο αυτόματο τρόπο, όπως γινόταν μέχρι τώρα, αλλά με διαδικασίες ουσιαστικής αξιολόγησης, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες, προκειμένου πράγματι στις θέσεις ευθύνης, με ανοιχτές – επαναλαμβάνω – διαδικασίες, οι καλύτεροι κρατικοί λειτουργοί να είναι αυτοί που θα έχουν την αρμοδιότητα.

Βεβαίως, προχωράμε σε ένα πρόγραμμα αναδιάρθρωσης  του κράτους, που προβλέπει περιορισμό των κρατικών δομών σε ποσοστό  έως 30%, απλοποίηση των διαδικασιών για μείωση του γραφειοκρατικού βάρους, το οποίο ανταποκρίνεται σε περίπου 7% του ετήσιου ΑΕΠ, μείωση του βάρους αυτού σε ποσοστό έως 25% και, βεβαίως, θα ανέφερα ένα παράδειγμα, το οποίο γνωρίζουμε όλοι, το λεγόμενο «μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα».

Ίσως για πρώτη φορά στο ελληνικό κράτος έχουμε το συνδυασμό της Διοίκησης, του μάνατζμεντ όπως λέμε, με συγκεκριμένους οικονομικούς στόχους, σε ένα συγκεκριμένο χρόνο.

Θέλουμε το κράτος να λειτουργεί πλέον με ένα προγραμματισμό τουλάχιστον  τριετίας, που θέτει συγκεκριμένους στόχους, εντοπίζει ποια είναι τα προσδοκώμενα οφέλη, ποια είναι τα δημοσιονομικά οφέλη που θα έχει και, βεβαίως, τι στόχους επιτυγχάνει μέσα σε συγκεκριμένο χρόνο, ώστε με βάση αυτό, τόσο ο συγκεκριμένος υπάλληλος ως άτομο, αλλά και η οργανωτική Υπηρεσία στην οποία ανήκει, να αξιολογούνται με βάση την επίτευξη αυτών των στόχων.

Επειδή ακριβώς πάμε σ’ αυτές τις αλλαγές, αντιλαμβάνεστε ότι πρέπει να γίνει μια αξιολόγηση του συνόλου του ανθρώπινου δυναμικού  στο δημόσιο τομέα και τον  ευρύτερο δημόσιο τομέα και, σ’ αυτή την πολιτική, εντάσσεται το πρόγραμμα της εργασιακής εφεδρείας.

Όποιοι κριθούν ότι  ανήκουν στο λεγόμενο «πλεονάζον προσωπικό», εντάσσονται σε αυτό το πεδίο σχέσεων με το ελληνικό κράτος, της εργασιακής εφεδρείας. Και έχουν  για 12 μήνες τη δυνατότητα να παραμένουν στο καθεστώς αυτό, το πολύ 12 μήνες, λαμβάνοντας αποδοχές ύψους 60% των αποδοχών τους, ενώ ταυτόχρονα, με τη δυνατότητα που έχουν λόγω των προσόντων τους, θα διεκδικούν μια θέση τακτικού προσωπικού σε ποσοστό έως 10%, μια θέση μέσω συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε ποσοστό έως 30% και, κατά προτεραιότητα, μία θέση σε προγράμματα μερικής απασχόλησης.

Ταυτόχρονα, θα έχουν  τη δυνατότητα βεβαίως να εντάσσονται, αν προκύψει μια τέτοια επιλογή, σε προγράμματα συνταξιοδοτικά. Η διαδικασία αυτή θα γίνει με την επίβλεψη της ηγεσίας του ΑΣΕΠ, με διαδικασίες ανοιχτές και αντικειμενικές. Και ο τελικός στόχος είναι, το Ελληνικό Δημόσιο, που από πολλούς σήμερα εμφανίζεται ως ένα πρόβλημα, το οποίο αποτελεί και βαρίδι, θα έλεγε κανείς, στην προσπάθεια που κάνει η χώρα για ανασυγκρότηση, να αναδιαρθρωθεί ώστε να αποτελέσει ένα ισχυρό όπλο, τον καλύτερο σύμμαχο, θα έλεγα, του Έλληνα επιχειρηματία, του Έλληνα πολίτη, ο οποίος θέλει και αυτός, στην προσπάθεια την καθημερινή που κάνει, να δει ότι και το Δημόσιο, η Διοίκηση, αλλά και ο δημόσιος υπάλληλος είναι στο πλευρό του, ώστε από κοινού να δώσουν αυτό τον αγώνα. Ευχαριστώ κ. Πρόεδρε.

ΣΠ. ΜΟΥΡΕΛΑΤΟΣ («ΑΘΗΝΑ 9,84»): Κύριε Πρόεδρε, καλησπέρα σας. Πολιτικές δυνάμεις, αλλά και δικά σας στελέχη, υπερθεματίζουν σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις ή και δημοσίως, ότι η οικονομική καχεξία που χαρακτηρίζει αυτή την περίοδο τη χώρα, επενεργεί και στη διαπραγματευτική της θέση, αδυνατίζει με λίγα λόγια τις θέσεις της χώρας και στα εθνικά μας θέματα.

Και το ρωτώ αυτό, γιατί  θέλω την επίσημη αντίδραση της Αθήνας σε αυτό που φαίνεται να εισερχόμαστε, σε μια φάση νέας τουρκικής επιθετικότητας. Προσφάτως, η Άγκυρα απείλησε εμμέσως πλην σαφώς ότι θα βλέπουμε συχνότερα τις φρεγάτες της στην Ανατολική Μεσόγειο, εφόσον Κύπρος και Ισραήλ ενεργοποιήσουν τη συμφωνία για υποθαλάσσιες έρευνες νοτίως της Κύπρου.

Θέλω να γνωρίζω την  αντίδραση της Αθήνας πάνω σε αυτές  τις δηλώσεις της Άγκυρας. Ευχαριστώ.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ευχαριστώ για την ερώτηση. Πρώτα απ’ όλα, όπως είπα και πριν, έχουμε κάνει έναν σαφή διαχωρισμό μεταξύ των οικονομικών μας δυσκολιών και των όποιων προβλημάτων ή μεγάλων θεμάτων εθνικής σημασίας και εξωτερικής πολιτικής. Και αυτό, το έχουμε και καταφέρει, και διαμηνύσει παντού.

Οπωσδήποτε, βεβαίως, η  επιρροή της χώρας μας είναι  ένα άλλο θέμα. Η επιρροή, με την έννοια της οικονομικής συνεργασίας κ.λπ., όπως είχαμε και στα Βαλκάνια, δεν είναι η ίδια που ήταν παλαιότερα, όταν είχαμε μια πιο εύρωστη οικονομία, όταν είχαμε ανάπτυξη 5,5% και όταν δεν υπήρχε και η πίεση στο τραπεζικό σύστημα, λόγω και του δημόσιου χρέους που έχουν οι ελληνικές Τράπεζες.

Αυτός ακριβώς είναι  ένας ακόμα λόγος, για τον οποίο  πρέπει να βγούμε σύντομα από αυτή την κρίση, για να επανέλθει η  ισχύς της χώρας μας και  σ’ αυτό τον τομέα.

Όμως, δεν επιτρέπουμε  να παρεξηγείται από κανέναν αυτή η αδυναμία, ότι σημαίνει πως είμαστε και αλλού αδύναμοι, ή ότι θα κάνουμε αλλού οποιεσδήποτε εκπτώσεις. Γι’ αυτό, τονίζω και έχουμε πει ότι, είναι κυριαρχικό δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, κυριαρχικό της δικαίωμα, όπως βεβαίως και του Ισραήλ και κάθε άλλης χώρας, να κάνει τις έρευνες ή να κάνει τις συμφωνίες, είτε είναι για ΑΟΖ, είτε είναι για τους αγωγούς, και να μπορεί να εκμεταλλεύεται τους φυσικούς πόρους που έχει.

Αυτή είναι μια θέση, όχι μόνο ελληνική, είναι θέση και  ευρωπαϊκή, έχουν κάνει δηλώσεις και οι Ηνωμένες Πολιτείες, και πιστεύω ότι αυτή είναι μια ξεκάθαρη θέση και απέναντι στην Τουρκία. Το λέω αυτό, επειδή εμείς έχουμε κάθε λόγο να αναπτύξουμε και να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας με τη γείτονα χώρα – το κάνουμε εξάλλου, το έχουμε αποδείξει, έχουμε κάνει σημαντικές προόδους σε διαφόρους τομείς – αλλά τονίζουμε ότι η βάση πάνω στην οποία η όποια σχέση θα οικοδομηθεί σήμερα και αύριο και στο μέλλον, είναι η βάση του σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου.

Γ. ΜΕΛΙΓΓΩΝΗΣ («ΑΥΓΗ»): Κύριε Πρόεδρε, πάρα πολλές φορές έχετε μιλήσει για τον «πατριωτικό αγώνα», έχετε θέσει ως στόχο τη σωτηρία της πατρίδας, της Ελλάδας. Τώρα βρισκόμαστε όμως πάλι στο χείλος της χρεοκοπίας, σε επίπεδο ανεργίας, σε επίπεδο τάσης για μετανάστευση, σε επίπεδο ανέχειας. Μας έχετε γυρίσει στη δεκαετία του ’50, μέσα σε 18 μόλις μήνες.

Και με βάση αυτό, από  τη στιγμή που συνεχίζετε να αυξάνετε τη δόση ενός θανατηφόρου φαρμάκου και όχι να αλλάζετε τη συνταγή, θα ήθελα να σας ρωτήσω, για λογαριασμού  ποίου σώζετε τη χώρα; Έχετε δηλαδή υπ’ όψιν σας ότι, εκτός από το να σώσετε την Ελλάδα, πρέπει να σώσετε και τους Έλληνες;

Και σας ρωτάω, διότι  όταν χθες σας φάνηκε αρκετό να έχει κάθε οικογένεια από έναν εργαζόμενο, είναι προφανές νομίζω ότι η σωτηρία  στην οποία αναφέρεστε εσείς, δεν είναι σωτηρία που αφορά στην κοινωνία. Ένα παράδειγμα: μίλησε ο κ. Βενιζέλος το μεσημέρι για το ότι θα καλέσετε τον εφοπλιστικό κόσμο να μετάσχει στην προσπάθεια υπέρβασης της κρίσης.

Το περίφημο ναυτιλιακό πετρέλαιο, το σκανδαλωδώς αφορολόγητο ναυτιλιακό πετρέλαιο, θα σκεφτείτε ποτέ να το καταργήσετε, πριν σκεφτείτε, για παράδειγμα, να εξισώσετε τους φόρους στα πετρέλαια θέρμανσης και κίνησης; Ευχαριστώ.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Έχω πει πολλές φορές ότι, εάν δεν είχαμε κάνει τις κινήσεις που κάναμε και αν δεν είχαμε εξασφαλίσει τη δανειοδότηση, θα είχαμε κλείσει όλο το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Λέω ένα παράδειγμα. Θα είχαμε στις συντάξεις μείωση 70%. Θα είχαμε πολλούς δημόσιους υπαλλήλους στο δρόμο. Πιθανώς, θα είχαν καταρρεύσει οι Τράπεζές μας και μαζί και τα αποθέματα, οι κόποι πάρα πολλών νοικοκυριών.

Αυτά θα είχαμε. Και  μην το αμφισβητείτε. Γιατί πολλοί μιλάνε και λένε, «τι έγινε στη  Λατινική Αμερική». Βεβαίως, δείτε όταν χρεοκόπησαν χώρες, τι έγινε στη Λατινική Αμερική. Δείτε τι έγινε σ’ αυτές τις χώρες. Επειδή πολλοί λένε, «μας φέρατε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο» κ.λπ. Δείτε όμως τι έγινε όταν χρεοκόπησαν αυτές οι χώρες. Λοιπόν, από αυτό σώσαμε τη χώρα μας. Με ένα κόστος.

Εμείς, όμως, φέραμε την  Ελλάδα στη δεκαετία του ’50; Εμείς είμαστε εκείνοι που δημιουργήσαμε ένα έλλειμμα 36 δις ευρώ το 2009; Διπλασιάστηκε σχεδόν το χρέος της χώρας μας σε 5,5 χρόνια. Εμείς το κάναμε; Αυτή η Κυβέρνηση;

Γι΄ αυτή την «καυτή πατάτα»  που μας πέταξαν οι προηγούμενοι, δεν έχουν καμία ευθύνη; Και  εμείς, που μειώνουμε το έλλειμμα, εμείς που έχουμε το μεγαλύτερο πακέτο που υπήρξε ποτέ στον πλανήτη μας, για να χρηματοδοτήσουμε τα προβλήματα του παρελθόντος, για να μην καταστραφούμε, για να μην χρεοκοπήσουμε, δεν έχουμε κάνει κάτι για τη χώρα;

Εγώ μπορώ να καταλάβω το πρόβλημα του καθενός. Και μπορώ να καταλάβω και την αγανάκτηση και τον πόνο. Γιατί φτάσαμε μέχρι εδώ; Το ρωτάω κι εγώ κάθε μέρα. Γιατί έφτασε η Ελλάδα μέχρι εδώ; Αλλά να τελειώνουμε με την παρελθοντολογία. Ξέρουμε ποιος έφταιξε, τα έχουμε αναλύσει.

Εμείς αλλάζουμε τη χώρα και πάμε μπροστά. Και δεν είναι  μόνο πατριωτικός ο αγώνας, δεν  είναι γενικά ένας αγώνας για την  πατρίδα. Είναι ειδικά και για  τον εργαζόμενο, είναι ειδικά και  για τη μικρή επιχείρηση, είναι  ειδικά και για τον συνταξιούχο, είναι ειδικά και για τη νεολαία. Περνάμε από μία στενωπό, αλλά εάν δεν μπούμε σε μία ανάπτυξη που βασίζεται στις δικές μας δυνάμεις και όχι σε δανεικά, η κατάσταση δεν θα αλλάξει.

Με δανεικά, βεβαίως. Δεν  σε ενδιαφέρει αν μπορείς να βρεις  τα δανεικά, αλλά συνεχώς να βρίσκεις δανεικά. Ό,τι και να παράγεις, όποια δουλειά και να έχεις, μπορείς αν έχεις δανεικά να ζήσεις. Ποιος θα σου δώσει δανεικά, όμως, αν συνεχίσεις έτσι;

Αυτό είναι το πρόβλημα, ότι δεν φτιάξαμε σωστή οικονομία, ότι τα λεφτά που υπήρχαν, πού πήγαν; Πού πήγαν; Δεν πήγαν σε ανάπτυξη, δεν πήγαν σε σωστές υποδομές. Πήγαν σε τεράστιες σπατάλες. Και έχουμε και πολλές δυνατότητες ακόμα.

Μακάρι αυτά να είχαν  γίνει, γιατί δεν θα χρειαζόταν να ζητήσουμε από τον Έλληνα πολίτη τόσες θυσίες. Μακάρι, ακόμα περισσότερο, να μπορέσουμε να σπάσουμε το κύκλωμα στη συνταγογράφηση. Θα το κάνουμε. Μακάρι να σπάσουμε το κύκλωμα στις προμήθειες. Θα το κάνουμε.

Μία προμήθεια, που περιμέναμε να κοστίσει στο Υπουργείο Υγείας 1.200.000 ευρώ, με την ηλεκτρονική προμήθεια, που πρώτη φορά κάναμε στη χώρα μας, ενώ θα μπορούσαμε να το είχαμε κάνει πριν από 10 χρόνια – η Τουρκία το έχει κάνει εδώ και χρόνια – κατέβηκε το κόστος στις 200.000 ευρώ, δηλαδή στο 1/6 του κόστους.

Αυτά είναι που πληρώνει ακόμα σήμερα ο Έλληνας πολίτης και, πράγματι, κατανοώ ότι αδικείται. Αυτά δεν θα αλλάξουν με Υπουργικές Αποφάσεις και μόνο, ή με 20 Υπουργούς. Θα αλλάξουν, αν όλοι μας βοηθήσουμε. Και δεν εννοώ με το οικονομικό. Εννοώ στη συμπεριφορά, στις πρακτικές, στις αντιλήψεις, με το να χτυπήσουμε τη φοροδιαφυγή.

Και κάνουμε κινήσεις για να χτυπήσουμε τη φοροδιαφυγή. Και  αυτό το οποίο πολλοί λένε, «μα πληρώνουν  μόνον οι φτωχοί», δεν ισχύει. Όχι, σήμερα πληρώνουν και οι έχοντες και θα πληρώνουν όλο και περισσότερο, έως ότου είναι δίκαιο το σύστημα. Δικαίως θα πληρώνουν, όμως, με αίσθηση δικαίου, με δίκαιη κατανομή.

Α. ΜΟΣΧΟΒΑΣ («ΚΕΡΔΟΣ»): Κύριε Πρόεδρε, καλησπέρα. Καλά είναι αυτά που είδαμε τις προηγούμενες ημέρες, από τον Αντιπρόεδρο, από το Υπουργείο Οικονομικών, για τις λίστες των μεγαλο-οφειλετών. Θα ήθελα να μου πείτε, μήπως είναι καιρός να δούμε και τις λίστες των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τους ιδιώτες; Είναι 6,5 δις. Με αυτά, ενδεχομένως, να αναζωπυρωνόταν η ελληνική οικονομία, να έπαιρνε χρήματα, να κυλήσει λίγο ρευστό στην αγορά.

Και θα ήθελα, σας παρακαλώ πολύ, και μία διευκρίνιση, διότι  δεν αντιλήφθηκα να απαντήσατε σαφώς. Είναι κάτι το οποίο νομίζω καίει  τους ανθρώπους που μας ακούνε. Υπάρχει περίπτωση να μην πληρωθούν  μισθοί και συντάξεις τον Οκτώβριο; Μία ξεκάθαρη απάντηση.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δίνουμε τη μάχη συνεχώς, ακριβώς για να μπορούμε να πληρώνουμε αδιαλείπτως τις συντάξεις και τους μισθούς των Ελλήνων, που πληρώνονται από το κράτος. Και αυτό θα συνεχιστεί, αυτός είναι ο αγώνας που δίνουμε. Και αυτό εγγυόμαστε, αυτή η Κυβέρνηση αυτό εγγυάται.

Όμως, για το άλλο θέμα, θα ζητούσα από τον Υπουργό  Οικονομικών να πει δυο λόγια.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Πράγματι, το Δημόσιο χρωστάει λεφτά σε επιχειρήσεις, σε επιχειρήσεις μάλιστα που έχουν εκδώσει τιμολόγια. Και οι συνεπείς επιχειρήσεις έχουν πληρώσει και το Φόρο Προστιθέμενης Αξίας.

Το πρόγραμμα, όπως έχει αποφασιστεί στις 21 Ιουλίου, μόλις εφαρμοστεί πλήρως, θα μας επιτρέψει να εξοφλήσουμε και αυτές τις ληξιπρόθεσμες και συσσωρευμένες οφειλές του Δημοσίου, και να πέσει χρήμα στην αγορά.

Αυτός είναι ένας από  τους άμεσους στόχους μας και  γι’ αυτό είπα ότι έχουν τόσο μεγάλη κρισιμότητα οι επόμενοι δύο  μήνες. Και εδώ, εντάσσεται και το πρώτο σκέλος της ερώτησής σας, στο  οποίο απάντησε νομίζω πάρα πολύ καθαρά ο Πρωθυπουργός. Προσπάθειά μας είναι ακριβώς να καταβάλλονται οι μισθοί και οι συντάξεις. Να μπορούν να λειτουργούν τα σχολεία και τα νοσοκομεία.

Αυτό σημαίνει να έχουμε ταμειακά διαθέσιμα. Αυτό σημαίνει να καλύπτονται οι δανειακές ανάγκες  της χώρας. Γι’ αυτό είμαστε μέσα στο πρόγραμμα. Και βεβαίως, θέλουμε να παίρνουμε τα χρήματα που προβλέπει το πρόγραμμα με το χαμηλότερο δυνατό επιτόκιο, δηλαδή με το μικρότερο δυνατό κόστος, γιατί το νέο πρόγραμμα, το πρόγραμμα της 21ης Ιουλίου, έχει κι αυτό το πολύ σημαντικό πλεονέκτημα, σε συνέχεια των αποφάσεων του Μαρτίου, ότι είναι πολύ φθηνότερο το χρήμα για μας και, άρα, μακροπρόθεσμα για τον Ελληνικό λαό, που θα κληθεί να αποπληρώσει και να εξυπηρετήσει αυτά τα δάνεια που μας δίνουν οι εταίροι μας.

Γι’ αυτό, λοιπόν, πρέπει να κάνουμε τα πάντα. Πρέπει να κάνουμε τα πάντα, για να βγούμε από αυτή τη δύσκολη κατάσταση. Πρέπει να κάνουμε τα πάντα, για να έχουμε πρωτογενή πλεονάσματα. Δεν πρέπει να δώσουμε σε κανέναν το επιχείρημα ότι, δήθεν εμείς φταίμε, γιατί υπάρχουν καθυστερήσεις ή αμφιθυμίες σε σχέση με την εκτέλεση και την εφαρμογή των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου.

Φ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ («ΑΠΕ-ΜΠΕ»): Κύριε Πρόεδρε, μιλήσατε προηγουμένως για αξιοποίηση της Ελληνικής Διασποράς, σε ό,τι αφορά τις επενδύσεις. Νωρίτερα, ο κ. Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης μίλησε για πρόσκληση σε συστράτευση και του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Σκοπεύετε να πλαισιώσετε  αυτό το προσκλητήριο και με συγκεκριμένα μέτρα και ποια είναι αυτά, που  θα προσελκύσουν τον εφοπλιστικό  κόσμο και την ομογενειακή  επιχειρηματικότητα;

Ακόμη χθες κ. Πρόεδρε, καλέσατε τους νέους να μην μεταναστεύσουν, να μείνουν εδώ, να παλέψουν. Επειδή η νεανική ανεργία, και αυτό δείχνουν τα στοιχεία, και τα επίσημα, αλλά και  των συνδικάτων, είναι υψηλότερη  σε σχέση με την υπόλοιπη ανεργία, υπάρχει κάποιο σχέδιο για την τόνωση της νεανικής επιχειρηματικότητας;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Για τους νέους, βεβαίως και θα υπάρξουν. Και πρώτα απ’ όλα, όλα όσα κάναμε για να διαμορφώσουμε ένα επιχειρηματικό περιβάλλον φιλικό, απλό και με διαφάνεια, όλα όσα κάνουμε για να μπορούμε να αξιοποιήσουμε την ακίνητη περιουσία της χώρας μας, όλα αυτά είναι ενταγμένα στην προσέλκυση επενδύσεων, ώστε να μπορέσουν και το εφοπλιστικό κεφάλαιο, αλλά και ο Ελληνισμός της Διασποράς, να επενδύσουν στη χώρα μας.

Αυτό είναι ένα πλαίσιο σημαντικό, αλλά βεβαίως, από εκεί και πέρα, θα συζητήσουμε και με αυτούς τους ανθρώπους και ιδιαίτερα με το εφοπλιστικό κεφάλαιο, αν μπορούν να συμβάλουν και πιο ουσιαστικά, όπως είπε και ο Αντιπρόεδρος.

Στην ερώτησή σας  για το θέμα της νεανικής επιχειρηματικότητας, να επαναλάβω ότι υπάρχει ένα τεράστιο πρόγραμμα, πρωτοφανές για τη χώρα μας, για την αντιμετώπιση της ανεργίας, δηλαδή για την κατάρτιση και την άσκηση. Αυτό είναι κάτι το οποίο ήδη προχωρά, αλλά θα οργανώνεται όλο και καλύτερα.

Μιλάμε για περίπου 3,5 δις, που θα πάνε προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά από την άλλη μεριά, υπάρχει και το Υπουργείο Ανάπτυξης, το οποίο έχει σημαντικά προγράμματα για τη νεανική επιχειρηματικότητα, όπως υπάρχουν προγράμματα βεβαίως και από το Υπουργείο Εργασίας και από το Υπουργείο Γεωργίας. Και νομίζω ότι ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης θα μπορούσε να πει δυο λόγια γι’ αυτά, γιατί είναι σημαντικό.

Είχαμε πριν από ένα  χρόνο περίπου, ίσως και λιγότερο, μία πάρα πολύ καλή συνάντηση με νέους επιχειρηματίες, καινοτόμους  νέους επιχειρηματίες, οι οποίοι έχουν αναδείξει το τι μπορούμε να κάνουμε εδώ, στην Ελλάδα, το τι μπορούμε να φτιάξουμε σ’ αυτή τη χώρα, το πόσες δυνατότητες έχουμε, εάν αυτό το αξιοποιήσουμε, δηλαδή το να πάρει ο νέος πρωτοβουλία, να στηρίξουμε τις πρωτοβουλίες αυτές και να αξιοποιήσει ο νέος τις τεράστιες δυνατότητες που έχει η χώρα μας, με ευρεσιτεχνία, με καινοτομία, με φαντασία και, βεβαίως, με ανταγωνιστικό και εξαγωγικό προϊόν.

Μ. ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ: Κυρίες και κύριοι, υπάρχει μία έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία δείχνει κάποια πολύ δυσάρεστα στοιχεία, σε ό,τι αφορά την προστιθέμενη αξία της ελληνικής ναυτιλίας στο ΑΕΠ της χώρας.

Ενώ ο μέσος όρος αυτής  της προστιθέμενης αξίας της  ναυτιλίας στην Ευρώπη είναι περίπου  6,5%, σε εμάς, που έχουμε και το μεγαλύτερο στόλο της υφηλίου, η προστιθέμενη αξία είναι μόλις 3% περίπου. Αυτό σημαίνει ότι δεν υφίσταται ένα πλαίσιο κινήτρων για την προσέλκυση ναυτιλιακών επενδύσεων ή παραναυτιλιακών επενδύσεων, προκειμένου να γίνει ελκυστική η χώρα για τα κεφάλαια των εφοπλιστών, τα κεφάλαια της πλοιοκτησίας, τα οποία κινούνται σε όλο τον πλανήτη.

Γι’ αυτό, λοιπόν, ετοιμάζουμε  ένα σχέδιο νόμου, ένα πλαίσιο, προκειμένου  να γίνει η χώρα ελκυστική το επόμενο  χρονικό διάστημα και να έρθει  μέσα στη χώρα ένα μέρος τουλάχιστον από αυτά τα μεγάλα έσοδα, που η ναυτιλία κερδίζει στο πλαίσιο της διεθνούς δραστηριότητας.

Είμαστε μια χώρα που  έχει ελληνόκτητο στόλο πάρα πολύ μεγάλο, αλλά και στόλο με ελληνική σημαία, εξαιρετικά ογκώδη. Άρα, λοιπόν, έχουμε ξεκινήσει μία προσπάθεια, ένα διάλογο με τους πλοιοκτήτες, με την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών, προκειμένου να προσελκύσουμε αυτά τα κεφάλαια.

Σε ό,τι αφορά τη νεανική  επιχειρηματικότητα, γιατί άκουσα μια  ερώτηση προηγουμένως για την  ανεργία, αλήθεια, πιστεύει κανείς ότι  το μοντέλο ανάπτυξης που είχε η χώρα μπορούσε να απασχολήσει τους εκατοντάδες χιλιάδες, καλά μορφωμένους νέους που έχει η χώρα τα τελευταία χρόνια;

Ένα μοντέλο ρηχής  ανάπτυξης, βασισμένο κυρίως στον τομέα  των υπηρεσιών, χωρίς εξειδίκευση, χωρίς έμφαση στις τεχνολογίες, χωρίς έμφαση κυρίως στην παραγωγή και τη βιομηχανία, την οποία χάσαμε λόγω των επιδοτήσεων τα τελευταία χρόνια. Μπορούσε αυτό το μοντέλο να απασχολήσει όλους αυτούς τους εκατοντάδες χιλιάδες, σχεδόν ένα εκατομμύριο, καλά μορφωμένους νέους; Και έτσι, φτάσαμε στο σημείο να έχουμε 40%-45% ανεργία στους νέους, που δεν είναι προϊόν της παρούσης κρίσεως, αλλά είναι προϊόν ακριβώς του αντιπαραγωγικού, εσωστρεφούς και μη ανταγωνιστικού μοντέλου, το οποίο καλλιεργήθηκε, ιδρύθηκε και λειτούργησε στη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες.

Για το λόγο αυτό, λοιπόν, η προσπάθεια είναι να υπάρξει  ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης, που  θα στραφεί κυρίως στην παραγωγή, που  θα στραφεί κυρίως στην εξωστρέφεια, στην ανταγωνιστικότητα, στη δημιουργία βιομηχανίας στη χώρα.

Πρέπει να παράξουμε ξανά προϊόντα και νέες υπηρεσίες, που θα διοχετεύσουμε στις αγορές του κόσμου, με προστιθέμενη αξία. Και αυτή τη στιγμή, γίνεται ένα μεγάλο θαύμα στην Ελλάδα: το γεγονός, όπως είπε ο Πρωθυπουργός προηγουμένως, αλλά και χθες στην ομιλία του, ότι είχαμε πέρυσι μια αύξηση 11% στις εξαγωγές.

Φέτος, Ιούλιο του ΄11 με Ιούλιο του ΄10, έχουμε μια αύξηση της τάξεως του 45%. Πλέον, οι εξαγωγές μας εκπροσωπούν το 10% του ΑΕΠ της χώρας. Και γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια, μαζί με τους εξαγωγείς, να ενισχύσουμε όλο αυτό το εγχείρημα. Και πραγματικά, πιστεύω ότι, του χρόνου, με όλες τις πολιτικές που ασκούνται, στήριξης των μικρομεσαίων εξαγωγικών επιχειρήσεων, το θαύμα αυτό θα συνεχίσει να υπάρχει.

Υπάρχει λοιπόν ένα μεγάλο ζήτημα σε σχέση με τη νεανική ανεργία  και ως απάντηση έχουμε τη νεανική επιχειρηματικότητα. Υπάρχουν δύο προγράμματα αυτή τη στιγμή και καλώ τους νέους της πατρίδας μας και τους γονείς τους, να ανταποκριθούν. Να μελετήσουν αυτά τα προγράμματα και να υποβάλουν αιτήματα ή επενδυτικά σχέδια, προκειμένου να συμμετέχουν σ’ αυτή την προσπάθεια.

Το ένα είναι το πρόγραμμα του επενδυτικού νόμου  «Νεανική Επιχειρηματικότητα». Είναι 150 εκατομμύρια ευρώ. Μπορεί ο κάθε νέος να πάρει σε πέντε χρόνια επιδότηση, πλήρη επιδότηση, μέχρι ένα εκατομμύριο για την επένδυση που θέλει να κάνει, και υπάρχει και χαμηλότοκο δάνειο από το Εθνικό Ταμείο Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης, όσο χρειάζεται για να κάνει την επενδυτική του δραστηριότητα τα επόμενα χρόνια.

Υπάρχει επίσης και από  την πλευρά του ΕΣΠΑ ένα επιδοτούμενο πρόγραμμα 60%, ύψους 30 εκατομμυρίων, για όσους θέλουν να επενδύσουν σε καινοτόμα προϊόντα ή καινοτόμες υπηρεσίες. Αυτή η προσπάθεια θα συνεχιστεί μέχρι το τέλος του χρόνου και, τον επόμενο χρόνο, θα υπάρξει ένα νέο πρόγραμμα Νεανικής Επιχειρηματικότητας.

Ευελπιστούμε ότι αυτό το ελκυστικό πρόγραμμα θα αποτελέσει πόλο έλξης για τους νέους, που  είναι ανήσυχοι, που έχουν μια  τολμηρή ιδέα, που έχουν μια  ιδέα σε σχέση με την παραγωγή, είτε αυτή είναι πρωτογενής, είτε είναι  μεταποίηση, είτε είναι στον τομέα  των νέων τεχνολογιών, ούτως ώστε να την κάνουν πράξη, πράξη για τη ζωή τους. Και έτσι, να μπορέσουν να αποκτήσουν εισόδημα, να δημιουργήσουν θέσεις απασχόλησης και να ευημερήσουν.

Θα ήθελα, επίσης, κ. Πρόεδρε, να μου επιτρέψετε να πω δυο λόγια  ακόμα, για το θέμα των επενδύσεων. Επιχειρούμε μια μεγάλη προσπάθεια, προκειμένου να προσελκύσουμε άμεσα ξένες επενδύσεις στη χώρα, γιατί αυτό είναι το ζητούμενο αυτή τη στιγμή.

Έχουμε λοιπόν συνομιλίες με χώρες – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Γερμανία, η Ολλανδία και η Γαλλία. Ενδιαφέρονται σημαντικά και σοβαρά να επενδύσουν στον τομέα των υποδομών, στον τομέα της ενέργειας, όπως ανέφερε προηγουμένως ο Πρωθυπουργός, στον τομέα της διαχείρισης υγρών και στερεών αποβλήτων, στα σκουπίδια. Ενδιαφέρονται για τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη βιομηχανία τροφίμων. Ενδιαφέρονται για τις μεγάλες υποδομές, τις οποίες η χώρα πρέπει να φτιάξει το επόμενο χρονικό διάστημα.

Θέλω επίσης να σας  πω ότι, στο πλαίσιο της επιτάχυνσης  της απορρόφησης του ΕΣΠΑ, αυτή τη στιγμή, γίνεται μια μεγάλη επιχείρηση, προκειμένου ένα πρόγραμμα κολλημένο, ένα πρόγραμμα πλήρως γραφειοκρατικό, ένα πρόγραμμα το οποίο δεν έχει καμία σχέση με τις ανάγκες της χώρας, διότι το 65% ήταν πρόγραμμα κατασκευής δρόμων, σήμερα, ουσιαστικά, αναθεωρείται όλο. Καταργούνται και απεντάσσονται έργα νεκρά, ήδη πριν από λίγες ημέρες εντάχθηκαν 1.029 έργα και ο ρυθμός απορρόφησης γίνεται πολύ έντονος και πολύ ταχύς, με έμφαση στην επιχειρηματικότητα, για να αντιμετωπίσουμε την κρίση. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

Μ. ΖΑΦΕΙΡΙΑΔΟΥ («ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»): Καλησπέρα κ. Πρόεδρε. Τις προηγούμενες ημέρες, ένας Αυστριακός Ευρωβουλευτής, σε μια ερώτησή του στο Ευρωκοινοβούλιο, έθεσε ένα θέμα που αφορά σε εσάς.

Αναφέρθηκε στη γνωστή υπόθεση των CDS, με την περίπτωση χρεοκοπίας της χώρας μας, σας εγκαλεί για «κερδοσκοπία» και κάνει λόγο για «χρυσοφόρα επιχείρηση» και για κάποια ποσά 22 δις ευρώ, καλώντας μάλιστα την Commission να δώσει εξηγήσεις γι’ αυτά.

Ήθελα το σχόλιό  σας και εάν μου επιτρέπετε  μια διευκρίνιση των προηγούμενων ερωτημάτων. Επειδή είπατε πολλές φορές ότι δεν θα φυγομαχήσετε, ήθελα να σας ρωτήσω εάν στο τέλος αυτής της μάχης, όποτε και αν είναι, θα ηγηθείτε εσείς του ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Προτρέχετε για τις εκλογές, γιατί όπως είπαμε δεν πάμε σε εκλογές και θα δώσουμε τη μάχη. Και εμένα, το πρόβλημά μου δεν είναι η θέση μου, είναι το συμφέρον της χώρας.

Τα CDS δεν ήξερα καν τι ήταν, πριν αρχίσουν να παίζουν με το χρέος της χώρας. Ούτε έχω δει CDS. Θα έλεγα να μην αναπαράγετε αυτές τις φημολογίες, οι οποίες και αυτές δείχνουν την έλλειψη δικαίου στη χώρα μας. Δεν είναι μόνο ότι εκείνοι που πρέπει να τιμωρούνται, δεν τιμωρούνται, αλλά ότι και εκείνοι που συκοφαντούνται, πολλές φορές, δεν βρίσκουν το δίκιο τους.

Και όλη αυτή η υπόθεση  είναι μια αστεία υπόθεση. Και στενοχωριέμαι μόνο, που κάποιοι βουλευτές της παράταξης της προηγούμενης κυβέρνησης, που θα έπρεπε να είχαν μείνει στο Κοινοβούλιο, όταν εμείς αντιμετωπίζαμε τις υποθέσεις, και τότε επί κ. Καραμανλή, και τώρα επί κ. Σαμαρά, όταν αντιμετωπίζαμε θέματα διαφθοράς, φυγομάχησαν. Δεν έπρεπε να φυγομαχήσουν, αλλά να έρθουν να ψηφίσουν, γιατί ήταν μυστική η ψηφοφορία. Όμως, φοβόντουσαν μήπως κάποιοι από τους βουλευτές τους δεν ψηφίσουν σύμφωνα με την κομματική γραμμή, που ήταν να δώσουν ουσιαστικά αμνηστία και ασυλία σε προηγούμενους υπουργούς.

Άρα, λοιπόν, είναι κρίμα  που τέτοια ζητήματα ανακυκλώνονται, τα οποία δεν έχουν καμία βάση. Και είναι ένα από τα θέματα, στα οποία εμείς θέλουμε η  Δικαιοσύνη να δώσει άμεσα απάντηση, ακριβώς για να μην κυκλοφορούν αυτές οι διάφορες ιστορίες.

Γιατί και πριν από  λίγο, πριν μερικούς μήνες θυμάμαι, για μια ομιλία του προηγούμενου Διοικητή του ΔΝΤ, του κ. Στρος  Καν, ειπώθηκε ότι ήταν συνωμοσία  δική μου με τον κ. Στρος Καν, το γεγονός ότι η Ελλάδα μπήκε σ’ αυτή την υπόθεση. Όπως ήταν και μια συνωμοσία, δηλαδή εγώ θα μπορούσα να δημιουργήσω μια συνωμοσία, για να μπει και η Ιρλανδία, να μπει και η Πορτογαλία, να απειλείται η Ιταλία, να απειλείται η Ισπανία, να απειλείται η Διεθνής Κοινότητα με την ύφεση! Να ξεφύγουμε επιτέλους από αυτά τα αστεία πράγματα και να δούμε την πραγματικότητα.

Η πραγματικότητα είναι  ότι παραλάβαμε μια χώρα και μια  οικονομία με τεράστια προβλήματα, σε ύφεση και με τεράστια ελλείμματα. Και κάνουμε το παν, για να σώσουμε  τη χώρα. Και θα τα καταφέρουμε.

Α. ΣΠΑΝΟΥ («FLASH»): Γνωρίζετε ή πιστεύετε ότι υπάρχουν εγχώριες δυνάμεις, που θα επιθυμούσαν έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, για δικούς τους, ιδιοτελείς λόγους; Και σας ρωτώ, γιατί έχετε αναφερθεί στο παρελθόν σε «πρωθυπουργούς της δραχμής».

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Υπάρχουν τέτοια σενάρια, δεν ξέρω εάν υπάρχουν χώρες ή κυβερνήσεις, δεν έχω ακούσει ποτέ να μιλούν επισήμως για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, όμως, θεωρώ ότι, πρώτα απ’ όλα, εμείς, αυτά τα σενάρια, με τις δικές μας κινήσεις – όπως σας είπα – θα τα αντιμετωπίσουμε. Και παράλληλα, θεωρώ ότι δεν έχουν σοβαρότητα ακόμα και για την Ευρωζώνη, γιατί το να φύγει μια οποιαδήποτε χώρα από το ευρώ, λόγω κάποιου οικονομικού προβλήματος, θα δημιουργήσει ένα ντόμινο, μια πίεση σε επόμενες χώρες και θα μείνει ως πληγή, αν όχι η αρχή της διάλυσης, όλου αυτού του συστήματος.

Αυτό το οποίο κάνουμε, λοιπόν, είναι χρέος μας πρώτα  απέναντι στον Ελληνικό λαό, αλλά είναι  και χρέος μας και απέναντι στην Ευρώπη. Σηκώνουμε ένα βάρος  και απέναντι στην Ευρώπη, που είναι βεβαίως προς όφελός μας, γιατί θεωρούμε ότι αυτή η Νομισματική Ένωση είναι σημαντική, όχι μόνο για οικονομικούς λόγους, αλλά και για την πολιτική συμμαχία της Ευρώπης. Θα έλεγα, ακόμα και για την ασφάλειά μας, για το κύρος μας, τη δύναμή μας, σε ένα διεθνές περιβάλλον που αλλάζει γρήγορα, που έχει μύριες απειλές. Και όπως είπαν συνάδελφοί σας πριν, μπορεί να έχουμε εξελίξεις στη περιοχή – και ήδη έχουμε εξελίξεις στη περιοχή, με την «Αραβική άνοιξη». Ήδη, έχουμε αρκετές εντάσεις γύρω από το Μεσανατολικό ζήτημα, αλλά υπάρχουν και πολλές ευκαιρίες. Πολλές ευκαιρίες, που μπορούμε να αξιοποιήσουμε.

Αν λοιπόν η Ευρώπη δεν σταθεί στο ύψος της, θα χάσει  ιστορικά μια τεράστια ευκαιρία να συμβάλει στην ειρήνη, στην ανάπτυξη της  Δημοκρατίας, στην ανάπτυξη της κοινωνικής συνοχής, στις ευρύτερες χώρες της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής και στον Αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο.

Α. ΚΑΡΟΛΙΔΟΥ («ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»): Κύριε Πρόεδρε, αναφερθήκατε επανειλημμένα στις αδυναμίες της Δημόσιας Διοίκησης να ανταποκριθεί και ειδικότερα του φοροεισπρακτικού μηχανισμού.

Πρόσφατα, δημοσιεύθηκαν  κάποια στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία  οι μεγαλύτερες Εφορίες της χώρας  δεν είχαν να παρουσιάσουν έρευνες  και διασταυρώσεις από τη λίστα  των 6.000 επιχειρήσεων, πάρα πολλές απ’ αυτές έχουν κλείσει ή δεν λειτουργούν κ.λπ.

Φαίνεται ότι θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στον τομέα  αυτό. Θα ήθελα να σας ρωτήσω, εξετάζετε  σοβαρά την αξιοποίηση των ιδιωτών  φοροτεχνικών σε ό,τι αφορά το θέμα;

Και εάν μου επιτρέπετε μια δεύτερη ερώτηση, έγινε πολύ πρόσφατα μια πρόταση για συνένωση των ΗELEXPO και ΔΕΘ, το έχετε δει αυτό το θέμα στην Κυβέρνηση. Ευχαριστώ πολύ.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Μακάρι να είχαμε μια καλή Δημόσια Διοίκηση, γιατί αυτή τη στιγμή θα ήταν μοχλός. Και εγώ κάνω έκκληση στη συνείδηση όλων των δημοσίων υπαλλήλων, διότι η σωστή Δημόσια Διοίκηση θα είναι αυτή που θα προφυλάξει και θα βελτιώσει και τις δικές τους συνθήκες, όχι μόνο εργασίας, αλλά και μισθολογίου, όπως και όλων των Ελλήνων.

Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα που έχουμε. Στην εφαρμογή, όχι μόνο στο θέμα της φοροδιαφυγής, αλλά και σε πολλούς άλλους τομείς. Μια Δημόσια Διοίκηση, που είχε μάθει να λειτουργεί πελατειακά – το πολιτικό σύστημα φέρει την πρώτη ευθύνη – με νοοτροπίες ανευθυνο-υπευθυνότητας και πολυδιασπασμένες αρμοδιότητες. Και αυτό είναι που πρέπει να αλλάξουμε, αυτό είναι που πρέπει να διορθώσουμε.

Όμως έως ότου γίνουν αυτές οι βαθιές αλλαγές, που μπορεί να πάρουν χρόνο – ναι, βεβαίως – πρέπει να γίνουν τα λεγόμενα, είτε «by pass», είτε «outsourcing», όπως έχει ήδη προβλεφθεί και γίνεται με Ορκωτούς Λογιστές για μεγάλες επιχειρήσεις, για να μην χρειάζεται να παρεμβαίνει η Εφορία.

Όπως γνωρίζω από  τις συζητήσεις που έχουμε με τον  Αντιπρόεδρο, θα γίνει και ένα  είδος «outsourcing» για το κυνήγι των μεγαλοοφειλετών και, βεβαίως, μπορούμε να δούμε και παραπέρα, όταν το σύστημα δεν λειτουργεί με τον κατάλληλο τρόπο. Αλλά ίσως σε αυτό θα μπορούσε να προσθέσει δυο λόγια και ο Βαγγέλης Βενιζέλος.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ευχαριστώ. Όπως είπε ο Πρωθυπουργός, ξέρετε ότι τον τελευταίο καιρό έχουμε αναλάβει μια σειρά από πρωτοβουλίες, σε σχέση με την ενεργοποίηση της φορολογικής διοίκησης και την αξιοποίηση του ιδιωτικού τομέα.

Έχουν αλλάξει πολλά  δεδομένα. Η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών  Συστημάτων στέλνει κάθε μέρα καταλόγους με διασταυρώσεις που πρέπει να γίνουν και ελέγχους που πρέπει να προταχθούν. Και κάθε μέρα, η Γενική Γραμματεία Φορολογικών και Τελωνειακών Θεμάτων, με ηλεκτρονική αλληλογραφία, επισημαίνει σε κάθε Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία ποιες παραλείψεις υπάρχουν ή ποιες αδράνειες υπάρχουν.

Οι φορολογικές μας  Υπηρεσίες δεν κάνουν μόνον αυτές  τις διασταυρώσεις, κάνουν και τις  δικές τους, ελέγχουν και τους δικούς τους φακέλους. Σημασία έχει το τελικό εισπρακτικό αποτέλεσμα. Όχι η  βεβαίωση, αλλά η είσπραξη των φόρων. Η διαφορά μεταξύ βεβαίωσης και είσπραξης διαμορφώνει μια αίσθηση ότι έχουμε να πάρουμε πολλά και, τελικά, αυτά που μπορούμε να πάρουμε, είναι δυστυχώς λίγα.

Αυτό φάνηκε και από  τον κατάλογο των 6.000 επιχειρήσεων, που είναι μεγάλοι οφειλέτες άνω των 150.000 ευρώ, μέχρι πολλών εκατομμυρίων ευρώ. Εκεί υπάρχουν πτωχευμένες εταιρείες, παλιές εταιρείες, εταιρείες που δεν μπορούμε να εντοπίσουμε τις διοικήσεις τους. Άρα, πρέπει να κάνουμε δυστυχώς έναν αποπληθωρισμό των ποσών αυτών και να εστιάσουμε την προσοχή μας εκεί όπου μπορούμε να έχουμε ένα αποτέλεσμα.

Για να καλύψουμε φυσικά τις ανάγκες μας, του ’11 και του ’12, έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία να αξιοποιηθούν αυτές οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των παρελθόντων ετών και εκεί κινητοποιούμε δικηγόρους και λογιστές για τους μεγάλους οφειλέτες. Ήδη, έχει κινήσει η Γενική Γραμματεία Τελωνειακών και Φορολογικών Θεμάτων τη διαδικασία αυτή. Κάθε Εφορία συνάπτει τις δικές της συμβάσεις, για να γίνει άμεσα η επεξεργασία των φακέλων – το φορολογικό πιστοποιητικό, που είπε ο Πρωθυπουργός.

Τώρα, οι Ορκωτοί Ελεγκτές ή οι Λογιστές, απλώς, είναι όλοι πιστοποιημένοι και εκδίδουν φορολογικό πιστοποιητικό για την επιχείρηση οι ίδιοι και, μόνο δειγματοληπτικοί έλεγχοι με αλγοριθμικό υπολογισμό θα γίνονται από το γραφείο, κατά προτίμηση από τις αρμόδιες φορολογικές Αρχές.

Οι περίπου 300 Εφορίες συνενώνονται, θα μείνει το 1/3 περίπου. Πολλά τμήματα Εφοριών καταργούνται, για να έχουμε ελεγκτές συγκεντρωμένους στις μεγάλες Υπηρεσίες. Η Γενική Διεύθυνση Ελέγχων έγινε Γενική Διεύθυνση Ελέγχων και Εισπράξεων. Δημιουργήθηκε Υπηρεσία Μεγάλων Φορολογουμένων, Υπηρεσία Μεγάλων Επιχειρήσεων σε πανελλήνια βάση, για να μπορούμε να έχουμε όσο γίνεται σημαντικότερα αποτελέσματα.

Και βέβαια, όλα αυτά συνδέονται και με θεσμούς εναλλακτικής φορολογικής δικαιοσύνης. Ήδη, ο θεσμός της φορολογικής διαιτησίας γίνεται ένας πολύ ήπιος και ευρείας χρήσης θεσμός, με μια τροποποίηση που εισάγεται τώρα στο νομοσχέδιο περί Τραπεζών, που ψηφίζεται την άλλη εβδομάδα. Και όποιος έχει ενδιαφέρον να λύσει τη διαφορά του, μπορεί να πηγαίνει εκεί κατ’ ευθείαν, ώστε να έχει ένα γρήγορο και άμεσο αποτέλεσμα. Άρα, υπάρχει μια άλλη αντίληψη.

Όλα αυτά είναι προγεφυρώματα  προς το εθνικό φορολογικό σύστημα. Στο  εθνικό φορολογικό σύστημα, θα δούμε  όχι μόνο θέματα φορολογικής πολιτικής, αλλά και τα βασικά θέματα της φορολογικής  διοίκησης και της φορολογικής  δικαιοσύνης. Γιατί αν δεν αλλάξουμε  αυτά τα δεδομένα, τα οποία πολύ εύκολα μπορούν να αλλαχτούν, δεν πρόκειται στην πραγματικότητα να πετύχουμε το στόχο της ανόρθωσης του κράτους, της κοινωνίας και της οικονομίας.

Β. ΜΟΥΡΤΗΣ («ΙΣΟΤΙΜΙΑ»): Κύριε Πρόεδρε, επειδή δεν μιλήσατε πολύ για την εξωτερική πολιτική σήμερα, θα ήθελα να επανέλθω στο θέμα της συνεργασίας Ισραήλ – Κύπρου, καθώς γίνονται και ετοιμασίες ώστε να αρχίσουν έρευνες εκεί και η Τουρκία έχει απειλήσει με χρήση βίας.

Και θα ήθελα να σας  ρωτήσω: πού αποδίδετε, πρώτον, τη συμπεριφορά  της Τουρκίας όταν, από την άλλη πλευρά, είναι διαλλακτική στα Βακούφια, ή ακούγονται και δηλώσεις περί κατάργησης της στρατιάς του Αιγαίου. Δεύτερον, εάν η Τουρκία χρησιμοποιήσει βία, θα είναι για την Ελλάδα «casus belli», όπως ο έτερος των Αντιπροέδρων σας έχει δηλώσει;

Τρίτον. Η όξυνση της  σχέσης Ισραήλ – Αιγύπτου περιπλέκει το πρόβλημα; Και τέταρτον, ποια είναι  η θέση της Κυβέρνησής σας για  τις ελληνικές ΑΟΖ στο Αιγαίο; Θα προχωρήσετε σε μια τέτοια κίνηση; Θα το καθυστερήσετε; Πώς θα γίνει  ακριβώς; Ευχαριστώ.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ’ όλα, θεωρώ ότι η «Αραβική άνοιξη» είναι μια μεγάλη ευκαιρία για τη Δημοκρατία, αλλά είναι και μια μεγάλη ευκαιρία ώστε να υπάρξει πρωτοβουλία για την ειρήνη, το Μεσανατολικό, το Παλαιστινιακό.

Πιστεύω ότι Ισραήλ και  Παλαιστίνη πρέπει ιστορικά αυτή τη στιγμή να προχωρήσουν και να διαμορφώσουν ένα κλίμα, που θα επιτρέψει τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους. Μια χώρα δίπλα από το Ισραήλ, που θα αισθάνεται ασφαλής και θα είναι και αναγνωρισμένη και σε αγαστή συνεργασία με τα Αραβικά κράτη και τον Αραβικό λαό. Είναι κάτι το οποίο εμείς επιδιώκουμε, είναι προς το συμφέρον μας και είναι, αν θέλετε, και από αυτά τα ζητήματα τα οποία, όσο δεν λύνονται, τόσο χάνουμε πολύ σημαντικές δυνατότητες, και οικονομικές, και άλλες.

Στο πλαίσιο της συνεργασίας  και του Διεθνούς Δικαίου, εμείς  διεκδικούμε όλα τα δικαιώματά μας, όπως με το θέμα της υφαλοκρηπίδας  και της επέκτασης των χωρικών  υδάτων. Και η ΑΟΖ είναι θέμα πρώτα απ’ όλα δικαιώματος, αλλά είναι  και θέμα συνεργασίας με τις γειτονικές χώρες. Αυτό προσπαθούμε και προωθούμε με όλες τις χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας – τη συμφωνία πάνω σε μία σειρά τέτοιων ζητημάτων.

Θέλω να τονίσω ότι  δεν είναι καθόλου ευχάριστη  η απειλή βίας και πιστεύω ότι  θα επικρατήσει νηφαλιότητα, όπως βεβαίως πιστεύω ότι, σύσσωμη η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Διεθνής Κοινότητα, δεν θα θελήσουν να υπάρξει, όχι μόνο βία, αλλά ούτε και απειλή βίας, γιατί είναι ένα θέμα που είναι, όπως είπα, δικαίωμα κρατών, κυρίαρχων κρατών, όπως είναι η Κυπριακή Δημοκρατία. Είναι δικαίωμά τους να αξιοποιήσουν τους πόρους τους.

Φ. ΜΠΑΤΖΟΓΛΟΥ («DER SPIEGEL»): Κύριε Πρωθυπουργέ, θα ήθελα να επιστρέψω στο ζήτημα περί πιέσεων, με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις αξιωματούχων και της Γερμανικής Κυβέρνησης, και των κομμάτων στη Γερμανία. Με αυτό που είπατε χθες και το είπατε και σήμερα ξανά, ότι «ανεξάρτητα του τι λένε οι ξένοι για μας, ή τι θέλουν οι ξένοι από μας, εμείς θα τα κάνουμε από μόνοι μας», μήπως τα πράγματα είναι πιο απλά; Ότι με δεδομένο το στόχο για το έλλειμμα για φέτος, το 2011, 7,6%, θέλατε στις συνομιλίες σας με την Τρόικα να τον αναθεωρήσετε προς τα πάνω;

Αυτό το αίτημα, αυτή η  θέλησή σας δεν έγινε δεκτή  και, γι’ αυτό το λόγο, προχωρήσατε  σε αυτό το μέτρο που ανακοινώσατε σήμερα; Γιατί στην ουσία, μιλάμε για ένα μέτρο καινούργιο και, το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι, υποχωρήσατε σε αυτό που ήθελε η Τρόικα να μην αλλάξει, δηλαδή ο στόχος για το δημόσιο έλλειμμα, το 2011.

Και με συμπέρασμα αυτό, με τα γεγονότα αυτά, αυτό να το αναμένουμε και για το 2012 και για το 2013 και για το 2014, για τη διάρκεια δηλαδή του μεσοπρόθεσμου, ότι δεν αλλάζουν οι στόχοι πλέον, αλλά κάθε φορά που θα έχουμε υστέρηση εσόδων ή κάποιον άλλο λόγο, θα παίρνουμε καινούργια μέτρα;

Και κάτι δεύτερο και  τελευταίο: με αφορμή την επίσκεψη του Υπουργού Οικονομίας στις αρχές Οκτωβρίου στην Αθήνα, αν πέρα από το πρόγραμμα «Ήλιος», με αρμόδιο Υπουργό τον κ. Παπακωνσταντίνου, που επισκέφθηκε και το Αμβούργο την περασμένη εβδομάδα, αν έχετε κι άλλα σχέδια συγκεκριμένα, που θα προτείνετε στη γερμανική πλευρά, στους Γερμανούς επιχειρηματίες, σε άλλους τομείς, σε άλλους κλάδους της οικονομίας, όπως είναι ο τουρισμός, η ενέργεια κ.λπ. Σας ευχαριστώ.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Κατ’ αρχήν, όπως είπα, εμείς θέλουμε να πιάσουμε τους στόχους μας, γιατί θέλουμε του χρόνου να φτάσουμε σε πρωτογενές πλεόνασμα. Και αυτό είναι βασικό για τη σταθερότητα της χώρας και για την πορεία της οικονομίας μας. Θα εκπέμψουμε θετικά μηνύματα στη διεθνή οικονομία και στις διεθνείς αγορές.

Θέλω να θυμίσω, όμως, πως και η Τρόικα παραδέχεται και αυτή, ότι μερικές παραδοχές, με τις οποίες ξεκίνησε, δεν βγήκαν. Είχαμε μεγαλύτερη ύφεση. Για πολλούς λόγους, δεν έχει σημασία. Είχαμε μεγαλύτερη ύφεση. Θέλετε να είναι οι διεθνείς συνθήκες; Θέλετε να είναι οι ευρωπαϊκές; Θέλετε να είναι κάποιες διαρθρωτικές αλλαγές, που δεν πέτυχαν τους απαραίτητους στόχους;

Όμως, η ύφεση αναγνωρίζεται  από την Τρόικα, αυτό είναι κάτι το οποίο δεν αμφισβήτησε. Ούτε εκείνοι  εμάς, ούτε εμείς αυτούς. Αυτό όμως δεν  αλλάζει τη δική μας βούληση να είμαστε του χρόνου σ’ ένα πρωτογενές πλεόνασμα. Αυτός είναι ο στόχος.

Δεύτερον, βεβαίως υπάρχουν οι πολιτικές μας οι διορθωτικές, οι οποίες όμως εξυπηρετούν ακριβώς  αυτό το στόχο: την αξιοπιστία της  χώρας μας, την οποία εμείς  δεν θέλουμε να χάσουμε, γιατί έχουμε αποκτήσει ξανά αξιοπιστία, με πολύ μεγάλη δυσκολία. Να σας θυμίσω ότι, ουσιαστικά, αυτό το πρόγραμμα λειτουργεί μόνο ένα χρόνο και λίγους μήνες. Από τον Ιούλιο του 2010, μέχρι το Σεπτέμβριο του 2011.

Άρα, λοιπόν, έχουμε κάνει  άλματα. Πρώτη φορά στην Ευρωζώνη. Δεν έχει υπάρξει άλλη χώρα, που να έχει κατεβάσει το έλλειμμα σ’ ένα χρόνο κατά 5%. Δεν θα σας αραδιάσω όλες τις μεγάλες νομοθετικές αλλαγές που έχουμε κάνει, όπως είναι η τελευταία στην παιδεία, που δεν ήταν εντός μνημονίου καν.

Αυτό δείχνει τη βούληση και αυτής της Κυβέρνησης αλλά, θέλω να πω, παρά τις διαμαρτυρίες, παρά τις διαδηλώσεις, και την ευρύτερη, νομίζω, κοινωνική συμμαχία και βούληση να αλλάξει η Ελλάδα.

Αυτό που έχουμε ζητήσει  είναι στήριξη, με δάνεια τα οποία  θα αποπληρώσουμε, θα ξαναδώσουμε στο Γερμανικό λαό και στους άλλους λαούς, για να μπορέσουμε αυτή τη στενωπό να την ξεπεράσουμε και να μπορούμε να έχουμε το χρόνο για να αλλάξουμε την Ελλάδα.

Διότι, πρώτα απ’ όλα, εμείς δεν θέλουμε να βασιζόμαστε  σε δάνειες δυνάμεις. Θέλουμε να σταθούμε στα δικά μας πόδια. Γι’ αυτό, πιστεύω ότι πολύ σωστά, και τον Ιούλιο, πέραν όλων των άλλων, συζητήσαμε και ειπώθηκε με τον όρο «Marshal Plan» ένα πρόγραμμα ανάπτυξης για την Ελλάδα.

Διότι πράγματι δεν πρόκειται  να αντιμετωπίσουμε το χρέος, εάν δεν έχουμε και ανάπτυξη. Μειώνουμε τα ελλείμματα, αλλά θα χρειαστεί να έχουμε και ανάπτυξη, για να μπορούμε να πληρώσουμε το χρέος. Πέραν τούτου, η ανάπτυξη είναι και ευεργετική γενικότερα για τον Ελληνικό λαό και τους εργαζομένους.

Θα έχω στο τέλος Σεπτεμβρίου μαζί μου στην Γερμανία όλους τους συμβούλους, τους απαραίτητους συνεργάτες και Υπουργούς, υπεύθυνους των διαφόρων φορέων, για να μπορέσουμε να παρουσιάσουμε μια σειρά επενδυτικών προγραμμάτων. Θα είναι και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης εκεί, ο οποίος έχει υπό την εποπτεία του και το θέμα των ξένων επενδύσεων, καθώς επίσης το φορέα που λέγεται «Invest in Greece», οπότε θα έχουμε τη δυνατότητα να παρουσιάσουμε στους βιομηχάνους της Γερμανίας μια σειρά επενδύσεων και δυνατοτήτων συνεργασίας.

Προσβλέπουμε στα θετικά αυτής της συνεργασίας. Νομίζω ότι, παρά τις εντάσεις, που είναι λογικές, και το αίσθημα που υπάρχει  μεταξύ μας αυτή την εποχή, σε μια  δύσκολη περίοδο, και παρά τις  όποιες αρνητικές δημοσιεύσεις, είτε για την Ελλάδα στη Γερμανία, είτε για τη Γερμανία στην Ελλάδα, η Ευρώπη, η έννοια της Ευρώπης, είναι να μπορέσουμε να συνεργαστούμε μπροστά στα προβλήματα. Να μπορούμε να ξεπεράσουμε προκαταλήψεις και να μπορούμε να αποκτήσουμε δύναμη για τα προβλήματά μας στις χώρες μας, αλλά και για τα παγκόσμια προβλήματα, ακριβώς μέσα από αυτή τη συνεργασία.

Και αυτό μπορούμε να το αποδείξουμε. Έχουμε πολλές δυνατότητες  συνεργασίας, ισότιμης συνεργασίας  μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας  και, βεβαίως, και με πολλές άλλες  χώρες, όχι μόνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για επενδύσεις. Υπάρχει ενδιαφέρον για επένδυση στην Ελλάδα. Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον.

Θέλω, κλείνοντας, να σας  ευχαριστήσω όλους. Είχαμε μια καθυστέρηση, λόγω των γεγονότων και των  αποφάσεων που πήραμε. Είναι σημαντικές αποφάσεις, συλλογικές αποφάσεις, ομόφωνες αποφάσεις, για να πάμε πρώτα απ’ όλα σε μια παραγωγική, όπως είπα χθες, και δημιουργική Ελλάδα. Στροφή σε μια παραγωγική – επιτέλους – και δημιουργική Ελλάδα.

Δεν έχουμε και δεν  μπορούμε να έχουμε ανάπτυξη με δανεικά. Δεν μπορούμε να έχουμε ανάπτυξη, που θα στέκεται σε πήλινα πόδια.

Γι’ αυτό, η πρώτη μας  προτεραιότητα είναι να αξιοποιήσουμε  τους πόρους μας, τις δυνατότητές  μας. Πρώτα απ’ όλα, τους ενεργειακούς πόρους όπως είπαμε, πράσινη ενέργεια, πετρέλαιο, φυσικό αέριο, γεωθερμία, αιολική ενέργεια κ.λπ. Και τη γεωργία, τη γη μας. Τα ακίνητα, επίσης, να αξιοποιηθούν. Τις επιχειρήσεις μας, άλλες θα ιδιωτικοποιηθούν, άλλες θα αξιοποιηθούν, ή θα υπάρξουν ξένες επενδύσεις.

Και οπωσδήποτε, το ανθρώπινο  δυναμικό. Έχουμε τεράστιο ανθρώπινο δυναμικό. Σε όλες τις διεθνείς μελέτες, μπορεί να είμαστε χαμηλά σε άλλους δείκτες, αλλά υπάρχει ένας δείκτης, που λέει ότι υπάρχει ένα ανθρώπινο δυναμικό που δεν αξιοποιείται, ενώ είναι σε υψηλό επίπεδο.

Άρα, λοιπόν, στήριξη αυτού  του ανθρώπινου δυναμικού, επανακατάρτιση αυτού του ανθρώπινου δυναμικού, απελευθέρωση αυτού του ανθρώπινου δυναμικού. Αυτό είναι το σύστημα πρόνοιας. Και είναι και το τραπεζικό σύστημα, βεβαίως, που χρειάζεται να σταθεροποιηθεί και να μπορεί να δώσει ρευστότητα, για να πάμε σε προϊόντα ποιότητας και ανταγωνισμού, όχι φθήνιας.

Τρίτον, η ευνομία και  το κράτος. Προϋπόθεση δικαιοσύνης  και, μάλιστα, συνεχής. Προϋπόθεση, να εμπιστεύεται ο Έλληνας τη χώρα του, την Πολιτεία του, να μην αισθάνεται ξένος στη  χώρα του. Και φέρνω ένα παράδειγμα, που πολλές φορές έχω χρησιμοποιήσει, αλλά θέλω να το ξαναπώ. Ήμουν με τον Πρόεδρο της Χιλής πριν δυο μήνες στον ΟΟΣΑ, σε ένα πάνελ, όπου συζητήσαμε για τη διεθνή οικονομική κρίση. Μίλησε πρώτα αυτός, μετά εγώ, και είπε ότι, στη Χιλή, ξέρετε, είμαστε πετυχημένη χώρα, γιατί έχουμε οργανώσει ένα σωστό κράτος. Και μάλιστα, αυτοί μέσα στην κρίση έχουν πλεονάσματα και δεν αισθάνθηκαν τον πόνο της κρίσης. Είναι εξαγωγική χώρα, είναι δυναμική χώρα.

Έχει γίνει μια μελέτη στο Brooking Institute, που συγκρίνει Χιλή και Ελλάδα. Και αυτή η μελέτη λέει, «γιατί η Χιλή έτσι και η Ελλάδα αλλιώς;». Διότι, λένε, στη Χιλή, φτιάξανε ένα κράτος, ένα πολιτικό σύστημα με διαφάνεια, με σωστή διαχείριση και διαμορφώσανε ένα σχέδιο, όπου οργανώσανε σωστά τους πόρους τους, τους πλουτοπαραγωγικούς χώρους και το ανθρώπινο δυναμικό. Η Ελλάδα, το αντίθετο. Αυτά είναι που πρέπει να φτιάξουμε.

Η ίδια μελέτη λέει ότι, από  την αδιαφάνεια και τη φοροδιαφυγή, μπορεί να χάνει αυτή τη στιγμή η  Ελλάδα 8% του ΑΕΠ ετησίως. Αν δηλαδή ήμασταν Σουηδία, λέει, θα είχαμε 8% παραπάνω, δηλαδή όσο είναι το έλλειμμά μας ουσιαστικά κάθε χρόνο. Και αν ήμασταν Ισπανία, θα είχαμε τουλάχιστον 4% παραπάνω.

Άρα, λοιπόν, το κράτος, η  ευνομία είναι αναπτυξιακό εργαλείο. Είναι εργαλείο δικαιοσύνης, αλλά και αναπτυξιακό εργαλείο – δεν ήταν μέχρι σήμερα.

Τέλος, όλα αυτά έχουν  μια προϋπόθεση. Έχουν την προϋπόθεση να «κλειδώσουμε» αυτή την ιστορική συμφωνία του Ιουλίου, που βάζει  τις γερές βάσεις, πάνω στις οποίες μπορούμε να κάνουμε όλα τα άλλα.

Να «κλειδώσουμε» την συμφωνία που θα στηρίξει το τραπεζικό σύστημα, να «κλειδώσουμε» την συμφωνία που θα επιμηκύνει και θα ελαφρύνει το χρέος, να «κλειδώσουμε» αυτή την συμφωνία, που θα μεταφέρει ένα βάρος του χρέους στις ιδιωτικές τράπεζες, να «κλειδώσουμε» αυτή την συμφωνία, για να μπορούμε να δώσουμε αίσθημα αξιοπιστίας στον επενδυτή, σ’ αυτόν ο οποίος πράγματι θέλει να επιστρέψει στην Ελλάδα, όχι μόνο στον ξένο, αλλά και στον ίδιο τον Έλληνα και, κυρίως, στο νέο που, αυτή τη στιγμή, αισθάνεται ότι πρέπει να πάει στο εξωτερικό.

Να δώσουμε αυτή τη σιγουριά και ασφάλεια στο ελληνικό νοικοκυριό. Αυτό είναι που θέλουμε. Αυτό παλεύουμε και αυτή τη μάχη θα τη δώσουμε και θα τη δώσουμε  νικηφόρα. Θα μπορέσουμε να το κάνουμε.

Βεβαίως, όπως είπα, η  απόφασή μας, σήμερα, είναι μια απαραίτητη απόφαση. Δεν είναι επιπλέον χρήματα, είναι για να φθάσουμε ακριβώς στις εισπράξεις που έχουμε ως στόχο.

Αλλά θα μπορούμε να είμαστε  ακόμα πιο αποτελεσματικοί, όταν όλοι κατανοήσουμε ότι, ναι, αυτή η Κυβέρνηση  κάνει ό,τι μπορεί, και εγώ προσωπικά κάνω και θα κάνω ό,τι μπορώ, χωρίς το αίσθημα του πολιτικού κόστους. Αν είναι να φτιάξουμε την Ελλάδα, να την φτιάξουμε μαζί. Όλοι μαζί, ο καθένας με την συνεισφορά του.

Και πάλι τονίζω, η συνεισφορά θα πρέπει να είναι τελικά λιγότερο οικονομική και περισσότερο μιας αντίληψης και μιας πρακτικής, να βοηθήσουμε, να αλλάξουμε δομές, πρακτικές και θεσμούς στη χώρα μας.

Μπορούμε να το κάνουμε  και θα το καταφέρουμε.

Και πάλι, σας ευχαριστώ.

>> Το βίντεο της συνέντευξης τύπου.

>> Φωτογραφικό υλικό.

πηγή:papandreou.gr

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Μόλις ολοκληρώσαμε μια πολύ σκληρή και δύσκολη διαπραγμάτευση, αλλά θέλω να θυμίσω ότι, πριν από 18 μήνες, όταν αποκαλύφθηκε το μέγεθος του προβλήματος που είχε η χώρα μας, το οποίο ανάγκασε την κυβέρνηση της ΝΔ να φύγει, επιδοθήκαμε σε μία άνευ προηγουμένου προσπάθεια στο εσωτερικό, αλλά και μία συνεχή και σκληρή διαπραγμάτευση στο εξωτερικό, για να αποτρέψουμε αυτό που οι περισσότεροι τότε θεωρούσαν αναπόφευκτο. Δηλαδή, να μην ζήσει η χώρα μας, να μην ζήσει η ελληνική οικογένεια, τις συνέπειες μιας χρεοκοπίας.

Διαπραγματευτήκαμε  από την πρώτη στιγμή και, μάλιστα, βάσει σχεδίου. Σε στάδια:

Το πρώτο  στάδιο ήταν να παραμείνουμε ζωντανοί, να μην χρεοκοπήσουμε.

Το δεύτερο  στάδιο ήταν να αρχίσουμε να ανακτούμε  την αξιοπιστία μας, ώστε να ενισχυθεί  και η διαπραγματευτική μας θέση, βασιζόμενοι βέβαια σε τολμηρές αποφάσεις, σε μεγάλες αλλαγές και, φυσικά, στις μεγάλες θυσίες των Ελλήνων πολιτών.

Και τώρα, το τρίτο στάδιο είναι να μπορέσουμε να διαπραγματευθούμε αποτελεσματικά το συνολικό πρόβλημα του χρέους, ώστε να πιάσουν τόπο αυτές οι θυσίες.

Άκουσα, ακούσαμε πολλά, όλους αυτούς τους μήνες. Εύκολα λόγια, για το τι έπρεπε να κάνουμε  ή όχι. Η αλήθεια είναι ότι  κανείς δεν μπορεί να διανοηθεί το μέγεθος της προσπάθειας που  απαιτήθηκε,  τον όγκο των δυσκολιών  που αντιμετωπίσαμε.

Και βέβαια, το πόσο σημαντικό ήταν να εξελιχθεί  η στρατηγική μας σε στάδια, με συγκεκριμένες  κινήσεις, χτίζοντας βήμα – βήμα την αξιοπιστία μας. Διασφαλίζοντας την σωτηρία της χώρας και  οικοδομώντας αξιοπιστία, για να φτάσουμε τελικά σε συνολικότερες λύσεις.

Καταφέραμε  να δημιουργήσουμε εκ του μηδενός  τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, που έσωσε την Ελλάδα – και μετά, άλλες χώρες – από τη χρεοκοπία.

Σταθήκαμε όρθιοι, για να μπορούμε σήμερα να συμμετέχουμε ουσιαστικά στην Ευρώπη και στη διαπραγμάτευση για την αντιμετώπιση του προβλήματος του χρέους. Αν είχαμε αποτύχει, δεν θα ήμασταν καν εδώ σήμερα.

Καταφέραμε  το Μάρτιο – πριν από λίγους μήνες – να πάρουμε επιμήκυνση και καλύτερα επιτόκια, για τα 110 δις του Μηχανισμού Στήριξης.

Το γεγονός  είναι ότι, παρά τις ανάσες αυτές, παρά τις πρωτοβουλίες μας, παρά την πρωτόγνωρη προσπάθεια του Ελληνικού λαού και τη βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ένωση αυτή, η οικογένειά μας, έδινε συνεχώς την εντύπωση ότι βρισκόταν σχεδόν πάντα σε διαφορά φάσης από τις εξελίξεις.

Σήμερα, η  Ε.Ε. πήρε σημαντικές αποφάσεις για  την Ελλάδα και συνολικά για την  Ευρωζώνη.

Στην κρισιμότερη  καμπή της πορείας μας των  τελευταίων μηνών, στην πιο κρίσιμη  στροφή των διαπραγματεύσεων, στη  σημερινή Σύνοδο, καθορίσαμε εξαρχής, με ξεκάθαρο τρόπο, τις διαπραγματευτικές μας αρχές. Ποιες είναι αυτές:

- Μακροχρόνια βιωσιμότητα του χρέους, με βελτίωση των όρων εξυπηρέτησής του.

- Ελάφρυνση του βάρους για την ελληνική οικογένεια.

- Απρόσκοπτη κάλυψη των δανειακών αναγκών μας και για τα επόμενα χρόνια.

- Και φυσικά, μια ισχυρή ώθηση στην ανάπτυξη, την αναθέρμανση της πραγματικής οικονομίας – μιας βιώσιμη όμως οικονομίας – και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Με βάση τις αρχές μας, διεκδικήσαμε χρονική  επιμήκυνση του χρέους της χώρας  μας, μείωση επιτοκίων και σημαντική βελτίωση των όρων εξυπηρέτησής του.

Ξεκαθάρισα  από την πρώτη στιγμή ότι εμείς, οι Έλληνες, παρά τα προβλήματα και  τις αδυναμίες, κάνουμε τη δουλειά  μας. Βάζουμε τάξη στο σπίτι μας. Κάνουμε πρωτόγνωρες θυσίες. Και  δεν μπορεί αυτή η προσπάθεια, αυτές οι θυσίες να υποθηκεύονται άλλο από τις επιθέσεις της αγοράς, την έλλειψη ασφάλειας και σιγουριάς ευρύτερα, ή την αναποφασιστικότητα σε επίπεδο Ευρώπης.

Ζήτησα λύση τώρα. Διεκδίκησα το απλό, το δικαίωμα του Έλληνα και της Ελληνίδας  στην ελπίδα, το δικαίωμα να αλλάξουμε τη χώρα, μέσα σε ένα κλίμα σιγουριάς και ασφάλειας. Λύση βέβαια συνολική και αποτελεσματική, που να ικανοποιεί απολύτως τα συμφέροντα της πατρίδας.

Η διαπραγμάτευση ήταν σκληρή. Μία απλή σύγκριση του  αρχικού με το τελικό κείμενο, το αποδεικνύει. Η διαπραγμάτευση δεν ήταν μόνο σήμερα, όμως, ήταν εδώ και πολλές ημέρες, με πολλές επαφές, συναντήσεις και διαπραγματεύσεις.

Για παράδειγμα, οι εγγυήσεις για τις τράπεζες στο τελικό κείμενο, η περίοδος χάριτος  για 10 χρόνια και η επέκταση της αποπληρωμής του δανείου, από 15 μέχρι και σε 30 χρόνια, ήταν σημαντικά.

Οι σημερινές  αποφάσεις εγγυώνται τη βιώσιμη  πορεία της χώρας. Εγγυώνται τη βιωσιμότητα  του ελληνικού χρέους. Εγγυώνται  τη μείωση των βαρών εξυπηρέτησής του. Την κάλυψη των δανειακών μας αναγκών. Και τέλος, εγγυώνται ένα αναπτυξιακό πακέτο για την Ελλάδα, ένα – όπως ειπώθηκε – ευρωπαϊκό «Marshall plan».

Τι πετύχαμε σήμερα, πιο συγκεκριμένα:

1. Διασφαλίζεται  η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα  του ελληνικού δημοσίου χρέους  και διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για την πλήρη απόδοση του προγράμματος σταθερότητας της ελληνικής οικονομίας.

2. Τίθεται σε εφαρμογή ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα υποστήριξης της ελληνικής πραγματικής οικονομίας, με στόχο την όσο γίνεται ταχύτερη επάνοδο σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και, όπως είπα, της βιώσιμης ανάπτυξης, που θα βασίζεται στις πραγματικές μας δυνατότητες και στα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα. Αυτό ενισχύει ακόμα περισσότερο και τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, ως ποσοστό του ΑΕΠ.

3. Διασφαλίζονται μέχρι και το 2020 οι δανειακές ανάγκες της χώρας.

4. Επιτυγχάνεται ο διπλασιασμός της μέσης διάρκειας του συνόλου του ελληνικού δημοσίου χρέους.

5. Προβλέπεται  επίσης η δυνατότητα περαιτέρω  επιμήκυνσης του αρχικού δανείου,  του κομματιού που έχει ήδη  εκταμιευτεί των 110 δις, αλλά και αυτού που έχει ήδη επιμηκυνθεί με τις αποφάσεις του Μαρτίου του 2011.

6. Το μέσο κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους για τα επόμενα 40 χρόνια σταθεροποιείται σε επίπεδα κατώτερα του 5%, δηλαδή σε επίπεδα πολύ ευνοϊκότερα από αυτά που ισχύουν στην αγορά.

7. Εισάγεται  μηχανισμός επαναγοράς του δημοσίου  χρέους στη δευτερογενή αγορά,  μέσω του μηχανισμού EFSF, κάτι το οποίο είχαμε διεκδικήσει εδώ και αρκετούς μήνες. Πετύχαμε αυτή την πολύ σημαντική αλλαγή, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για άλλες χώρες, και κατάκτηση, θα έλεγα, για την Ευρώπη.

Αυτό, σε συνδυασμό με την ανταλλαγή υπαρχόντων ομολόγων υπό το άρτιο με νέα τριακονταετή, διασφαλίζει ήδη τη μείωση του  ελληνικού δημοσίου χρέους κατά 26,1 δις ευρώ, που είναι 12% του ΑΕΠ. Αυτός ο μηχανισμός επαναγοράς είναι ανοιχτός και σε άλλα κεφάλαια, που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για επαναγορά χρέους.

Η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, του PSI, στη διασφάλιση της βιωσιμότητας του ελληνικού δημοσίου χρέους, γίνεται με τρόπο απολύτως ασφαλή για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Διασφαλίζεται πλήρως η παροχή ρευστότητας στο  ελληνικό τραπεζικό σύστημα και  την ελληνική οικονομία, με απόφαση  που θα λάβει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και με εγγύηση του  μηχανισμού αυτού, του EFSF, στο μεταβατικό διάστημα.

Ενδυναμώνονται  κεφαλαιακά οι ελληνικές τράπεζες. Συνεπώς, το λεγόμενο «PSI», η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα λειτουργεί θετικά για τη σταθερότητα, τη διαφάνεια και, τελικά, τις προοπτικές του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Τα  πρώτα κρίσιμα χρόνια, μέχρι το 2016, ελαφρύνεται το κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους, καθώς προβλέπεται μειωμένο επιτόκιο. Επιπλέον, προβλέπεται δεκαετής περίοδος χάριτος για το νέο πρόγραμμα στήριξης από τον διεθνή δημόσιο τομέα. Η επίπτωση στην εξέλιξη των ετήσιων προϋπολογισμών θα είναι, ως εκ τούτου, θετική.

Ένα παράδειγμα να σας δώσω. Υπάρχουν αρκετοί  υπολογισμοί που πρέπει να γίνουν. Τα επόμενα τρία χρόνια, θα δανειστούμε 109 δις, με 3% πιο φθηνά επιτόκια και 2% για τα τρία πρώτα χρόνια. Δηλαδή, ένα 3% σημαίνει ότι θα πληρώνουμε περίπου 3 δισεκατομμύρια λιγότερα το χρόνο.

Άρα,  λοιπόν, μπροστά μας έχουμε ένα  καθαρό πεδίο, ένα ασφαλές πεδίο.  Όσα και να πετύχουμε, όμως, ό,τι και να καταφέρουμε, όλα  θα πάνε στράφι, αν εμείς δεν  συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια  που κάνουμε, για τις μεγάλες αλλαγές, τις ριζικές αλλαγές στη χώρα μας. Αλλαγή στην οικονομία, στο κράτος, στο παραγωγικό μοντέλο, σε νοοτροπίες δεκαετιών, παντού.

Η Ελλάδα θα αλλάξει. Μέσα από διάλογο, αλλά θα αλλάξει. Ριζικά και αποφασιστικά. Είναι ο  μόνος τρόπος, για να μην ζήσουν ξανά τα παιδιά μας την θανάσιμη απειλή του χρέους, τις επόμενες δεκαετίες. Είναι ο μόνος τρόπος, για να αποκαταστήσουμε τις όποιες αδικίες δημιούργησε το επείγον των αποφάσεών μας, αλλά είναι και ο μόνος τρόπος, για να οικοδομήσουμε μία Ελλάδα και δίκαιη και βιώσιμη, με ελπίδα και προοπτική, που σέβεται τους πολίτες της.

ΛΙΝΑ  ΜΠΕΘΑΝΗ (ΝΕΤ): Με βάση τα όσα ανακοινώθηκαν σήμερα κ. Πρόεδρε, πότε προβλέπετε να μπει η χώρα σε τροχιά ανάπτυξης και να γυρίσει και πάλι στις αγορές; Και τι σημαίνει το νέο πρόγραμμα στήριξης για την πραγματική οικονομία, τι σημαίνει για τον Έλληνα εργαζόμενο;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ’ όλα, δημιουργεί σιγουριά και ασφάλεια. Σιγουριά και ασφάλεια για τη χώρα μας και, βεβαίως, και για τον επενδυτή. Διότι όπως καταλαβαίνετε, η έλλειψη σιγουριάς και ασφάλειας, παρότι υπήρχαν πολλοί και υπάρχουν πολλοί που ενδιαφέρονται να επενδύσουν στην Ελλάδα, όχι μόνο ξένοι, αλλά και οι ίδιοι οι Έλληνες, όλο αυτό το κλίμα δεν βοηθούσε σε αυτή την επενδυτική προσπάθεια και άρα και στην ανάπτυξη.

Το δεύτερο  είναι ότι δημιουργεί ένα αίσθημα  μεγαλύτερης σιγουριάς και στον Έλληνα πολίτη, ότι μπορούμε να κάνουμε  τις αλλαγές μέσα σε ένα κλίμα  ομαλής προόδου, ώστε να μπορέσουμε να διασφαλίσουμε μια βιώσιμη οικονομία.

Προβλέπουμε λοιπόν, και μέσα από το πρόγραμμα της επιτάχυνσης και της απορρόφησης των κονδυλίων, και ένα μεγάλο πρόγραμμα, που θα στηρίξει την εργασία με προγράμματα από τα κοινοτικά κονδύλια, αλλά και θα μοχλεύσει, αν θέλετε, θα κινητοποιήσει και ιδιωτικά κεφάλαια, μέσα από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και άλλους φορείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και σε διμερές επίπεδο, με ιδιωτικές εταιρείες κρατών-μελών, που ενδιαφέρονται πράγματι να επενδύσουν στη χώρα μας.

Όλο αυτό βεβαίως  είναι ένα σχέδιο, το οποίο εντάσσεται στις προτεραιότητές μας και θα έχει, ελπίζουμε, το συντομότερο και θετικά αποτελέσματα. Νομίζω όμως ότι είναι μια πολύ καλή βάση, πάνω στην οποία μπορούμε πια να δημιουργήσουμε την αίσθηση σιγουριάς για την αναπτυξιακή προσπάθεια της χώρας μας.

ΠΑΝΟΣ ΣΩΚΟΣ (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ): Κύριε Πρόεδρε, μας μιλήσατε με αριθμούς. Ο Έλληνας φορολογούμενος που μας παρακολουθεί, λίγα πράγματα καταλαβαίνει. Θα ήθελα να μου πείτε εσείς απόψε, τι λέτε στους Έλληνες φορολογούμενους γι’ αυτά που αποφασίστηκαν.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Είναι σίγουρο ότι είναι μια μεγάλη ανάσα σιγουριάς και ασφάλειας, αλλά και παράλληλα η άρση ενός σημαντικού βάρους του χρέους, που όχι μόνο θα δημιουργήσει ένα κλίμα, αλλά θα έχει και συγκεκριμένες επιπτώσεις στους δικούς μας προϋπολογισμούς.

Βεβαίως, αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο βήμα. Δεν είναι το μόνο βήμα. Ξέρουμε πολύ καλά ότι είμαστε σε μια φάση όπου συζητάμε το φορολογικό σύστημα. Ο Υπουργός Οικονομικών και Αντιπρόεδρος, ο κ. Βενιζέλος, έχει ήδη συζητήσει και με τα άλλα κόμματα, και στη Βουλή, για να διαμορφώσουμε ένα πλαίσιο ακόμα πιο λιτού, πιο απλού και αποτελεσματικού φορολογικού συστήματος, προκειμένου να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε και ένα μεγάλο πρόβλημα αδικίας στη χώρα μας, που είναι βεβαίως η φοροδιαφυγή, η εισφοροδιαφυγή, οι μηχανισμοί οι οποίοι πρέπει να λειτουργήσουν, αλλά και η συνείδηση που πρέπει να διαμορφωθεί. Γιατί αν το αντιμετωπίσουμε αυτό πραγματικά και σωστά, είναι σίγουρο ότι θα υπάρξει τεράστια ελάφρυνση στον Έλληνα φορολογούμενο, αλλά και τεράστια απόδοση για το ελληνικό κράτος, ώστε να μπορεί να επενδύσει εκεί όπου πρέπει, να επενδύσει στην ανάπτυξη, στη βιώσιμη ανάπτυξη και βεβαίως σε τομείς όπως είναι η παιδεία, η υγεία και η κοινωνική πρόνοια.

ΙΟΡΔΑΝΗΣ  ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ (MEGA): Κύριε Πρόεδρε, θέλω να σας ρωτήσω, όλο το προηγούμενο διάστημα έγινε μια πολύ μεγάλη συζήτηση, ότι η συμμετοχή των ιδιωτών θα προκαλέσει αυτό που λέγαμε «selective default» και θέλω να σας ρωτήσω πώς διασφαλίζεται αυτό τώρα; Γιατί βλέπω εδώ τουλάχιστον, στο κείμενο, ότι η εμπλοκή των ιδιωτών θα φτάσει μέχρι το 2018 – 2019, γύρω στα 120 δισεκατομμύρια. Πώς διασφαλίζεται λοιπόν ότι δεν θα υπάρχουν αναταράξεις;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ’ όλα, όπως ξέρετε, η συμμετοχή των ιδιωτών είναι πολύ μεγάλη, όπως είπατε κι εσείς, αλλά είναι και εθελοντική. Αυτή η συμμετοχή των ιδιωτών, όμως, δίνει και μια ψήφο εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία ουσιαστικά, εξυγιαίνοντας και βοηθώντας ώστε να ελαφρυνθεί το βάρος του ελληνικού χρέους.

Το πώς  αυτό θα αξιολογηθεί είναι δευτερεύον ζήτημα, όταν έχει εγγυηθεί ρητώς η  ηγεσία της Ευρωζώνης, μαζί με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το φορέα του EFSF, του μηχανισμού, όλες τις ανάγκες που έχει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

J. STEARNS (BLOOMBERG): Κύριε Πρωθυπουργέ, είστε σε θέση να επιβεβαιώσετε ότι αυτό θα είναι το τελευταίο πακέτο βοήθειας, που θα καταστεί αναγκαίο να παρασχεθεί στην Ελλάδα; Και θα μπορούσατε ίσως γενικότερα να αναφερθείτε στο αίσθημα ανακούφισης που πρόκειται να προσφέρει στη χώρα και την Κυβέρνησή σας, καθώς εν τω μεταξύ προχωρείτε με το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Καταρχήν, πρόκειται για ένα ευρύτατο πρόγραμμα βοήθειας και θα έλεγα ότι ελπίζαμε πως δεν θα χρειαζόμασταν δεύτερο πακέτο. Αυτό το δεύτερο πακέτο, ωστόσο, δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά αποτελεί μια πιο ευρεία αλλαγή διαρθρωτικά, με τον αποκαλούμενο μηχανισμό «EFSF» να αποκτά μεγαλύτερο πεδίο και ευελιξία και, επιτρέψτε μου να πω, συνεπώς, και μεγαλύτερη ικανότητα αντιμετώπισης παρομοίων κρίσεων στη δευτερογενή αγορά, προβαίνοντας σε κινήσεις όπως είναι οι επαναγορές.

Διαθέτουμε πλέον, επομένως, νέα εργαλεία και μέσα στα χέρια μας, τα οποία φρονώ ότι πρόκειται να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση κάποιων εκ των συστημικών προβλημάτων της Ευρωζώνης, διότι θεωρώ ότι τα δύο ζητήματα που τέθηκαν προς συζήτηση αφορούσαν ακριβώς τα συστημικά προβλήματα εντός της Ευρωζώνης. Και πέραν του γεγονότος ότι εμείς, βεβαίως, επιδιώκουμε ενισχυμένη ολοκλήρωση στο μέλλον, όπως και εμβάθυνση αυτής της ολοκλήρωσης, τώρα πιστεύω ότι η Ε.Ε. απέκτησε τα εργαλεία που χρειάζεται, προκειμένου να είναι σε θέση να διαχειρίζεται συστημικές κρίσεις.

Μας απασχόλησε, όμως, και το ζήτημα της βιωσιμότητας του χρέους, δηλαδή το πώς θα καταστεί το ελληνικό χρέος περισσότερο βιώσιμο και, μέσω των αποφάσεων που ελήφθησαν, ασφαλώς επετεύχθη και αυτό.  Πιστεύω ότι αυτές οι αποφάσεις, δεδομένης και της πολιτικής μας βούλησης να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας, να πετύχουμε ανάπτυξη για τη χώρα, να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες που διαθέτουμε, όλα τα ανωτέρω σε συνδυασμό, θεωρώ ότι αποτελούν εξαιρετική φόρμουλα επιτυχίας.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΙΤΤΑΡΑΣ (ALPHA): Κύριε Πρόεδρε, θέλω να σας ρωτήσω, επειδή ακούσαμε πάρα πολλά για το παρασκήνιο αυτής της Συνόδου, αν κατά τη διάρκεια αυτής της συζήτησης υπήρξαν χώρες, οι οποίες να επέμειναν με το δικό τους τρόπο σε αυτό που λέγαμε «εμπράγματες εγγυήσεις». Εμείς ακούσαμε για παράδειγμα την Ολλανδία και την Φινλανδία. Αν επέμειναν μέχρι τέλους ή, αυτό που είπατε και εσείς, αν στο αρχικό κείμενο υπήρχαν κάποια πράγματα, που δεν υπήρχαν στο τελικό. Μπορείτε να μας πείτε περισσότερα;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Η αλήθεια είναι ότι, βασικά, δύο χώρες έχουν επιμείνει σε κάποιας μορφής εγγυήσεων. Υπάρχει αναφορά πάνω στο θέμα αυτό, χωρίς όμως να αναφέρεται σε συγκεκριμένες λύσεις, τις οποίες δεν έχουμε βρει. Και βεβαίως, εμείς έχουμε πει ακριβώς το πλαίσιο, μέσα στο οποίο μπορούμε να κινηθούμε.

Έχουμε δηλαδή ορίσει τα συγκεκριμένα όρια, μέσα στα  οποία η Ελλάδα μπορεί να κινηθεί. Και πιστεύω ότι, μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια, τα οποία εμείς έχουμε ορίσει, μπορούμε να βρούμε μια λύση, η οποία πραγματικά προστατεύει τα δικά μας συμφέροντα και, θα έλεγα, δεν θίγει καν την αξιοπρέπεια της Ελλάδας. Αυτό είναι βασικό στοιχείο. Ήταν από τα βασικά στοιχεία που έθεσα και σήμερα με απόλυτο τρόπο στο τραπέζι και πιστεύω ότι αυτό θα μπορεί να διευθετηθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΥΤΡΑΣ (ΣΚΑΪ): Κύριε Πρόεδρε, θέλω να επιμείνω λίγο στο τραπεζικό σύστημα, καθότι το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει δεχθεί πάρα πολύ μεγάλη πίεση. Και θέλω να σας ρωτήσω, αν μπορείτε να διασφαλίσετε στον Έλληνα πολίτη, ότι οι καταθέσεις του είναι ασφαλείς, στην ελληνική επιχείρηση ότι μπορεί να παίρνει δάνεια, αν και τώρα είναι κομμένα. Τέλος πάντων, αν θα μπορέσει να λειτουργεί εύρυθμα το τραπεζικό σύστημα, μέσα σ’ αυτό το νέο πεδίο.

Θέλω επίσης να σας ρωτήσω, αν σας προβληματίζει  το γεγονός ότι η χώρα υπάρχει πιθανότητα να αξιολογηθεί ως «selective default», κι αν όλο αυτό το πακέτο, το οποίο μας ανακοινώσατε σήμερα, έχει στο βάθος και νέα μέτρα για τους Έλληνες φορολογούμενους.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Όχι νέα μέτρα, βεβαίως, με την προϋπόθεση ότι εμείς είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε αυτά τα οποία έχουμε στο πρόγραμμά μας και τα εφαρμόσουμε σωστά. Να κάνουμε τις αλλαγές και, όπως έχω πει και παλαιότερα και εδώ, όσο πιο γρήγορα και όσο πιο αποτελεσματικά, όχι μόνο δεν θα έχουμε νέα μέτρα, αλλά τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η ελάφρυνση σε ό,τι αφορά το υπάρχον πρόγραμμα.

Θέλω να διαβεβαιώσω ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα – και δεν είναι διαβεβαίωση δική μου, είναι η διαβεβαίωση πια όλων, και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – είναι απολύτως προστατευμένο και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Μάλιστα, θα έλεγα ότι ουσιαστικά εξυγιαίνεται το τραπεζικό σύστημα.

Θα ήθελα, όμως, επειδή και ο κ. Βενιζέλος  είχε και έχει συνεχή επαφή με τους τραπεζίτες και το τραπεζικό σύστημα  και τις τελευταίες ημέρες, να σας  πει και αυτός δυο λόγια, για να επιβεβαιώσει και αυτά.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Όπως ξέρετε, πριν από λίγες ημέρες, ανακοινώθηκαν τα «stress test», οι πανευρωπαϊκές δοκιμασίες αντοχής του τραπεζικού συστήματος, υπό ακραίες συνθήκες. Και οι επιδόσεις των ελληνικών τραπεζών, των έξι μεγαλύτερων που καλύπτουν το 90% και πλέον του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, ήταν ικανοποιητικές. Αυτό έστειλε ήδη ένα πρώτο, πολύ θετικό μήνυμα και στους Έλληνες πολίτες, και στους καταθέτες, και στις διεθνείς αγορές.

Σήμερα, με τις αποφάσεις που έλαβε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο με τη σύνθεση της Ευρωζώνης, έχουμε μία ακόμα μεγαλύτερη θωράκιση των ελληνικών τραπεζών. Διασφαλίζεται πλήρως η ρευστότητά τους, καλύπτονται πλήρως οι χρηματοδοτικές τους ανάγκες και αυτό είναι μια αποστομωτική και πλήρης απάντηση σε όλους εκείνους, που είχαν επενδύσει σε μια αξιολόγηση που θα δημιουργούσε προβλήματα για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Η ίδια η  Ευρωζώνη και η ίδια η Ευρωπαϊκή  Κεντρική Τράπεζα, το σύστημα που  περιλαμβάνει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τις κεντρικές τράπεζες των κρατών – μελών, σε συνεργασία με τον EFSF, τον μηχανισμό χρηματοοικονομικής σταθερότητας της Ευρωζώνης, δίνουν πλήρη κάλυψη, πλήρη απάντηση. Και η απάντηση αυτή, η οποία είναι προκαταβολική και απόλυτη, νομίζω ότι στέλνει ένα πάρα πολύ καθαρό μήνυμα στις αγορές.

Δεύτερον, όπως είπε και ο Πρωθυπουργός, έχουμε μία εξυγίανση, μία περαιτέρω  ενίσχυση της κεφαλαιακής επάρκειας  του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και αυτό είναι ένα πάρα πολύ καλό μήνυμα για τον Έλληνα καταθέτη, για τη σιγουριά του, και είναι και ένα πάρα πολύ καλό μήνυμα για τον ελληνικό επιχειρηματικό κόσμο, για την ελληνική πραγματική οικονομία, γιατί η ρευστότητα και η σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος μετατρέπεται σε σταθερότητα και ρευστότητα της ελληνικής πραγματικής οικονομίας.

Εμείς, άλλωστε, θέλαμε αυτές τις αποφάσεις, σαν  τις σημερινές, για να βάλουμε  πάτο στο βαρέλι, γιατί η βιωσιμότητα  του δημοσίου χρέους και η σταθερότητα  του τραπεζικού συστήματος, μαζί με τη ρευστότητα του τραπεζικού συστήματος, μας επιτρέπουν να κατακτήσουμε τους στόχους μας και να εφαρμόσουμε με αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα το πρόγραμμά μας.

Και αυτό είναι  πάρα πολύ σημαντικό, γιατί ο Έλληνας  πολίτης θέλει να ξέρει ότι  οι θυσίες στις οποίες υποβάλλεται και τις οποίες αναγνωρίζουν και σέβονται οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη σημερινή απόφαση, είναι θυσίες που έχουν αρχή, μέση και τέλος και πιάνουν τόπο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (REUTERS): Σχετικά με την ερώτηση που έκανε ο συνάδελφος για επιλεκτική χρεοκοπία, ήθελα να σας ρωτήσω, με τη σημερινή απόφαση, μήπως οι αγορές θα θεωρούν ότι η Ελλάδα τώρα θα έχει αυτή την επιλεκτική χρεοκοπία;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Όπως έχω πει, εμείς πήραμε αποφάσεις που βοηθούν τη βιωσιμότητα του χρέους, ελαφρύνουν την Ελλάδα, το βάρος της Ελλάδας, και δημιουργούν νέες προοπτικές.

Πώς οι πράξεις  αυτές αξιολογούνται από τους οίκους αξιολόγησης, αυτό είπα είναι  δευτερεύον, με την έννοια ότι όλα  τα μέτρα έχουν ληφθεί για να στηριχθεί  η Ελλάδα από τους θεσμούς της  Ευρωπαϊκής Ένωσης και, βεβαίως, και το τραπεζικό σύστημα. Άρα, λοιπόν, στην πράξη, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.

ΘΑΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (ΕΤ-3): Κύριε Πρόεδρε, έχουμε έρθει πολλές φορές σε τέτοιες Συνόδους Κορυφής και πάντα η απόφαση, η οποία βγαίνει, φαίνεται πως είναι η τελευταία, η καθοριστική, αυτή η οποία βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Εν πάση περιπτώσει, έχει γίνει αρκετές φορές αυτό.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση και για να φύγουμε  λίγο από το ελληνικό, να πάμε λίγο στο  ευρωπαϊκό της όλης υπόθεσης, θεωρείτε ότι αυτή η ελληνική ιστορία, αυτό το ελληνικό πρόγραμμα θα μπορούσε να γίνει πιλότος και για άλλες χώρες, να λύσει το πρόβλημα άπαξ και δια παντός; Ή θα χρειαστεί οι Ευρωπαίοι να πάρουν και άλλες, πιο σοβαρές, πιο θαρραλέες αποφάσεις; Δηλαδή, περιμένετε ότι θα έχει ωριμάσει ο χρόνος για ευρωομόλογα, μήπως τον Οκτώβριο;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Το θέμα των ευρωομολόγων, εμείς το έχουμε θέσει εδώ και πολλούς μήνες, θα έλεγα μάλιστα από το 2009 και μετά. Δηλαδή, από τις πρώτες συναντήσεις, το είχα θέσει ως μια βασική παράμετρο για την ενοποίηση της Ευρώπης.

Εγώ πιστεύω  ότι έχουμε κάνει ήδη πολύ σημαντικά βήματα στην εμβάθυνση των ευρωπαϊκών θεσμών, στην ενοποίηση της Ευρώπης, με αυτές τις αποφάσεις των τελευταίων μηνών, όπως βεβαίως και με τη σημερινή απόφαση, που δίνει σημαντικότατα εργαλεία. Δεν έχουμε φτάσει στο ευρωομόλογο, αλλά πιθανόν να μπορεί να πει κανείς ότι είμαστε κοντά. Γίνονται συζητήσεις γι’ αυτό. Πιστεύω ότι ναι, πράγματι, θα πρέπει οριστικά στο μέλλον να είναι το ευρωομόλογο η λύση.

Και όπως πολύ σωστά είπατε και εσείς, πολλές φορές  έχουμε έρθει στις Βρυξέλλες, πολλές φορές έχουμε βρεθεί εδώ. Και σήμερα, είπα ότι εγώ θέλω αυτή να είναι η συνάντηση, όπου θα μπορέσει πια με ηρεμία η Ελλάδα να κινείται από εδώ και πέρα. Και όχι μόνον η Ελλάδα, αλλά ολόκληρη η Ευρωζώνη. Πιστεύω ότι, αυτή τη στιγμή, έχουμε βάλει πάρα πολλά εργαλεία και όπλα στο τραπέζι, για να μπορέσουμε να έχουμε όλες τις δυνατότητες να αξιοποιήσουμε τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και απέναντι στους όποιους φόβους έχει η αγορά, δίνοντας προοπτική και στην Ελλάδα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (SPIEGEL TV): Κύριε Πρωθυπουργέ, έχετε υπ’ όψιν σας πόσο αμφιλεγόμενο είναι για τη Γερμανία το θέμα της χορήγησης πακέτων βοήθειας προς την Ελλάδα. Και η ερώτησή μου έχει ως εξής: ποιο είναι το μήνυμα που εσείς απευθύνετε σήμερα προς τους Γερμανούς φορολογουμένους;

Γ. A. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Αυτή τη στιγμή, ο Γερμανός φορολογούμενος επενδύει σε μια διαφορετική Ελλάδα, μια καινούργια Ελλάδα, μια Ελλάδα την οποία αλλάζουμε. Η επένδυση δεν μας αφορά, αν πρόκειται να παραμείνουμε ίδιοι ή να οπισθοδρομήσουμε, ώστε να ξαναβυθιστούμε στα προβλήματα που είχαμε. Είμαστε εξάλλου οι πρώτοι που παραδεχόμαστε ότι, όντως υπάρχει αναγκαιότητα αλλαγών, και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό. Είμαστε περήφανοι, διότι αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε αυτές τις μείζονες αλλαγές και να καταστήσουμε βιώσιμη την οικονομία μας.

Βεβαίως, θα ήθελα στο σημείο αυτό να επισημάνω ότι μιλούμε για δάνεια, τα οποία ασφαλώς και θα αποπληρωθούν στο ακέραιο. Η βιωσιμότητα της ελληνικής οικονομίας συνεπάγεται επίσης μια πιο βιώσιμη Ευρώπη και, επιτρέψτε μου να πω, και περισσότερη σταθερότητα.

Ας μη λησμονούμε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε μια  περιοχή, στην οποία, παρά τα οικονομικά προβλήματα, αποτελεί κορωνίδα σταθερότητας. Αν ρίξετε μια ματιά στα Βαλκάνια, αν παρατηρήσετε τι συμβαίνει στη Μέση Ανατολή, τι συμβαίνει στη Βόρεια Αφρική, με την άνοιξη του αραβικού κόσμου, αν δείτε πώς εξελίσσονται οι σχέσεις μας με τη γείτονα Τουρκία, θα διαπιστώσετε ότι η Ελλάδα αποδεικνύεται σημαντικός παράγοντας. Και η επιτυχία της Ελλάδας σε αυτή την κατεύθυνση μπορεί να αποτελέσει πρότυπο, αναφορικά με τα όσα μπορεί να πετύχει η Ευρώπη σε σχέση με πολλές άλλες χώρες της περιοχής, συνδράμοντας προς την επίτευξη ευημερίας και  ανάπτυξης.

ΑΛΦΟΝΣΟΣ  ΒΙΤΑΛΗΣ (ΝΕΤ 105,8): Κύριε Πρόεδρε, με βάση και μια προηγούμενη απάντηση που δώσατε περί νέων μέτρων, που είπατε «όχι», θέλω να ρωτήσω καθαρά: το Μεσοπρόθεσμο, έτσι όπως ψηφίστηκε από τη Βουλή, θα είναι το τελευταίο πακέτο επώδυνων αποφάσεων;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ελπίζω όχι μόνο επώδυνων, αλλά και θετικών μεγάλων αλλαγών, που ζητά ο Ελληνικός λαός. Ο Ελληνικός λαός ζητά μεγάλες αλλαγές, διότι μπορώ να σας πω ότι η αίσθησή μου είναι ότι, παρά τις δυσκολίες και παρά τον πόνο που αισθάνεται, και όλοι μας τον συμμεριζόμαστε και τον κατανοούμε και τον αφουγκραζόμαστε, βαθύτερα όλοι μας – το πιστεύω – θέλουμε μια διαφορετική Ελλάδα. Και αυτήν φτιάχνουμε.

Αυτές είναι  οι αλλαγές και αυτή είναι η  δυσκολία την οποία περνάμε τώρα, αλλά στο τέλος αυτής της προσπάθειας  βρίσκεται μια διαφορετική Ελλάδα. Ήδη, έχουμε κάνει μεγάλες αλλαγές στη χώρα μας. Τα αποτελέσματα αυτών των αλλαγών μπορεί να μην είναι όλα εμφανή ακόμα, αλλά ήδη αυτές οι αλλαγές εμπεδώνονται και ήδη αυτές οι αλλαγές γίνονται μέρος της καθημερινής ζωής. Και όλο και περισσότερο θα εμφανίζονται στη ζωή μας. Αυτός είναι και ο στόχος μας: παρά το πολιτικό κόστος, παρά τις δυσκολίες, να μπορέσουμε να παραδώσουμε μια διαφορετική Ελλάδα στον Ελληνικό λαό.

PASCAL MALLET (AFP): Κύριε Παπανδρέου, έχω μία – ευελπιστώ – απλή ερώτηση να σας απευθύνω: ποιο ήταν κατά προσέγγιση το ποσό στο οποίο ανερχόταν το χρέος προ Συνόδου, και ποιο το ποσό κατόπιν, δεδομένου ότι ελήφθησαν κάποια μέτρα και έγιναν επαναγορές. Θεωρείτε, επομένως, ότι το εθνικό σας χρέος μειώθηκε και αν ναι, σε τι ποσοστό;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Καταρχήν, όπως γνωρίζετε, η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα προσεγγίζει τα 100 δις. Η μείωση προσεγγίζει τα 26 δις και το 12% του ΑΕΠ.

Αυτό όμως δεν αποτελεί απλή στατιστική. Είναι  επίσης γεγονός ότι η αποπληρωμή, το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους και η περίοδος αποπληρωμής, χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη ελαστικότητα και μπορούν να τύχουν καλύτερης διαχείρισης. Αυτό είναι επίσης πάρα πολύ σημαντικό, προκειμένου να εξασφαλίσουμε πώς θα μπορέσουμε να βγούμε ξανά στις αγορές σύντομα, ή έστω συντομότερα. Και αυτό, ασφαλώς, με τη σειρά του, ενισχύει την προοπτική ανάπτυξης για τη χώρα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΡΜΕΛΑΣ (GREEK VOICE): Κύριε Πρωθυπουργέ, πώς σκοπεύετε να αξιοποιήσετε το σημερινό αποτέλεσμα, για να αλλάξει η ψυχολογία του Ελληνικού λαού;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Θεωρώ ότι, βήμα – βήμα, με τις προσπάθειες που κάνουμε, θα πρέπει να υπάρξει η αίσθηση της ελπίδας. Πιστεύουμε όμως ότι, πρώτα απ’ όλα, αυτό το μήνυμα είναι ένα μήνυμα πολύ μεγαλύτερης σιγουριάς, ότι είμαστε σε ένα περιβάλλον ασφάλειας, προστατευμένοι, για να μπορούμε να κάνουμε τις αλλαγές.

Δεύτερον, θέλω να πω ότι αυτά τα οποία πετύχαμε, δεν ήταν εύκολα. Τα πετύχαμε με κόπο, με θυσίες, αλλά πετύχαμε, όμως, και  πετυχαίνουμε πράγματα. Το λέω αυτό, γιατί ίσως αυτό το οποίο θεωρώ  πιο σημαντικό απ’ όλα, είναι  το να πιστέψουμε στην Ελλάδα, να πιστέψουμε στον Έλληνα και στην Ελληνίδα, να πιστέψουμε στους εαυτούς μας. Να ξεφύγουμε απ’ αυτό το αυτομαστίγωμα.

Ναι, υπάρχουν προβλήματα, τα ξέρουμε. Και το γεγονός  ότι τα ξέρουμε, δείχνει ότι είμαστε  έτοιμοι να τα λύσουμε. Όχι μόνο τα ξέρουμε, αλλά τα λέμε μεγαλοφώνως και κάνουμε κάθε τι, για να μπορούν να γίνουν οι αλλαγές. Χρειάζεται όλοι να βοηθήσουμε. Εάν απλώς μείνουμε είτε στο αυτομαστίγωμα, είτε στο παράπονο, είτε στη διαμαρτυρία, κατανοητό μεν, δεν θα πάμε όμως μπροστά.

Έχουμε δυνατότητες. Ας αξιοποιήσουμε λοιπόν αυτή τη δημιουργική και φιλότιμη δύναμη που έχει μέσα του ο Έλληνας και η Ελληνίδα, για να μπορέσουμε να αλλάξουμε τη χώρα. Και αν το κάνουμε αυτό, θα δούμε τα αποτελέσματα πολύ πιο γρήγορα και θα δείξουμε σε όλο τον κόσμο, που βάζει ερωτηματικά για την Ελλάδα, τι μπορούμε να κάνουμε. Και πιστεύω πράγματι ότι αυτό θα το αποδείξουμε.

WADWA SILVIA (CNBC): Έχετε την αίσθηση πως αυτή η περίοδος κρίσης, η οποία ανέδειξε σαφώς την ύπαρξη εθνικών ευαισθησιών εκ νέου, όπως και εθνικών διχασμών, κατ’ ουσίαν πρόκειται να δράσει καταλυτικά;

Εσείς, δεδομένης της παρούσας κρίσης, που επέφερε ουσιαστικά ευρωπαϊκές διαμάχες εκ νέου, όπως και θέματα εθνικής ευαισθητοποίησης, οπότε η μία χώρα αντιπαρατασσόταν στην άλλη, και ρίχνοντας μια ματιά στους τίτλους των Μέσων ή τουλάχιστον σε διάφορα «tabloids», πιστεύετε ότι η εν λόγω κρίση θα μπορούσε να αποτελέσει πραγματικό καταλύτη, ο οποίος με τη σειρά του θα μας περιχαράκωνε στα εθνικά μας σύνορα;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Εύλογο το ερώτημά σας, διότι θεωρώ πως κινούμαστε το τελευταίο 20μηνο που παρακολουθούμε την κρίση να εξελίσσεται, μεταξύ, όπως και εσείς είπατε, αυξημένης εσωστρέφειας και εντονότερων εθνικιστικών τάσεων, που γίνονται αισθητές κατά τις περιόδους κρίσεων μεν, αλλά δεν επιλύουν τα ζητήματα.

Οφείλουμε να συνεργαστούμε, να εργαστούμε συλλογικά. Και αυτή, πιστεύω ότι είναι μια δυνατότητα που η Ευρώπη διαθέτει. Εξάλλου, η Ευρώπη αυτό ακριβώς αφορά τελικά. Αυτός είναι και ο στόχος. Και το νόημα της Ε.Ε. έγκειται στη συλλογική μας δύναμη.

Η Ευρώπη, στο ξεκίνημά της, όσον αφορά τη συλλογική μας δύναμη, συγκροτήθηκε για να αποφευχθεί ένας ακόμη πόλεμος, αλλά συστάθηκε επίσης ώστε μαζί να αποκαταστήσουμε τις ζημίες που προκάλεσαν οι πόλεμοι.

Τώρα, όμως, καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε πολύ διαφορετικά ζητήματα, όπως την κλιματική αλλαγή, τα προβλήματα της αγοράς και την οικονομική κρίση. Προφανώς, πρόκειται για ένα νέο ρόλο που καλούμαστε να διαδραματίσουμε, γι’ αυτό και αναπτύσσουμε νέες δεξιότητες, ώστε να είμαστε αποτελεσματικοί ενώπιον και άλλων νέων κρίσεων, όπως και των νέων προκλήσεων τις οποίες αντιμετωπίζει ο κόσμος μας.

Πίστευα όμως πάντοτε ότι η Ευρώπη διαθέτει τεράστιες δυνατότητες και προοπτική  να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα ανωτέρω και να καταστεί πρότυπο  διαχείρισης για τον υπόλοιπο κόσμο.

Ελπίζω, επομένως, ότι το πνεύμα αλληλεγγύης, συλλογικής διάθεσης και βούλησης που διαθέτουμε σήμερα και το οποίο έχουμε επιδείξει ως τώρα, θα αποτελέσει ένδειξη κίνησης προς τα εμπρός, καθώς κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση. Διότι πιστεύω ότι κάτι τέτοιο θα ήταν θετικότατη ένδειξη, όπως και εσείς είπατε, της υπέρβασης διαμαχών και εύκολων στερεοτύπων, τα οποία εξάλλου δεν βοηθούν την ιδέα ότι είμαστε όλοι Ευρωπαίοι – Έλληνες, Γερμανοί, Πορτογάλοι, Ισπανοί, Ιρλανδοί, αλλά Ευρωπαίοι. Είμαστε όλοι μέλη της ίδιας ευρωπαϊκής οικογένειας και οι διαφορές μας μάς κάνουν σημαντικούς, όπως και το γεγονός ότι μπορούμε να συνεργαστούμε για να λύσουμε τα ζητήματα αυτά.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΣΠΙΝΘΟΥΡΑΚΗΣ: Αναφερθήκατε σε μία μεταβατική περίοδο, κατά τη διάρκεια της οποίας η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα λαμβάνει εγγυήσεις από το μόνιμο ευρωπαϊκό μηχανισμό. Πόση θα είναι αυτή η περίοδος; Έχετε κάποια εικόνα;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Αν υπάρξει αυτή η περίοδος, θα είναι κατά πάσα πιθανότητα μια μικρή, ίσως και πολύ μικρή περίοδος, αλλά σημασία έχει ότι έχει ληφθεί μία απόφαση, η οποία είναι πάρα πολύ καθαρή και η οποία, από μόνη της, μπορεί να αποτρέψει οποιοδήποτε ζήτημα. Δηλαδή, μπορεί να ξεπεραστεί και η ερώτησή σας.

Έχει σημασία  να ερμηνεύσουμε σωστά το μήνυμα που  έστειλε σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωζώνη, στις αγορές. Έστειλε ένα αίτημα για παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση, για διαφάνεια και έδειξε την αποφασιστικότητά της να προστατεύσει το ευρώ, που δέχεται επίθεση στον πυρήνα του, γιατί όταν δέχονται επίθεση χώρες όπως η Ιταλία, που από μόνη της καλύπτει το 25% του δημοσίου χρέους της Ευρωζώνης, το ζήτημα δεν είναι η περιφέρεια του ευρώ, αλλά το κέντρο, ο πυρήνας του ευρώ. Και η απάντηση αυτή, είναι μία απάντηση η οποία νομίζω ότι θα λειτουργήσει και διδακτικά, με πολλούς τρόπους. Και νομίζω ότι αυτό ήθελαν όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες σήμερα να πουν, συμπεριλαμβανομένης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η οποία μετείχε με τον Πρόεδρό της, τον κ. Τρισέ, στη συζήτηση αυτή.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Εγώ θέλω απλώς, επειδή αυτή η μάχη ήταν πολύ δύσκολη, να ευχαριστήσω όλους όσοι βοήθησαν. Καταρχήν, να ευχαριστήσω τον κ. Προβόπουλο, το Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, που ήρθε να συμπαρασταθεί και να δείξει με την παρουσία του, την παρουσία του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, όπως και ο κ. Ράπανος, ως Πρόεδρος της Ένωσης Τραπεζών. Και βέβαια, όλους τους συνεργάτες μου, τον κ. Ζανιά, τον κ. Χριστοδούλου, τον κ. Γλυνό, την κυρία Ασημακοπούλου, τον κ. Σωτηρόπουλο, συνεργάτες του Γραφείου μου, που βοήθησαν σε αυτή την προσπάθεια.  Και οπωσδήποτε, οι Υπουργοί, ο Βαγγέλης Βενιζέλος, η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου και ο Ηλίας Μόσιαλος.

Είχαμε και  μία ομάδα, υπό τον κ. Σαχινίδη, με εμπειρογνώμονες και με ξένους, που συνέβαλαν σε συμβουλές και  σε προτάσεις, όπως ήταν ο Τζέφρι Σακς, ο Κεμάλ Ντερβίς, ο Τζο Στίγκλιτς, ο Ρίτσαρντ Πάρκερ, ο Λουκάς Παπαδήμος. Όλοι συνέβαλαν ουσιαστικά σε αυτή την προσπάθεια. Τους ευχαριστώ ιδιαίτερα και ευχαριστώ και εσάς για την παρουσία σας.

Δώσαμε τη μάχη, για να μπορέσει πράγματι η Ελλάδα να πάει μπροστά, με ηρεμία, σιγουριά και ασφάλεια. Έχουμε μπροστά μας ακόμα δυσκολίες, αλλά τουλάχιστον να μπορέσουμε να τις αντιμετωπίσουμε χωρίς τις επιπρόσθετες δυσκολίες μιας διεθνούς αγοράς, που βλέπει την Ελλάδα με καχυποψία.

Πιστεύουμε  ότι έχουμε βάλει πια τις βάσεις, για να πάμε μπροστά, με το κεφάλι πάντα  ψηλά βεβαίως, αλλά και με τη σιγουριά που χρειάζεται ο Ελληνικός λαός.

Ευχαριστώ πολύ.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Αθήνα, 22 Ιουλίου 2011

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ  ΤΥΠΟΥ

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

ΜΕΤΑ ΤΗ ΛΗΞΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

ΤΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ  ΚΡΑΤΩΝ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ

ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ

(21 Ιουλίου)

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Μόλις ολοκληρώσαμε μια πολύ σκληρή και δύσκολη διαπραγμάτευση, αλλά θέλω να θυμίσω ότι, πριν από 18 μήνες, όταν αποκαλύφθηκε το μέγεθος του προβλήματος που είχε η χώρα μας, το οποίο ανάγκασε την κυβέρνηση της ΝΔ να φύγει, επιδοθήκαμε σε μία άνευ προηγουμένου προσπάθεια στο εσωτερικό, αλλά και μία συνεχή και σκληρή διαπραγμάτευση στο εξωτερικό, για να αποτρέψουμε αυτό που οι περισσότεροι τότε θεωρούσαν αναπόφευκτο. Δηλαδή, να μην ζήσει η χώρα μας, να μην ζήσει η ελληνική οικογένεια, τις συνέπειες μιας χρεοκοπίας.

Διαπραγματευτήκαμε  από την πρώτη στιγμή και, μάλιστα, βάσει σχεδίου. Σε στάδια:

Το πρώτο  στάδιο ήταν να παραμείνουμε ζωντανοί, να μην χρεοκοπήσουμε.

Το δεύτερο  στάδιο ήταν να αρχίσουμε να ανακτούμε  την αξιοπιστία μας, ώστε να ενισχυθεί  και η διαπραγματευτική μας θέση, βασιζόμενοι βέβαια σε τολμηρές αποφάσεις, σε μεγάλες αλλαγές και, φυσικά, στις μεγάλες θυσίες των Ελλήνων πολιτών.

Και τώρα, το τρίτο στάδιο είναι να μπορέσουμε να διαπραγματευθούμε αποτελεσματικά το συνολικό πρόβλημα του χρέους, ώστε να πιάσουν τόπο αυτές οι θυσίες.

Άκουσα, ακούσαμε πολλά, όλους αυτούς τους μήνες. Εύκολα λόγια, για το τι έπρεπε να κάνουμε  ή όχι. Η αλήθεια είναι ότι  κανείς δεν μπορεί να διανοηθεί το μέγεθος της προσπάθειας που  απαιτήθηκε,  τον όγκο των δυσκολιών  που αντιμετωπίσαμε.

Και βέβαια, το πόσο σημαντικό ήταν να εξελιχθεί  η στρατηγική μας σε στάδια, με συγκεκριμένες  κινήσεις, χτίζοντας βήμα – βήμα την αξιοπιστία μας. Διασφαλίζοντας την σωτηρία της χώρας και  οικοδομώντας αξιοπιστία, για να φτάσουμε τελικά σε συνολικότερες λύσεις.

Καταφέραμε  να δημιουργήσουμε εκ του μηδενός  τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, που έσωσε την Ελλάδα – και μετά, άλλες χώρες – από τη χρεοκοπία.

Σταθήκαμε όρθιοι, για να μπορούμε σήμερα να συμμετέχουμε ουσιαστικά στην Ευρώπη και στη διαπραγμάτευση για την αντιμετώπιση του προβλήματος του χρέους. Αν είχαμε αποτύχει, δεν θα ήμασταν καν εδώ σήμερα.

Καταφέραμε  το Μάρτιο – πριν από λίγους μήνες – να πάρουμε επιμήκυνση και καλύτερα επιτόκια, για τα 110 δις του Μηχανισμού Στήριξης.

Το γεγονός  είναι ότι, παρά τις ανάσες αυτές, παρά τις πρωτοβουλίες μας, παρά την πρωτόγνωρη προσπάθεια του Ελληνικού λαού και τη βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ένωση αυτή, η οικογένειά μας, έδινε συνεχώς την εντύπωση ότι βρισκόταν σχεδόν πάντα σε διαφορά φάσης από τις εξελίξεις.

Σήμερα, η  Ε.Ε. πήρε σημαντικές αποφάσεις για  την Ελλάδα και συνολικά για την  Ευρωζώνη.

Στην κρισιμότερη  καμπή της πορείας μας των  τελευταίων μηνών, στην πιο κρίσιμη  στροφή των διαπραγματεύσεων, στη  σημερινή Σύνοδο, καθορίσαμε εξαρχής, με ξεκάθαρο τρόπο, τις διαπραγματευτικές μας αρχές. Ποιες είναι αυτές:

- Μακροχρόνια βιωσιμότητα του χρέους, με βελτίωση των όρων εξυπηρέτησής του.

- Ελάφρυνση του βάρους για την ελληνική οικογένεια.

- Απρόσκοπτη κάλυψη των δανειακών αναγκών μας και για τα επόμενα χρόνια.

- Και φυσικά, μια ισχυρή ώθηση στην ανάπτυξη, την αναθέρμανση της πραγματικής οικονομίας – μιας βιώσιμη όμως οικονομίας – και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Με βάση τις αρχές μας, διεκδικήσαμε χρονική  επιμήκυνση του χρέους της χώρας  μας, μείωση επιτοκίων και σημαντική βελτίωση των όρων εξυπηρέτησής του.

Ξεκαθάρισα  από την πρώτη στιγμή ότι εμείς, οι Έλληνες, παρά τα προβλήματα και  τις αδυναμίες, κάνουμε τη δουλειά  μας. Βάζουμε τάξη στο σπίτι μας. Κάνουμε πρωτόγνωρες θυσίες. Και  δεν μπορεί αυτή η προσπάθεια, αυτές οι θυσίες να υποθηκεύονται άλλο από τις επιθέσεις της αγοράς, την έλλειψη ασφάλειας και σιγουριάς ευρύτερα, ή την αναποφασιστικότητα σε επίπεδο Ευρώπης.

Ζήτησα λύση τώρα. Διεκδίκησα το απλό, το δικαίωμα του Έλληνα και της Ελληνίδας  στην ελπίδα, το δικαίωμα να αλλάξουμε τη χώρα, μέσα σε ένα κλίμα σιγουριάς και ασφάλειας. Λύση βέβαια συνολική και αποτελεσματική, που να ικανοποιεί απολύτως τα συμφέροντα της πατρίδας.

Η διαπραγμάτευση ήταν σκληρή. Μία απλή σύγκριση του  αρχικού με το τελικό κείμενο, το αποδεικνύει. Η διαπραγμάτευση δεν ήταν μόνο σήμερα, όμως, ήταν εδώ και πολλές ημέρες, με πολλές επαφές, συναντήσεις και διαπραγματεύσεις.

Για παράδειγμα, οι εγγυήσεις για τις τράπεζες στο τελικό κείμενο, η περίοδος χάριτος  για 10 χρόνια και η επέκταση της αποπληρωμής του δανείου, από 15 μέχρι και σε 30 χρόνια, ήταν σημαντικά.

Οι σημερινές  αποφάσεις εγγυώνται τη βιώσιμη  πορεία της χώρας. Εγγυώνται τη βιωσιμότητα  του ελληνικού χρέους. Εγγυώνται  τη μείωση των βαρών εξυπηρέτησής του. Την κάλυψη των δανειακών μας αναγκών. Και τέλος, εγγυώνται ένα αναπτυξιακό πακέτο για την Ελλάδα, ένα – όπως ειπώθηκε – ευρωπαϊκό «Marshall plan».

Τι πετύχαμε σήμερα, πιο συγκεκριμένα:

1. Διασφαλίζεται  η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα  του ελληνικού δημοσίου χρέους  και διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για την πλήρη απόδοση του προγράμματος σταθερότητας της ελληνικής οικονομίας.

2. Τίθεται σε εφαρμογή ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα υποστήριξης της ελληνικής πραγματικής οικονομίας, με στόχο την όσο γίνεται ταχύτερη επάνοδο σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και, όπως είπα, της βιώσιμης ανάπτυξης, που θα βασίζεται στις πραγματικές μας δυνατότητες και στα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα. Αυτό ενισχύει ακόμα περισσότερο και τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, ως ποσοστό του ΑΕΠ.

3. Διασφαλίζονται μέχρι και το 2020 οι δανειακές ανάγκες της χώρας.

4. Επιτυγχάνεται ο διπλασιασμός της μέσης διάρκειας του συνόλου του ελληνικού δημοσίου χρέους.

5. Προβλέπεται  επίσης η δυνατότητα περαιτέρω  επιμήκυνσης του αρχικού δανείου,  του κομματιού που έχει ήδη  εκταμιευτεί των 110 δις, αλλά και αυτού που έχει ήδη επιμηκυνθεί με τις αποφάσεις του Μαρτίου του 2011.

6. Το μέσο κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους για τα επόμενα 40 χρόνια σταθεροποιείται σε επίπεδα κατώτερα του 5%, δηλαδή σε επίπεδα πολύ ευνοϊκότερα από αυτά που ισχύουν στην αγορά.

7. Εισάγεται  μηχανισμός επαναγοράς του δημοσίου  χρέους στη δευτερογενή αγορά,  μέσω του μηχανισμού EFSF, κάτι το οποίο είχαμε διεκδικήσει εδώ και αρκετούς μήνες. Πετύχαμε αυτή την πολύ σημαντική αλλαγή, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για άλλες χώρες, και κατάκτηση, θα έλεγα, για την Ευρώπη.

Αυτό, σε συνδυασμό με την ανταλλαγή υπαρχόντων ομολόγων υπό το άρτιο με νέα τριακονταετή, διασφαλίζει ήδη τη μείωση του  ελληνικού δημοσίου χρέους κατά 26,1 δις ευρώ, που είναι 12% του ΑΕΠ. Αυτός ο μηχανισμός επαναγοράς είναι ανοιχτός και σε άλλα κεφάλαια, που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για επαναγορά χρέους.

Η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, του PSI, στη διασφάλιση της βιωσιμότητας του ελληνικού δημοσίου χρέους, γίνεται με τρόπο απολύτως ασφαλή για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Διασφαλίζεται πλήρως η παροχή ρευστότητας στο  ελληνικό τραπεζικό σύστημα και  την ελληνική οικονομία, με απόφαση  που θα λάβει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και με εγγύηση του  μηχανισμού αυτού, του EFSF, στο μεταβατικό διάστημα.

Ενδυναμώνονται  κεφαλαιακά οι ελληνικές τράπεζες. Συνεπώς, το λεγόμενο «PSI», η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα λειτουργεί θετικά για τη σταθερότητα, τη διαφάνεια και, τελικά, τις προοπτικές του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Τα  πρώτα κρίσιμα χρόνια, μέχρι το 2016, ελαφρύνεται το κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους, καθώς προβλέπεται μειωμένο επιτόκιο. Επιπλέον, προβλέπεται δεκαετής περίοδος χάριτος για το νέο πρόγραμμα στήριξης από τον διεθνή δημόσιο τομέα. Η επίπτωση στην εξέλιξη των ετήσιων προϋπολογισμών θα είναι, ως εκ τούτου, θετική.

Ένα παράδειγμα να σας δώσω. Υπάρχουν αρκετοί  υπολογισμοί που πρέπει να γίνουν. Τα επόμενα τρία χρόνια, θα δανειστούμε 109 δις, με 3% πιο φθηνά επιτόκια και 2% για τα τρία πρώτα χρόνια. Δηλαδή, ένα 3% σημαίνει ότι θα πληρώνουμε περίπου 3 δισεκατομμύρια λιγότερα το χρόνο.

Άρα,  λοιπόν, μπροστά μας έχουμε ένα  καθαρό πεδίο, ένα ασφαλές πεδίο.  Όσα και να πετύχουμε, όμως, ό,τι και να καταφέρουμε, όλα  θα πάνε στράφι, αν εμείς δεν  συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια  που κάνουμε, για τις μεγάλες αλλαγές, τις ριζικές αλλαγές στη χώρα μας. Αλλαγή στην οικονομία, στο κράτος, στο παραγωγικό μοντέλο, σε νοοτροπίες δεκαετιών, παντού.

Η Ελλάδα θα αλλάξει. Μέσα από διάλογο, αλλά θα αλλάξει. Ριζικά και αποφασιστικά. Είναι ο  μόνος τρόπος, για να μην ζήσουν ξανά τα παιδιά μας την θανάσιμη απειλή του χρέους, τις επόμενες δεκαετίες. Είναι ο μόνος τρόπος, για να αποκαταστήσουμε τις όποιες αδικίες δημιούργησε το επείγον των αποφάσεών μας, αλλά είναι και ο μόνος τρόπος, για να οικοδομήσουμε μία Ελλάδα και δίκαιη και βιώσιμη, με ελπίδα και προοπτική, που σέβεται τους πολίτες της.

ΛΙΝΑ  ΜΠΕΘΑΝΗ (ΝΕΤ): Με βάση τα όσα ανακοινώθηκαν σήμερα κ. Πρόεδρε, πότε προβλέπετε να μπει η χώρα σε τροχιά ανάπτυξης και να γυρίσει και πάλι στις αγορές; Και τι σημαίνει το νέο πρόγραμμα στήριξης για την πραγματική οικονομία, τι σημαίνει για τον Έλληνα εργαζόμενο;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ’ όλα, δημιουργεί σιγουριά και ασφάλεια. Σιγουριά και ασφάλεια για τη χώρα μας και, βεβαίως, και για τον επενδυτή. Διότι όπως καταλαβαίνετε, η έλλειψη σιγουριάς και ασφάλειας, παρότι υπήρχαν πολλοί και υπάρχουν πολλοί που ενδιαφέρονται να επενδύσουν στην Ελλάδα, όχι μόνο ξένοι, αλλά και οι ίδιοι οι Έλληνες, όλο αυτό το κλίμα δεν βοηθούσε σε αυτή την επενδυτική προσπάθεια και άρα και στην ανάπτυξη.

Το δεύτερο  είναι ότι δημιουργεί ένα αίσθημα  μεγαλύτερης σιγουριάς και στον Έλληνα πολίτη, ότι μπορούμε να κάνουμε  τις αλλαγές μέσα σε ένα κλίμα  ομαλής προόδου, ώστε να μπορέσουμε να διασφαλίσουμε μια βιώσιμη οικονομία.

Προβλέπουμε λοιπόν, και μέσα από το πρόγραμμα της επιτάχυνσης και της απορρόφησης των κονδυλίων, και ένα μεγάλο πρόγραμμα, που θα στηρίξει την εργασία με προγράμματα από τα κοινοτικά κονδύλια, αλλά και θα μοχλεύσει, αν θέλετε, θα κινητοποιήσει και ιδιωτικά κεφάλαια, μέσα από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και άλλους φορείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και σε διμερές επίπεδο, με ιδιωτικές εταιρείες κρατών-μελών, που ενδιαφέρονται πράγματι να επενδύσουν στη χώρα μας.

Όλο αυτό βεβαίως  είναι ένα σχέδιο, το οποίο εντάσσεται στις προτεραιότητές μας και θα έχει, ελπίζουμε, το συντομότερο και θετικά αποτελέσματα. Νομίζω όμως ότι είναι μια πολύ καλή βάση, πάνω στην οποία μπορούμε πια να δημιουργήσουμε την αίσθηση σιγουριάς για την αναπτυξιακή προσπάθεια της χώρας μας.

ΠΑΝΟΣ ΣΩΚΟΣ (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ): Κύριε Πρόεδρε, μας μιλήσατε με αριθμούς. Ο Έλληνας φορολογούμενος που μας παρακολουθεί, λίγα πράγματα καταλαβαίνει. Θα ήθελα να μου πείτε εσείς απόψε, τι λέτε στους Έλληνες φορολογούμενους γι’ αυτά που αποφασίστηκαν.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Είναι σίγουρο ότι είναι μια μεγάλη ανάσα σιγουριάς και ασφάλειας, αλλά και παράλληλα η άρση ενός σημαντικού βάρους του χρέους, που όχι μόνο θα δημιουργήσει ένα κλίμα, αλλά θα έχει και συγκεκριμένες επιπτώσεις στους δικούς μας προϋπολογισμούς.

Βεβαίως, αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο βήμα. Δεν είναι το μόνο βήμα. Ξέρουμε πολύ καλά ότι είμαστε σε μια φάση όπου συζητάμε το φορολογικό σύστημα. Ο Υπουργός Οικονομικών και Αντιπρόεδρος, ο κ. Βενιζέλος, έχει ήδη συζητήσει και με τα άλλα κόμματα, και στη Βουλή, για να διαμορφώσουμε ένα πλαίσιο ακόμα πιο λιτού, πιο απλού και αποτελεσματικού φορολογικού συστήματος, προκειμένου να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε και ένα μεγάλο πρόβλημα αδικίας στη χώρα μας, που είναι βεβαίως η φοροδιαφυγή, η εισφοροδιαφυγή, οι μηχανισμοί οι οποίοι πρέπει να λειτουργήσουν, αλλά και η συνείδηση που πρέπει να διαμορφωθεί. Γιατί αν το αντιμετωπίσουμε αυτό πραγματικά και σωστά, είναι σίγουρο ότι θα υπάρξει τεράστια ελάφρυνση στον Έλληνα φορολογούμενο, αλλά και τεράστια απόδοση για το ελληνικό κράτος, ώστε να μπορεί να επενδύσει εκεί όπου πρέπει, να επενδύσει στην ανάπτυξη, στη βιώσιμη ανάπτυξη και βεβαίως σε τομείς όπως είναι η παιδεία, η υγεία και η κοινωνική πρόνοια.

ΙΟΡΔΑΝΗΣ  ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ (MEGA): Κύριε Πρόεδρε, θέλω να σας ρωτήσω, όλο το προηγούμενο διάστημα έγινε μια πολύ μεγάλη συζήτηση, ότι η συμμετοχή των ιδιωτών θα προκαλέσει αυτό που λέγαμε «selective default» και θέλω να σας ρωτήσω πώς διασφαλίζεται αυτό τώρα; Γιατί βλέπω εδώ τουλάχιστον, στο κείμενο, ότι η εμπλοκή των ιδιωτών θα φτάσει μέχρι το 2018 – 2019, γύρω στα 120 δισεκατομμύρια. Πώς διασφαλίζεται λοιπόν ότι δεν θα υπάρχουν αναταράξεις;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ’ όλα, όπως ξέρετε, η συμμετοχή των ιδιωτών είναι πολύ μεγάλη, όπως είπατε κι εσείς, αλλά είναι και εθελοντική. Αυτή η συμμετοχή των ιδιωτών, όμως, δίνει και μια ψήφο εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία ουσιαστικά, εξυγιαίνοντας και βοηθώντας ώστε να ελαφρυνθεί το βάρος του ελληνικού χρέους.

Το πώς  αυτό θα αξιολογηθεί είναι δευτερεύον ζήτημα, όταν έχει εγγυηθεί ρητώς η  ηγεσία της Ευρωζώνης, μαζί με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το φορέα του EFSF, του μηχανισμού, όλες τις ανάγκες που έχει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

J. STEARNS (BLOOMBERG): Κύριε Πρωθυπουργέ, είστε σε θέση να επιβεβαιώσετε ότι αυτό θα είναι το τελευταίο πακέτο βοήθειας, που θα καταστεί αναγκαίο να παρασχεθεί στην Ελλάδα; Και θα μπορούσατε ίσως γενικότερα να αναφερθείτε στο αίσθημα ανακούφισης που πρόκειται να προσφέρει στη χώρα και την Κυβέρνησή σας, καθώς εν τω μεταξύ προχωρείτε με το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Καταρχήν, πρόκειται για ένα ευρύτατο πρόγραμμα βοήθειας και θα έλεγα ότι ελπίζαμε πως δεν θα χρειαζόμασταν δεύτερο πακέτο. Αυτό το δεύτερο πακέτο, ωστόσο, δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά αποτελεί μια πιο ευρεία αλλαγή διαρθρωτικά, με τον αποκαλούμενο μηχανισμό «EFSF» να αποκτά μεγαλύτερο πεδίο και ευελιξία και, επιτρέψτε μου να πω, συνεπώς, και μεγαλύτερη ικανότητα αντιμετώπισης παρομοίων κρίσεων στη δευτερογενή αγορά, προβαίνοντας σε κινήσεις όπως είναι οι επαναγορές.

Διαθέτουμε πλέον, επομένως, νέα εργαλεία και μέσα στα χέρια μας, τα οποία φρονώ ότι πρόκειται να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση κάποιων εκ των συστημικών προβλημάτων της Ευρωζώνης, διότι θεωρώ ότι τα δύο ζητήματα που τέθηκαν προς συζήτηση αφορούσαν ακριβώς τα συστημικά προβλήματα εντός της Ευρωζώνης. Και πέραν του γεγονότος ότι εμείς, βεβαίως, επιδιώκουμε ενισχυμένη ολοκλήρωση στο μέλλον, όπως και εμβάθυνση αυτής της ολοκλήρωσης, τώρα πιστεύω ότι η Ε.Ε. απέκτησε τα εργαλεία που χρειάζεται, προκειμένου να είναι σε θέση να διαχειρίζεται συστημικές κρίσεις.

Μας απασχόλησε, όμως, και το ζήτημα της βιωσιμότητας του χρέους, δηλαδή το πώς θα καταστεί το ελληνικό χρέος περισσότερο βιώσιμο και, μέσω των αποφάσεων που ελήφθησαν, ασφαλώς επετεύχθη και αυτό.  Πιστεύω ότι αυτές οι αποφάσεις, δεδομένης και της πολιτικής μας βούλησης να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας, να πετύχουμε ανάπτυξη για τη χώρα, να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες που διαθέτουμε, όλα τα ανωτέρω σε συνδυασμό, θεωρώ ότι αποτελούν εξαιρετική φόρμουλα επιτυχίας.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΙΤΤΑΡΑΣ (ALPHA): Κύριε Πρόεδρε, θέλω να σας ρωτήσω, επειδή ακούσαμε πάρα πολλά για το παρασκήνιο αυτής της Συνόδου, αν κατά τη διάρκεια αυτής της συζήτησης υπήρξαν χώρες, οι οποίες να επέμειναν με το δικό τους τρόπο σε αυτό που λέγαμε «εμπράγματες εγγυήσεις». Εμείς ακούσαμε για παράδειγμα την Ολλανδία και την Φινλανδία. Αν επέμειναν μέχρι τέλους ή, αυτό που είπατε και εσείς, αν στο αρχικό κείμενο υπήρχαν κάποια πράγματα, που δεν υπήρχαν στο τελικό. Μπορείτε να μας πείτε περισσότερα;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Η αλήθεια είναι ότι, βασικά, δύο χώρες έχουν επιμείνει σε κάποιας μορφής εγγυήσεων. Υπάρχει αναφορά πάνω στο θέμα αυτό, χωρίς όμως να αναφέρεται σε συγκεκριμένες λύσεις, τις οποίες δεν έχουμε βρει. Και βεβαίως, εμείς έχουμε πει ακριβώς το πλαίσιο, μέσα στο οποίο μπορούμε να κινηθούμε.

Έχουμε δηλαδή ορίσει τα συγκεκριμένα όρια, μέσα στα  οποία η Ελλάδα μπορεί να κινηθεί. Και πιστεύω ότι, μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια, τα οποία εμείς έχουμε ορίσει, μπορούμε να βρούμε μια λύση, η οποία πραγματικά προστατεύει τα δικά μας συμφέροντα και, θα έλεγα, δεν θίγει καν την αξιοπρέπεια της Ελλάδας. Αυτό είναι βασικό στοιχείο. Ήταν από τα βασικά στοιχεία που έθεσα και σήμερα με απόλυτο τρόπο στο τραπέζι και πιστεύω ότι αυτό θα μπορεί να διευθετηθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΥΤΡΑΣ (ΣΚΑΪ): Κύριε Πρόεδρε, θέλω να επιμείνω λίγο στο τραπεζικό σύστημα, καθότι το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει δεχθεί πάρα πολύ μεγάλη πίεση. Και θέλω να σας ρωτήσω, αν μπορείτε να διασφαλίσετε στον Έλληνα πολίτη, ότι οι καταθέσεις του είναι ασφαλείς, στην ελληνική επιχείρηση ότι μπορεί να παίρνει δάνεια, αν και τώρα είναι κομμένα. Τέλος πάντων, αν θα μπορέσει να λειτουργεί εύρυθμα το τραπεζικό σύστημα, μέσα σ’ αυτό το νέο πεδίο.

Θέλω επίσης να σας ρωτήσω, αν σας προβληματίζει  το γεγονός ότι η χώρα υπάρχει πιθανότητα να αξιολογηθεί ως «selective default», κι αν όλο αυτό το πακέτο, το οποίο μας ανακοινώσατε σήμερα, έχει στο βάθος και νέα μέτρα για τους Έλληνες φορολογούμενους.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Όχι νέα μέτρα, βεβαίως, με την προϋπόθεση ότι εμείς είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε αυτά τα οποία έχουμε στο πρόγραμμά μας και τα εφαρμόσουμε σωστά. Να κάνουμε τις αλλαγές και, όπως έχω πει και παλαιότερα και εδώ, όσο πιο γρήγορα και όσο πιο αποτελεσματικά, όχι μόνο δεν θα έχουμε νέα μέτρα, αλλά τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η ελάφρυνση σε ό,τι αφορά το υπάρχον πρόγραμμα.

Θέλω να διαβεβαιώσω ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα – και δεν είναι διαβεβαίωση δική μου, είναι η διαβεβαίωση πια όλων, και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – είναι απολύτως προστατευμένο και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Μάλιστα, θα έλεγα ότι ουσιαστικά εξυγιαίνεται το τραπεζικό σύστημα.

Θα ήθελα, όμως, επειδή και ο κ. Βενιζέλος  είχε και έχει συνεχή επαφή με τους τραπεζίτες και το τραπεζικό σύστημα  και τις τελευταίες ημέρες, να σας  πει και αυτός δυο λόγια, για να επιβεβαιώσει και αυτά.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Όπως ξέρετε, πριν από λίγες ημέρες, ανακοινώθηκαν τα «stress test», οι πανευρωπαϊκές δοκιμασίες αντοχής του τραπεζικού συστήματος, υπό ακραίες συνθήκες. Και οι επιδόσεις των ελληνικών τραπεζών, των έξι μεγαλύτερων που καλύπτουν το 90% και πλέον του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, ήταν ικανοποιητικές. Αυτό έστειλε ήδη ένα πρώτο, πολύ θετικό μήνυμα και στους Έλληνες πολίτες, και στους καταθέτες, και στις διεθνείς αγορές.

Σήμερα, με τις αποφάσεις που έλαβε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο με τη σύνθεση της Ευρωζώνης, έχουμε μία ακόμα μεγαλύτερη θωράκιση των ελληνικών τραπεζών. Διασφαλίζεται πλήρως η ρευστότητά τους, καλύπτονται πλήρως οι χρηματοδοτικές τους ανάγκες και αυτό είναι μια αποστομωτική και πλήρης απάντηση σε όλους εκείνους, που είχαν επενδύσει σε μια αξιολόγηση που θα δημιουργούσε προβλήματα για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Η ίδια η  Ευρωζώνη και η ίδια η Ευρωπαϊκή  Κεντρική Τράπεζα, το σύστημα που  περιλαμβάνει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τις κεντρικές τράπεζες των κρατών – μελών, σε συνεργασία με τον EFSF, τον μηχανισμό χρηματοοικονομικής σταθερότητας της Ευρωζώνης, δίνουν πλήρη κάλυψη, πλήρη απάντηση. Και η απάντηση αυτή, η οποία είναι προκαταβολική και απόλυτη, νομίζω ότι στέλνει ένα πάρα πολύ καθαρό μήνυμα στις αγορές.

Δεύτερον, όπως είπε και ο Πρωθυπουργός, έχουμε μία εξυγίανση, μία περαιτέρω  ενίσχυση της κεφαλαιακής επάρκειας  του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και αυτό είναι ένα πάρα πολύ καλό μήνυμα για τον Έλληνα καταθέτη, για τη σιγουριά του, και είναι και ένα πάρα πολύ καλό μήνυμα για τον ελληνικό επιχειρηματικό κόσμο, για την ελληνική πραγματική οικονομία, γιατί η ρευστότητα και η σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος μετατρέπεται σε σταθερότητα και ρευστότητα της ελληνικής πραγματικής οικονομίας.

Εμείς, άλλωστε, θέλαμε αυτές τις αποφάσεις, σαν  τις σημερινές, για να βάλουμε  πάτο στο βαρέλι, γιατί η βιωσιμότητα  του δημοσίου χρέους και η σταθερότητα  του τραπεζικού συστήματος, μαζί με τη ρευστότητα του τραπεζικού συστήματος, μας επιτρέπουν να κατακτήσουμε τους στόχους μας και να εφαρμόσουμε με αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα το πρόγραμμά μας.

Και αυτό είναι  πάρα πολύ σημαντικό, γιατί ο Έλληνας  πολίτης θέλει να ξέρει ότι  οι θυσίες στις οποίες υποβάλλεται και τις οποίες αναγνωρίζουν και σέβονται οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη σημερινή απόφαση, είναι θυσίες που έχουν αρχή, μέση και τέλος και πιάνουν τόπο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (REUTERS): Σχετικά με την ερώτηση που έκανε ο συνάδελφος για επιλεκτική χρεοκοπία, ήθελα να σας ρωτήσω, με τη σημερινή απόφαση, μήπως οι αγορές θα θεωρούν ότι η Ελλάδα τώρα θα έχει αυτή την επιλεκτική χρεοκοπία;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Όπως έχω πει, εμείς πήραμε αποφάσεις που βοηθούν τη βιωσιμότητα του χρέους, ελαφρύνουν την Ελλάδα, το βάρος της Ελλάδας, και δημιουργούν νέες προοπτικές.

Πώς οι πράξεις  αυτές αξιολογούνται από τους οίκους αξιολόγησης, αυτό είπα είναι  δευτερεύον, με την έννοια ότι όλα  τα μέτρα έχουν ληφθεί για να στηριχθεί  η Ελλάδα από τους θεσμούς της  Ευρωπαϊκής Ένωσης και, βεβαίως, και το τραπεζικό σύστημα. Άρα, λοιπόν, στην πράξη, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.

ΘΑΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (ΕΤ-3): Κύριε Πρόεδρε, έχουμε έρθει πολλές φορές σε τέτοιες Συνόδους Κορυφής και πάντα η απόφαση, η οποία βγαίνει, φαίνεται πως είναι η τελευταία, η καθοριστική, αυτή η οποία βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Εν πάση περιπτώσει, έχει γίνει αρκετές φορές αυτό.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση και για να φύγουμε  λίγο από το ελληνικό, να πάμε λίγο στο  ευρωπαϊκό της όλης υπόθεσης, θεωρείτε ότι αυτή η ελληνική ιστορία, αυτό το ελληνικό πρόγραμμα θα μπορούσε να γίνει πιλότος και για άλλες χώρες, να λύσει το πρόβλημα άπαξ και δια παντός; Ή θα χρειαστεί οι Ευρωπαίοι να πάρουν και άλλες, πιο σοβαρές, πιο θαρραλέες αποφάσεις; Δηλαδή, περιμένετε ότι θα έχει ωριμάσει ο χρόνος για ευρωομόλογα, μήπως τον Οκτώβριο;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Το θέμα των ευρωομολόγων, εμείς το έχουμε θέσει εδώ και πολλούς μήνες, θα έλεγα μάλιστα από το 2009 και μετά. Δηλαδή, από τις πρώτες συναντήσεις, το είχα θέσει ως μια βασική παράμετρο για την ενοποίηση της Ευρώπης.

Εγώ πιστεύω  ότι έχουμε κάνει ήδη πολύ σημαντικά βήματα στην εμβάθυνση των ευρωπαϊκών θεσμών, στην ενοποίηση της Ευρώπης, με αυτές τις αποφάσεις των τελευταίων μηνών, όπως βεβαίως και με τη σημερινή απόφαση, που δίνει σημαντικότατα εργαλεία. Δεν έχουμε φτάσει στο ευρωομόλογο, αλλά πιθανόν να μπορεί να πει κανείς ότι είμαστε κοντά. Γίνονται συζητήσεις γι’ αυτό. Πιστεύω ότι ναι, πράγματι, θα πρέπει οριστικά στο μέλλον να είναι το ευρωομόλογο η λύση.

Και όπως πολύ σωστά είπατε και εσείς, πολλές φορές  έχουμε έρθει στις Βρυξέλλες, πολλές φορές έχουμε βρεθεί εδώ. Και σήμερα, είπα ότι εγώ θέλω αυτή να είναι η συνάντηση, όπου θα μπορέσει πια με ηρεμία η Ελλάδα να κινείται από εδώ και πέρα. Και όχι μόνον η Ελλάδα, αλλά ολόκληρη η Ευρωζώνη. Πιστεύω ότι, αυτή τη στιγμή, έχουμε βάλει πάρα πολλά εργαλεία και όπλα στο τραπέζι, για να μπορέσουμε να έχουμε όλες τις δυνατότητες να αξιοποιήσουμε τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και απέναντι στους όποιους φόβους έχει η αγορά, δίνοντας προοπτική και στην Ελλάδα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (SPIEGEL TV): Κύριε Πρωθυπουργέ, έχετε υπ’ όψιν σας πόσο αμφιλεγόμενο είναι για τη Γερμανία το θέμα της χορήγησης πακέτων βοήθειας προς την Ελλάδα. Και η ερώτησή μου έχει ως εξής: ποιο είναι το μήνυμα που εσείς απευθύνετε σήμερα προς τους Γερμανούς φορολογουμένους;

Γ. A. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Αυτή τη στιγμή, ο Γερμανός φορολογούμενος επενδύει σε μια διαφορετική Ελλάδα, μια καινούργια Ελλάδα, μια Ελλάδα την οποία αλλάζουμε. Η επένδυση δεν μας αφορά, αν πρόκειται να παραμείνουμε ίδιοι ή να οπισθοδρομήσουμε, ώστε να ξαναβυθιστούμε στα προβλήματα που είχαμε. Είμαστε εξάλλου οι πρώτοι που παραδεχόμαστε ότι, όντως υπάρχει αναγκαιότητα αλλαγών, και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό. Είμαστε περήφανοι, διότι αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε αυτές τις μείζονες αλλαγές και να καταστήσουμε βιώσιμη την οικονομία μας.

Βεβαίως, θα ήθελα στο σημείο αυτό να επισημάνω ότι μιλούμε για δάνεια, τα οποία ασφαλώς και θα αποπληρωθούν στο ακέραιο. Η βιωσιμότητα της ελληνικής οικονομίας συνεπάγεται επίσης μια πιο βιώσιμη Ευρώπη και, επιτρέψτε μου να πω, και περισσότερη σταθερότητα.

Ας μη λησμονούμε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε μια  περιοχή, στην οποία, παρά τα οικονομικά προβλήματα, αποτελεί κορωνίδα σταθερότητας. Αν ρίξετε μια ματιά στα Βαλκάνια, αν παρατηρήσετε τι συμβαίνει στη Μέση Ανατολή, τι συμβαίνει στη Βόρεια Αφρική, με την άνοιξη του αραβικού κόσμου, αν δείτε πώς εξελίσσονται οι σχέσεις μας με τη γείτονα Τουρκία, θα διαπιστώσετε ότι η Ελλάδα αποδεικνύεται σημαντικός παράγοντας. Και η επιτυχία της Ελλάδας σε αυτή την κατεύθυνση μπορεί να αποτελέσει πρότυπο, αναφορικά με τα όσα μπορεί να πετύχει η Ευρώπη σε σχέση με πολλές άλλες χώρες της περιοχής, συνδράμοντας προς την επίτευξη ευημερίας και  ανάπτυξης.

ΑΛΦΟΝΣΟΣ  ΒΙΤΑΛΗΣ (ΝΕΤ 105,8): Κύριε Πρόεδρε, με βάση και μια προηγούμενη απάντηση που δώσατε περί νέων μέτρων, που είπατε «όχι», θέλω να ρωτήσω καθαρά: το Μεσοπρόθεσμο, έτσι όπως ψηφίστηκε από τη Βουλή, θα είναι το τελευταίο πακέτο επώδυνων αποφάσεων;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ελπίζω όχι μόνο επώδυνων, αλλά και θετικών μεγάλων αλλαγών, που ζητά ο Ελληνικός λαός. Ο Ελληνικός λαός ζητά μεγάλες αλλαγές, διότι μπορώ να σας πω ότι η αίσθησή μου είναι ότι, παρά τις δυσκολίες και παρά τον πόνο που αισθάνεται, και όλοι μας τον συμμεριζόμαστε και τον κατανοούμε και τον αφουγκραζόμαστε, βαθύτερα όλοι μας – το πιστεύω – θέλουμε μια διαφορετική Ελλάδα. Και αυτήν φτιάχνουμε.

Αυτές είναι  οι αλλαγές και αυτή είναι η  δυσκολία την οποία περνάμε τώρα, αλλά στο τέλος αυτής της προσπάθειας  βρίσκεται μια διαφορετική Ελλάδα. Ήδη, έχουμε κάνει μεγάλες αλλαγές στη χώρα μας. Τα αποτελέσματα αυτών των αλλαγών μπορεί να μην είναι όλα εμφανή ακόμα, αλλά ήδη αυτές οι αλλαγές εμπεδώνονται και ήδη αυτές οι αλλαγές γίνονται μέρος της καθημερινής ζωής. Και όλο και περισσότερο θα εμφανίζονται στη ζωή μας. Αυτός είναι και ο στόχος μας: παρά το πολιτικό κόστος, παρά τις δυσκολίες, να μπορέσουμε να παραδώσουμε μια διαφορετική Ελλάδα στον Ελληνικό λαό.

PASCAL MALLET (AFP): Κύριε Παπανδρέου, έχω μία – ευελπιστώ – απλή ερώτηση να σας απευθύνω: ποιο ήταν κατά προσέγγιση το ποσό στο οποίο ανερχόταν το χρέος προ Συνόδου, και ποιο το ποσό κατόπιν, δεδομένου ότι ελήφθησαν κάποια μέτρα και έγιναν επαναγορές. Θεωρείτε, επομένως, ότι το εθνικό σας χρέος μειώθηκε και αν ναι, σε τι ποσοστό;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Καταρχήν, όπως γνωρίζετε, η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα προσεγγίζει τα 100 δις. Η μείωση προσεγγίζει τα 26 δις και το 12% του ΑΕΠ.

Αυτό όμως δεν αποτελεί απλή στατιστική. Είναι  επίσης γεγονός ότι η αποπληρωμή, το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους και η περίοδος αποπληρωμής, χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη ελαστικότητα και μπορούν να τύχουν καλύτερης διαχείρισης. Αυτό είναι επίσης πάρα πολύ σημαντικό, προκειμένου να εξασφαλίσουμε πώς θα μπορέσουμε να βγούμε ξανά στις αγορές σύντομα, ή έστω συντομότερα. Και αυτό, ασφαλώς, με τη σειρά του, ενισχύει την προοπτική ανάπτυξης για τη χώρα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΡΜΕΛΑΣ (GREEK VOICE): Κύριε Πρωθυπουργέ, πώς σκοπεύετε να αξιοποιήσετε το σημερινό αποτέλεσμα, για να αλλάξει η ψυχολογία του Ελληνικού λαού;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Θεωρώ ότι, βήμα – βήμα, με τις προσπάθειες που κάνουμε, θα πρέπει να υπάρξει η αίσθηση της ελπίδας. Πιστεύουμε όμως ότι, πρώτα απ’ όλα, αυτό το μήνυμα είναι ένα μήνυμα πολύ μεγαλύτερης σιγουριάς, ότι είμαστε σε ένα περιβάλλον ασφάλειας, προστατευμένοι, για να μπορούμε να κάνουμε τις αλλαγές.

Δεύτερον, θέλω να πω ότι αυτά τα οποία πετύχαμε, δεν ήταν εύκολα. Τα πετύχαμε με κόπο, με θυσίες, αλλά πετύχαμε, όμως, και  πετυχαίνουμε πράγματα. Το λέω αυτό, γιατί ίσως αυτό το οποίο θεωρώ  πιο σημαντικό απ’ όλα, είναι  το να πιστέψουμε στην Ελλάδα, να πιστέψουμε στον Έλληνα και στην Ελληνίδα, να πιστέψουμε στους εαυτούς μας. Να ξεφύγουμε απ’ αυτό το αυτομαστίγωμα.

Ναι, υπάρχουν προβλήματα, τα ξέρουμε. Και το γεγονός  ότι τα ξέρουμε, δείχνει ότι είμαστε  έτοιμοι να τα λύσουμε. Όχι μόνο τα ξέρουμε, αλλά τα λέμε μεγαλοφώνως και κάνουμε κάθε τι, για να μπορούν να γίνουν οι αλλαγές. Χρειάζεται όλοι να βοηθήσουμε. Εάν απλώς μείνουμε είτε στο αυτομαστίγωμα, είτε στο παράπονο, είτε στη διαμαρτυρία, κατανοητό μεν, δεν θα πάμε όμως μπροστά.

Έχουμε δυνατότητες. Ας αξιοποιήσουμε λοιπόν αυτή τη δημιουργική και φιλότιμη δύναμη που έχει μέσα του ο Έλληνας και η Ελληνίδα, για να μπορέσουμε να αλλάξουμε τη χώρα. Και αν το κάνουμε αυτό, θα δούμε τα αποτελέσματα πολύ πιο γρήγορα και θα δείξουμε σε όλο τον κόσμο, που βάζει ερωτηματικά για την Ελλάδα, τι μπορούμε να κάνουμε. Και πιστεύω πράγματι ότι αυτό θα το αποδείξουμε.

WADWA SILVIA (CNBC): Έχετε την αίσθηση πως αυτή η περίοδος κρίσης, η οποία ανέδειξε σαφώς την ύπαρξη εθνικών ευαισθησιών εκ νέου, όπως και εθνικών διχασμών, κατ’ ουσίαν πρόκειται να δράσει καταλυτικά;

Εσείς, δεδομένης της παρούσας κρίσης, που επέφερε ουσιαστικά ευρωπαϊκές διαμάχες εκ νέου, όπως και θέματα εθνικής ευαισθητοποίησης, οπότε η μία χώρα αντιπαρατασσόταν στην άλλη, και ρίχνοντας μια ματιά στους τίτλους των Μέσων ή τουλάχιστον σε διάφορα «tabloids», πιστεύετε ότι η εν λόγω κρίση θα μπορούσε να αποτελέσει πραγματικό καταλύτη, ο οποίος με τη σειρά του θα μας περιχαράκωνε στα εθνικά μας σύνορα;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Εύλογο το ερώτημά σας, διότι θεωρώ πως κινούμαστε το τελευταίο 20μηνο που παρακολουθούμε την κρίση να εξελίσσεται, μεταξύ, όπως και εσείς είπατε, αυξημένης εσωστρέφειας και εντονότερων εθνικιστικών τάσεων, που γίνονται αισθητές κατά τις περιόδους κρίσεων μεν, αλλά δεν επιλύουν τα ζητήματα.

Οφείλουμε να συνεργαστούμε, να εργαστούμε συλλογικά. Και αυτή, πιστεύω ότι είναι μια δυνατότητα που η Ευρώπη διαθέτει. Εξάλλου, η Ευρώπη αυτό ακριβώς αφορά τελικά. Αυτός είναι και ο στόχος. Και το νόημα της Ε.Ε. έγκειται στη συλλογική μας δύναμη.

Η Ευρώπη, στο ξεκίνημά της, όσον αφορά τη συλλογική μας δύναμη, συγκροτήθηκε για να αποφευχθεί ένας ακόμη πόλεμος, αλλά συστάθηκε επίσης ώστε μαζί να αποκαταστήσουμε τις ζημίες που προκάλεσαν οι πόλεμοι.

Τώρα, όμως, καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε πολύ διαφορετικά ζητήματα, όπως την κλιματική αλλαγή, τα προβλήματα της αγοράς και την οικονομική κρίση. Προφανώς, πρόκειται για ένα νέο ρόλο που καλούμαστε να διαδραματίσουμε, γι’ αυτό και αναπτύσσουμε νέες δεξιότητες, ώστε να είμαστε αποτελεσματικοί ενώπιον και άλλων νέων κρίσεων, όπως και των νέων προκλήσεων τις οποίες αντιμετωπίζει ο κόσμος μας.

Πίστευα όμως πάντοτε ότι η Ευρώπη διαθέτει τεράστιες δυνατότητες και προοπτική  να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα ανωτέρω και να καταστεί πρότυπο  διαχείρισης για τον υπόλοιπο κόσμο.

Ελπίζω, επομένως, ότι το πνεύμα αλληλεγγύης, συλλογικής διάθεσης και βούλησης που διαθέτουμε σήμερα και το οποίο έχουμε επιδείξει ως τώρα, θα αποτελέσει ένδειξη κίνησης προς τα εμπρός, καθώς κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση. Διότι πιστεύω ότι κάτι τέτοιο θα ήταν θετικότατη ένδειξη, όπως και εσείς είπατε, της υπέρβασης διαμαχών και εύκολων στερεοτύπων, τα οποία εξάλλου δεν βοηθούν την ιδέα ότι είμαστε όλοι Ευρωπαίοι – Έλληνες, Γερμανοί, Πορτογάλοι, Ισπανοί, Ιρλανδοί, αλλά Ευρωπαίοι. Είμαστε όλοι μέλη της ίδιας ευρωπαϊκής οικογένειας και οι διαφορές μας μάς κάνουν σημαντικούς, όπως και το γεγονός ότι μπορούμε να συνεργαστούμε για να λύσουμε τα ζητήματα αυτά.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΣΠΙΝΘΟΥΡΑΚΗΣ: Αναφερθήκατε σε μία μεταβατική περίοδο, κατά τη διάρκεια της οποίας η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα λαμβάνει εγγυήσεις από το μόνιμο ευρωπαϊκό μηχανισμό. Πόση θα είναι αυτή η περίοδος; Έχετε κάποια εικόνα;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Αν υπάρξει αυτή η περίοδος, θα είναι κατά πάσα πιθανότητα μια μικρή, ίσως και πολύ μικρή περίοδος, αλλά σημασία έχει ότι έχει ληφθεί μία απόφαση, η οποία είναι πάρα πολύ καθαρή και η οποία, από μόνη της, μπορεί να αποτρέψει οποιοδήποτε ζήτημα. Δηλαδή, μπορεί να ξεπεραστεί και η ερώτησή σας.

Έχει σημασία  να ερμηνεύσουμε σωστά το μήνυμα που  έστειλε σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωζώνη, στις αγορές. Έστειλε ένα αίτημα για παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση, για διαφάνεια και έδειξε την αποφασιστικότητά της να προστατεύσει το ευρώ, που δέχεται επίθεση στον πυρήνα του, γιατί όταν δέχονται επίθεση χώρες όπως η Ιταλία, που από μόνη της καλύπτει το 25% του δημοσίου χρέους της Ευρωζώνης, το ζήτημα δεν είναι η περιφέρεια του ευρώ, αλλά το κέντρο, ο πυρήνας του ευρώ. Και η απάντηση αυτή, είναι μία απάντηση η οποία νομίζω ότι θα λειτουργήσει και διδακτικά, με πολλούς τρόπους. Και νομίζω ότι αυτό ήθελαν όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες σήμερα να πουν, συμπεριλαμβανομένης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η οποία μετείχε με τον Πρόεδρό της, τον κ. Τρισέ, στη συζήτηση αυτή.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Εγώ θέλω απλώς, επειδή αυτή η μάχη ήταν πολύ δύσκολη, να ευχαριστήσω όλους όσοι βοήθησαν. Καταρχήν, να ευχαριστήσω τον κ. Προβόπουλο, το Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, που ήρθε να συμπαρασταθεί και να δείξει με την παρουσία του, την παρουσία του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, όπως και ο κ. Ράπανος, ως Πρόεδρος της Ένωσης Τραπεζών. Και βέβαια, όλους τους συνεργάτες μου, τον κ. Ζανιά, τον κ. Χριστοδούλου, τον κ. Γλυνό, την κυρία Ασημακοπούλου, τον κ. Σωτηρόπουλο, συνεργάτες του Γραφείου μου, που βοήθησαν σε αυτή την προσπάθεια.  Και οπωσδήποτε, οι Υπουργοί, ο Βαγγέλης Βενιζέλος, η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου και ο Ηλίας Μόσιαλος.

Είχαμε και  μία ομάδα, υπό τον κ. Σαχινίδη, με εμπειρογνώμονες και με ξένους, που συνέβαλαν σε συμβουλές και  σε προτάσεις, όπως ήταν ο Τζέφρι Σακς, ο Κεμάλ Ντερβίς, ο Τζο Στίγκλιτς, ο Ρίτσαρντ Πάρκερ, ο Λουκάς Παπαδήμος. Όλοι συνέβαλαν ουσιαστικά σε αυτή την προσπάθεια. Τους ευχαριστώ ιδιαίτερα και ευχαριστώ και εσάς για την παρουσία σας.

Δώσαμε τη μάχη, για να μπορέσει πράγματι η Ελλάδα να πάει μπροστά, με ηρεμία, σιγουριά και ασφάλεια. Έχουμε μπροστά μας ακόμα δυσκολίες, αλλά τουλάχιστον να μπορέσουμε να τις αντιμετωπίσουμε χωρίς τις επιπρόσθετες δυσκολίες μιας διεθνούς αγοράς, που βλέπει την Ελλάδα με καχυποψία.

Πιστεύουμε  ότι έχουμε βάλει πια τις βάσεις, για να πάμε μπροστά, με το κεφάλι πάντα  ψηλά βεβαίως, αλλά και με τη σιγουριά που χρειάζεται ο Ελληνικός λαός.

Ευχαριστώ πολύ.

>> Φωτογραφικό υλικό.
>> Το βίντεο της συνέντευξης τύπου.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ:  Καλησπέρα κυρίες και κύριοι. Καλώς ήλθατε στη συνέντευξη Τύπου της Συνόδου Κορυφής των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων της Ευρωζώνης. Χωρίς άλλη καθυστέρηση, θα δώσω διαδοχικά τον λόγο στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, τον κ. Herman Van Rompuy, κατόπιν στον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον κύριο Barroso και, τέλος, στον Έλληνα Πρωθυπουργό, τον κύριο Παπανδρέου. Κύριε Herman Van Rompuy, έχετε τον λόγο.

H. VAN ROMPUY: Κυρίες και Κύριοι, αγαπητοί συνάδελφοι, με χαρά σας ανακοινώνω ότι βρήκαμε μια κοινή απάντηση στο θέμα της κρίσης. Η συνάντησή μας εστιάστηκε στο πώς οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα διασφαλίσουν την χρηματοπιστωτική σταθερότητα της Ευρωζώνης.
Λάβαμε σήμερα τρεις σημαντικές αποφάσεις, που υποστηρίχθηκαν πλήρως από όλους. Βελτιώσαμε τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Λάβαμε μέτρα για να σταματήσουμε τον κίνδυνο μετάδοσης. Και τέλος, αναλάβαμε τη δέσμευση να βελτιώσουμε τη διαχείριση κρίσης στην Ευρωζώνη.

Συγκάλεσα αυτή τη Σύνοδο των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων της Ευρωζώνης, επειδή η κατάσταση ήταν πραγματικά σοβαρή. Μαζί με τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, κάλεσα και την Διευθύνουσα Σύμβουλο του ΔΝΤ, την κυρία Λαγκάρντ, να συμμετάσχουν στις εργασίες.
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ευρωζώνη μπορούν να λυθούν μόνο στο ανώτατο επίπεδο. Έπρεπε να ενεργήσουμε γρήγορα. Η σύγκληση αυτής της συνάντησης, μας έκανε όλους να σκεφτούμε και επιτάχυνε την εξεύρεση λύσης. Δεν μπορούσα να επιτρέψω, μια δύσκολη κατάσταση να εξελιχθεί σε επικίνδυνη κατάσταση.
Από μια σειρά εθνικών κρίσεων χρέους, η κατάσταση εξελισσόταν σε συστημικό πρόβλημα, που απειλούσε τη σταθερότητα της Ευρωζώνης στο σύνολό της. Η απειλή αυτή έπρεπε να αναχαιτισθεί, αλλιώς η κατάσταση θα οδηγούσε σε σημαντική έλλειψη εμπιστοσύνης στο κοινό μας νόμισμα, ενώ θα μπορούσε ακόμη και να θέσει σε κίνδυνο τη συνεχιζόμενη οικονομική ανάκαμψη στην Ευρώπη και στον κόσμο.
Γι’ αυτό, λοιπόν, αντιμετωπίσαμε το πρόβλημα, εστιάζοντας σε δύο παράγοντες: τους φόβους των επενδυτών αφενός, ότι οι ζημιές θα επιβληθούν, σε μη εκούσια βάση, στους κατόχους ομολόγων στην Ελλάδα και ίσως και σε άλλες χώρες επίσης και, αφετέρου, στον άλλο φόβο, την αβεβαιότητα της αγοράς, σχετικά με την ικανότητα της Ευρωζώνης να ξεπεράσει την κρίση.
Επιτρέψτε μου να σχολιάσω πιο λεπτομερώς τις σημερινές αποφάσεις.
Πρώτον, προσφέραμε μια λύση στο πρόβλημα του ελληνικού χρέους. Καταλήξαμε σε συμφωνία για ένα νέο πρόγραμμα στήριξης, που θα καλύψει πλήρως το κενό χρηματοδότησης και θα χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ.
Δύο άλλα σημαντικά βήματα είναι η συμφωνία για τη μείωση των επιτοκίων για τα μελλοντικά δάνεια και την επιμήκυνση των λήξεων σε τουλάχιστον 15 χρόνια και μέχρι 30 χρόνια.
Οι τράπεζες δεσμεύτηκαν σήμερα ότι θα υποστηρίξουν την Ελλάδα, σε εθελοντική βάση, μέσα από ένα φάσμα δυνατοτήτων.
Είναι επίσης σημαντικό ότι μεταβάλαμε την προσέγγιση σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα. Η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα προβλέπεται αποκλειστικά και μόνο για την Ελλάδα. Πρόκειται για σημαντικό πακέτο.
Δεύτερον, συμφωνήσαμε για μια σειρά από μέτρα, ώστε να αναχαιτισθεί η μετάδοση. Καταρχήν, δηλώσαμε ξεκάθαρα ότι η κατάσταση της Ελλάδας είναι διαφορετική από εκείνη άλλων χωρών και γι’ αυτό απαιτεί ιδιαίτερα μέτρα, όπως τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα.
Επιπρόσθετα, το μέσο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας θα μπορεί να παρεμβαίνει με πιο ευέλικτο τρόπο. Προληπτική βοήθεια, ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών μέσω των Κυβερνήσεων, συμπεριλαμβανομένων και των χωρών που δεν ανήκουν στο πρόγραμμα, καθώς και παρεμβάσεις στη δευτερογενή αγορά σε εξαιρετικές συνθήκες, βάσει ανάλυσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Έτσι λοιπόν, δημιουργήσαμε ένα ισχυρό τείχος πυροπροστασίας και καλύτερο εξοπλισμό για την πυροσβεστική μας μονάδα.
Τρίτον, αποφασίσαμε να βελτιώσουμε τη διακυβέρνηση της Ευρωζώνης. Ενώ θα αντιμετωπίζουμε τα βραχυπρόθεσμα ζητήματα, δεν πρέπει να ξεχνάμε την μακροχρόνια προοπτική. Και θα ήθελα να αναφερθώ σχετικά με αυτό, σε δύο θέματα ειδικότερα.
Συμφωνήσαμε ότι πρέπει να μειωθεί η εξάρτησή μας από τους εξωτερικούς οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης. Λάβαμε επίσης την εντολή να υποβάλουμε πιο συγκεκριμένες προτάσεις για την καλύτερη οργάνωση της διαχείρισης της κρίσης στην Ευρωζώνη και να βελτιώσουμε τις μεθόδους εργασίας. Θα συνεργαστώ στενά με τον Πρόεδρο του Eurogroup και τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και θα υποβάλλω προτάσεις τον Οκτώβριο.
Σήμερα, κυρίες και κύριοι, με όλες αυτές τις αποφάσεις, δείξαμε ότι δεν θα καμφθεί η προάσπιση της νομισματικής μας ένωσης και του κοινού μας νομίσματος.
Και μια τελευταία παρατήρηση. Όταν οι Ευρωπαίοι ηγέτες λένε ότι θα κάνουν ό,τι απαιτείται, για να σώσουν την Ευρωζώνη, είναι πολύ απλό, το εννοούμε.
Σας ευχαριστώ.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ:  Ευχαριστούμε.  Πρόεδρε Barroso, έχετε τον λόγο.

J. M. BARROSO:  Σας ευχαριστώ. Καλησπέρα κυρίες και κύριοι.
Θα εφαρμόσουμε ένα πολύ φιλόδοξο πακέτο, το οποίο μόλις εγκρίναμε. Θα ήθελα να σας ενημερώσω πρώτα ότι, αύριο το μεσημέρι, θα υπάρξει μια τεχνική ενημέρωση στο κτίριο Berlaymont της Commission. Οπότε δεν θα υπεισέλθω εδώ σε λεπτομέρειες.
Μετά από την παρουσίαση του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω αυτά που θεωρώ ως τις πιο σημαντικές πολιτικές πτυχές.
Πρώτα απ’ όλα, πιστεύω ότι, για πρώτη φορά μετά την έναρξη της κρίσης, μπορούμε να πούμε ότι η πολιτική και οι αγορές συναντώνται.
Χθες, έκανα μια δήλωση, στην οποία έλεγα ότι έχουμε 24 ώρες για να ανταποκριθούμε σε μια πολύ σοβαρή κατάσταση, η οποία απειλεί την χρηματοπιστωτική σταθερότητα της Ευρωζώνης. Είπα επίσης ότι το ελάχιστο που πρέπει να κάνουμε, είναι να ρίξουμε φως σε πέντε ουσιαστικά θέματα.
Όχι μόνο το καταφέραμε αυτό, αλλά έχουμε τώρα ένα πολύ αξιόπιστο πακέτο.
Πρώτον, μέτρα για τη βελτίωση τα βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών της Ελλάδας. Η μείωση των επιτοκίων και η παράταση των λήξεων αποτελούν σημαντικά στοιχεία και αυτό ισχύει τόσο για τη στήριξη του δημόσιου τομέα, όσο και για τη συμμετοχή του ιδιωτικού.
Αυτό προϋποθέτει βέβαια την πλήρη εφαρμογή του ελληνικού μακροοικονομικού προγράμματος προσαρμογής. Μιλάμε για ένα δρόμο διπλής κατεύθυνσης. Ο κύριος Παπανδρέου μάς παρείχε, με πολύ σαφή τρόπο, τις απαιτούμενες διαβεβαιώσεις.
Δεύτερον, οι δυνατότητες και τα όρια της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα. Έχουμε πλέον σαφή εικόνα τού τι σημαίνει η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, του λεγόμενου «PSI», και σε ποιους εφαρμόζεται. Πρόκειται για μια εθελούσια προσέγγιση του ιδιωτικού τομέα και αποτελεί, συνεπώς, μια λύση υπέρ και όχι κατά των αγορών.
Πρέπει να καταστεί απόλυτα σαφές ότι το PSI αφορά την Ελλάδα και μόνο την Ελλάδα. Πρόκειται για μια ειδική λύση, που αποκλείουμε για τους άλλους, μια μοναδική λύση. Ασφαλώς, υπάρχει περιθώριο για πιο ευέλικτη δράση, μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF).
Συμφωνήσαμε για μια φιλόδοξη μεταρρύθμιση του EFSF, ώστε να καταστεί πιο ευέλικτο και πιο αποτελεσματικό, όπως το είχαμε άλλωστε ζητήσει στην Ετήσια Έκθεση για την Ανάπτυξη της Commission.
Μειώνουμε τα επιτόκια δανεισμού, παρατείνουμε τις λήξεις και σας επιτρέπουμε να κάνετε περισσότερα, συμπεριλαμβανομένης της παρέμβασης στις δευτερογενείς αγορές, πέρα από τις παρεμβάσεις προληπτικού χαρακτήρα.
Αυτό σημαίνει ότι θα είμαστε σε θέση να ενεργήσουμε όποτε υπάρχει απειλή ζημίας, σε αντίθεση με αυτά που ίσχυαν προηγουμένως, που χρειαζόταν να περιμένουμε να προκύψει ένα σημαντικό πρόβλημα, προτού να μπορούμε να παρέμβουμε.
Τέταρτον, απαιτείται η αναμόρφωση του τραπεζικού συστήματος. Το δεύτερο τεστ αντοχής, στο σύνολο της Ε.Ε., που δημοσιεύτηκε στις 15 Ιουλίου, έδειξε ότι εξακολουθούν να υπάρχουν ευάλωτοι θύλακες στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Παρέχουμε στις αγορές μια αξιόπιστη δέσμευση για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών εκείνων, που δεν πέρασαν ή σχεδόν δεν πέρασαν το τεστ.
Πέμπτον, μέτρα που εξασφαλίζουν την παροχή ρευστότητας στο τραπεζικό μας σύστημα. Δεν μπορεί να υπάρξει ολοκληρωμένη λύση στην κρίση του δημόσιου χρέους, χωρίς την πλήρη στήριξη της ΕΚΤ και του συστήματος του ευρώ – και το ακούσαμε αυτό σήμερα.
Κατέστησα επίσης σαφές ότι χρειάζεται να ενισχύσουμε τις πιθανότητες των Ελλήνων στην Ελλάδα. Οι αρχηγοί Κρατών και Κυβερνήσεων αποδέχθηκαν την απόφαση της Επιτροπής για τη δημιουργία μιας ειδικής ομάδας – task force – για την Ελλάδα, η οποία θα παρέχει τεχνική βοήθεια στη χώρα για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεών της και την πιο στοχευμένη αξιοποίηση των διαρθρωτικών ταμείων.
Αυτό, παράλληλα με το πρόγραμμα για την Ελλάδα, είναι εκείνο στο οποίο αναφερθήκαμε στη συνάντηση, ως ένα σχέδιο Μάρσαλ ευρωπαϊκού τύπου, στο πλαίσιο του οποίου θα ζητήσουμε από τα κράτη – μέλη και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων να συνεισφέρουν.
Ζήτησα επίσης να υπάρξει ένα σαφές και κατηγορηματικό μήνυμα ότι το Συμβούλιο θα ολοκληρώσει το πακέτο οικονομικής διακυβέρνησης με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Σήμερα, ακούσαμε ότι όλα τα κράτη – μέλη της Ευρωζώνης δήλωσαν ότι θα καταλήξουν σε συμφωνία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Και είμαι ιδιαίτερα ευτυχής που η τελική συμφωνία θα βρίσκεται πάρα πολύ κοντά στην αρχική πρόταση της Commission.
Τέλος, επικυρώσαμε επίσης την απόφαση να περιορίσουμε την υπερβολική εξάρτηση από τους εξωτερικούς οίκους αξιολόγησης. Όπως γνωρίζετε, η Commission παρουσίασε μόλις χθες μια πρώτη πρόταση για το θέμα αυτό, την οποία θα ακολουθήσουν άλλες, το φθινόπωρο.
Λοιπόν, κυρίες και κύριοι, αυτό που χρειαζόταν ήταν ένα αξιόπιστο πακέτο. Έχουμε ένα αξιόπιστο πακέτο, που λαμβάνει υπόψη τόσο τις ανησυχίες των αγορών, όσο και των πολιτών. Ανταποκρίνεται, επίσης, στους προβληματισμούς των κρατών – μελών της Ευρωζώνης. Πρόκειται για ένα πακέτο, το οποίο προσυπέγραψαν όλα τα κράτη – μέλη. Για πρώτη φορά, η κρίση, η πολιτική και οι αγορές συναντώνται. Ελπίζω λοιπόν ότι κάθε πλευρά θα αναλάβει να στηρίξει και να εφαρμόσει με αποφασιστικότητα αυτό το πακέτο. Σας ευχαριστώ.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ:  Σας ευχαριστώ και δίνω τον λόγο στον Πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ:  Ευχαριστώ πολύ. Χαιρετίζω την υποστήριξη και τη συλλογική βούληση που επιδείξαμε εδώ, στην Ευρώπη, με όλα τα θεσμικά όργανα και τα κράτη – μέλη να υποστηρίζουν το νέο πρόγραμμα για την Ελλάδα, αλλά και τα αναγκαία μέσα για την πιο αποτελεσματική διαχείριση της κρίσης,
Θα ήθελα να πω, επίσης, ότι έχουμε τώρα ένα νέο πρόγραμμα και μια δέσμη αποφάσεων, που δημιουργούν μια βιώσιμη πορεία για την Ελλάδα, μια βιώσιμη διαχείριση του χρέους για την Ελλάδα, και αυτό σημαίνει, τελικά, όχι μόνο τη χρηματοδότηση του προγράμματος, αλλά και την ελάφρυνση του βάρους για τον Ελληνικό λαό.
Ο Ελληνικός λαός είναι ένας περήφανος λαός. Είμαστε περήφανοι άνθρωποι, ένας λαός δημιουργικός και εργατικός.
Το μόνο που ζητάμε, είναι το δικαίωμα να προβούμε σε μεγάλες αλλαγές στη χώρα μας, βαθιές, εκτεταμένες αλλαγές. Έχουμε δεσμευτεί ότι θα εφαρμόσουμε αυτό το πρόγραμμα, ώστε να γίνουν αυτές οι αλλαγές και να καταστήσουμε την Ελλάδα μια χώρα και μια κοινωνία βιώσιμη και δίκαιη, μια χώρα ανάπτυξης και δημιουργίας θέσεων εργασίας.
Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο χαιρετίζω την απόφαση εφαρμογής ενός αναπτυξιακού προγράμματος, ενός προγράμματος που θα στηρίζεται, σε τεχνικό επίπεδο, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με μια νέα ειδική ομάδα, την οποία συγκρότησε ο Πρόεδρος της Επιτροπής – και τον ευχαριστώ γι’ αυτό – ενώ ταυτόχρονα, θα κινητοποιηθούν όλα τα θεσμικά όργανα και τα ταμεία για τον σκοπό αυτό, στο πλαίσιο ενός σχεδίου Μάρσαλ ευρωπαϊκού τύπου, ενός ελληνικού προγράμματος ανάπτυξης, όπως είπε ο Jose Manuel.
Η απόφαση που λάβαμε εκπέμπει, επίσης, ένα σαφές μήνυμα. Και θεωρώ ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό που το ανέφερες αυτό, Χέρμαν, ότι πρόκειται για ένα ισχυρό μήνυμα στήριξης του τραπεζικού συστήματος, όχι μόνο του ευρωπαϊκού, αλλά και του ελληνικού, για τη χρηματοδότηση,  τη ρευστότητα,  την κεφαλαιοποίηση και την ενίσχυση, τελικά, του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.
Τέλος, αυτή είναι μια ευρωπαϊκή επιτυχία, ένα ευρωπαϊκό πακέτο. Δεν είναι μόνο μια ελληνική απάντηση, μια απάντηση μόνο από την Ελλάδα ή για την Ελλάδα, αλλά μια ευρωπαϊκή απάντηση για την Ευρώπη, ώστε να αξιοποιήσουμε εμείς και οι λαοί μας το δυναμικό μας, ως Ευρωπαίοι. Σας ευχαριστώ,

S. KENNEDY (BLOOMBERG NEWS): Μια ερώτηση τεχνικής φύσης, σε αυτό το κομμάτι για τις αγορές στη δευτερογενή αγορά: ο αναγνώστης έχει την εντύπωση ότι αντικαθιστάτε την ΕΚΤ και ότι το πρόγραμμα αυτό έχει ως στόχο τη δημιουργία σταθερότητας, όχι να συμβάλει στη μείωση του χρέους. Ισχύει όντως αυτό; Ή αυτό που επιδιώκεται, είναι να ανοίξει ο δρόμος γι’ αυτό που είδαμε, δηλαδή τους αναλυτές να μιλάνε για το δικαίωμα της Ελλάδας να εξαγοράσει το χρέος της ή, ενδεχομένως, να γίνει χρήση του EFSF για την εξαγορά του χρέους; Πρόκειται λοιπόν για ένα μέτρο αντιμετώπισης της κρίσης ή συμπεριλαμβάνει και ένα σκέλος μείωσης του χρέους;

H. VAN ROMPUY: Μπορεί να είναι και τα δύο. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν διαδικασία εξαγοράς του χρέους, αλλά αυτός δεν είναι ο μοναδικός μας σκοπός. Σε καταστάσεις κρίσης, μπορούμε να κάνουμε αυτό που κάνει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αλλά και περαιτέρω ενέργειες, προκειμένου να μειώσουμε το ύψος του ελληνικού δημοσίου χρέους.
Πιστεύω λοιπόν ότι είναι ένα εργαλείο, που μας παρέχει μεγαλύτερη ευελιξία, αλλά για τέτοιες πράξεις χρειαζόμαστε πρώτα, βέβαια, ένα σήμα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία μας έδωσε αυτό το σήμα. Εφόσον υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για τέτοιες πράξεις, μπορούμε να προχωρήσουμε, με την αμοιβαία συγκατάθεση των κρατών – μελών μας.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (CHANNEL 4 NEWS, ENGLAND): Θέλω απλώς να βεβαιωθώ ότι η λήξη των ελληνικών δανείων του EFSF είναι τριάντα χρόνια, συν μια περίοδος χάριτος 10 ετών.
Αυτό κάνει συνολικά 40 χρόνια, αν είναι σωστοί οι υπολογισμοί μου. Δεν πρόκειται λοιπόν για προσωρινή ή επιλεκτική χρεοκοπία;
Και τι γίνεται, επίσης, με τα επιτόκια των διμερών δανείων; Θα μειωθούν και αυτά κατά 2,5 ποσοστιαίες μονάδες;

J. M. BARROSO: Τα συμπεράσματα λένε το εξής: αποφασίσαμε να παρατείνουμε τη λήξη των μελλοντικών δανείων του EFSF στην Ελλάδα, όσο γίνεται περισσότερο, δηλαδή από το σημερινό όριο των 7,5 ετών, σε τουλάχιστον 15 έτη και μέχρι 30 έτη, με περίοδο χάριτος 10 ετών. Θεωρώ ότι αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, προκειμένου να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.
Ταυτόχρονα, αποφασίσαμε επίσης να παρατείνουμε σημαντικά τις λήξεις του ισχύοντος ελληνικού μηχανισμού. Αυτό είναι που αποφασίστηκε για τα προγράμματα, σχετικά με τα ήδη εγκεκριμένα δάνεια.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ:  Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας. Καλή σας νύχτα.

>> Το βίντεο της συνέντευξης τύπου.

>> Φωτογραφικό υλικό.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Μετά από δύσκολη, συνεχή και πολύμηνη διαπραγμάτευση, πετύχαμε πολύ σημαντικές αποφάσεις για την Ελλάδα. Τι πετύχαμε; Πρώτα απ’ όλα, την εξασφάλιση της πέμπτης δόσης, ύψους 12 δισεκατομμυρίων ευρώ, για να μπορούμε να εγγυηθούμε την ομαλή λειτουργία του κράτους και των υπηρεσιών, καθώς και την καταβολή μισθών και συντάξεων.

Δεύτερον, το νέο πρόγραμμα δανειοδότησης. Μετά από συστηματική προετοιμασία αυτούς τους τελευταίους μήνες, σκληρή και καθημερινή διαπραγμάτευση, η Ελλάδα εξασφάλισε απόφαση του Συμβουλίου για τη θωράκιση και τη χρηματοδότηση της οικονομίας μας, με νέο πρόγραμμα στήριξης για τα επόμενα χρόνια.

Αυτό σημαίνει ότι  δεν θα είμαστε υπό τον εκβιασμό και το φόβο των αγορών. Ότι εξασφαλίσαμε μία σημαντική περίοδο σταθερότητας από εξωτερικές πιέσεις, με αποτέλεσμα να μπορούμε να συνεχίσουμε και να ολοκληρώσουμε ριζικές αλλαγές στη χώρα μας, δηλαδή να μπορούμε επιτέλους να σταθούμε στα πόδια μας και να μην έχουμε ανάγκη, να μην εξαρτόμαστε από άλλους, από δάνειες δυνάμεις.

Πέρα από την εγγύηση των μισθών, των συντάξεων και της ασφάλειας της ελληνικής οικογένειας, μπορούμε πλέον απερίσπαστοι να επικεντρωθούμε στη στήριξη και την ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας.

Τρίτον, μετά από συστηματική και συνεχή διαπραγμάτευση, η Ελλάδα εξασφάλισε και την επιτάχυνση της χρηματοδότησης της χώρας μας από τα προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απ’ όλα τα Ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, μάλιστα, με καλύτερη στόχευση, με δύο βασικούς στόχους: πρώτα απ’ όλα, να βοηθήσουμε την αναπτυξιακή πορεία της χώρας, δηλαδή να έχουμε ανάπτυξη. Και παράλληλα, να στηρίξουμε τη δημιουργία θέσεων εργασίας, να στηρίξουμε τον άνεργο, να στηρίξουμε τον εργαζόμενο, τα επόμενα δύσκολα χρόνια.

Για εμάς, η διαπραγμάτευση δεν γίνεται στα λόγια, γίνεται στην πράξη. Και είναι και συνεχής, και φέρνει αποτελέσματα.

Προσωπικά, υπογράμμισα στους εταίρους μας ότι εμείς είμαστε συνεπείς στο νοικοκύρεμα της οικονομίας μας, αλλά πρέπει με κάθε τρόπο να στηριχθεί και η αναπτυξιακή ανάκαμψη της χώρας μας, με κάθε εργαλείο. Και αυτό πετύχαμε. Αυτό είναι το αποτέλεσμα, όταν εμείς κάνουμε τη δουλειά μας, όταν εμείς είμαστε συνεπείς και ανακτούμε την αξιοπιστία μας.

Θέλω επίσης να τονίσω ότι ζήτησα και πήρα ένα ειδικό πρόγραμμα για τη μεταφορά τεχνογνωσίας, που θα συντονίζεται από εμάς και την Επιτροπή, για βοήθεια από πολλές χώρες διμερώς, με ειδικούς, οι οποίοι μπορούν να συμβάλουν σε τομείς όπως είναι η παιδεία, η υγεία, η αναμόρφωση της κεντρικής Δημόσιας Διοίκησης, η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, το σπάσιμο της γραφειοκρατίας – μια σειρά τομέων, στους οποίους ξέρουμε ότι υπάρχει αδυναμία στη Δημόσια Διοίκηση.

Τέταρτον, παράλληλα, προχωράει η πρόταση, όπως αποτυπώθηκε στην πρόσφατη απόφαση του Eurogroup, για αυστηρά εθελοντική συμμετοχή ιδιωτών στη χρηματοδότηση της Ελλάδας, που θα ανακουφίσει ακόμα περισσότερο τη διαδικασία εξυπηρέτησης του χρέους μας, ένα μεγάλο βάρος που έχει η χώρα μας και ο λαός.

Είναι αυτονόητο ότι, προϋπόθεση για όλα τα παραπάνω, είναι να παραμείνουμε με αξιόπιστο τρόπο στην πορεία μας, που σημαίνει την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος και του εφαρμοστικού νόμου στη Βουλή, την επόμενη εβδομάδα, όπως βεβαίως και η αποτελεσματική υλοποίηση αυτών των αποφάσεων.

Θέλω εδώ να υπογραμμίσω  ότι, για ακόμη μία φορά, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, όπως και όλοι οι εταίροι μας, αναγνωρίζουν το αποτέλεσμα της προσπάθειάς μας και, για πρώτη φορά, γίνεται αναφορά σε κάτι που, προσωπικά, αναδεικνύω σε κάθε περίπτωση και σε κάθε συνομιλητή μου: στην αναγνώριση των θυσιών του Ελληνικού λαού, των Ελλήνων πολιτών, που είναι το θεμέλιο της εξόδου μας από την κρίση.

Πέρα όμως από τα οικονομικά, να σας κάνω μια ενημέρωση και για τα υπόλοιπα θέματα. Έγινε μια σημαντική συζήτηση γύρω από τα θέματα της μετανάστευσης. Θέλω να σας θυμίσω ότι αυτό οργανώθηκε μετά από δικό μας αίτημα, τον περασμένο Μάρτιο. Είναι αναγκαίο, όπως ξέρετε, να υπάρχει μια κοινή ευρωπαϊκή απάντηση, σε μια περίοδο όπου και λόγω των ευρύτερων γεωπολιτικών εξελίξεων, συνεχώς εντείνονται τα μεταναστευτικά και προσφυγικά ρεύματα.

Πρώτο σημείο είναι ότι, για εμάς, η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι βασικό δικαίωμα – κεκτημένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι  πολίτες μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν αυτό το βασικό δικαίωμα, το οποίο και προασπίζουμε. Και αυτό ήταν και το γενικότερο κλίμα που αποτυπώθηκε.

Αυτό, πέρα από τη συμβολική του σημασία, είναι και πολύ σημαντικό στην πράξη, για τον τουρισμό μας, τις οικονομικές και εμπορικές μας σχέσεις, τις μεταφορές και πολλά άλλα.

Δεύτερο σημείο: η αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, βεβαίως, και των δικών μας συνόρων. Και ιδιαίτερα των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης. Εξασφαλίσαμε να υπάρξει η επιβεβαίωση της αλληλεγγύης στην πράξη, με την παροχή επιχειρησιακής, τεχνικής, ακόμα και οικονομικής στήριξης.

Και έχει πολύ μεγάλη σημασία  αυτή η εξέλιξη, ακόμα και για εθνικούς λόγους – το ξέρετε. Εμείς υπογραμμίσαμε την ανάγκη ολοκλήρωσης και εφαρμογής της συμφωνίας επανεισδοχής μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας, καθώς και της έναρξης ενός διαλόγου για το θέμα των θεωρήσεων με την Τουρκία, για τη φιλελευθεροποίηση των θεωρήσεων, κάτι που για την Ελλάδα θα είναι σημαντικό, κυρίως βεβαίως για τον τουρισμό

Τρίτο σημείο είναι ότι  θέσαμε για μία ακόμη φορά το θέμα της αναθεώρησης του «Δουβλίνου ΙΙ», όπως λέγεται, και της δικαιότερης κατανομής των βαρών σε θέματα ασύλου. Είναι βέβαια μια διαπραγμάτευση και μια προσπάθεια σε εξέλιξη – και είναι μια δύσκολη προσπάθεια αυτή που κάνουμε.

Σε ό,τι αφορά τα εξωτερικά θέματα, μιλήσαμε για τα Βαλκάνια. Και ειδικότερα, όπως γνωρίζετε, η Ατζέντα της Θεσσαλονίκης, όπως έχει ονομαστεί, κατά τη δική μας Προεδρία, παραμένει η βάση της βαλκανικής πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η προοπτική της ένταξης  της Κροατίας αποτελεί πολύ θετική εξέλιξη για την περιοχή και, βέβαια, χαιρετίζουμε και την απόφαση του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, να συζητήσει την ενταξιακή προοπτική και της Σερβίας, στο Συμβούλιο του Δεκεμβρίου.

Ξέρετε ότι συναντήθηκα και χθες, όπως κάνω τακτικά, με τον κ. Γκρουέφσκι, στον οποίο επανέλαβα τη δική μας ετοιμότητα για λύση στο θέμα της ονομασίας, με γεωγραφικό προσδιορισμό και ισχύ έναντι όλων. Και του είπα, βεβαίως, ότι η προώθηση διαφόρων τάσεων, με ανέγερση αγαλμάτων που δημιουργούν εντάσεις σε πόλεις της χώρας του, κάθε άλλο παρά συντελούν στην προώθηση της λύσης, στη δημιουργία μιας αξιοπιστίας και στη βελτίωση των διμερών σχέσεων.

Συζητήσαμε και τις  εξελίξεις στον αραβικό κόσμο, με έμφαση στη Συρία και τη Λιβύη, αλλά βεβαίως και το Μεσανατολικό. Ως προς τη Συρία, ασφαλώς, η Ευρωπαϊκή Ένωση καταδικάζει τη χρήση βίας έναντι άοπλων διαδηλωτών και καλεί την κυβέρνησή τους, να προχωρήσει σε πολιτική λύση. Και για τη Λιβύη, η ελληνική θέση είναι σαφής: πρέπει να εξευρεθεί πολιτική λύση και να σταματήσει η κλιμάκωση της ανθρωπιστικής κρίσης.

Από την αρχή των εξελίξεων στις αραβικές χώρες, η Ελλάδα έχει θέσει και το ζήτημα των μεταναστών και προσφύγων, οι οποίοι, λόγω της εκεί κατάστασης, έχουν αρχίσει να καταφεύγουν σε χώρες της Νότιας Ευρώπης. Και σ’ αυτό το πλαίσιο, έχουμε επίσης ζητήσει την αλληλεγγύη και υποστήριξη των εταίρων μας στα θέματα της Frontex.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, πολλά προβλήματα αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση αυτή τη στιγμή.

Πέραν του ελληνικού  προβλήματος, βεβαίως, που είναι σε μορφή κρίσης, υπάρχει κρίση και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ως Ένωση, αν κρίνω από τα δημοσιεύματα τουλάχιστον των τελευταίων ημερών, τα οποία υπογράφουν, όχι απλοί συντάκτες εφημερίδων κύρους, αλλά ονόματα τέως Πρωθυπουργών, του Μπλερ για παράδειγμα, οι οποίοι αμφισβητούν αν σήμερα βρίσκεται στο σωστό δρόμο η Ευρωπαϊκή Ένωση – και περιμένω τη δική σας εκτίμηση.

Και μια μικρή ερώτηση ακόμα. Δεν είδα την Τουρκία να αναφέρεται στις 16 σελίδες των συμπερασμάτων. Βέβαια, εγώ δεν απορώ, αλλά η Άγκυρα ίσως να απορήσει, μετά τη θριαμβευτική επιτυχία του κ. Ερντογάν.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Σε ό,τι αφορά την Τουρκία, αναφερθήκαμε παρεμπιπτόντως γύρω από τα θέματα της λαθρομετανάστευσης και της κρίσης στη Συρία, αλλά δεν είχαμε περαιτέρω συζήτηση γύρω από το θέμα της Τουρκίας – δεν ήταν στην ατζέντα.

Για την κρίση στην Ευρώπη, νομίζω ότι κανείς δεν θα αμφισβητήσει ότι περνά πράγματι μια κρίση η Ευρωπαϊκή Ένωση. Και η κρίση στην Ευρωζώνη, έστω κι αν ξεκίνησε από την Ελλάδα ή από χώρες της περιφέρειας, είναι μια ευρύτερη κρίση. Όμως, έχουμε μια αίσθηση εσωστρέφειας και αμηχανίας της Ευρώπης, μπροστά στα διεθνή γεγονότα.

Και αυτό το οποίο λέω πολλές φορές, είναι ότι η Ευρώπη έχει υποτιμήσει τις δυνατότητές της. Ακόμα και στην οικονομική κρίση, εμείς έχουμε προτείνει π.χ. το θέμα των ευρωομολόγων. Είναι μια πρόταση που υπάρχει μεν στο τραπέζι, αλλά πολιτικά δεν έχει προχωρήσει, γιατί δεν είναι στο χέρι μιας χώρας ή και λίγων χωρών να το αποφασίσουν – πρέπει να είναι μια συνολική απόφαση.

Όμως, υπάρχει αμηχανία, βεβαίως, και μπροστά σε άλλα μεγάλα ζητήματα, όπως είναι το πώς θα μπορέσει η Ευρώπη να πάρει μια ηγετική θέση και να οδηγήσει τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, να οδηγήσει τις εξελίξεις γύρω από τα θέματα της κλιματικής αλλαγής, να αντιμετωπίσει γενικότερα θέματα στη διεθνή οικονομία, όπως είναι π.χ. τα κερδοσκοπικά παράγωγα, οι οίκοι αξιολόγησης, η φοροδιαφυγή με τους φορολογικούς παραδείσους, αλλά και η ενδυνάμωση του τραπεζικού συστήματος. Εκεί, ναι μεν έχουμε κάνει πάρα πολλές συζητήσεις, αλλά δεν είμαστε αποτελεσματικοί. Και μπορούμε να είμαστε αποτελεσματικοί, μπορεί η Ευρώπη, αρκεί να υπάρχει η απαραίτητη ενότητα και πολιτική βούληση.

Ας ελπίσουμε ότι  αυτή η κρίση, που ξεκίνησε και από την Ελλάδα, να είναι η αφορμή για να κάνουμε ακόμα μεγαλύτερα βήματα συνοχής, συνεκτικότητας και ενότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι το δικαιούμαστε. Το δικαιούνται οι λαοί της περιοχής. Και αυτό θα έχει ευεργετικές επιπτώσεις, όχι μόνο για την ανάπτυξη, αλλά και πολιτικά, και κοινωνικά, για την ευημερία όλων.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρωθυπουργέ, μπορείτε να μας δώσετε κάποιες λεπτομέρειες για το νέο δανειακό πρόγραμμα; Για παράδειγμα, έχετε μιλήσει για ένα νέο δάνειο-μαμούθ, ίσως στο ύψος του προγράμματος. Και πώς θα κατανεμηθεί η συμμετοχή των εθελοντών ιδιωτών  ή των ευρωπαϊκών χωρών;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ’ όλα, πολύ σωστά είπατε κυρία Κεχαγιά ότι είναι ένα δάνειο-μαμούθ. Και ήταν ήδη ένα δάνειο-μαμούθ, αν σκεφτεί κανείς ότι πριν από περίπου 10 χρόνια, αν θυμάμαι καλά, η Βραζιλία, μια πολύ μεγάλη χώρα, πήρε ένα από τα μεγαλύτερα δάνεια από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ύψους 30 δις δολαρίων. Ενώ το δικό μας, πρώτο δάνειο ήταν 110 δις ευρώ – και σ’ αυτό το ύψος μπορεί να φτάσει και η δεύτερη δανειοδότηση. Δεν μπορώ να πω το ακριβές νούμερο – και θα σας πω γιατί – αλλά μπορεί να είναι ανάλογου ύψους.

Θα είναι ανάλογο, βεβαίως, του συνυπολογισμού που θα γίνει, από το πώς εμείς θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε με ένα πιο ευεργετικό τρόπο το χρέος μας, από τη συμμετοχή των ιδιωτών, όπως και εσείς είπατε – διότι αυτό θα επηρεάσει τις δανειακές μας ανάγκες, ελπίζω και ελπίζουμε όλοι, προς το θετικότερο – όπως βεβαίως και από την αξιοποίηση των σημαντικών πόρων που θα έχουμε μέσα από την αξιοποίηση του δημόσιου πλούτου, που θα άρουν ένα μεγάλο βάρος του χρέους από τον Ελληνικό λαό.

Άρα, αυτά θα συνυπολογιστούν με ένα τρόπο αποτελεσματικό, για να δούμε το τελικό δάνειο. Οι όροι αυτού του δανείου, ουσιαστικά, θα βασιστούν στο μεσοπρόθεσμο, καθώς το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, όπως ξέρετε, ξεπερνάει και το χρόνο του ίδιου του δανείου, άρα, δεν μιλάμε για κάποιο νέο πρόγραμμα ή για νέου είδους στόχευση.

Η στόχευση είναι να μπορέσουμε να μειώσουμε το έλλειμμά μας κατά 28 δις, να έχουμε σταδιακά μια μείωση της τάξης των 28 δις τα επόμενα τέσσερα χρόνια και αυτό, βεβαίως, να μας φτάσει κοντά στο 1% έλλειμμα, δηλαδή έχοντας πια σοβαρά πλεονάσματα στον προϋπολογισμό μας, πρωτογενή πλεονάσματα, που σημαίνει απλά να μπορούμε να έχουμε περισσότερα έσοδα από ό,τι ξοδεύουμε και από ό,τι καταναλώνουμε ως κράτος. Και αυτή θα είναι μια πολύ σημαντική βάση, προκειμένου να μπορέσει η χώρα μας να σταθεί ξανά στα δικά της πόδια.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, είπατε νωρίτερα ότι προϋπόθεση για όλα αυτά, για να πάρουμε την πέμπτη δόση και να προχωρήσει το νέο δάνειο, είναι η ψήφιση του μεσοπρόθεσμου. Διαβεβαιώσατε τους Ευρωπαίους συναδέλφους σας ότι το μεσοπρόθεσμο θα ψηφιστεί; Είστε σίγουρος ότι το μεσοπρόθεσμο θα ψηφιστεί; Γιατί στην Αθήνα υπάρχει ένα διαφορετικό κλίμα. Και σήμερα πάλι, οι βουλευτές σας έχουν βγει και διαφοροποιούνται και λένε ότι δεν θα το ψηφίσουν. Εσείς, τι τους απαντάτε;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Αυτό για το οποίο τους διαβεβαίωσα είναι ότι όλοι στην Ελλάδα αναγνωρίζουμε την κρισιμότητα της στιγμής. Και δεν είναι μόνο μια κρίσιμη καμπή για την Ελλάδα, ενόψει της πέμπτης δόσης – και όχι μόνον – αλλά και μιας πίεσης που υπάρχει διεθνώς γύρω από τις αγορές, καθώς υπάρχουν και πολλά σενάρια, που συζητούν το τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα και τι δεν πρέπει να κάνει. Και εμείς, θέλουμε ακριβώς να διασφαλίσουμε μια πορεία – όπως το κάναμε, τους τελευταίους 20 μήνες – που αποφεύγει τη χρεοκοπία, που αποφεύγει μια πολύ δυσμενή και καταστροφική, θα έλεγα, εξέλιξη.

Αυτή η ωριμότητα, πιστεύω, είναι εκείνη που παρέχει τη δική μου εμπιστοσύνη στην κρίση των βουλευτών, ώστε πράγματι να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε αυτό τον δύσκολο κάβο, αυτή τη δύσκολη καμπή, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε ένα πολύ δύσκολο, αλλά ευεργετικό για τη χώρα έργο αλλαγών, προκειμένου να μην έχουμε αυτά τα βαρίδια στο λαιμό του Ελληνικού λαού.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ευχαριστώ, κ. Πρωθυπουργέ. Δηλαδή, πόσο αισιόδοξος είστε ότι τα μέλη του ΠΑΣΟΚ και οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα ψηφίσουν το μεσοπρόθεσμο και, στη συγκεκριμένη περίπτωση, πόσο σημαντική είναι η υποστήριξη των Ευρωπαίων εταίρων σας;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Η υποστήριξη από τους Ευρωπαίους εταίρους μας είναι πάρα πολύ σημαντική, για τον απλούστατο λόγο ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι αναγνωρίζουν, όχι μόνο την προσωπική μου προσπάθεια, αλλά αναγνωρίζουν κυρίως τις θυσίες του Ελληνικού λαού. Και αυτό αναφέρεται στα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής.

Άρα, νομίζω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζει πως κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν, για να σταθεί η χώρα στα πόδια της. Και πιστεύω ότι αυτό αποδεικνύει πως οι Ευρωπαίοι εταίροι έχουν εμπιστοσύνη, ότι η Ελλάδα θα τα καταφέρει.

Και όπως καταλαβαίνετε, εδώ υπάρχει ένα αίσθημα εθνικής ευθύνης, αλλά υπάρχει επίσης και εκ μέρους των εταίρων μας μια ευρωπαϊκή ευθύνη, όσον αφορά την όλη έκβαση της ψηφοφορίας του μεσοπρόθεσμου προγράμματος.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρωθυπουργέ, θα ήθελα να σας ρωτήσω, πάλι σε ένα πολιτικό ερώτημα, όπως και οι συνάδελφοι προηγουμένως, υπάρχουν βουλευτές που σκέφτονται πάρα πολύ να στηρίξουν και το μεσοπρόθεσμο, και τον εφαρμοστικό νόμο, μολονότι τα πράγματα δείχνουν έτσι όπως δείχνουν. Την ίδια ώρα, ο κ. Σαμαράς σάς λέει ότι έχετε αποτύχει και το λέει αυτό και στους Ευρωπαίους εταίρους δανειστές. Αυτή την πορεία που κάνατε 20 μήνες τώρα, την κάνατε γι΄ αυτό το αποτέλεσμα;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Η πορεία αυτών των 20 μηνών είναι ένα αποτέλεσμα, με τις δυσκολίες και τις θυσίες που χρειάσθηκαν, για το οποίο μπορεί να είναι υπερήφανος ο Ελληνικός λαός.

Και να σας πω ακόμα και για όσους λένε να χρεοκοπήσουμε και να μην πληρώσουμε τα δάνεια, ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Την επόμενη ημέρα, δεν έχουμε σύστημα υγείας. Θα κλείσει όλο το ΕΣΥ – σας λέω ένα παράδειγμα. Ή την επόμενη ημέρα, θα έχουμε μείωση όλων των συντάξεων κατά 70%-80%. Ή δεν θα μπορέσουμε να πληρώσουμε τους μισθούς όλων των υπαλλήλων στο Δημόσιο. Εάν μάλιστα έχουμε να πληρώσουμε και τα δάνεια, ακόμα χειρότερα, αλλά σας λέω ότι ακόμα και να μην πληρώσουμε τα δάνεια, αυτή θα ήταν η πραγματικότητα.

Έχουμε σταθεί όρθιοι, πονάμε, είναι δύσκολα για τον  Ελληνικό λαό, αλλά έχουμε καταφέρει να βάλουμε τη χώρα μας σε μια διαφορετική και ασφαλή πορεία. Αυτή την πορεία, πρέπει να τη συνεχίσουμε. Και πρέπει να τη συνεχίσουμε, διότι αυτή η κρίση μάς δίνει και μια ευκαιρία να βάλουμε επιτέλους τάξη στη χώρα μας.

Ξέρετε πόσες φορές  ακούω την κριτική, «εσείς οι πολιτικοί δεν αναλαμβάνετε το πολιτικό κόστος». Πράγματι, επί πολλά χρόνια, οι πολιτικοί δεν αναλάμβαναν το πολιτικό κόστος να κάνουν τις απαραίτητες αλλαγές στη χώρα – και αυτά πληρώνουμε σήμερα. Έλαχε σε εμάς – ίσως ένα υπερβολικό βάρος, γιατί δεν μας αναλογούσε αυτή η μεγάλη ευθύνη – να αναλάβουμε το πολιτικό κόστος. Και αποφασίσαμε, και αποφάσισα και προσωπικά να μην κάνω πίσω, να μην φυγομαχήσω. Και γι΄ αυτό σήμερα είναι η χώρα όρθια.

Αυτό όμως οφείλεται κατ’ εξοχήν στην πεποίθηση και στη βούληση του Ελληνικού λαού. Γι΄ αυτό μιλώ για ευρύτερες συναινέσεις, γι΄ αυτό μιλώ για συναινέσεις, όχι μόνο μεταξύ των κομμάτων, αλλά στην ίδια την κοινωνία. Γιατί χρειάζεται τώρα, σε αυτή τη δύσκολη καμπή, στη μέση αυτού του δρόμου, να συνεχίσουμε.

Έχουμε φτάσει σε ένα  αποτέλεσμα καλό, ικανό, αλλά έχουμε ακόμα δρόμο. Είναι δύσκολος ο δρόμος, αλλά είναι ένας δρόμος σίγουρος και θα μας φτάσει στο να έχουμε μια οικονομία ευημερίας, ανταγωνιστική, χωρίς βαρίδια και δάνειες δυνάμεις.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, με το πρώτο πρόγραμμα βοήθειας, των 110 δις, υπεγράφη ένα Μνημόνιο και αναλάβαμε κάποιες υποχρεώσεις, ελεγκτέο στην εφαρμογή του ανά τρίμηνο, και όλα αυτά τα τρίμηνα, ποτέ δεν υπήρξαμε συνεπείς. Είχαμε συνεχώς αποκλίσεις, είτε στο θέμα των εσόδων, είτε στο θέμα της φοροδιαφυγής, είτε στο θέμα της ταχύτητας υιοθέτησης ή υλοποίησης των διαρθρωτικών αλλαγών, ή και όλα αυτά μαζί. Και φτάσαμε σε αυτό το σημείο όπου είμαστε σήμερα.

Θέλω να ρωτήσω εάν  έχετε κατά νου, επειδή αναφερθήκατε στην απόφασή σας να μην κάνετε πίσω, δηλαδή ότι στόχος σας είναι, όπως και τότε με το Μνημόνιο, να μην οδηγηθούμε στη χρεοκοπία – αλλά και τώρα συμπεραίνω ότι γι’ αυτό δέχεστε το καινούργιο πακέτο – εάν έχετε υπόψη σας να χρησιμοποιήσετε άλλους μηχανισμούς, που θα διασφαλίσουν ότι στο νέο Μνημόνιο, στο «Μνημόνιο 2», αυτοί οι στόχοι, οι ανά τρίμηνο στόχοι και υποχρεώσεις μας, θα τηρούνται πράγματι και δεν θα κινδυνεύσουμε πάλι σε ένα χρόνο, να μας λένε ότι «δεν μπορούμε να σας δίνουμε άλλα λεφτά, διότι δεν είσαστε συνεπείς».

Δηλαδή, τι θα αλλάξει; Μιλήσατε για τις διμερείς συμφωνίες για την ανασυγκρότηση του κράτους, τι θα είναι  διαφορετικό; Γιατί οι εταίροι μας μπορούν να είναι  βέβαιοι ότι τα χρήματά τους θα πιάσουν αυτή τη φορά τόπο και δεν τα δίνουν απλώς για να κερδίσουν λίγο χρόνο, ώστε η χρεοκοπία της Ελλάδας να πάει λίγο αργότερα και να μπορούν στο μεταξύ να προετοιμάσουν την κατάσταση;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Κατ’ αρχήν, οι εταίροι μας θεωρούν ότι είμαστε συνεπείς – και όχι μόνον οι εταίροι μας, αλλά και η «περιβόητη» Τρόικα, η οποία μας αξιολογεί κάθε τρεις μήνες. Και βεβαίως, σε αυτή την πορεία, θα υπάρχουν διορθωτικές κινήσεις και όχι μόνο διορθωτικές κινήσεις, αλλά και συνεχής διαπραγμάτευση. Καθημερινή, συνεχής διαπραγμάτευση, και για να είμαστε συνεπείς, αλλά και για να μπορούμε να διασφαλίζουμε τους καλύτερους όρους κάθε φορά για την Ελλάδα και τον Ελληνικό λαό.

Όπως καταφέραμε και  διαπραγματευτήκαμε πολύ καλύτερους όρους  στην ίδια τη βάση της δανειοδότησης, στο κατά πόσο θα πληρώσουμε γρηγορότερα ή αργότερα το δάνειο, δηλαδή επιμηκύναμε το δάνειο της αποπληρωμής του δανείου των 110 δισεκατομμυρίων και, βεβαίως, μειώσαμε και τους τόκους. Ήταν βασικό στοιχείο της διαπραγμάτευσης.

Αυτό δεν θα μπορούσαμε να το έχουμε κερδίσει μόνο με ωραία  λόγια. Ήταν η συνέπειά μας. Ήταν η  συνέπειά μας, σε σχέση με τις κυβερνήσεις που γνώριζαν παλαιότερα, οι οποίες έλεγαν ότι «έχουμε έλλειμμα 4%-5%, άντε 6%, και έγινε 15,4%». Ενώ εμείς είχαμε στόχο 5,5% μείωση του ελλείμματος και μειώσαμε κατά 5%. Είναι ριζική, είναι μέρα με τη νύχτα η διαφορά συνέπειας που σήμερα δείχνει η Ελλάδα – και αυτό αναγνωρίζεται.

Κατά δεύτερο, βεβαίως, το νέο πρόγραμμα δανειοδότησης πρέπει  να λάβει υπόψη και δύο ακόμα βασικά στοιχεία. Το πρώτο είναι η αναπτυξιακή πορεία της χώρας μας, κάτι το οποίο συζήτησα χθες και στη μικρότερη, άτυπη συνάντηση που είχα με τον κ. Βαν Ρομπάι, πριν από το Συμβούλιο Κορυφής – και βεβαίως, και στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Κορυφής – θέτοντάς του ως κύριο ζήτημα, να βοηθηθεί η ανάπτυξη της χώρας μας από την Ευρώπη – μιας και η Ελλάδα, βεβαίως, έχει τους περιορισμούς της – με ιδιαίτερα κονδύλια, ιδιαίτερες πολιτικές, αλλά και διμερώς, με επενδύσεις.

Θα είδατε π.χ. μια συνέντευξη του κ. Σόιμπλε, ο οποίος είπε: «από την Ελλάδα, θέλουμε ήλιο και άνεμο». Τι εννοούσε; Ότι η Ελλάδα έχει μια τεράστια δυνατότητα ανάπτυξης των εναλλακτικών μορφών ενέργειας, των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Να δώσει η Ελλάδα αυτή την ενέργεια, να πουλήσει αυτή την ενέργεια σε άλλες περιοχές της Ευρώπης, που το έχουν ανάγκη. Τέτοιου είδους επενδύσεις θα είναι μέσα στο πρόγραμμά μας και μέσα στους στόχους μας, τα επόμενα χρόνια.

Δεύτερο στοιχείο είναι η κοινωνική συνοχή. Πράγματι, η κρίση χτυπάει συγκεκριμένα στρώματα, περισσότερο από άλλα. Εκεί θα σκύψουμε όλοι, θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να είμαστε κοντά σε αυτούς τους ανθρώπους. Και θέλω να τονίσω ότι, το νέο πρόγραμμα δεν αλλάζει το στόχο να μειώσουμε το έλλειμμα και το χρέος εκεί όπου τα έχουμε ορίσει, δεν αλλάζουν οι στόχοι, αυτοί είναι οι στόχοι, αλλά θα μας επιτρέψει να δούμε και άλλου είδους πολιτικές, που νομίζω θα είναι σημαντικές.

Τώρα, όμως, πολύ σωστά, μπορεί να έχουμε αδυναμίες, που πρέπει να τις αναγνωρίσουμε. Το φορολογικό σύστημα είναι η μεγάλη αδικία στη χώρα μας. Όχι το τυπικό, όχι το τι λέει ο νόμος, η εφαρμογή του. Η εφαρμογή του είναι τέτοια που, δυστυχώς, πληρώνουμε ένα πολύ μικρό ποσοστό, σε σχέση με αυτό που θα έπρεπε να πληρώνουμε. Είναι σημερινό το πρόβλημα; Είναι πρόβλημα των τελευταίων 10 ή 12 μηνών; Είναι ένα πρόβλημα διαχρονικό.

Εμείς θα κάνουμε τα πάντα, αλλά επιτέλους γι΄ αυτό θέλουμε και ευρύτερες συναινέσεις. Έχουμε καλέσει και τη Νέα Δημοκρατία και τα άλλα κόμματα και έχουμε πει: ελάτε να καθίσουμε κάτω, να φτιάξουμε ένα φορολογικό σύστημα, και πιο ελαφρύ, και πιο απλό, αλλά που να λειτουργεί, και να το στηρίξουμε όλοι. Και να βγούμε όλοι και να πούμε, ότι είναι πατριωτικό καθήκον όλων μας να πληρώνουμε τους φόρους μας και ιδιαίτερα οι έχοντες και κατέχοντες.

Αυτός είναι ο στόχος μας. Αν αυτό δεν το καταφέραμε – εγώ το αναγνωρίζω, όλοι το αναγνωρίζουμε – όσο θα έπρεπε, σημαίνει ότι θα κάνουμε πίσω; Θα βάλουμε τα δυνατά μας, για να φτιαχτεί επιτέλους στη χώρα μας ένα σωστό φορολογικό σύστημα και να περάσουμε και μια φορολογική συνείδηση στην κοινωνία.

Αυτά θα είναι οπωσδήποτε, την επόμενη περίοδο, βασικές προτεραιότητες. Και βεβαίως, ένας λόγος για τον οποίο κάνουμε και τις απαραίτητες αλλαγές στον κυβερνητικό μηχανισμό, είναι για να μπορέσουμε να δώσουμε έμφαση σε μερικές προτεραιότητες, όπως έχω πει.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Καλησπέρα, κ. Πρωθυπουργέ. Λοιπόν, ζητάτε την αλληλεγγύη από τους Ευρωπαίους εταίρους. Πώς βλέπετε τη στάση του Ηνωμένου Βασιλείου, που είναι η χώρα η οποία αρνείται να συμμετάσχει στο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας; Και επίσης, είπατε ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι αναγνωρίζουν τις θυσίες του Ελληνικού λαού. Πιστεύετε ότι καταλαβαίνουν οι Ευρωπαίοι εταίροι τις θυσίες του Ελληνικού λαού, πέρα από αυτή την τυπική δήλωση;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Τότε, ίσως θα πρέπει να περάσει το μήνυμα με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στους Ευρωπαίους πολίτες – δεν εννοώ τους Ευρωπαίους ηγέτες.

Αλλά εν πάση περιπτώσει, εγώ νομίζω ότι ακόμα και οι Ευρωπαίοι πολίτες καταλαβαίνουν ότι τα πράγματα είναι δύσκολα στην Ελλάδα. Πριν από ένα χρόνο, θα θυμάστε ότι ο κόσμος έλεγε, «ξέραμε ότι υπήρχαν προβλήματα στην Ελλάδα, ότι είναι δικά σας τα προβλήματα, μην μας ανακατεύετε». Σήμερα, νομίζω ότι καταλαβαίνει ο μέσος Ευρωπαίος πολίτης, ότι αλλάζουμε την Ελλάδα.

Δεν ζητάμε – ξέρετε – δανεικά για να μην αλλάξουμε την Ελλάδα. Δεν ζητάμε να μην πιάσουν τόπο τα χρήματα των Ευρωπαίων πολιτών. Εμείς ζητάμε αυτά τα χρήματα, για να προχωρήσουμε με αυτές τις βασικές μεταρρυθμίσεις και τις αλλαγές που ζητάμε να εφαρμόσουμε.

Γι΄ αυτό το λόγο, πιστεύω ότι αυτό αναγνωρίζεται στην Ελλάδα. Μας δίνεται, πιστεύω, μια πίστωση χρόνου, για να υλοποιήσουμε αυτές τις αλλαγές και να καταστήσουμε τη χώρα μας πολύ πιο ισχυρή. Γιατί ξέρετε, η Ελλάδα βρίσκεται σε μια αρκετά προβληματική περιοχή, δίπλα στον αραβικό κόσμο, στα Βαλκάνια, και υπάρχουν πολλές προκλήσεις. Και η Ελλάδα έπαιξε πάντοτε ένα πολύ σταθεροποιητικό ρόλο. Άρα, νομίζω ότι είναι προς όφελος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το να είναι η Ελλάδα μία χώρα ισχυρή.

Τώρα, το Ηνωμένο Βασίλειο, σίγουρα, έχει τους λόγους του, για να μην συμμετάσχει στο πρόγραμμα ενίσχυσης και διάσωσης της χώρας μας. Γενικώς, όμως, νομίζω ότι πραγματικά η αλληλεγγύη είναι δεδομένη από τους Ευρωπαίους εταίρους μας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, ο Υπουργός Οικονομικών ανέφερε σήμερα σε συνέντευξή του στην Αθήνα, ότι δεν μπορεί να εγγυηθεί πως δεν θα υπάρξουν καινούργια και πιο σκληρά μέτρα.

Ήθελα να ρωτήσω αν αυτό σημαίνει, και εφόσον υπάρξουν αστοχίες στα μέτρα του 2011, ότι θα πρέπει να περιμένουμε νέα σκληρότερα μέτρα ή αν αφορά στο μεσοπρόθεσμο και κάποιες ρήτρες ενδεχομένως που δεν έχουν γίνει γνωστές, μεταξύ των οποίων και…

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Θα το βάλω λίγο διαφορετικά. Εάν είμαστε συνεπείς στο πρόγραμμα, εάν είμαστε ακόμα πιο γρήγοροι στις αλλαγές που πρέπει να υπάρξουν, όχι μόνο δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα, αλλά θα έχουμε και ελάφρυνση των μέτρων. Και αυτό θα συμβάλλει οπωσδήποτε ακόμα περισσότερο στο να άρουμε βάρη που σήμερα κουβαλά ο Ελληνικός λαός, ένα πολύ μεγάλο μέρος του Ελληνικού λαού και, μάλιστα, ένα μεγάλο μέρος και αδίκως, από λάθη του παρελθόντος.

Γι’ αυτό ακριβώς τονίζω κι εγώ την ανάγκη να συμβάλουμε όλοι. Μην περιμένετε ότι οι 15 Υπουργοί θα κάνουν θαύματα, χωρίς να συμβάλει ολόκληρη η κοινωνία στις μεγάλες αλλαγές. Καλούμαστε ιστορικά να συμβάλουμε όλοι. Δεν είναι μια τρέχουσα συγκυρία, δεν είναι μια τρέχουσα πολιτική. Γιατί, πολλές φορές, ακούω τους διαλόγους και τις συγκρούσεις, είτε στην τηλεόραση, είτε και στη Βουλή ακόμα, σαν να πρόκειται για μια σύγκρουση, σαν να μην είμαστε σε αυτή την τεράστια κρίση που περνάει η χώρα μας. Ας κατανοήσουμε ότι είναι ιστορικής σημασίας αυτή η κρίση.

Εάν όλοι δεν βοηθήσουμε με τις αλλαγές, εάν όλοι κάνουμε λίγο πίσω διότι ξεβολευόμαστε – μικρές ή μεγάλες ολιγαρχίες, συμφέροντα, τα οποία πράγματι αντιστέκονται, πράγματι υπάρχουν αντιστάσεις – αν όλοι αντισταθούμε, αν όλοι πετροβολούμε τις προσπάθειες αυτής της εθνικής σωτηρίας δια των αλλαγών, τότε βεβαίως θα έρθουν τα χειρότερα. Και τότε, μπορεί να φτάσουμε στη χρεοκοπία. Αυτό είναι που θέλουμε να αποφύγουμε, την καταστροφή. Και μέχρι τώρα, το έχουμε καταφέρει.

Γι’ αυτό, όμως, χρειάζεται να υπάρξει αυτή η ευρύτατη προσπάθεια κοινωνικής στήριξης. Αυτό είναι που εγώ επιδιώκω, που εμείς επιδιώκουμε, όχι μόνο μεταξύ των κομμάτων, αλλά και ευρύτερα στα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό είναι που θα μας επιτρέψει να φτιάξουμε μια διαφορετική Ελλάδα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, θέλω να σας ρωτήσω εάν το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, που ανακοινώθηκε χθες από τον Υπουργό Οικονομικών, είναι δίκαιο και εάν θεωρείτε ότι η μεσαία τάξη ή, τέλος πάντων, οι συνεπείς φορολογούμενοι επιχειρηματίες μπορούν να αντέξουν το βάρος του συγκεκριμένου προγράμματος, τη στιγμή που η Κυβέρνηση έχει κάνει ελάχιστα για τις δαπάνες και ελάχιστα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Ευχαριστώ.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Και για την περικοπή των δαπανών έχουν γίνει πρωτόγνωρα βήματα, όπως βεβαίως έχουν γίνει σημαντικά βήματα και για τη φοροδιαφυγή. Όχι αρκετά.

Και πράγματι, όσο το φορολογικό σύστημα παραμένει με τις αδικίες που έχει, γιατί ουσιαστικά η φορολογική βάση είναι μικρή και πρέπει να διευρυνθεί, αυτή είναι μία από τις βασικές αδικίες στη χώρα μας. Αλλά δεν είναι σημερινή αυτή η αδικία, όπως είπα, είναι αδικία διαχρονική. Αυτό είναι που πρέπει να λύσουμε.

Και εδώ, καλώ όλους να συμβάλουν. Κάθε πολίτης πρέπει να κατανοήσει το χρέος και το καθήκον του απέναντι στην πατρίδα, αλλά και απέναντι στο συνάνθρωπό του – είναι θέμα αλληλεγγύης. Όταν λέμε ότι θέλουμε να έχουμε σωστά νοσοκομεία, σωστή παιδεία, σωστό ασφαλιστικό σύστημα, σημαίνει ότι θα πρέπει να υπάρχει η συνεισφορά όλων προς αυτή την κατεύθυνση, ανάλογα με τις δυνατότητες του καθενός.

Παράλληλα, όμως, χρειάζεται να συνεργαστούμε και όλα τα κόμματα. Και εν πάση περιπτώσει, θα υπάρχουν και ιδεολογικές διαφορές, αλλά σε κάποιες βασικές αρχές φορολογικής λειτουργίας, νομίζω ότι μπορούμε να βρούμε ευρύτερες συναινέσεις.

Έχω ζητήσει από τους Υπουργούς, και από τον Αντιπρόεδρο και Υπουργό Οικονομικών, τον κ. Βενιζέλο, στη συζήτηση που θα κάνουμε για το νέο πρόγραμμα δανειοδότησης, να είμαστε ανοιχτοί σε όλες τις παρατάξεις, σε όλα τα κόμματα, και στους κοινωνικούς εταίρους, βεβαίως, για να συζητήσουμε γύρω από αυτά τα θέματα, όπως είναι και το φορολογικό και όχι μόνον.

Θέλετε να το πούμε συν-διαπραγμάτευση; Να πάμε σε κοινές προτάσεις, ώστε πραγματικά να μπορέσουμε να διαμορφώσουμε κάτι, που θα μείνει όχι ως ένα έργο μιας κυβέρνησης ή μιας παράταξης, αλλά ως ένα έργο που έχει μια μόνιμη βάση, διότι έχει εδραιωθεί στη συνείδηση, όχι μόνο των πολιτικών δυνάμεων, αλλά και ευρύτερα του Ελληνικού λαού – ένα σωστό φορολογικό σύστημα. Και βεβαίως, να πράξουμε το ίδιο και σε πολλά άλλα σημαντικά θέματα, τα οποία αλλάζουμε στη χώρα μας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, θέλω να αναφερθώ λίγο στο σκηνικό που διαμορφώνεται στην Αθήνα. Έχουμε, από τη μία, τη σχεδόν καθημερινή περικύκλωση της Βουλής από αγανακτισμένους πολίτες. Έχουμε τους βουλευτές σας, κάποιους τέλος πάντων, οι οποίοι απειλούν να καταψηφίσουν το μεσοπρόθεσμο. Έχουμε ημερησίως πολύωρες καθημερινές διακοπές ρεύματος, από συνδικαλιστές της ΔΕΗ.

Σήμερα, είχαμε και κάτι καινούργιο, μια ταξιδιωτική οδηγία από την Αυστραλία στους πολίτες της, να μην επισκέπτονται την Αθήνα, γιατί γίνονται – λέει – καθημερινές, αλλά και πολλές φορές βίαιες διαδηλώσεις. Όλο αυτό το σκηνικό, νομίζετε πως λειτουργεί πιεστικά προς εσάς;

Πολλοί μιλούν για  ενδεχόμενες μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις απ’ αυτά τα πράγματα. Οι αντίπαλοί σας λένε ότι μπορεί να πήρατε στη Βουλή ψήφο εμπιστοσύνης, αλλά δεν έχετε ψήφο εμπιστοσύνης στην κοινωνία. Εσείς πόσο σίγουρος και ασφαλής νιώθετε στην καρέκλα σας;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ’ όλα, όπως σας είπα και προηγουμένως, εγώ και εμείς, αναλάβαμε ευθύνες που δεν μας αναλογούσαν, και θα ήταν πολύ εύκολο να φυγομαχήσουμε, όπως έκαναν άλλοι.

Είπα από την αρχή: δεν είναι η καρέκλα μου, είναι το μέλλον της χώρας, είναι το καθήκον το πατριωτικό, είναι η αίσθηση ευθύνης απέναντι στον Ελληνικό λαό. Αυτό το αίσθημα ευθύνης, θέλω να το συναισθάνονται όλοι. Διότι πολύ εύκολα, ένα τμήμα της κοινωνίας ή μια συντεχνία ή κάποια μικροσυμφέροντα ή και μεγαλύτερα συμφέροντα, μπορούμε να θεωρούμε ότι έχουμε το δίκιο με το μέρος μας.

Τελικά, όμως, αν βουλιάξει η χώρα, κανένας δεν θα βρει το δίκιο του. Κανένας. Ίσως εκεί θα είναι όπου οι πιο αδύναμοι και η μεσαία τάξη, θα χτυπηθούν περισσότερο απ’ όλους. Δηλαδή, με αυτό που κάνουμε σήμερα, παρότι το κάνουμε με θυσίες και με πόνο, και των αδυνάμων, και της μεσαίας τάξης, προστατεύουμε ειδικά αυτά τα στρώματα.

Διότι η εναλλακτική, δεν είναι ένας παράδεισος. Η εναλλακτική είναι η καταστροφή. Και πρέπει όλοι να συναισθανθούμε ότι πρέπει να φτιάξουμε την Ελλάδα. Η διαμαρτυρία είναι εύκολη. Και εγώ εύκολα διαμαρτύρομαι, μπορώ να σας βάλω και άλλα εκατό στα προβλήματα της χώρας. Είναι εύκολη η διαμαρτυρία και δεν είμαστε εναντίον της διαμαρτυρίας.

Επιτέλους, όμως, πέραν της διαμαρτυρίας, πρέπει να κάνουμε τις αλλαγές, να μπούμε όλοι στην προσπάθεια, να στρωθούμε κάτω και να κάνουμε τις αλλαγές.

Η Κυβέρνηση, αυτό έχει αποφασίσει και αυτό θα κάνει. Και θα δημιουργήσουμε εκείνες τις απαραίτητες συμμαχίες, για να προχωρήσουμε μπροστά.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, στις 8 Ιουλίου, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα αποφασίσει αν θα εκταμιεύσει τη δική του συμμετοχή στην πέμπτη δόση. Έχει θέσει ως προϋπόθεση την εξασφάλιση της χρηματοδότησης στη χώρα μας από την Ευρώπη για τον επόμενο χρόνο, για το 2012. Θεωρείτε ότι με τη χθεσινή απόφαση, τις εγγυήσεις που ζητάει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τις παίρνει; Θα τις έχει;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Η χθεσινή απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης διασφαλίζει τη χρηματοδότηση της χώρας μας, για τις δανειακές ανάγκες που θα έχει τα επόμενα χρόνια. Αυτή είναι η ασφάλεια που μας παρέχει και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό για τον Ελληνικό λαό, για την οικονομία μας, για τη σιγουριά μας, αν θέλετε. Και αυτό, όπως είπατε, είναι προϋπόθεση για τη δανειοδότηση και από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και αυτή την προϋπόθεση πια, αυτή την εγγύηση, την έχει πάρει. Άρα, είμαι σίγουρος ότι θα έχουμε το πράσινο φως και από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για τη δική του χρηματοδότηση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρωθυπουργέ, θα ήθελα να σας ρωτήσω το εξής: υπάρχει μια προϋπόθεση που συνδέεται με το δεύτερο πακέτο και έχει να κάνει με τις ιδιωτικοποιήσεις. Έχει ακουστεί ένα ποσό της τάξης των 50 δις ευρώ μέχρι το 2015, σύμφωνα με την Τρόικα. Επειδή δεν έχει προχωρήσει το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων το τελευταίο διάστημα, πώς πιστεύετε ότι θα καταφέρετε να πουλάτε μια δημόσια περιουσία κάθε 15 ημέρες, για τα επόμενα 3 χρόνια;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Νομίζω ότι ξέρετε πως έχουμε προχωρήσει, ειδικά στις τηλεπικοινωνίες, με τον ΟΤΕ, καθώς επίσης με το θέμα του πρώην Αεροδρομίου του Ελληνικού, αλλά και στον τομέα της ενέργειας, με την Δημόσια Εταιρεία Φυσικού Αερίου.

Όπως καταλαβαίνετε, το πρόγραμμα είναι πάρα πολύ φιλόδοξο. Γι’ αυτό το λόγο, θα δημιουργήσουμε ένα φορέα, σε μορφή «holding». Και θα χρειαστούμε μια τεχνογνωσία για τη λειτουργία αυτού του φορέα, ούτως ώστε να εξασφαλίσουμε τις κατάλληλες τιμές για τις ιδιωτικοποιήσεις που θα δρομολογηθούν. Θα εξασφαλίσουμε συμμαχίες, λοιπόν, θα εξασφαλίσουμε μεταφορά τεχνογνωσίας και θα εξασφαλίσουμε τις απαραίτητες επενδύσεις στην ευρύτερη περιοχή, μέσω αυτής της διαδικασίας.

Καταλαβαίνετε ότι είναι  μια πολύπλοκη διαδικασία, αλλά νομίζω ότι υπάρχει πλέον η συναίνεση στην Ελλάδα για το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων και θα προχωρήσουμε ανάλογα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, βασικά υπάρχουν κάποιες επιφυλάξεις όσον αφορά την όλη έκβαση του μεσοπρόθεσμου. Τώρα, ερχόμενος εδώ, στις Βρυξέλλες, τι σας δίνει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση ότι τα πράγματα θα είναι καλύτερα από σήμερα και ειδικά ενόψει της επόμενης εβδομάδας;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Αυτό που θα ήθελα να πω είναι ότι έχουμε δείξει μεγάλο αίσθημα ευθύνης. Ο δρόμος είναι δύσκολος και πιστεύω ότι, εν πάση περιπτώσει, η εναλλακτική λύση είναι η χειρότερη, δηλαδή η πτώχευση είναι η χειρότερη διαδρομή.

Και όπως καταλαβαίνετε, εφόσον συνεχίσουμε την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων, εφόσον συνεχίσουμε με αυτές τις τομές και με αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές, πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε. Και νομίζω ότι η πλειοψηφία στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, το καταλαβαίνει αυτό και, φυσικά, δημοκρατικά θα αποφασίσει το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, νομίζω για πρώτη φορά στο σημερινό ανακοινωθέν, αναφέρεται ότι η πολιτική συναίνεση στην Ελλάδα είναι προϋπόθεση για την επιτυχία του προγράμματος.

Δεδομένου ότι αυτό το πρόγραμμα πηγαίνει, ούτως ή άλλως, και μετά τη λήξη της θητείας της Κυβέρνησης και δεδομένου ότι από αυτό που μπορώ εγώ τουλάχιστον να καταλάβω, πολλοί στην Ευρώπη αμφιβάλουν αν θα πάρουν τα λεφτά τους, στο βαθμό που δεν θα υπάρχει συναίνεση, εσείς μπορείτε να εγγυηθείτε ότι, ανεξαρτήτως της δικής σας βούλησης και των προσπαθειών σας, δεν θα υπάρξει κάποιο ατύχημα, παραδείγματος χάρη με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ή και την Ευρώπη, δηλαδή να πουν κάποια στιγμή ότι «αφού δεν υπάρχει συναίνεση, σταματάμε τη χρηματοδότηση»;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Νομίζω ότι αν δούμε το 2009, δεν θα μπορούσε να προβλέψει κανείς ότι το έλλειμμα του 2009, το ατύχημα δηλαδή, θα έφτανε στο 15,4% και με ένα τεράστιο χρέος – να έχουμε ουσιαστικά σχεδόν  διπλασιάσει το ιστορικό χρέος της χώρας μας. Βέβαια, δεν ήταν ατύχημα αυτό, ήταν έλλειψη πολιτικής βούλησης, ήταν κακοδιαχείριση, ήταν ένα σύστημα που είχε πια παρακμάσει και σήμερα πληρώνουμε τα αποτελέσματα.

Σήμερα, έχουμε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, με το οποίο εμείς θέλουμε πρώτα απ’ όλα να αλλάξουμε τη χώρα, με τις όποιες δυσκολίες. Ένα πρόγραμμα, το οποίο είναι υπό δημόσια αξιολόγηση, αν θέλετε. Και δεν μιλάω για την τρόικα, αλλά για τη δημόσια αξιολόγηση παγκοσμίως, όλων των πολιτών πια, με τα μέσα ενημέρωσης, λόγω και της σημασίας που έχει πια η Ελλάδα και αυτή η κρίση μέσα στην Ευρωζώνη. Και θεωρώ ότι ακριβώς αυτή η βούληση και αυτή η πορεία είναι που δημιουργούν ένα αίσθημα ασφάλειας.

Βεβαίως, εγώ δεν υποδεικνύω σε κανέναν τι θα κάνει. Στη χώρα μας, είναι δημοκρατικές οι διαδικασίες, αποφασίζει το κάθε κόμμα και κρίνεται το κάθε κόμμα. Κρίνεται από τον Ελληνικό λαό, αξιολογείται από τον Ελληνικό λαό. Το κάθε κόμμα αναλαμβάνει τις ευθύνες του ενώπιον του Ελληνικού λαού.

Θέλω όμως να τονίσω αυτό που είπατε και εσείς και το οποίο είναι σωστό. Πολλές φορές λένε, «σας δίνουμε τα λεφτά μας». Πρώτα απ’ όλα, νομίζω ότι αυτό πρέπει να μας δείξει και να μας πείσει, ότι πρώτοι οι Ευρωπαίοι, μετά από εμάς, θέλουν να πάμε καλά. Θέλουν η Ελλάδα να πάει καλά. Δεν θέλουν να μην πάει καλά η Ελλάδα.

Είναι τα λεφτά των  φορολογουμένων τους. Άρα, λοιπόν, έχουν κάθε λόγο να θέλουν να πετύχει το πρόγραμμα. Και θέλουν να διασφαλίσουν όσο γίνεται τους καλύτερους όρους, για να πετύχει το πρόγραμμα.

Εγώ σας λέω, ακόμα και να μην είχαμε αυτά τα δάνεια, να μην είχαμε καν κρίση στην Ελλάδα και να είχαμε ένα θέμα, όπως έχουμε το θέμα της παιδείας – που είναι μια μεγάλη τομή που θα κάνουμε – θα είναι πιο εύκολη η αλλαγή στο χώρο της παιδείας, αν ένα κόμμα το στηρίξει, ή αν υπάρχει και ευρύτερη συναίνεση; Εγώ σας λέω, χωρίς κρίση.

Βεβαίως, όσο μεγαλύτερη η συναίνεση, τόσο μεγαλύτερη και η δυνατότητα επιτυχίας. Άρα, λοιπόν, νομίζω ότι είναι λογικό να υπάρχει η αίσθηση, ότι η επιτυχία αυτή θα είναι περισσότερο διασφαλισμένη, αν υπάρχουν ευρύτερες δυνάμεις που τη στηρίζουν.

Όπως είπα, δεν υποδεικνύουμε σε κανέναν τι θα κάνει, αλλά νομίζω ότι είναι λογικό και οι εταίροι μας να θέλουν να δουν ότι υπάρχει αυτή η ευρύτερη δυνατή στήριξη αυτού του προγράμματος.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, σχετικά με τα μέτρα που ανακοίνωσε χθες η Κυβέρνηση, επιβάλει νέους φόρους, έκτακτες εισφορές στα εισοδήματα, ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις και στην κοινωνική ασφάλιση. Με αυτά τα μέτρα, οδηγείται σε αφανισμό το 80% του ελληνικού λαού.

Ο Υπουργός Οικονομικών, όπως ακούστηκε και πριν, δήλωσε σήμερα ότι δεν θα πάρει άλλα μέτρα. Θεωρείτε κ. Πρωθυπουργέ ότι διαθέτετε τη λαϊκή εντολή, για να συνεχίσετε αυτή τη βάρβαρη πολιτική;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Είναι νομίζω σίγουρο ότι η λαϊκή εντολή να μην χρεοκοπήσουμε, να σώσουμε την Ελλάδα, να αλλάξουμε την Ελλάδα, υπάρχει. Δεύτερον, θα είχαμε τη διάλυση της κοινωνικής συνοχής, εάν δεν είχαμε κάνει αυτό που έχουμε κάνει μέχρι σήμερα.

Διότι όπως σας είπα και πριν, αν δεν είχαμε τη δυνατότητα να μας πληρώνουν τα ελλείμματα κάποιοι άλλοι αυτή τη στιγμή, έστω με δάνεια, πολύ απλά, αν δεν είχαμε αυτά, σας λέω, θα έπρεπε να επιλέξουμε να κλείσουμε το ΕΣΥ, ή να κόψουμε συντάξεις κατά 70%-80%, ή να μην πληρώσουμε τους δημόσιους υπαλλήλους. Αυτές θα ήταν οι επιλογές. Αυτό διασφαλίσαμε ότι δεν θα γίνει.

Πέρα από αυτό, όμως – είναι δύσκολη η πορεία, είναι μια δύσκολη πορεία, αλλά είχαμε να επιλέξουμε μεταξύ μιας δύσκολης πορείας και μιας καταστροφικής – υπάρχουν κι άλλα θέματα, τα οποία προωθούμε. Η ανάπτυξη, η έμφαση στην αλληλεγγύη, οι αλλαγές στην παιδεία, οι αλλαγές στη Δημόσια Διοίκηση, αυτές είναι μεγάλες αλλαγές που προωθούμε, όπως και η αξιοποίηση του δημόσιου πλούτου.

Αυτός ο δημόσιος πλούτος, δυστυχώς, επί τόσα χρόνια, όχι μόνο δεν αξιοποιήθηκε, αλλά πολλές φορές λεηλατήθηκε κιόλας – για να θυμίσουμε και τι γινόταν προ ολίγων ετών και τι συζητούσαμε και στη Βουλή ακόμα, γύρω από μεγάλα σκάνδαλα.

Αυτό σημαίνει ότι βάζουμε τάξη. Ναι, πονάμε, το καταλαβαίνω, πονάω κι εγώ. Μη νομίζετε ότι εγώ, ως άνθρωπος και ως πολιτικός, θέλω να κάνω αυτά που κάνω, ότι μου αρέσουν αυτά που κάνω και ότι τα χαίρομαι. Είναι πολύ σκληρά και για εμένα, προσωπικά.

Αλλά ξέρω ότι εάν  δεν το έκανα αυτό, αν κάποιος δεν έπαιρνε αυτές τις αποφάσεις, αν δεν σήκωνε αυτό το μεγάλο βάρος, τα πράγματα για τη χώρα μας θα ήταν πολύ διαφορετικά και θα ήταν πολύ χειρότερα. Και τότε, δεν θα συζητούσαμε καν εδώ για την Ελλάδα. Θα μιλούσαμε για μια άλλη κατάσταση.

Να προχωρήσουμε λοιπόν με τις δυσκολίες αυτές, ναι με επιμονή, ναι με υπομονή και με θάρρος, και να κάνουμε τις αλλαγές, για να φτιάξουμε επιτέλους αυτή τη χώρα. Και θα τη φτιάξουμε.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν νομίζετε ότι θα ήταν καλύτερα, τόσο για την Ελλάδα, όσο και για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αν αποχωρήσετε από την Ευρωζώνη; Νομίζω άλλωστε ότι ποτέ η χώρα δεν πληρούσε επαρκώς τα κριτήρια, για να μπει στην Ευρωζώνη.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Αυτή ήταν μια παλαιά συζήτηση και υπήρχαν επιχειρήματα υπέρ και κατά, αλλά αν βάλετε κάτω τα υπέρ και τα κατά, θα δείτε ότι υπάρχουν περισσότερα αρνητικά, παρά θετικά. Για παράδειγμα, καταλαβαίνω το επιχείρημα ότι δεν έχουμε σήμερα το εργαλείο της υποτίμησης, κάτι που έχουν άλλες χώρες, αφού δεν ανήκουν στη ζώνη του ευρώ.

Είναι πολύ περισσότερες όμως οι αρνητικές συνέπειες, σε περίπτωση αποχώρησης από την Ευρωζώνη. Για την Ελλάδα, αυτό θα σήμαινε άμεση πτώχευση. Και με αυτή την πτώχευση, με την επιστροφή μας στη δραχμή, θα έπρεπε ως χώρα να πληρώσουμε τα χρέη μας σε δραχμή, δηλαδή να διπλασιαστούν τα χρέη μας, λόγω της διαφοράς στην ισοτιμία.

Υπάρχουν πολλά σενάρια που ακούγονται και κυκλοφορούν, τα οποία, προφανώς, θα ήταν πολύ αρνητικά για την Ελλάδα. Εμείς, πάντως, επιλέξαμε αυτό το δρόμο, το δύσκολο δρόμο, αλλά νομίζω ότι είναι η καλύτερη επιλογή που έχουμε στη διάθεσή μας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, όλο το προηγούμενο διάστημα, υπήρχε η αίσθηση, το κλίμα αν θέλετε ήταν τέτοιο, που φαινόταν αδύνατη μια νέα βοήθεια, μια νέα ευκαιρία στη χώρα μας από τους Ευρωπαίους εταίρους. Και υπήρχαν τα δημοσιεύματα, καθώς και τα σενάρια περί εξόδου της χώρας από το ευρώ.

Ξαφνικά, αυτό το κλίμα, θα λέγαμε, άλλαξε μέσα σε μία ημέρα και ήθελα να σας ρωτήσω τι μεσολάβησε και άλλαξε αυτό το κλίμα μέσα σε μία ημέρα; Και αν τελικώς ήταν μια πραγματικότητα, ή υπήρχε κάποια τεχνητή κρίση, να το πούμε έτσι, από τους Ευρωπαίους το προηγούμενο διάστημα, που αρνούνταν κάθε άλλη βοήθεια. Σας ευχαριστώ.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Τα σενάρια αυτά – σωστά το λέτε – και όπως ακούσατε και από την προηγούμενη ερώτηση, του εκπροσώπου του BBC, κυκλοφορούν. Τα σενάρια αυτά συζητιούνται.

Πιστεύω όμως ότι, πρώτα απ’ όλα, η σκληρή διαπραγμάτευση που κάναμε τους τελευταίους μήνες, η πειστικότητά μας από τη μία πλευρά, αλλά ακόμα περισσότερο αυτές οι θυσίες που αναφέρονται στην ανακοίνωση, οι θυσίες του Ελληνικού λαού, είναι αυτές οι οποίες έχουν πείσει ότι πρέπει να στηριχθεί το ελληνικό πρόγραμμα.

Είναι δύσκολο πρόγραμμα, πονάει αυτό το πρόγραμμα, αλλά πρέπει να στηριχθεί, για να μπορέσουμε να κάνουμε τα απαραίτητα, ώστε να γίνει η Ελλάδα μια βιώσιμη οικονομία, μια χώρα που έχει βάλει τάξη στα οικονομικά της. Και όχι μόνον. Να εξασφαλίσουμε και το αίσθημα δικαίου, να χτυπήσουμε και την ατιμωρησία, και να υπάρχει πράγματι κοινωνική αλληλεγγύη. Αλλά και να αναπτύξουμε τις δυνατότητές μας, γιατί έχουμε τεράστιες δυνατότητες. Υπάρχει κανείς από εμάς, που δεν θεωρεί ότι η Ελλάδα έχει τεράστιες δυνατότητες και συγκριτικά πλεονεκτήματα, τα οποία δεν έχουμε αξιοποιήσει, λόγω του πολιτικού συστήματος ευρύτερα, που έβλεπε πελατειακά την ανάπτυξη;

Αυτό το βάζουμε πλέον σε μία άλλη βάση, κάνοντας μεγάλες αλλαγές. Και μάλιστα, να προσθέσω ότι αυτές οι μεγάλες αλλαγές πρέπει να έχουν βάθος και διάρκεια, γι΄ αυτό έχω μιλήσει ακόμα και για δημοψήφισμα ή και για δημοψηφίσματα πάνω στις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στη χώρα μας.

Και τα δημοψηφίσματα  δεν είναι διχαστικά, όπως κάποιοι  θέλουν να πουν. Όταν ζητά να εκφραστεί ο Ελληνικός λαός, πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό να του δώσουμε το δικαίωμα να εκφραστεί, αλλά και να βοηθήσει για να σπάσουμε και αντιστάσεις που μπορεί να υπάρχουν.

Και πράγματι, υπάρχουν αντιστάσεις στις αλλαγές που θέλουμε να κάνουμε για μια πιο δίκαιη κοινωνία, μια ισότιμη κοινωνία, για να χτυπήσουμε ανισότητες, να χτυπήσουμε μικρά ή μεγαλύτερα συμφέροντα. Και σε αυτές τις αντιστάσεις, η φωνή του Ελληνικού λαού θα παίξει πάρα πολύ σημαντικό ρόλο.

Και επειδή πολλές φορές λένε, «μα γιατί δημοψηφίσματα;», χθες έτυχε να μιλήσω με τον Ιρλανδό Πρωθυπουργό, ο οποίος μου είπε, «ετοιμάζω τρία δημοψηφίσματα γύρω από τις αλλαγές που θα κάνουμε». Ένα θέμα για το οποίο μου μίλησε είναι ότι, στην Ιρλανδία, οι μισθοί των δικαστών δεν μπορούν να προσδιοριστούν από την Κυβέρνηση και προσδιορίζονται από τους ίδιους τους δικαστές. Αυτό το θέμα, θα το πάει σε δημοψήφισμα.

Άρα, λοιπόν, να μην φοβόμαστε τα δημοψηφίσματα. Είναι μία δυνατότητα να κάνουμε απαραίτητες τομές και αλλαγές, για να επέλθει ένα αίσθημα δικαίου στη χώρα μας, που έχει λείψει για πάρα πολλά χρόνια.

Ευχαριστώ πολύ.

>> Φωτογραφικό υλικό.

ΘΕΜΑ: «Η ΑΤΖΕΝΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ»

Ο Πρωθυπουργός, Γιώργος  Α. Παπανδρέου, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου, σχετικά με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες, τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε ολόκληρη την Ευρώπη, είπε τα εξής:

«Καταρχήν, εφόσον αναφερόμαστε στην Ελλάδα, προφανώς στην περίπτωση αυτή, πληρώνουμε ένα τίμημα για προβλήματα τα οποία κληρονομήσαμε και τα οποία συνδέονται με το υψηλό χρέος και το έλλειμμα, τα οποία είναι και αυτά που καλούμαστε να λύσουμε. Πράγματι, αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο περικόπηκαν συντάξεις, μισθοί και ασφαλιστικά δικαιώματα, ενώ προφανώς βρισκόμαστε στα μισά του δρόμου, ή αν προτιμάτε μέσα στο τούνελ, καθώς κινούμαστε προς κάτι πιο ελπιδοφόρο, προς μια πιο βιώσιμη οικονομία. Αυτό χρειαζόμαστε: τη δημιουργία μιας βιώσιμης, μιας υπεύθυνα βιώσιμης οικονομίας, που θα προσφέρει αίσθηση ασφάλειας προς όλους, μαζί με θέσεις εργασίας».

Αναφορικά με το ρόλο που μπορεί να παίξει η Ευρώπη για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης:

«Θεωρώ ότι η Ευρώπη, παρά τις όποιες δυσκολίες αντιμετωπίζει σήμερα, διαθέτει και τεράστιες δυνατότητες. Μια που σήμερα βρισκόμαστε εδώ, σε αυτό το προοδευτικό φόρουμ, εντός μιας συντηρητικής Ευρώπης, να σημειώσω ότι επιθυμούμε να δούμε να πραγματοποιούνται αλλαγές σε κυβερνήσεις και να υπάρξει μια πολύ πιο προοδευτική Ευρώπη. Διότι η Ευρώπη είναι σε θέση να  μοχλεύσει χρήματα, να δημιουργήσει το ευρωομόλογο, να επιβάλει φόρους στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, να επενδύσει σε πράσινη οικονομία, εκπαίδευση και καινοτομία, σε ποιοτικές θέσεις εργασίας και σε ποιοτικά προϊόντα και, ασφαλώς, στις υποδομές. Εδώ ακριβώς θεωρώ ότι βρίσκεται το μέλλον της Ευρώπης, η αισιόδοξη, αν θέλετε, κατεύθυνση προς την οποία μπορεί να κινηθεί η Ευρώπη, διότι διαθέτει όντως τεράστιες δυνατότητες».

Σχετικά με τις ενέργειες  της Κυβέρνησης, προκειμένου  να εφαρμοστούν οι αλλαγές και να βγει η χώρα από την κρίση:

«Η Ελλάδα επιτελεί το δικό της καθήκον και εργάζεται σκληρά. Η Ελλάδα βρίσκεται σε σωστή τροχιά και πιστεύουμε ότι θα καταφέρουμε να σταθούμε στα πόδια μας. Για το λόγο αυτό, κάνουμε αλλαγές, εισάγουμε την καινοτομία στην οικονομία και αυτό πιστεύουμε ότι θα αποκαταστήσει την απασχολησιμότητα, αλλά και μια αίσθηση ασφάλειας στους πολίτες».

Ερωτηθείς για την οικονομική βοήθεια που δέχτηκε η Ελλάδα, καθώς και για την ανάγκη αλληλεγγύης προς τη χώρα μας από τις χώρες της Ε.Ε., αλλά και από τη Νορβηγία, ο Πρωθυπουργός ανέφερε τα εξής:

«Η Ελλάδα δεν είναι μόνη της. Τουναντίον, μας προσφέρθηκε σημαντική βοήθεια μέσω του νεόκοπου μηχανισμού, που αρχικώς δημιουργήθηκε μόνο για την Ελλάδα. Κατόπιν, ήρθε το EFSF, όπως ονομάζεται, το οποίο πια εφαρμόζεται και για την Ιρλανδία και για την Πορτογαλία, όπως και ο μηχανισμός ESM για μετά το έτος 2013. Έτσι η Ευρώπη επέδειξε την αλληλεγγύη της και προσέφερε βοήθεια στην Ελλάδα, που βρέθηκε αντιμέτωπη με την κρίση. Αν δεν είχαμε τύχει αυτής της βοήθειας, θα βρισκόμασταν σε δεινή κατάσταση, σε μια πάρα πολύ δυσχερή θέση.

Θέλω να ευχαριστήσω, επίσης, και τη Νορβηγία, η οποία, στο πλαίσιο της σχέσης της με την Ε.Ε., χρηματοδότησε και μια σειρά δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένων και δραστηριοτήτων βοηθείας για τη διαχείριση του ζητήματος πολιτικού ασύλου/προσφύγων που αντιμετωπίζουμε στην Ελλάδα, ενός ζητήματος πολύ σπουδαίου, για την οποία συνδρομή την ευχαριστούμε».

Μιλώντας  για τις αλλαγές  που πρέπει να γίνουν στην Ευρώπη και για  την ανάγκη συλλογικής εργασίας και προσπάθειας των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυρίως των ευρωπαϊκών προοδευτικών κομμάτων, ανέφερε:

«Το κλίμα στην Ευρώπη πρέπει να αλλάξει. Παρατηρείται αυξημένη ξενοφοβία, φόβος προς εθνότητες, αλληλοκατηγορίες κ.λπ. Αυτά είναι ζητήματα, στα οποία θεωρώ ότι μια προοδευτική πολιτική μπορεί να παρέμβει. Η συλλογική εργασία, η σύνδεση των δυνατοτήτων μας, αποτελούν τον ευρωπαϊκό τρόπο. Και σε αυτό το πεδίο υπήρξαμε πετυχημένοι. Αυτό το στοιχείο δεν θα πρέπει να το απολέσουμε. Δεν πρέπει να χάσουμε αυτή την ώθηση, που δεν αφορά μόνο στη συγκεκριμένη κρίση της Ελλάδας, αλλά και σε ένα ευρύτερο φάσμα ζητημάτων.

Εξακολουθούμε να βρισκόμαστε στο επίκεντρο  μιας θεμελιώδους κρίσης. Δεν βρισκόμαστε  στο στάδιο μετά την κρίση, αλλά μεσούσης της κρίσης που σιγοκαίει. Υπάρχει περιβαλλοντική κρίση, μεταναστευτική, την οποία ήδη συζητήσαμε, και άλλοι τύποι κρίσεων που αφορούν στην ευρύτερη περιοχή, αλλά και σε αλλαγές στον αραβικό κόσμο.

Στο σημείο αυτό ακριβώς, είναι πρόσφορη η συνεργασία για την Ευρώπη. Πιστεύω ότι μπορούμε να συνεργαστούμε πραγματικά, να εργαστούμε με τρόπο θετικό, αντί να προσπαθήσουμε απλώς να ανακαλύψουμε ποιος είναι υπεύθυνος, ποιος φταίει και ποιον να κατηγορήσουμε. Αυτός είναι και ένας ακόμη λόγος, για τον οποίο πιστεύω ότι εμείς, τα προοδευτικά κόμματα, μπορούμε να προσφέρουμε πολλά».

Απαντώντας  σε ερώτηση δημοσιογράφου, σχετικά με την  πιθανότητα επιβολής αυστηρότερων όρων για  την Ελλάδα, από  τα ευρωπαϊκά κράτη, καθώς και για  το χρόνο που θα χρειαστεί η Ελλάδα για να ξαναβγεί στις αγορές, είπε τα εξής:

«Καταρχήν, δεν έχουμε διαπραγματευτεί οποιουσδήποτε νέους όρους. Πιστεύουμε ότι είμαστε σε καλό δρόμο και εφαρμόζουμε ένα πολύ δύσκολο και, κατά την άποψή μου, φιλόδοξο πρόγραμμα, ώστε να κάνουμε την οικονομία μας περισσότερο βιώσιμη. Άρα, προφανώς, θα προχωρήσουμε προς τα εμπρός. Τώρα, ως προς το κατά πόσον οι αγορές θα ανταποκριθούν θετικά, τόσο νωρίς όσο εμείς θα θέλαμε, ή όχι, είναι κάτι που ασφαλώς θα το δούμε, και όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Δεν έχουμε φτάσει, όμως, ακόμη σε αυτό το σημείο και, άρα, εμείς κινούμαστε προς τα εμπρός.

Να προσθέσω, πάντως, ότι η Ελλάδα είναι αισιόδοξη. Πέραν των περικοπών του προϋπολογισμού μας κατά 5%, μέσω δραστικότατων μέτρων που ελήφθησαν το 2010, εφαρμόσαμε σωρεία μεταρρυθμίσεων σε πολλούς τομείς, στο Δημόσιο, στη φορολογία, στα συνταξιοδοτικά και το ασφαλιστικό κ.λπ. Βεβαίως, πρέπει να μεσολαβήσει ικανός χρόνος, μέχρις ότου διαπιστώσουμε την αποτελεσματικότητα αυτών των μεταρρυθμίσεων, αν και ήδη είχαμε τις πρώτες πολύ σημαντικές ενδείξεις, αφού κατά τους τελευταίους 4-5 μήνες παρατηρούμε συνεχή άνοδο των εξαγωγών, σε ποσοστό 40%. Φαίνεται επίσης ότι ο τουρισμός κινείται φέτος ανοδικά και διανοίγονται πολύ καλές προοπτικές, ενώ ο πληθωρισμός βρίσκεται υπό έλεγχο. Υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον για επενδύσεις στην Ελλάδα, και όχι μόνο σε πράσινες επενδύσεις, αλλά και σε άλλους τομείς, ενώ έχουμε εισάγει το μηχανισμό fast-track για τις μεγάλες επενδύσεις.

Προφανώς, οι αγορές ακόμη αποστρέφονται τους κινδύνους και νιώθουν το βάρος της κρίσης του 2008. Αποφεύγουν οτιδήποτε, για το οποίο δεν είναι απολύτως βέβαιες. Αυτό είναι και ένα από τα προβλήματα, ένα από τα συστημικά ζητήματα που ταλανίζουν την Ευρωζώνη, αλλά θεωρώ ότι, καθώς θα προχωρούμε μπροστά, θα μπορέσουμε να πείσουμε ακόμη και τους πιο δύσπιστους».

Ερωτηθείς αν η Ελλάδα υπήρξε θύμα της διεθνούς κερδοσκοπίας, αλλά και ως ποιο βαθμό φταίνε οι ίδιοι οι Έλληνες για την οικονομική κατάσταση της χώρας, σημείωσε τα εξής:

«Έχουμε πει ότι όλοι φέρουμε ευθύνη, για το γεγονός ότι το χρέος και το έλλειμμά μας είναι πολύ υψηλά. Όπως έχω πει επανειλημμένα, αυτό αποτελεί και σύμπτωμα πολύ μεγαλύτερων προβλημάτων, που αφορούν στις ανάγκες σε δομές διακυβέρνησης, στη διαφάνεια, σε μια πιο ανταγωνιστική οικονομία, σε ένα πιο αποτελεσματικό εκπαιδευτικό σύστημα και σύστημα υγείας. Όλα αυτά αλλάζουμε σήμερα.

Επομένως, την ευθύνη φέρουμε πρωτίστως εμείς, αλλά αυτό δεν συνεπάγεται ότι δεν υπάρχουν και κάποιοι, που επιδιώκουν να κερδοσκοπήσουν εις βάρος άλλων, σε μια δύσκολη συγκυρία. Εδώ υπεισέρχεται η αγορά παραγώγων. Είναι εμφανές ότι υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι κερδοσκοπούν σε βάρος της Ελλάδας και, εμφανώς, υπάρχει ένα σύστημα, ένα διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, που επιτρέπει σε κάποιους να στοιχηματίζουν εις βάρος των γειτόνων τους και, βεβαίως, όταν το σπίτι του γείτονα πιάσει φωτιά, να βγάζουν χρήματα.

Δεν θεωρούμε αυτό το σύστημα ιδιαιτέρως έξυπνο και απαιτήσαμε να υπάρξει μεγαλύτερη διαφάνεια στην αγορά των CDS, μεγαλύτερη διαφάνεια στους οίκους αξιολόγησης, αλλά και στις οικονομικές αγορές. Όλα αυτά αποτελούν σκέλος της παγκόσμιας ατζέντας, που άπτεται του τρόπου με τον οποίο μεταρρυθμίζουμε το οικονομικό σύστημα και θέτουμε σε εφαρμογή το ορθό κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας του. Δεν πρόκειται για κάτι που αφορά αποκλειστικά στην Ελλάδα, αλλά για μια πιο διευρυμένη ατζέντα, η οποία τώρα επηρεάζει την Ελλάδα, προφανώς».

Σε  ό,τι αφορά τις εκτιμήσεις της Ε.Ε. για την ύφεση και το έλλειμμα στην Ελλάδα, καθώς και για την πιθανότητα να ζητήσει η χώρα μας νέο πακέτο οικονομικής βοήθειας, είπε:

«Καταρχήν, οι περσινές εκτιμήσεις ΔΝΤ, ΕΚΤ και Ευρωπαϊκής Επιτροπής απέκλιναν, καθώς η ύφεση αποδείχτηκε πιο οξεία από την αρχικώς εκτιμώμενη, γεγονός που μετέβαλε και τα αντίστοιχα στοιχεία. Παρά ταύτα, ίσχυσε η απόφαση περί περικοπής του προϋπολογισμού μας κατά 5%, ενός ποσοστού πολύ υψηλού, το οποίο και πετύχαμε. Για τη φετινή χρονιά, ο στόχος μας είναι 7,5% αντί 10,5%. Και πάλι, το ποσοστό είναι πολύ μεγάλο και, τη στιγμή που μιλάμε, αναπτύσσουμε τις πολιτικές εκείνες που θα μας βοηθήσουν να υλοποιήσουμε αυτό το στόχο, τις οποίες σύντομα θα ανακοινώσουμε.

Είναι πολύ σημαντικό αυτό, όμως, καθώς έτσι φτάνουμε πολύ κοντά σε ένα πρωτογενές πλεόνασμα, από το οποίο φαίνεται ότι θα απέχουμε μόνο κατά 1-2 δις. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, προκειμένου να υπάρξει κλίμα εμπιστοσύνης προς την ελληνική οικονομία, όχι μόνο από τις αγορές, αλλά και από τους πολίτες και τους Ευρωπαίους εταίρους μας.

Συνεπώς, ναι, είναι δύσκολο. Ο δρόμος είναι  δύσκολος. Υπάρχουν προκλήσεις και, προφανώς, δεν είναι εύκολα τα πράγματα. Να προσθέσω, όμως, ότι ζούμε σε μια εξαιρετική συγκυρία, κατά την οποία και η παραμικρή λεπτομέρεια των όσων συμβαίνουν στην Ελλάδα, μεγεθύνεται από τα διεθνή Μέσα Ενημέρωσης και όλοι έχουν μετατραπεί σε «ειδικούς» επί των θεμάτων της ελληνικής οικονομίας. Κάθε ημέρα, όλο και κάποιος προβλέπει, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, τι πρόκειται να συμβεί στην ελληνική οικονομία. Ένα τέτοιο περιβάλλον δεν είναι και το πιο πρόσφορο, ώστε να υπάρξει ανάπτυξη.

Συχνά, και τώρα και στο παρελθόν, έχω πει ότι αν μας αφήσετε ήσυχους, θα κάνουμε αυτό που πρέπει. Κάνουμε αυτό που πρέπει, αλλά δώστε μας περιθώριο και ηρεμία, διότι έτσι θα υπάρξει αίσθηση ασφάλειας, αλλά και προοπτικές. Βέβαια, αν κάθε ημέρα γίνεται λόγος για «τη συντέλεια του κόσμου», τότε δεν θα βοηθηθούν οι επενδύσεις. Αυτό δεν βοηθά ούτε τις τράπεζές μας, αλλά ούτε ενθαρρύνει την κατανάλωση, καθώς καλλιεργεί ένα αίσθημα ανασφάλειας μεταξύ των Ελλήνων πολιτών. Όπως και να έχει, εμείς δίνουμε μάχη – ας μην κάνουμε τα πράγματα χειρότερα».

>> Το βίντεο της συνέντευξης τύπου.

>> Φωτογραφικό υλικό.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Χρόνια πολλά σε όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες και σε όσους γιορτάζουν – νομίζω εδώ είναι δύο που γιορτάζουν, οπότε χρόνια πολλά και σ’ αυτούς.

Συμπληρώνεται σήμερα ένας χρόνος από την απόφαση του  Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, για τη θεσμοθέτηση  του μηχανισμού στήριξης για την  Ελλάδα. Είναι ένας χρόνος πρωτόγνωρης  προσπάθειας αλλαγών στη χώρα μας και θυσιών του λαού μας. Προσπάθειες και θυσίες, που σήμερα αναγνωρίζονται απ’ όλους στην Ευρώπη και, το σημαντικότερο, πιάνουν τόπο και ανοίγουν μια θετική προοπτική για το μέλλον.

Πέρυσι, ο αγώνας μας  ήταν να αποτρέψουμε τη χρεοκοπία της χώρας μας, την οικονομική καταστροφή. Ήταν ένας συνεπής, αλλά και συνεχής και επίπονος αγώνας, για να αποκαταστήσουμε το κύρος και την αξιοπιστία της Ελλάδας, ώστε να μπορεί να μάχεται αξιόπιστα και να κατοχυρώνει τα εθνικά της συμφέροντα, τα συμφέροντα του Ελληνικού λαού.

Ήταν ένας αγώνας, για  να αναδείξουμε και την ευρωπαϊκή  διάσταση αυτής της κρίσης. Και  σήμερα, μπορούμε να πούμε ότι αυτή η προσπάθειά μας πέτυχε και αυτό επιβεβαιώνεται και από τις αποφάσεις  του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Όλοι αναγνωρίζουν πια το σημαντικό δρόμο που διανύσαμε και τις θυσίες των πολιτών μας.

Πετύχαμε να βελτιώσουμε  το πλαίσιο εφαρμογής του μνημονίου  και ήταν καθοριστική η απόφαση  της Συνόδου της Ευρωζώνης  της 11ης Μαρτίου, η οποία δίνει μια νέα ώθηση στην επιτυχία της συλλογικής μας προσπάθειας και στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Και επιβεβαιώθηκε αυτή η απόφαση και σήμερα.

Συμβάλαμε καθοριστικά, επίσης, ώστε η Ευρωπαϊκή Ένωση  να υιοθετήσει μια συνεκτική και  συνολική απάντηση στην κρίση, με τη συγκρότηση νέων θεσμών, μια ενισχυμένη και συντονισμένη ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική και, πάνω απ’ όλα, τη σαφή απόφαση για στήριξη της Ευρωζώνης. Δηλαδή, τη σταθερότητα, αλλά και την αναγκαία αλληλεγγύη, όπου χρειάζεται.

Αυτό το πλαίσιο της  συνολικής προσέγγισης αποτυπώνεται και στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Στόχος είναι η ανάπτυξη των αναγκαίων πολιτικών και μέσων, σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, ώστε να ανακάμψει η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας, αλλά επιπλέον – και είναι σημαντικό ότι τέθηκαν ως αποφάσεις και στόχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης – η έξυπνη και βιώσιμη ανάπτυξη, με τη σύγκλιση, την κοινωνική διάσταση, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και τη στήριξη των μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Τίποτα απ’ όλα  αυτά δεν μας χαρίστηκε. Τίποτα δεν είχε προεξοφληθεί. Φτάσαμε στη σημερινή απόφαση, με τη σταθερή μας διεκδίκηση, με τα αποτελέσματα της προσπάθειάς μας, με την ανάδειξη της ευρωπαϊκής διάστασης του προβλήματος και, βεβαίως, των ευρωπαϊκών προοπτικών, με την ενίσχυση του κύρους της χώρας μας και με την οικοδόμηση των απαραίτητων συμμαχιών.

Θα μπορούσε να πει  κανείς ότι δικαιώνεται απόλυτα  και η στρατηγική μας, του πρώτου γύρου, δηλαδή η επιλογή μας, αλλά και η επιμονή μας, να υπάρξει  απόφαση για τα θέματα ελληνικού  ενδιαφέροντος στην ειδική Σύνοδο της Ευρωζώνης, στις 11 Μαρτίου. Και αυτό, βεβαίως, το τονίζουν τα γεγονότα των εξελίξεων που μεσολάβησαν, που αφορούν και στην Πορτογαλία, και στη Λιβύη, αλλά και σε αρκετά εσωτερικά προβλήματα κρατών-μελών γύρω από τη συμφωνία. Σε διαφορετική περίπτωση, πολλά από τα δικά μας θέματα θα είχαν τεθεί σε αμφιβολία.

Ως προς την οικονομική πολιτική και, βεβαίως, στο πλαίσιο  της συνολικής προσέγγισης για  τη σταθερότητα, ανταγωνιστικότητα, σύγκλιση και ανάπτυξη της Ευρωζώνης, αποτυπώνονται  τα εξής συμπεράσματα:

Πρώτα απ’ όλα, επιβεβαιώνονται  οι θετικές αποφάσεις της Ευρωζώνης, της 11ης Μαρτίου. Αποφασίστηκε η αναθεώρηση της Συνθήκης για τη θεσμοθέτηση του μόνιμου μηχανισμού σταθερότητας, του ESM. Επιβεβαιώνεται η χρηματοδότησή του, καθώς και τα διάφορα χαρακτηριστικά του – να μη μπούμε στις λεπτομέρειες, υπάρχουν στα παραρτήματα των αποφάσεων.

Επιβεβαιώθηκε η χρηματοδότηση  του σημερινού προσωρινού μηχανισμού στήριξης, του λεγόμενου «EFSF», και τέθηκε ως στόχος να επισπευσθούν οι αναγκαίες διαδικασίες ώστε, πριν το τέλος του Ιουνίου του 2011, να έχουν υπογραφεί και οι δύο συμφωνίες ταυτόχρονα.

Τέθηκε το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης των κανονισμών της  οικονομικής διακυβέρνησης, επίσης μέχρι τον Ιούνιο, και δόθηκε η  δυνατότητα συμμετοχής και σε άλλες  χώρες, στο λεγόμενο «Σύμφωνο για το Ευρώ» – ήδη, δήλωσαν χθες συμμετοχή η Βουλγαρία, η Δανία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Πολωνία και η Ρουμανία.

Επισημάνθηκε η ανάγκη αποκατάστασης της ευρωστίας  του ευρωπαϊκού τραπεζικού χρηματοπιστωτικού  συστήματος και, βέβαια, της αντιμετώπισης τυχόν προβλημάτων που θα προκύψουν από τα λεγόμενα «stress tests», τις δοκιμές αντοχής, μέσω ανάπτυξης φιλόδοξων στρατηγικών, αλλά και αναδιάρθρωσης των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

Όπως επιδιώξαμε, επίσης, υιοθετήθηκε και στις 11 Μαρτίου, αλλά και σήμερα, η ανάγκη διεύρυνσης της εισαγωγής του φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, του λεγόμενου «Tobin Tax». Κάναμε σημαντική συζήτηση επ’ αυτού και υπήρξαν και αρκετές διαφορετικές απόψεις στο Συμβούλιο των 27, αλλά καταφέραμε και με επιμονή της Ελλάδας, να δοθεί εντολή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, να φέρει μια ανάλογη εισήγηση, δηλαδή πήγαμε κι ένα βήμα παραπέρα, ώστε να υπάρξει συζήτηση για το θέμα αυτό, μέχρι το τέλος του καλοκαιριού.

Σε ό,τι αφορά τη Λιβύη, συζητήσαμε την κατάσταση και την επιδίωξη των δράσεων που έχουν αναληφθεί που, σύμφωνα και με την εντολή του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, είναι η προστασία των αμάχων από απειλή επίθεσης.

Η Ελλάδα και το Συμβούλιο  υπογράμμισαν το βασικό ρόλο των αραβικών χωρών, ιδίως του Αραβικού Συνδέσμου, στην ενεργή υποστήριξη της εφαρμογής της απόφασης 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και, βεβαίως, στην ενεργή συμμετοχή της χώρας μας ως προς την εξεύρεση πολιτικής λύσης στην κρίση.

Αυτό που επιβάλλεται  σήμερα, είναι να υπάρξει κατάπαυση του πυρός. Αυτό θέλουμε, να σταματήσουν οι επιθέσεις στον άμαχο πληθυσμό, να ανοίξει ο δρόμος για τη δημοκρατική μετάβαση στη Λιβύη, σύμφωνα με τις επιλογές και τις προσδοκίες του Λιβυκού λαού, διασφαλίζοντας πάντα την εθνική κυριαρχία, το μέλλον του λαού της Λιβύης και την εδαφική της ακεραιότητα.

Επανέλαβα τη θέση που  εξέφρασα από την πρώτη στιγμή, αλλά και στη συνάντηση στο  Παρίσι, ότι δεν θα πρέπει να εγκαταλείψουμε τις διπλωματικές προσπάθειες για  επίτευξη των στόχων μας, καθώς και ότι πρέπει να συζητήσουμε και να προετοιμαστούμε με υπευθυνότητα για την επόμενη μέρα στη Λιβύη. Και εδώ, η Ελλάδα θα παίξει το ρόλο που της αρμόζει.

Βεβαίως, μιλήσαμε και  για τη γενικότερη συνεργασία μας  στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, μέσα από μια νέα εταιρική σχέση στη Μεσόγειο και μια συγκροτημένη ευρωπαϊκή πολιτική – που θεωρώ ότι είναι ιστορικής σημασίας, γιατί θα καθορίσει τελικά τις σχέσεις της Ευρώπης με τον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο – που στοχεύει στην πολιτική συνεργασία, την οικονομική ανάπτυξη, την κοινωνική ευημερία των λαών της περιοχής και τη δημοκρατική τους πορεία.

Και αυτό σημαίνει ότι  αποφασίσαμε την ενίσχυση της  ανθρωπιστικής βοήθειας, την ενίσχυση προγραμμάτων και το νέο προσανατολισμό αυτών των προγραμμάτων για τις χώρες της Μεσογείου, με την αύξηση κατά 1 δις ευρώ των πράξεων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων γι’ αυτές τις χώρες της Μεσογείου. Και βέβαια, συζητήσαμε το ιδιαίτερο πρόβλημα των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών.

Η Ελλάδα, όλους αυτούς τους μήνες, αναδεικνύει στα ευρωπαϊκά όργανα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, ως πύλη εισόδου μεταναστών και προσφύγων, προβλήματα που εντείνονται από τις δραματικές εξελίξεις στη Βόρεια Αφρική. Γι’ αυτό και από κοινού με την Ιταλία, ζητήσαμε να γίνει συζήτηση σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και να αναλάβει σχετικές πρωτοβουλίες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Είχα την ευκαιρία χθες να συναντήσω την αρμόδια  Επίτροπο, την κυρία Βάλστρομ, και  να θέσω όλα αυτά τα ζητήματα, για  να αξιολογήσουμε την κατάσταση  ευρύτερα, αλλά και στην Ελλάδα.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανταποκρίθηκε και έχει αναλάβει μέχρι τον Ιούνιο να παρουσιάσει  μια συνολική προσέγγιση για το πρόβλημα της μετανάστευσης και της  προσφυγιάς και, βέβαια, έχει αναλάβει και τη διάθεση πρόσθετων πόρων  για τις επιχειρήσεις της Frontex.

Καταγράφηκε στα συμπεράσματα η δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών-μελών, για έμπρακτη αλληλεγγύη προς τα κράτη-μέλη, όπως είναι  η Ελλάδα, που θίγονται άμεσα από  τα μεταναστευτικά ρεύματα προς την  Ευρώπη, και δεσμεύτηκε για την  παροχή αναγκαίας υποστήριξης, ανάλογα με την εξέλιξη της κατάστασης.

Τέλος, εκφράσαμε την  αμέριστη υποστήριξή μας και την  αλληλεγγύη μας στο λαό της  Ιαπωνίας, καθώς και στον αγώνα  της Ιαπωνίας να αντιμετωπίσει τις  βιβλικές καταστροφές και την  κρίση που βιώνει.

Με την ευκαιρία, συζητήσαμε και για το θέμα της πυρηνικής  ενέργειας. Η δική μας θέση για  την πυρηνική ενέργεια είναι καθαρή. Η Ελλάδα, εξάλλου, δεν έχει άλλη επιλογή, γιατί είμαστε μια άκρως  σεισμογενής περιοχή.

Ειδικότερα, όμως, ως προς την ασφάλεια των πυρηνικών εγκαταστάσεων, όπως γνωρίζετε, ζητήσαμε εξ αρχής τρία πράγματα: πρώτα απ’ όλα, τον πλήρη έλεγχο των πυρηνικών εγκαταστάσεων που λειτουργούν στην Ευρώπη, την αυστηρή εποπτεία των εγκαταστάσεων και σε γειτονικές χώρες, πέραν δηλαδή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και την αυστηροποίηση των προδιαγραφών της πυρηνικής ασφάλειας.

Και αυτές οι τρεις  προτάσεις έγιναν αποδεκτές και  αποτυπώνονται στο κείμενο των  συμπερασμάτων.

Αποφασίστηκε δηλαδή να επανεξεταστεί η ασφάλεια των  πυρηνικών εγκαταστάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη βάση μιας συνολικής και διαφανούς αξιολόγησης κινδύνων και ασφάλειας.

Αποφασίστηκε η Ευρωπαϊκή  Ένωση να ζητήσει τη διενέργεια παρόμοιων  προσομοιώσεων και ελέγχων, δηλαδή «stress test», δοκιμών αντοχής, στις γειτονικές χώρες, εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τις υπάρχουσες, αλλά και για τις σχεδιαζόμενες εγκαταστάσεις.

Εδώ, θέσαμε ιδιαίτερα  θέματα και γειτονικών χώρων, όπως του  πυρηνικού σταθμού Ακιουγιού  της Τουρκίας, που σχεδιάζεται. Πρέπει να καταστεί σαφές στις υποψήφιες  χώρες, στις γειτονικές μας χώρες, είτε είναι, είτε δεν είναι υποψήφιες – αλλά σε αυτή την περίπτωση, η Τουρκία τυγχάνει να είναι – ότι η συμμόρφωση στα θέματα πυρηνικής ασφάλειας, είναι και αναπόσπαστο κομμάτι του κοινοτικού κεκτημένου, αλλά βεβαίως είναι τελικά και προς το συμφέρον μας, και του Ελληνικού και του Τουρκικού λαού, καθώς και όλων των λαών της περιοχής.

Δόθηκε εντολή στην Ευρωπαϊκή  Ένωση να επανεξετάσει και να ενισχύσει  το κανονιστικό πλαίσιο για την  ασφάλεια των πυρηνικών εργοστασίων  και εγκαταστάσεων.

Τέλος, αρκετοί από  εμάς, και εγώ, και ο Αυστριακός, αλλά και άλλοι, είπαμε ότι είναι  ένα «καμπανάκι», μια ευκαιρία αν θέλετε, να επαναπροσανατολίσουμε όλη  την Ευρώπη προς την ανανεώσιμη ενέργεια, την πράσινη ενέργεια, κάτι που  για εμάς αποτελεί προτεραιότητα.

Ευκαιρία, με την έννοια να επενδύσουμε σε αυτή τη νέα τεχνογνωσία, ώστε πράγματι να είμαστε πρωτοπόροι, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη και στη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Σήμερα, ολοκληρώσαμε με επιτυχία μια προσπάθεια μηνών. Οι αποφάσεις  του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ενισχύουν καθοριστικά και δίνουν μια νέα δυναμική και προοπτική στη συλλογική προσπάθεια του Ελληνικού λαού.

Δεν πρέπει, όμως, ποτέ να ξεχνάμε ότι, η επιτυχία εξαρτάται  από το δικό μας αγώνα, από τις  μάχες που δίνουμε καθημερινά στη χώρα μας.

Σήμερα, είναι η μέρα που τιμούμε την Επανάσταση του 1821, τον αγώνα για την ελευθερία, για την ανεξαρτησία της πατρίδας μας. Ο Ελληνικός λαός, και σήμερα, με τη δύναμη, την υπερηφάνια και  την αποφασιστικότητα που τον  χαρακτηρίζει, δίνει και θα κερδίσει και αυτή τη μάχη.

Η Ελλάδα που αγωνίζεται, η Ελλάδα που είναι ενωμένη, είναι  η Ελλάδα που διαχρονικά ξεπερνά  τις δυσκολίες και πετυχαίνει το στόχο της. Αυτή την Ελλάδα αναδεικνύουμε  καθημερινά, με τις μάχες όλων μας.

Μ. ΑΡΩΝΗ («ΑΠΕ – ΑΝΤ1»): Κύριε Πρόεδρε, πολλοί οικονομικοί αναλυτές εκφράζουν επιφυλάξεις για το γεγονός ότι ο μελλοντικός μηχανισμός στήριξης, αυτός που θα ισχύσει από το 2013 και μετά, προβλέπει ότι σε περίπτωση που μία χώρα κριθεί ότι βρίσκεται σε κατάσταση αφερεγγυότητας και δεν μπορεί να ξεπληρώσει τα χρέη της, ο ιδιωτικός τομέας θα αναλάβει ένα τμήμα του κόστους.

Ανεξάρτητα από το ποια ή ποιες χώρες θα βρεθούν  σε αυτή την κατάσταση, σας ανησυχούν  οι επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει αυτή η ρύθμιση στα ελληνικά κρατικά  ομόλογα; Ευχαριστώ.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Είναι ένα θέμα που είχαμε θέσει και υπήρξε και μία βελτιωτική απόφαση στην προηγούμενη συνάντηση των Υπουργών Οικονομικών.

Θέλω να πω εδώ, ότι  οι διαπραγματεύσεις που κάναμε ήταν, όπως είπα, πολύμηνες. Έχουμε φτάσει σε ένα πολύ καλό, συνολικό αποτέλεσμα. Δεν μιλάω για τα ιδιαίτερα συμφέροντα της Ελλάδας, αλλά και γενικότερα για το μηχανισμό, για τις τράπεζες και για την ευρύτερη οικονομική μας πολιτική. Θα μπορούσε να πει κανείς, «εγώ θέλω εκείνο, ο άλλος θέλει το άλλο», υπάρχει ακόμα δυνατότητα βελτιώσεων, αλλά νομίζω ότι το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αποφασισμένη να στηρίξει την Ευρωζώνη και τις χώρες της Ευρωζώνης, με κάθε τρόπο.

Αυτό είναι ένα ισχυρό μήνυμα που, πριν από λίγους μήνες, σίγουρα  πριν από ένα χρόνο, κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει, δηλαδή ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έφτανε να παίρνει τόσο σημαντικές και, θα έλεγα, καθοριστικές αποφάσεις, ακριβώς για να αντιμετωπίσει τις ανησυχίες – πολλές φορές, θα έλεγα και υπερβολικές ανησυχίες, αλλά και αυτές ακόμα – της αγοράς.

Β. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ («Ρ/Σ  ΝΕΤ 105.8»): Κύριε Πρωθυπουργέ, ως προς τη συνολική λύση, για την οποία επαγγέλλονταν οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι θα δώσουν μέσα σε δύο 24ωρα, θέσαμε ένα πλαίσιο πολιτικής απόφασης, το οποίο θα υλοποιηθεί τον Ιούνιο, δηλαδή έχουμε μπροστά μας ένα χρονικό διάστημα και διαβουλεύσεων και διαφόρων διεργασιών, αλλά πάντως, δεν έχει δοθεί συνολική λύση, με τον ακαριαίο τρόπο με τον οποίο τον τοποθετούσε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Και πάντως, μέσα σε αυτή τη λύση, δεν υπάρχει η ώθηση της ανάπτυξης με συγκεκριμένο μέτρο. Ένα μέτρο, για παράδειγμα, δεν έχει υπάρξει, κι αν κάνω λάθος, παρακαλώ διορθώστε με.

Μπορείτε σας παρακαλώ να μου πείτε, αν είστε ικανοποιημένος από το γεγονός ότι δεν έχει υπάρξει μέχρι τώρα κάποια συγκεκριμένη πολιτική πρωτοβουλία για να δοθεί ανάπτυξη, για να δοθεί ώθηση ανάπτυξης και στην Ελλάδα, και στις υπόλοιπες χώρες που αντιμετωπίζουν κρίση χρέους;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ’ όλα, είναι λάθος ότι δεν υπήρξε απόφαση. Απόφαση υπήρξε, ξεκάθαρη απόφαση: ότι θα πρέπει η κάθε χώρα, με εσωτερικές διαδικασίες, να το συμφωνήσει – άλλες μέσα από το Κοινοβούλιο, άλλες μέσα από κυβερνητικές αποφάσεις, αυτό είναι θέμα δημοκρατίας.

Θα μπορούσαμε εμείς  να επιβάλουμε τις εσωτερικές διαδικασίες, το πώς εγκρίνονται αυτά; Αλλά στο επίπεδο το δικό μας, στο οποίο είχαμε να διαπραγματευθούμε, καταφέραμε και πήραμε τις αποφάσεις, και ως χώρα, και ως Ευρωπαϊκή Ένωση. Και θεωρώ λογικό, αυτές οι αποφάσεις να υιοθετηθούν και από τα Κοινοβούλια. Πάντως, σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, είναι κατοχυρωμένες αυτές οι αποφάσεις.

Πράγματι, η ανάπτυξη είναι το ζητούμενο, όλοι το λέμε, και  υπάρχουν και διαφορετικές απόψεις  στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για το πώς  θα επέλθει αυτή η ανάπτυξη. Βεβαίως, διαμορφώνοντας ένα καλύτερο πλαίσιο  ανταγωνιστικότητας, αλλά το τι είναι ανταγωνιστικότητα, διαφέρει πολλές φορές από χώρα σε χώρα.

Εμείς θεωρούμε ότι η  επένδυση στον άνθρωπο, στη νέα καινοτομία, στην πράσινη καινοτομία, σε όλες αυτές  τις νέες δυνατότητες που έχουμε, στην εκπαίδευση, στις υποδομές, είναι πολύ σημαντική. Είναι ένα θέμα, βεβαίως, το οποίο υπάρχει και στις αποφάσεις μας, π.χ. στη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, της κοινωνικής συνοχής, που εμείς θεωρούμε ότι είναι μέρος της ανάπτυξης. Και οπωσδήποτε, έχουμε μπροστά μας και τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου εκεί θα γίνει πολύ σημαντική συζήτηση γι’ αυτό που θέσατε, για το οποίο είμαι σύμφωνος ότι, ναι, είναι μεγάλο στοίχημα για την Ευρώπη.

ΣΤ. ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ («ΤΟ ΒΗΜΑ»): Κύριε Πρόεδρε, εγώ θα σας κάνω μία ερώτηση για τη Λιβύη. Το πρόβλημα ενδιαφέρει από πολλές πλευρές, νομίζω, την Ελλάδα. Η χθεσινή απόφαση ήταν ότι το ΝΑΤΟ πλέον αναλαμβάνει τον κύριο ρόλο της εφαρμογής των οποιωνδήποτε αποφάσεων, που έχουν παρθεί μέχρι σήμερα. Αυτό σημαίνει ότι και οι «ανοιχτοί ουρανοί», όπως αλλιώς λέγονται, θα πρέπει να ξανασυζητηθούν, αν καταλαβαίνω καλά, σε μια τέτοια απόφαση από το Συμβούλιο του ΝΑΤΟ, όπου η ομοφωνία είναι υποχρεωτική.

Η Ελλάδα δηλαδή, αν δεν κάνω λάθος, έχει μπροστά  της να υποστηρίξει ή να  αρνηθεί να υποστηρίξει, τη συνέχιση των πτήσεων των συμμαχικών αεροπλάνων υπεράνω της Λιβύης. Είμαι σωστά σ’ αυτό; Δεν νομίζετε ότι αλλάζει η στάση, την οποία ως τώρα είχαμε, μετά τη χθεσινή απόφαση που πάρθηκε; Εννοώ της Ελλάδας.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ευχαριστώ για την ερώτηση. Θεωρώ ότι η απόφασή μας βασίζεται, και δεν έχει αλλάξει, στις αποφάσεις του ΟΗΕ, που μιλούν για την προστασία του άμαχου πληθυσμού. Προφανώς, για τον τρόπο της εφαρμογής, προβλέπεται και στην απόφαση του ΟΗΕ, ότι μπορεί, είτε μεμονωμένα κράτη, είτε μέσα από Οργανισμούς, να υπάρξει εφαρμογή αυτών των αποφάσεων και με τη συμβολή του ΝΑΤΟ.

Θέλω να τονίσω ότι  δεν είναι το ΝΑΤΟ που έχει αποφασίσει, είναι ο ΟΗΕ που έχει αποφασίσει. Και το ΝΑΤΟ, απλώς δίνει τις  υπηρεσίες του, δηλαδή τις υποδομές, το στρατηγείο, το συντονισμό των επιχειρήσεων. Αυτή είναι η προσφορά, ουσιαστικά, του ΝΑΤΟ σήμερα. Δεν βλέπω κάποια αλλαγή ουσιαστική, είναι περισσότερο επιχειρησιακή αλλαγή, αλλά πολιτική αλλαγή δεν υπάρχει. Είναι η ίδια βάση, πάνω στην οποία δουλεύουμε.

Μακάρι, όπως έχω πει, το συντομότερο να τελειώσουν οι εχθροπραξίες και να υπάρξει κατάπαυση του  πυρός, αλλά αυτό βεβαίως σημαίνει, ή μάλλον προϋποθέτει, την εφαρμογή και συμφωνία και των δύο πλευρών – και σε αυτή την περίπτωση, ιδιαίτερα  του καθεστώτος στη Λιβύη – στις αποφάσεις του ΟΗΕ.

ΧΡ. ΚΟΥΤΡΑΣ («ΣΚΑΪ»): Κύριε Πρόεδρε, έχετε ανακοινώσει ένα φιλόδοξο πρόγραμμα, με σκοπό τη μείωση του δημοσίου χρέους κατά 20%, όπως είπατε.

Το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων για αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας είναι 50 δις ευρώ. Ήδη, ακούγονται αρκετές απόψεις και ποικίλες απόψεις και εντός του Υπουργικού Συμβουλίου, για το πώς θα πρέπει να εξελιχθεί αυτό το πρόγραμμα.

Αυτό που θέλω να σας  ρωτήσω είναι, αν είστε αποφασισμένος  να πάτε αυτό το πρόγραμμα μέχρι  τέλους, να συγκρουστείτε δηλαδή για παράδειγμα με τους συνδικαλιστές της ΔΕΗ, οι οποίοι αντιδρούν σε οποιαδήποτε τέτοια ενέργεια.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Κατ’ αρχήν, το πρόγραμμα βάζει ένα στόχο, η υλοποίηση εξειδικεύεται. Ο στόχος αυτών των προγραμμάτων είναι ακριβώς ότι, εμείς θέλουμε από εδώ και πέρα, και αυτό είναι που έχουμε υποσχεθεί, να έχουμε διαρθρωτικά μέτρα, να έχουμε μέτρα εξοικονόμησης, περιορίζοντας τη σπατάλη, να έχουμε εκσυγχρονισμό του κράτους, να χτυπήσουμε τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά. Και βεβαίως, από κοινού, όλοι μαζί να συμβάλουμε και σε μια λειτουργία της Πολιτείας, με την πάταξη της φοροδιαφυγής, της εισφοροδιαφυγής και της διαφθοράς, όλων αυτών δηλαδή που πράγματι δημιουργούν προβλήματα στη σωστή λειτουργία του κράτους και, τελικά, στο δημόσιο συμφέρον και στην αλληλεγγύη μεταξύ των πολιτών.

Η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, λοιπόν, είναι μέρος  αυτού του προγράμματος. Θα εξειδικευτεί. Δεν βλέπω γιατί, εκ των προτέρων, πρέπει να θεωρούμε ότι θα υπάρξουν αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις, όταν εμείς ξεκινάμε μέσα από μια διαβούλευση να προωθούμε τις οποιεσδήποτε αλλαγές, για οποιοδήποτε θέμα. Και οι διαβουλεύσεις αυτές θα υπάρξουν και, ελπίζω, να έχουν και αίσιο αποτέλεσμα.

Δεν μιλάω ειδικά για  τη ΔΕΗ, αλλά για οποιοδήποτε θέμα, γιατί δεν έχει υπάρξει κάποια πρόταση για τη ΔΕΗ. Αυτά θα εξειδικευτούν και, βεβαίως, θα συζητηθούν. Και θεωρώ ότι είναι προς το συμφέρον όλων μας να συνεργαστούμε, ώστε να αξιοποιηθεί σωστά η δημόσια περιουσία, προς όφελος τελικά του Ελληνικού λαού, για να φύγει αυτό το μεγάλο βάρος του χρέους, που σήμερα κουβαλά λόγω των πρόσφατων, προηγούμενων πολιτικών.

Κ. ΠΑΡΗΣ («WORLD STREET JOURNAL»): Κύριε Πρόεδρε, ήθελα να σας ρωτήσω κάτι σχετικά με την Πορτογαλία. Λίγο έως πολύ, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θεωρεί δεδομένο ότι είναι θέμα χρόνου πότε η Πορτογαλία θα προσφύγει στο μηχανισμό, αυτό τουλάχιστον ακούμε από πάρα πολλές πλευρές.

Με βάση αυτό, θα ήθελα  να σας ρωτήσω, νομίζετε πραγματικά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κάνει αρκετά για να προστατέψει  τα μέλη της και το ευρώ; Δεν νομίζετε ότι μία συμφωνία, παραδείγματος χάρη για τη δευτερογενή αγορά, αγοράς ομολόγων, ή τα swaps, οι ανταλλαγές των ομολόγων, κάτι το οποίο είχε θέσει και η Ελλάδα, θα βοηθούσε κράτη σαν την Πορτογαλία, να μην φτάσουν σ’ αυτό το σημείο;

Ήθελα επίσης να ρωτήσω: νομίζετε ότι η πρόταση για τη δευτερογενή αγορά, για να υπάρξει παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ή άλλων αγορών, να αγοράσουν ομόλογα από τα κράτη, μπορεί να ξαναέρθει στην Ευρωπαϊκή Ένωση προς συζήτηση; Ευχαριστώ.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ξέρετε καλά την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρώπη προχωρά, η Ευρώπη εξελίσσεται. Δεν πρέπει να αποκλείσει κανείς τίποτα στο μέλλον. Νομίζω πως είναι σημαντικό να σταθούμε και στις αποφάσεις τού σήμερα, διότι είναι σημαντικές οι αποφάσεις.

Είναι σημαντικές και για την Πορτογαλία. Και είμαι σίγουρος – και θέλω να εκφράσω τη συμπαράστασή μου – ότι η Πορτογαλία και ο Πορτογαλικός λαός, δίνουν τη μάχη τους, με συγκεκριμένο πρόγραμμα. Και η Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει αποδείξει πάντως ότι είναι έτοιμη να συνδράμει, εάν και εφόσον χρειαστεί, εάν ζητηθεί. Δεν υπάρχει απόφαση του Συμβουλίου, ούτε καν συζητήθηκε αυτό το θέμα. Αυτά είναι, συνήθως, η ευκολία των αναλύσεων που βλέπουμε στα διάφορα σχόλια των Μέσων Ενημέρωσης ευρύτερα.

Θεωρώ ότι οι σημερινές  απαντήσεις που έχουμε, μέσα από τις αποφάσεις του Συμβουλίου, δίνουν ένα πολύ ηχηρό μήνυμα. Μπορούμε να μπούμε σε λεπτομέρειες. Εμείς έχουμε καταθέσει πάρα πολλές προτάσεις και πολλά θα μπορούσαν να γίνουν. Δίνουν όμως ένα πολύ ισχυρό μήνυμα ότι, σε κάθε περίπτωση, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι εδώ και θα σταθεί στο πλευρό και των κρατών-μελών, και της Ευρωζώνης, και θα κάνει αυτό που πρέπει.

Νομίζω ότι είναι  πολύ σημαντικές αυτές οι αποφάσεις  σήμερα, όπως και το μήνυμα ιδιαίτερα  προς τις αγορές, για να τις καθησυχάσει, ότι η Ευρώπη είναι εδώ.

Π. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ («ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ»): Κύριε Πρόεδρε, στο πλαίσιο των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής, υπογράψατε το Σύμφωνο για το Ευρώ, το οποίο μεταξύ άλλων προβλέπει μειώσεις μισθών, περισσότερες μορφές ευέλικτης εργασίας, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης.

Στην Ελλάδα, αυτή τη στιγμή, το ποσοστό της ανεργίας είναι 15% και οι μισθοί τον τελευταίο χρόνο  έχουν μειωθεί από 20% μέχρι 30%. Οι αποφάσεις αυτές που φέρνετε, που ψηφίσατε, και τα νέα μέτρα  που θα έρθουν, πιστεύετε ότι μπορεί να τα αντέξει ο Ελληνικός λαός;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Οι αποφάσεις δεν αφορούν σε νέα μέτρα και, ειδικά, δεν αφορούν σε νέα μέτρα στην Ελλάδα. Κάθε χώρα έχει τις επιλογές της. Εμείς ήδη έχουμε πάρει σημαντικά μέτρα για τη χώρα μας, δύσκολα και επίπονα, τα οποία θεωρούμε ότι θα αποτελέσουν και μια βάση, ώστε να ανακάμψει η οικονομία μας και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και ανάπτυξη. Διότι το μοντέλο το οποίο είχαμε, δεν πήγαινε άλλο.

Το μοντέλο ανάπτυξης, το οποίο είχαμε, δεν ήταν μοντέλο  ανάπτυξης. Ήταν μοντέλο για χρέη στην πλάτη του Ελληνικού λαού. Χρέη, τα οποία σήμερα φορτώνεται και πιέζεται να πληρώσει, τεράστια χρέη και για τις επόμενες γενιές. Αυτό δεν είναι μοντέλο ανάπτυξης. Δεν είναι μοντέλο για βιώσιμες θέσεις εργασίας.

Γι’ αυτό κάνουμε τις  αλλαγές, επίπονες, δύσκολες, περνάμε από μία στενωπό, αλλά θα βγούμε ισχυρότεροι, με ένα μοντέλο που θα είναι βιώσιμο, ανταγωνιστικό και εξαγωγικό, ένα μοντέλο ευημερίας. Άρα, λοιπόν, να μιλάμε για τις προοπτικές με μεγαλύτερη αισιοδοξία.

Καταλαβαίνω πολύ καλά τις δυσκολίες, αλλά να καταλάβουμε ότι, εάν δεν γίνονταν οι αλλαγές οι οποίες έγιναν και αν δεν συνεχίσουμε να κάνουμε τις αλλαγές – όχι νέα μέτρα, αλλαγές όπως είπα, διαρθρωτικές, αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, μείωση της σπατάλης, πάταξη της διαφθοράς, μείωση της γραφειοκρατίας, όλα αυτά είναι αναπτυξιακά – δεν θα ξεπεράσουμε τα προβλήματα.

Δεν μπορεί, παραδείγματος  χάρη, το κόστος για τον εργαζόμενο να είναι τεράστιο. Μελέτες δείχνουν – και ελπίζω σύντομα και αυτές  να αναδειχθούν – ότι ένας εργαζόμενος χάνει από το μισθό του, μέχρι και 20% και 25%, από τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά στη χώρα. Ενώ σε άλλες χώρες, είναι πολύ πιο απλές οι διαδικασίες, οι οποίες  διευκολύνουν τον εργαζόμενο. Αυτές είναι οι μεγάλες αλλαγές, τις οποίες εμείς κάνουμε.

Και βεβαίως, είχα την  ευκαιρία χθες να πω, σε ό,τι αφορά το Σύμφωνο, ότι εμείς έχουμε ήδη  εφαρμόσει και με το παραπάνω πολλές από αυτές τις αλλαγές, τις  περισσότερες από αυτές τις αλλαγές. Δεν υπάρχει κανένας στην Ε.Ε. που να μην το αναγνωρίζει αυτό και να μην θεωρεί ότι αυτά θα συμβάλλουν στη βιωσιμότητα της ελληνικής οικονομίας.

Π. ΣΩΚΟΣ («ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ): Κύριε Πρόεδρε, περίπου ένα χρόνο μετά την εφαρμογή του μνημονίου, έχουμε για το πρώτο διάστημα του 2011 μια υστέρηση εσόδων, της τάξεως του 1,8%. Σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ, η πραγματική ανεργία το 2011 θα φτάσει στο 22%. Υπάρχει ύφεση. Η ύφεση συνεχώς μεγαλώνει και ρευστότητα στην αγορά δεν υπάρχει.

Το ερώτημά μου είναι: μήπως έχουν δίκιο όσοι λένε, και  μέσα στο κόμμα σας, πολλοί βουλευτές, αλλά και ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας μόλις χθες, από εδώ, από τις Βρυξέλλες, ότι το μνημόνιο δεν βγαίνει τελικά;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Θα έλεγα ότι αυτοί που έχουν τεράστια ευθύνη για το πού έφτασε η Ελλάδα, δεν δικαιούνται σήμερα να μιλάνε με τέτοια ελαφρότητα για τις θυσίες και τις προσπάθειες του Ελληνικού λαού, ούτε να καλλιεργούν με ευκολία τη μιζέρια, προσπαθώντας να υποβαθμίσουν και τις κατακτήσεις μας.

Διότι έχουν γίνει  αλλαγές. Έχουμε σπείρει για το μέλλον, για το αύριο, πολύ σημαντικά θεσμικά, οικονομικά και άλλα προγράμματα, τα οποία στοχεύουν ακριβώς στο να αντιμετωπίσουμε την ανεργία, αλλά κατ’ αρχήν στόχευαν στο να αντιμετωπίσουμε την πιθανή χρεοκοπία. Διότι αν είχαμε χρεοκοπήσει, όχι 15%, αλλά 30% ή και 40% θα ήταν η ανεργία και, βεβαίως, θα είχαμε κλείσιμο Τραπεζών, δεν θα πληρώναμε συντάξεις, δεν θα πληρώναμε μισθούς.

Μην το ξεχνάμε αυτό, μην  ξεχνάμε αυτή την αφετηρία. Ναι, θα περάσουμε και περνάμε δύσκολα, αλλά βγαίνουμε – ήδη, έχουμε τα πρώτα σημάδια – από μια στενωπό. Είναι η στενωπός, στην οποία μπήκαμε λόγω μιας πελατειακής αναπτυξιακής αντίληψης, που διόγκωσε ένα κράτος πελατειακό, όχι αναπτυξιακό, που δεν ήταν βιώσιμο, με αποτέλεσμα να φθάσουμε στο παρά πέντε της χρεοκοπίας.

Άρα, λοιπόν, ο δικός  μας στόχος υλοποιείται, τα μέτρα  υλοποιούνται. Είναι μεγάλες αλλαγές, είναι ιστορικές αλλαγές και, βεβαίως, αυτές είναι οι αλλαγές που θα φέρουν τη σιγουριά για τη νέα γενιά, θα φέρουν θέσεις εργασίας και θα φέρουν ανάπτυξη επιτέλους.

Επιπλέον, έχουμε και  πολλά άλλα προγράμματα, τα οποία  ξεδιπλώνονται, που βοηθούν, που συμβάλλουν, που δείχνουν αλληλεγγύη, προγράμματα για την ανεργία, πολύ σημαντικά, τα οποία αυτή τη στιγμή βοηθούν ένα μεγάλο μέρος των ανέργων, ή των εργαζομένων ώστε να μη χάσουν τις δουλειές τους, όπως και προγράμματα για την κοινωνική εργασία, προγράμματα ανάπτυξης της πράσινης ενέργειας, του τουρισμού κ.λπ.

Είναι θέματα, τα οποία  βεβαίως θέλουν το χρόνο τους. Είμαστε  αποφασισμένοι, όμως, να πάμε την Ελλάδα σε μια διαφορετική τροχιά. Και  αυτό, νομίζω, πρέπει να είναι και  το μήνυμα της σημερινής ημέρας, της 25ης Μαρτίου.

Ευχαριστώ πολύ.

>> Το βίντεο της συνέντευξης τύπου.

>> Φωτογραφικό υλικό.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Θέλω ξεκινώντας να εκφράσω την αλληλεγγύη μας, την αλληλεγγύη της Ελλάδας και του Ελληνικού λαού, στο λαό της Ιαπωνίας που δοκιμάζεται από μια βιβλική καταστροφή. Είμαστε έτοιμοι να συνδράμουμε και εμείς με κάθε τρόπο και είμαστε ήδη σε επαφή με τις αρχές για κάθε βοήθεια.

Σήμερα, πάρθηκαν ιστορικές αποφάσεις για το μέλλον της Ευρωζώνης. Κάναμε ένα μεγάλο βήμα για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους, για να αποκατασταθεί η ηρεμία στις αγορές, για να βάλουμε τις βάσεις για μια πιο ανταγωνιστική Ευρώπη.

Στη συζήτηση αυτή, η Ελλάδα προσήλθε με την αξιοπιστία που έχει κατακτήσει τον τελευταίο χρόνο. Την έχει κατακτήσει με τις θυσίες του Ελληνικού λαού, που έχουν οδηγήσει στην πρωτοφανή μείωση του ελλείμματος, με το πρόγραμμα των μεγάλων τομών και αλλαγών που υλοποιούμε μαζί με τους πολίτες.

Στους εταίρους μας είπαμε το εξής απλό. Η Ελλάδα έχει πάρει  τις αποφάσεις της, δύσκολες, συχνά επώδυνες, αλλά αποφάσεις. Έχουμε αποφασίσει να γυρίσουμε σελίδα, να βάλουμε τάξη στα του οίκου μας, να αντιμετωπίσουμε χρόνιες παθογένειες, να δημιουργήσουμε μια πιο ισχυρή οικονομία, βιώσιμη οικονομία. Μια οικονομία που δημιουργεί θέσεις εργασίας, επενδύσεις και πλούτο για τους Έλληνες. Μια οικονομία σταθερή, στην οποία θα μπορούν και οι Έλληνες να έχουν εμπιστοσύνη.

Σε αυτή την προσπάθεια, ζητήσαμε τη στήριξη των εταίρων μας στην Ευρωζώνη, γιατί είναι προς το συμφέρον όλων, όχι μόνο της Ελλάδας, να παρθούν εκείνες οι αποφάσεις που θα διασφαλίζουν τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Αποφάσεις που θα δώσουν προοπτική και ελπίδα. Αποφάσεις που θα δείξουν ότι οι θυσίες των Ελλήνων πολιτών δεν πάνε χαμένες.

Ζητήσαμε να ενισχυθεί  ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης και  να προικοδοτηθεί κατάλληλα ο  νέος μηχανισμός που θα ισχύσει μετά το 2013.

Ζητήσαμε την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του ελληνικού  δανείου, ώστε να είναι πιο ομαλή η προσαρμογή.

Ζητήσαμε χαμηλότερα επιτόκια, για να μην είναι τόσο δυσβάσταχτο το ετήσιο κόστος δανεισμού.

Ζητήσαμε ο ευρωπαϊκός μηχανισμός να μπορεί να αγοράζει κρατικά  ομόλογα, για την περίπτωση που κάποια χώρα χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να πείσει τις αγορές.

Ζητήσαμε έναν ευρωπαϊκό  φόρο στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, για να πληρώσουν και οι τράπεζες την κρίση που αυτές δημιούργησαν στην Ευρώπη.

Διεκδικήσαμε, αγωνιστήκαμε και τα καταφέραμε. Όλα αυτά αποτυπώνονται στη σημερινή απόφαση.

Σήμερα έγινε ένα  μεγάλο βήμα.

Πρώτον. Σε ό,τι αφορά τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, αποφασίσαμε να προικοδοτηθεί με 440 δις ο σημερινός μηχανισμός και με 500 δις επιπλέον ο μηχανισμός από το 2013 και μετά. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε μια ασπίδα ασφάλειας για τα κράτη απέναντι στις ορέξεις των αγορών.

Δεύτερον. Ο μηχανισμός αυτός μπορεί να αγοράζει κρατικά ομόλογα κατευθείαν από κάθε χώρα. Και αυτό αφορά και την Ελλάδα, εάν το χρειαστεί.

Τρίτον. Θεσπίσαμε τον ευρωπαϊκό φόρο στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, τον λεγόμενο Tobin tax, ώστε να πληρώσουν οι τράπεζες που δημιούργησαν την κρίση, ένα ασφάλιστρο για το μέλλον, αλλά και σημαντικά ποσά για επενδύσεις σε υποδομές, τη μετάβαση των οικονομιών μας σε πράσινη οικονομία και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Διεκδικήσαμε και αγωνιστήκαμε για να πετύχουμε τους στόχους  μας. Και μπόρεσα να δώσω αυτή την επιτυχή μάχη με όπλο την αξιοπιστία και τη συνέπειά μας, τη σοβαρότητα και τη συνέπειά μας. Και ακριβώς αυτό, χρειάζεται να κρατήσουμε. Να κρατήσουμε τη σοβαρότητα και τη συνέπεια της χώρας μας απέναντι σε αυτό το μεγάλο πρόγραμμα αλλαγών που κάνουμε. Και να σταματήσουμε, επιτέλους, να αδικούμε την εθνική προσπάθεια, να σταματήσουμε, επιτέλους να αδικούμε την προσπάθεια και τις θυσίες του Ελληνικού λαού.

Ειδικότερα για την  Ελλάδα, πετύχαμε την επιμήκυνση της αποπληρωμής του δανείου των 110 δισεκατομμυρίων στα 7,5 χρόνια κατά μέσο όρο. Δηλαδή, διπλασιάσαμε το χρόνο αποπληρωμής.

Επίσης, πετύχαμε τη μείωση του επιτοκίου για ολόκληρο το δάνειο, το σύνολο του δανείου, και για όσα ήδη έχουμε πάρει, κατά 100 μονάδες βάσης. Δηλαδή, μειώσαμε τα spread που πληρώνουμε κατά σχεδόν 30%. Κερδίσαμε σήμερα περισσότερα από 6 δισεκατομμύρια ευρώ.

Συμφωνήσαμε, επίσης, ένα Σύμφωνο για το ευρώ. Ένα Σύμφωνο με κανόνες, που ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα σε κάθε χώρα χωριστά, αλλά και στην Ευρωζώνη στο σύνολό της. Κανόνες και πολιτικές που εμείς ήδη εφαρμόζουμε στο πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής που υλοποιεί η χώρα μας.

Καταστήσαμε σαφές εξ αρχής, ότι η προσπάθεια για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της συνολικής προσέγγισης για τη σταθερότητα της ευρωζώνης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την αποτελεσματική αντιμετώπιση της κρίσης και βεβαίως και την ανάγκη για την ανάπτυξη στην Ευρώπη.

Υποστηρίξαμε και αποτυπώθηκε στο Σύμφωνο για το ευρώ, η ανάγκη, ταυτόχρονα με την ανταγωνιστικότητα, του στόχου της σύγκλισης, της ανάπτυξης και της δημιουργίας θέσεων εργασίας.

Επίσης, διεκδικήσαμε και αποτυπώθηκε, η σημασία του κοινωνικού διαλόγου και η κατοχύρωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, θα συμφωνούμε στους στόχους, αλλά διασφαλίζεται η απαιτούμενη ευελιξία στην υλοποίησή τους με το μείγμα πολιτικών και τα μέσα που κάθε κράτος – μέλος επιλέγει, ανάλογα με τις συνθήκες, τις ανάγκες, την παράδοση της έννομης τάξης.

Σε αυτό το πλαίσιο, επιμείναμε ιδιαίτερα και δεν αποδεχτήκαμε την πρόταση για υποχρεωτική θέσπιση δημοσιονομικών κανόνων με συνταγματική διάταξη. Ξέρουμε και μπορούμε εμείς, να επιλέξουμε τους τρόπους με τους οποίους θα διασφαλίσουμε ακριβώς την αντιμετώπιση του χρέους και των ελλειμμάτων μας στο μέλλον.

Επίσης, επιμείναμε ιδιαίτερα  στην ανάγκη, οι πολιτικές του Συμφώνου για το ευρώ και η υλοποίησή τους να είναι συμβατές με τη Συνθήκη, την κοινοτική μέθοδο, τον σεβασμό στις αρμοδιότητες και τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Οι σημερινές αποφάσεις  είναι ξεκάθαρη απόδειξη ότι αναγνωρίζεται  η προσπάθεια που καταβάλει η  Ελλάδα. Η προσπάθεια που καταβάλει ο Ελληνικός λαός.

Αυτές οι αποφάσεις θα μας βοηθήσουν σημαντικά στο  δύσκολο δρόμο που έχουμε πάρει. Αλλά ο δρόμος αυτός είναι δικός  μας δρόμος. Εμείς τον έχουμε επιλέξει. Είναι δρόμος αλλαγών, μεγάλων αλλαγών  και τομών για τη χώρα μας, διότι  ξέρουμε ότι η χώρα πρέπει να αλλάξει.

Και οι όποιες αποφάσεις  λαμβάνονται στην Ευρωζώνη δεν μπορούν  ποτέ να υποκαταστήσουν τη δική μας  προσπάθεια. Μια προσπάθεια που συνεχίζουμε  και θα συνεχίσουμε. Ευχαριστώ.

Β. ΝΕΔΟΣ («ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»): Κύριε Πρόεδρε, τις τελευταίες μέρες υπάρχει μία συζήτηση για το αν υφίσταται στο τραπέζι και κάποια εξέλιξη για το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων που μας ζητάει η Ευρωπαϊκή Ένωση, που έχουμε βάλει σε εφαρμογή εμείς. Ποια είναι η εξέλιξη σε αυτό το επίπεδο;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Στόχος των αποφάσεων αυτών είναι ακριβώς να σηματοδοτήσουμε βεβαίως και την πρόοδο που έχουμε κάνει – και επιβραβεύτηκε αυτή η πρόοδος – αλλά και να σηματοδοτήσουμε προς τις αγορές και τη συνέπειά μας, αλλά και τη δυνατότητά μας να αντιμετωπίσουμε το μεγάλο πρόβλημα που λέγεται χρέος.

Μερικά μέτρα τα οποία  αποφασίσαμε ως Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν και για την Ελλάδα και όχι μόνο. Και βεβαίως, μέσα σε αυτά είναι και αρκετά μέτρα τα οποία ήδη έχουμε προτείνει και υιοθετήσει και τα οποία θέλαμε να προβάλουμε για να δώσουμε αυτή την αξιοπιστία. Έτσι, έχουμε προβάλει μέτρα, όπως οι διαθρωτικές αλλαγές, όπως οι αποκρατικοποιήσεις και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας σε ύψος 50 δις, κάτι το οποίο θα δώσει το σήμα και στις αγορές, ότι η Ελλάδα προχωρά σοβαρά στην αντιμετώπιση του χρέους, διότι αυτό σημαίνει να ελαφρύνουμε απ’ την πλάτη του Ελληνικού λαού το χρέος, περίπου, κατά 20%.

Β. ΠΕΤΟΥΡΗ («ΝΕΤ»): Κύριε Πρόεδρε, επειδή είχαν καλλιεργηθεί χαμηλότερες, όχι επισήμως αλλά είχαν καλλιεργηθεί χαμηλότερες προσδοκίες για τα αποτελέσματα αυτής της Συνάντησης Κορυφής ως προς την Ελλάδα, είχε δημιουργηθεί και μία φημολογία ότι οτιδήποτε κερδίσουμε θα αντισταθμιστεί με νέα μέτρα. Θα ήθελα να σας ρωτήσω τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις για την οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης και κυρίως για την καθημερινότητα των πολιτών;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Αυτό το οποίο έγινε, είναι ότι αναγνωρίστηκε όχι μόνο η προσπάθεια, αλλά και τα αποτελέσματα των προσπαθειών μας των τελευταίων 10 μηνών. Και η αναγνώριση αυτή σήμαινε όχι νέα μέτρα, αλλά την αποδοχή εκ μέρους των εταίρων μας της επιμονής μας στη συνέχιση ενός προγράμματος πραγματικά δύσκολου, αλλά που φέρνει και σημαντικές αλλαγές και αντιμετωπίζει ριζικά παθογένειες του παρελθόντος.

Βεβαίως, αυτό το όπλο της αξιοπιστίας από μόνο του δεν θα μπορούσε να αρκέσει, αν δεν κάναμε και όλες τις ενέργειες, όλες τις προσπάθειες, να εμπεδωθεί η αίσθηση ότι υπάρχει και η στήριξη του Ελληνικού λαού – θα έλεγα και από τις συναντήσεις που έκανα με όλα τα κόμματα – αυτής της διαπραγματευτικής προσπάθειας, ότι υπάρχει στο μέτρο του δυνατού ένα μέτωπο συμπαγές. Αλλά βεβαίως παράλληλα, και οι επαφές που είχαμε με σχεδόν όλους τους ηγέτες, με τους κύριους παίκτες, πάνω στα δικά μας ζητήματα, με την παρουσίαση και του προγράμματός μας, αλλά και των κινδύνων που έχουμε μπροστά μας, εάν δεν διαχειριστούμε σωστά σαν ΕΕ το μεγάλο θέμα που λέγεται χρέος.

Και πιστεύω ότι, ήταν πειστική αυτή η διαπραγμάτευση, που βεβαίως, όπως είδατε απόψε, διήρκεσε μέχρι την τελευταία στιγμή.

Ι. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ («MEGA»): Κύριε Πρόεδρε, ήθελα να μας διευκρινίσετε, το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων 50 δις είναι προϋπόθεση για να πάρουμε αυτές τις ρυθμίσεις; Δηλαδή θα μπει μέσα στο κείμενο συμπερασμάτων;

Και ένα δεύτερο, τι δεσμεύσεις έχουμε αναλάβει, γιατί πολύ γενναιόδωρα  τα βλέπουμε όλα αυτά.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ’ όλα, ξέρετε ότι, το πρόγραμμα το οποίο εμείς έχουμε καταθέσει και το οποίο προωθούμε, είναι δεσμευτικό για να πάρουμε τα 110 δις. Κάθε τρεις μήνες αξιολογείται η Ελλάδα για το αν δικαιούται να πάρει την επόμενη δόση των χρημάτων.

Άρα, λοιπόν, αυτά είναι  μέτρα τα οποία είναι μέσα στο  πρόγραμμα ούτως ή άλλως. Αλλά αυτό το οποίο εμείς θέλουμε, δεν  είναι κάποια καινούργια μέτρα ούτε κάποια καινούργια δέσμευση. Εμείς  θέλαμε να αναδείξουμε το τι θα κάνει  η Ελλάδα το επόμενο χρονικό διάστημα, διότι αυτά είναι που θα πείσουν τις αγορές – έτσι είναι οι αγορές – ότι η Ελλάδα μπορεί να διαχειριστεί το χρέος της με έναν τρόπο που είναι ομαλός, που δεν είναι επιβαρυντικός, που δεν θα σκοντάψει, που δεν θα είναι διογκωμένο το χρέος σε κάποια χρόνια και ότι είναι εφικτή αυτή η πορεία.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι εμείς θέλουμε το συντομότερο να βγούμε στις αγορές, να φύγουμε απ’ τη διαδικασία της επιτήρησης και βεβαίως, να μπορούμε να σταθούμε στα δικά μας πόδια. Αλλά θα σταθούμε στα δικά μας πόδια όχι μόνο όταν βγούμε στις αγορές, αλλά και όταν κάνουμε τις απαραίτητες αλλαγές για ένα διαφορετικό αναπτυξιακό μοντέλο, αυτό ακριβώς που κάνουμε καθημερινά.