>> Το βίντεο του χαιρετισμού.

>> Φωτογραφικό υλικό.

πηγή:papandreou.gr

Παναγιότατε, εκ μέρους όλων των Ελλήνων και της Κυβέρνησής μας, σας καλωσορίζουμε στη χώρα μας και, μάλιστα, σε αυτή την ιερή και εξαίσια περιοχή της πατρίδας μας.

Η απόφασή σας να έρθετε στο Άγιον Όρος και να εορτάσετε τη λαμπρή επέτειο των 20 ετών της Πατριαρχείας σας στον Οικουμενικό Θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως, μας τιμά όλους, ιδιαίτερα βεβαίως τους σεβαστούς Αγιορείτες Πατέρες, αλλά και εμάς, που ήρθαμε να συνεορτάσουμε.

Ευχόμαστε να είσαστε πάντα δυνατός, στις επάλξεις των αγώνων σας, με υγεία και κάθε καλό. Να ποιμένετε την Ορθοδοξία, να προάγετε την καταλλαγή μέσα σ’ έναν ταραγμένο κόσμο, να ευαισθητοποιείτε την παγκόσμια κοινότητα για το περιβάλλον και την ειρήνη.

Άγιε Πρώτε και σεβαστοί Πατέρες, είναι μεγάλη η τιμή και η χαρά που αισθάνομαι σήμερα, ευρισκόμενος μαζί σας, χάρις στο εύσχημο αυτό γεγονός. Γνωρίζετε το σεβασμό και την ευαισθησία μας γι’ αυτό τον ιερό τόπο και τους οικιστές του. Θέλω να ξέρετε ότι πάντοτε σας σκέπτομαι και είμαι κοντά σας, στα προβλήματά σας.

Βέβαια, οι συγκυρίες, οι δύσκολες συγκυρίες, ίσως δεν μας επέτρεψαν ούτε να βρεθούμε εδώ όσο θα θέλαμε, ούτε να κάνουμε όλα όσα θέλουμε, αλλά σας διαβεβαιώνω ότι θα συνεχίσουμε τις προσπάθειες και μαζί σας, για να αντιμετωπίσουμε κάθε ζήτημα το οποίο έχετε μπροστά σας.

Παναγιότατε, θέλω από καρδιάς να πω δυο λόγια: σας γνωρίζω πολλά χρόνια, παρακολουθώ το έργο σας αυτά τα 20 χρόνια που σήμερα εορτάζετε και εντυπωσιάζομαι πάντα από τη δύναμή σας, την επιμονή σας, την αφοσίωσή σας, τον αγώνα σας, να αναδείξετε το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αλλά και τις πνευματικές αξίες που συμβολίζει για την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό.

Θέλω να ξέρετε ότι έχετε πάντα τη στήριξή μου. Και από κάθε θέση ευθύνης στην οποία έχω διατελέσει, στήριξα και θα στηρίζω τη δική σας προσπάθεια.

Θέλω επίσης να ξέρετε ότι ο δικός σας αγώνας, δίνει ένα παράδειγμα. Παράδειγμα που μας εμπνέει, που δίνει και σε εμάς δύναμη, σε μια εποχή δύσκολων καιρών για τη χώρα μας, όπου έχουμε επωμισθεί όλοι μας, όχι μόνον εγώ προσωπικά, αλλά και ολόκληρος ο Ελληνικός λαός, βάρη και ευθύνες.

Μας δίνετε με το παράδειγμά σας κουράγιο και δύναμη να συνεχίσουμε και να ξεπεράσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο αυτές τις δυσκολίες, ώστε η χώρα μας να βρεθεί στην άλλη όχθη του ποταμού, πιο δυνατή, με βιωσιμότητα και ευημερία.

Είναι ένας αγώνας, τον οποίο κάνουμε και εμείς με αφοσίωση. Και είναι χαρά μου ότι βρίσκομαι σήμερα εδώ, κοντά σας, για να έχω αυτή την επαφή μαζί σας, αλλά και να πάρω λίγη από τη δύναμη που εσείς εκπροσωπείτε.

Άγιε Πρώτε, σεβαστοί Πατέρες, συμμετέχοντας σε αυτή την επετειακή εκδήλωση για τον Οικουμενικό μας Πατριάρχη, αναφωνούμε μαζί σας: «εις έτη πολλά και άξιος».

>> Το βίντεο του χαιρετισμού.

>> Φωτογραφικό υλικό.

Κύριε Πρωθυπουργέ της  Κίνας, κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι, είναι μεγάλη η χαρά μας που υποδεχόμαστε σήμερα τον Πρωθυπουργό της Κίνας εδώ, στον Πειραιά.

Η παρουσία σας εδώ  και η επένδυση από πλευράς  της Κίνας και της εταιρείας  COSCO στον Πειραιά, έχει πολλαπλή σημασία. Πρώτα απ’ όλα, ο Πειραιάς γίνεται ο διαμετακομιστικός κόμβος, όπως είπατε κι εσείς, της διανομής των κινεζικών προϊόντων σε όλη την περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Μεσογείου, Αφρικής και Μαύρης Θάλασσας.

Δεύτερον, Κίνα και Ελλάδα, θα γίνουμε πρωτοπόροι στην έρευνα, στην τεχνογνωσία, την τεχνολογία και την εκπαίδευση για τα θέματα της ναυτιλίας παγκοσμίως, και ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις νέες τεχνολογίες και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για τη ναυσιπλοΐα μας.

Τρίτον, όπως εσείς αποφασίσατε, και χαιρετίζουμε αυτή την απόφαση, την επένδυση στην ελληνική βιομηχανία ναυσιπλοΐας, με το αναπτυξιακό ταμείο για τη ναυπήγηση ελληνικών πλοίων, για τη συνέχιση κατασκευής ελληνικών πλοίων στην Κίνα, προκειμένου να προωθηθεί αυτή η κοινή μας δραστηριότητα.

Όλα αυτά αποτελούν και  μια ψήφο εμπιστοσύνης της Κίνας  κ. Πρωθυπουργέ, πρώτα απ’ όλα, στην ίδια την οικονομία του Πειραιά  και τους ανθρώπους του Πειραιά, που είμαι σίγουρος ότι θα είναι  πάντα φιλόξενοι και ευγνώμονες βεβαίως για τις προσπάθειές  σας.

Είναι μια ψήφος εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία και στα όσα κάνουμε για να βάλουμε σε τάξη τη χώρα και να ξεφύγουμε από την κρίση, την οποία περάσαμε. Αλλά ακόμη περισσότερο, όπως κι εσείς είπατε, είναι και ουσιαστική και συμβολική η παρουσία σας, διότι με αυτό τον τρόπο ενισχύεται η στρατηγική σχέση Ελλάδας και Κίνας. Και πιστεύω ακράδαντα ότι αυτή η σχέση θα συμβάλει στην εμπέδωση ευρύτερα της οικονομικής ευημερίας, αλλά και της ειρήνης στην περιοχή μας, καθώς και στις σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης και Κίνας.

Θέλω, εκ μέρους όλων των  Ελλήνων, και ιδιαίτερα όλων των  φορέων του Πειραιά, των εφοπλιστών, των κατοίκων και των εργαζομένων  της περιοχής, να ευχαριστήσω και  εσάς κ. Πρωθυπουργέ, και τους Υπουργούς  σας, που είσαστε εδώ, καθώς και  την COSCO, και τον Captain Wei, ο οποίος με ενθουσιασμό δουλεύει γι’ αυτή την προσπάθεια. Και πράγματι, είναι μια μεγάλη και νέα αρχή για την Ελλάδα και την Κίνα.

Και πάλι σας ευχαριστώ  και σας καλωσορίζω.

>> Δείτε το βίντεο.

>> Φωτογραφικό υλικό.

Φίλες και φίλοι, πρώτα  απ’ όλα, ένα μεγάλο ευχαριστώ γι’ αυτή τη θερμή υποδοχή και συμπαράσταση. Ειδικά τώρα που όλοι μας ζούμε μια πολύ δύσκολη στιγμή, για τη χώρα μας, μια δύσκολη κρίση, η Κρήτη δίνει δύναμη, συμπαράσταση, πάντα, η δημοκρατική Κρήτη αγωνίζεται.

Και αυτή η αγάπη που  νοιώθω, είναι κάτι που κι εμένα μου δίνει δύναμη να συνεχίσουμε έναν αγώνα, να γυρίσουν τα πράγματα, να «σηκωθεί» ο ήλιος, όπως λέμε, να υπάρχει στην Ελλάδα πάλι το χαμόγελο, να δώσουμε προοπτική, να μπορούμε να σταθούμε με τις δικές μας δυνάμεις κι όχι με δάνειες δυνάμεις.

Κι είναι ένας τόπος  εδώ, που γνωρίζω καλά, γιατί ήταν και αγαπημένος τόπος του πατέρα μου, του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος ερχόταν, επισκεπτόταν, αγαπούσε την Κρήτη.

Αλλά είναι κι ένας άλλος λόγος που χαίρομαι γιατί βρίσκομαι κοντά σας. Ήμασταν τώρα στο Συνεταιρισμό σας, που έχει πάρει παγκόσμιο πρώτο βραβείο, κι αυτό δίνει επίσης κουράγιο, σε όλους μας. Διότι, τους τελευταίους μήνες ακούσαμε πολλά για την Ελλάδα, δύσκολα, πολλές φορές, απαράδεκτα και άδικα.

Η Ελλάδα έχει πολλές δυνατότητες, το αποδεικνύετε εσείς. Η Ελλάδα μπορεί να είναι η Ελλάδα της αξίας, η Ελλάδα που τα προϊόντα μας αναδεικνύονται πρώτα στον κόσμο, που είναι ανταγωνιστικά, που δίνουν εισόδημα στον αγρότη, στον εργαζόμενο.

Αυτό έχετε αποδείξει εσείς με τον Συνεταιρισμό σας και είναι πάρα πολύ σημαντικό να αναδείξουμε αυτό το ωραίο που έχει η Ελλάδα. Ό,τι καλύτερο έχει η Ελλάδα να το αναδείξουμε. Να μπορούμε να αναδείξουμε ότι πραγματικά με τον δικό μας κόπο, με τη δική μας παραγωγική δουλειά, με τη δική μας φαντασία, καινοτομία, δημιουργικότητα, με τη δική μας παραγωγή, μπορούμε να πάμε μπροστά.

Και πρέπει να τιμήσουμε  και τα δικά μας προϊόντα. Πρέπει ο κάθε τόπος να τιμήσει τα ελληνικά προϊόντα, όχι επειδή είναι ελληνικά, αλλά επειδή είναι καλά, επειδή είναι η παράδοσή μας. Παράδοση μας είναι η κρητική δίαιτα, αλλά δεν είναι μόνο κρητική η παράδοση που θέλουμε να κρατήσουμε, είναι εκείνη η παράδοση που αναγνωρίζεται σε όλο τον κόσμο και που δυστυχώς εμείς πρώτοι εγκαταλείπουμε.

Να ξαναβρούμε λοιπόν τις παραδόσεις μας, τις δυνάμεις μας, για να χτίσουμε πάλι την Ελλάδα των αξιών. Μια Ελλάδα που θα αναγνωρίζεται, θα είναι αξιόπιστη, θα είναι εκείνη που μπορεί να δώσει σιγουριά, ασφάλεια, προοπτική στις νέες γενιές.

Αυτός ο τόπος είναι  ευλογημένος. Αυτό είναι όμορφο χωριό – βλέπω έχετε κάνει και σημαντικές προσπάθειες αναπαλαίωσης-συντήρησης, για να κρατηθεί η αισθητική, η ομορφιά, το παραδοσιακό. Συνδυασμένο αυτό με την παραγωγική δραστηριότητά σας μπορεί να βοηθήσει να ξαναζήσει η επαρχία, να δώσουμε προοπτική σε αυτές τις περιοχές.

Θέλω να συγχαρώ όλους τους συνεταιριστές εδώ, διότι αυτή είναι και μία συνεταιριστική προσπάθεια, ένας Συνεταιρισμός, που δείχνει ότι όταν υπάρχει ένα σωστό πλαίσιο, μια σωστή τοπική ηγεσία, σωστές αντιλήψεις και πρακτικές, πάει μπροστά ο τόπος.

Αυτά που πρέπει να αλλάξουμε είναι τα κακώς κείμενα. Έχουμε τις δυνατότητες, υπάρχουν και οι άνθρωποι, υπάρχουν οι αξίες, απλώς αυτά πρέπει να αναδείξουμε, αυτά πρέπει να προστατεύσουμε, αυτά πρέπει να στηρίξουμε.

Γι’ αυτό είμαστε εδώ, είμαστε εδώ, ακριβώς, για να στηρίξουμε αυτές τις παραγωγικές δυνάμεις, τις δυνάμεις που πιστεύουν στην Ελλάδα, τις δυνάμεις που πιστεύουν στις δυνατότητες που έχει η Κρήτη, το χωριό σας, η Ελλάδα, ώστε να μην έχουμε ποτέ πια επιτηρήσεις, ποτέ πια κηδεμονίες, ποτέ πια κρίση.

Κι εμείς είμαστε  η Κυβέρνηση, το Κίνημα, που πάντα πάλευε γι’ αυτή την ανεξαρτησία, γι’ αυτή την αυτονομία, ώστε ο Έλληνας, η Ελληνίδα να έχουν πάντα το κεφάλι ψηλά. Αυτό θα καταφέρουμε και πάλι, με δυσκολίες. Ναι, πληρώνουμε λάθη του παρελθόντος, πληρώνουμε αμαρτίες του παρελθόντος, ιδιαίτερα των τελευταίων ετών, αλλά θα βγούμε απ’ αυτή την κρίση.

Και θέλω να στηρίξω τις προσπάθειες που κάνει και το Υπουργείο Γεωργικής Ανάπτυξης ιδιαίτερα εδώ, στον τόπο αυτόν, για τα θέματα του λαδιού, διότι έχουμε τη δυνατότητα πράγματι, μέσα από την ανάδειξη των σωστών προϊόντων η Ελλάδα να πάει μπροστά ξανά.

Συγχαίρω και πάλι τον Συνεταιρισμό. Θα ήθελα να παροτρύνω και τους ξενοδόχους της περιοχής και τα σούπερ μάρκετ της περιοχής: Αξιοποιήστε αυτή τη δυνατότητα, όχι μόνο γιατί αυτό είναι σωστό για την υγιεινή διατροφή, ή γιατί είναι διαφήμιση για τη χώρα μας, αλλά γιατί θα είναι ποιοτικά καλύτερος και ο τουρισμός, το τουριστικό προϊόν.

Αν, λοιπόν, ενώσουμε τις δυνάμεις μας, που είναι πολύ σημαντικό, θα έχουμε πολύ σημαντικά αποτελέσματα, όπως απέδειξε κι εδώ, αυτός ο Συνεταιρισμός.

Η παρουσία μου εδώ και η αγάπη σας, μου έδωσαν δυνάμεις και θα αναδείξω τη δική σας δύναμη, τη δύναμη του λαού μας, τη δύναμη του Ελληνισμού, τη δύναμη της Κρήτης, τη δύναμη αυτών των ανθρώπων που μοχθούν, παράγουν και κάνουν την Ελλάδα μια Ελλάδα της αξίας.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ και καλή μας συνέχεια.

Φωτογραφικό υλικό από την επίσκεψη του Πρωθυπουργού.

>> Δείτε το βίντεο.

>> Φωτογραφικό υλικό.

Μακαριότατε, κ. Πρόεδρε της Βουλής, κ. Πρόεδρε του ΛΑΟΣ, κύριοι συνάδελφοι βουλευτές, Υπουργοί, εκπρόσωποι κομμάτων, κ. Νομάρχα, κ. Δήμαρχε, σεβασμιότατοι, κυρίες και κύριοι,

Με ιδιαίτερη χαρά βρίσκομαι σήμερα μαζί σας, στην εκδήλωση της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, και γίνομαι για άλλη μια φορά κοινωνός ενός μεγάλου έργου που επιτελείτε.

Είναι γνωστό σε όλους  ότι, αθόρυβα, χωρίς μεγάλα λόγια, αλλά πολύ ουσιαστικά και αποτελεσματικά, βρίσκεστε πάντα δίπλα στους συνανθρώπους μας, σ’ αυτούς που είτε πάσχουν, είτε έχουν ανάγκη στήριξης, ανεξαρτήτως φύλου, καταγωγής ή και θρησκεύματος.

Η σημερινή σας πρωτοβουλία, με την ίδρυση της «Αποστολής», μιας αμιγώς φιλανθρωπικών στόχων εταιρείας, που σκοπό έχει να βοηθήσει σ’ αυτή την κατεύθυνση, είναι σίγουρα αξιέπαινη.

Γνωρίζω Μακαριότατε, τη μεγάλη προσπάθεια που κι εσείς καταβάλλετε, σε μια πραγματικά δύσκολη εποχή για την πατρίδα μας, για το λαό μας, ώστε να απαλύνετε τον ανθρώπινο πόνο και να καταπολεμήσετε κάθε είδους κοινωνικό αποκλεισμό.

Άκουσα με προσοχή  τα όσα σήμερα ανακοινώσατε και πραγματικά αισθάνομαι ότι, η Εκκλησία της Ελλάδος είναι μια ζωντανή εκκλησία, που εκπληρώνει την αποστολή της, με τρόπο και λόγο συνετό και σύγχρονο.

Θα μας βρείτε αρωγούς στον αγώνα σας, στο πλαίσιο των διακριτών ρόλων Εκκλησίας – Πολιτείας, όπως κατ’ επανάληψη έχουμε συζητήσει, στις πάντα δημιουργικές και ουσιαστικές συζητήσεις μας.

Βιώνουμε σήμερα τις  επιπτώσεις μιας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Οι επιπτώσεις της είναι ορατές παντού, γύρω μας και μακριά μας. Φτώχεια, ανεργία, έξαρση του μεταναστευτικού ή προσφυγικού φαινομένου, έντονα κοινωνικά προβλήματα, που μέρα με τη μέρα εμφανίζονται στις σύγχρονες κοινωνίες και μας θέτουν όλους μπροστά σε πολύ μεγάλες ευθύνες και προκλήσεις.

Εκκλησία και Πολιτεία, ο καθένας από τη δική του σκοπιά, μπορούν και πρέπει να συνεργαστούν για το κοινό καλό. Πρόσφατα Μακαριότατε, σας άκουσα σε μια ομιλία σας, να λέτε πως η κρίση είναι και πνευματική. Θα συμφωνήσω. Και εδώ είναι όπου οι ευθύνες όλων μας γίνονται μεγαλύτερες. Ιδιαίτερα σήμερα, που ο κόσμος αλλάζει ταχύτατα, παρουσιάζονται πρωτόγνωρα φαινόμενα, που πολλές φορές ανατρέπουν καθημερινά δεδομένα.

Νέα πρότυπα ζωής, που αναδεικνύουν τις αξίες της αλληλεγγύης, της ανθρωπιάς, της δικαιοσύνης, της συλλογικότητας, του σεβασμού στο περιβάλλον, είναι αυτά τα οποία πρέπει να αναζητήσουμε.

Θέλω και εγώ να συγχαρώ και να ευχαριστήσω όλους τους εθελοντές της Αρχιεπισκοπής, που συμβάλλουν στο έργο σας, οι οποίοι πραγματικά δίνουν τον τόνο και την προσφορά τους, για να βοηθήσουν τους συνανθρώπους τους.

Η χώρα μας περνά δύσκολες στιγμές και το γνωρίζετε. Δίνουμε καθημερινά έναν αγώνα, σ’ ένα δύσκολο διεθνές περιβάλλον. Έχουμε την κατανόηση και τη συμπαράσταση του Ελληνικού λαού, που γνωρίζει ότι εάν δεν προχωρήσουμε σε σταθερά βήματα αλλαγών και πρωτοβουλιών, δεν θα μπορέσουμε να βγούμε από την κρίση.

Είπατε και εσείς: διαφάνεια, κατανόηση των λαθών μας, αλλά και αλλαγές. Αλλαγές, όπως είναι ο «Καλλικράτης», μεγάλες αλλαγές για την Αυτοδιοίκηση, με τις οποίες προβλέπουμε ακριβώς η νέα ισχυρή Αυτοδιοίκηση να αναλάβει σημαντικότατο και καθοριστικό ρόλο στον τομέα της πρόνοιας, στις προνοιακές δομές της χώρας μας, αναμορφώνοντας ουσιαστικά ένα προνοιακό σύστημα, που ήταν πελατειακό και αναποτελεσματικό.

Θεωρώ λοιπόν ότι και εκεί θα βρείτε έναν συνέταιρο, στη μεγάλη σας προσπάθεια να βοηθήσετε τον συνάνθρωπο στη χώρα μας.

Σήμερα, για άλλη μια φορά, αισθάνομαι ότι σ’ αυτή την προσπάθεια, και η Εκκλησία της Ελλάδας έχει τη δική της συμβολή και στέκεται αρωγός. Ευχαριστούμε γι’ αυτό.

Το κοινωνικό σας  έργο, που συνεχώς διευρύνεται, ξεπερνά τα σύνορα της χώρας και αυτό μας δίνει δύναμη και ελπίδα.

Η δική σας ευαισθησία για τα περιβαλλοντικά ζητήματα, τα οποία θέτετε με το δικό σας πνευματικό τρόπο, και που τόσο παραστατικά έχει αναδείξει διεθνώς ο Οικουμενικός Πατριάρχης, κ.κ. Βαρθολομαίος.

Το πραγματικό σας  ενδιαφέρον για τους νέους, για τα  προβλήματά τους, η δική σας έγνοια για τους μετανάστες, για την κοινωνική τους ένταξη, η φροντίδα σας για τα εξαρτημένα άτομα, με τη Μονάδα Απεξάρτησης που δημιουργείτε, η αγάπη σας για τους απόδημους, για τον Ελληνισμό της Διασποράς, αλλά και το φιλανθρωπικό σας έργο για τους άστεγους και τα συσσίτια τα οποία προσφέρετε, δείχνουν καθημερινά ότι, σήμερα, η Εκκλησία της Ελλάδας είναι παρούσα. Όχι μόνον εδώ, αλλά και σε όλους τους Οργανισμούς όπου συμμετέχετε.

Είμαι σίγουρος ότι, την ίδια ανταπόκριση και εκτίμηση για τις απόψεις και τις ενέργειές σας, θα βρείτε και κατά τη συνάντησή σας με τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κ. Μπαρόζο, στη συνάντηση που θα έχετε μαζί του στις Βρυξέλλες, στις 19 Ιουλίου, με αντικείμενο την καταπολέμηση της φτώχειας.

Εύχομαι στην «Αποστολή» να πετύχει στους στόχους της. Είμαι βέβαιος γι’ αυτό, αφού στηρίζεται σε αξίες και αρχές  με πανανθρώπινη διάσταση, αλλά κυρίως, όπως είπατε και εσείς, στη συμμετοχή απλών πολιτών, εθελοντών, που εκτιμούν και σέβονται το έργο σας και θέλουν και αυτοί να προσφέρουν, να βοηθήσουν, να συμβάλουν στο να κάνουμε την κοινωνία μας πιο ανθρώπινη και πιο δίκαιη.

Στην προσπάθειά σας  αυτή, η Πολιτεία, να ξέρετε, θα σταθεί δίπλα σας.

Σας ευχαριστώ. Καλή επιτυχία.

>> Φωτογραφικό υλικό.

Αγαπητοί φίλοι, αγαπητοί και εκλεκτοί ομιλητές,

Κατ’ αρχάς, θα ήθελα να χαιρετίσω τον φίλο μου, Guy Ryder, Γενικό Γραμματέα της Διεθνούς Συνδικαλιστικής Συνομοσπονδίας, καθώς και τον Πρόεδρο, Sharon Burrow, και όλους εσάς, που συναντηθήκατε σήμερα στο Βανκούβερ του Καναδά, αναπληρωτές γραμματείς και περιφερειακούς γραμματείς.

Ο Καναδάς είναι μία  χώρα με ιδιαίτερη σημασία για  μένα, καθώς πέρασα εκεί σημαντικά χρόνια της ζωής μου με την οικογένειά μου, στη διάρκεια της δικτατορίας στην Ελλάδα.

Επιτρέψτε μου, επίσης, να σας μεταφέρω τους χαιρετισμούς και των συμμετεχόντων στη Διάσκεψη του Συμβουλίου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, της οποίας προεδρεύω, που ξεκίνησε τις εργασίες της σήμερα στη Νέα Υόρκη.

Αυτό που μας ζητείται σήμερα – και είναι κρίσιμης σημασίας, καθώς αντιμετωπίζουμε τις αποφάσεις του G20 – είναι να επιδείξουμε πολιτική βούληση, βέλτιστη συλλογιστική και να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα της ευημερίας των πολιτών μας, σε ένα ταραγμένο και ανισομερές παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, το οποίο σήμερα δημιουργεί άφθονο πλούτο, που συχνά κατανέμεται άνισα, με μεγάλες αδικίες για πολλές κοινωνίες.

Ένα σύστημα που, μέχρι στιγμής, προστατεύει τα συμφέροντα των λίγων, και όχι των πολλών. Ένα σύστημα, που έχει κακομεταχειριστεί το περιβάλλον, αντί να το φροντίσει.

Και βιώνουμε ένα παράδοξο. Γιατί σήμερα, έχουμε τη δύναμη, ως ανθρωπότητα, να κάνουμε αυτό τον κόσμο διαφορετικό, πιο δίκαιο. Έχουμε αναπτύξει μεγάλες δυνάμεις, είτε ονομάζονται οικονομικές δυνάμεις, είτε τεχνολογικές, είτε ψηφιακές, είτε πυρηνική δύναμη, τεχνογνωσία και εξειδίκευση.

Όμως, πώς τις χρησιμοποιούμε; Τις χρησιμοποιούμε, για να γίνει η φτώχεια παρελθόν; Θα μπορούσαμε. Θα μπορούσαμε να σταματήσουμε την υπερθέρμανση του πλανήτη. Θα μπορούσαμε να προσφέρουμε αξιοπρεπή εκπαίδευση και εργασία σε όλους. Θα μπορούσαμε να προασπίζουμε την ισότητα των δύο φύλων. Θα μπορούσαμε να προάγουμε την πράσινη οικονομία. Θα μπορούσαμε να εντάξουμε τους μετανάστες και τους πρόσφυγες στις κοινωνίες μας. Θα μπορούσαμε να σταματήσουμε τις πανδημίες. Αλλά δεν το κάνουμε.

Και αυτό είναι ένα βαθιά δημοκρατικό ερώτημα: ποιος έχει τη δύναμη; Ποιος ελέγχει τον τεράστιο πλούτο, που έχουμε δημιουργήσει ως ανθρωπότητα; Πώς χρησιμοποιείται; Πώς ελέγχεται; Ποιον υπηρετεί;

Είναι ένα δημοκρατικό  ερώτημα. Και δυστυχώς, η απάντηση είναι ότι, σήμερα, όλα αυτά ελέγχονται από τους λίγους, όχι από τους πολλούς.

Όπως θα σας πει και ο Guy Ryder, επειδή έχω μιλήσει μαζί του, το μερίδιο του πλούτου από την εργασία βρίσκεται σήμερα στα επίπεδα της δεκαετίας του 1930.

Και δεν είναι ζήτημα βιοτικού επιπέδου. Γιατί όταν ο πλούτος και η δύναμη συγκεντρώνονται στα χέρια των λίγων, δεν δημιουργείται απλώς ανισότητα, αλλά και μία κατάσταση, όπου η ίδια η πολιτική μπορεί να βρεθεί αιχμάλωτη, επειδή οι θεσμοί μας, οι δημοκρατικοί μας θεσμοί, συχνά αιχμαλωτίζονται από μεγάλα συμφέροντα, είτε μέσα από διάφορες ομάδες, είτε μέσα από τη διαφθορά ή τα ΜΜΕ.

Οφείλουμε να εξανθρωπίσουμε την παγκοσμιοποίηση. Πρέπει να εξανθρωπίσουμε την παγκοσμιοποίηση, γιατί διαφορετικά θα κινούμαστε προς μία πολιτική λαϊκισμού, προς το φονταμενταλισμό, την ξενοφοβία, τις συγκρούσεις, το φόβο, και πάλι φόβο, και τη βαρβαρότητα.

Αυτό που ζητείται από εμάς σήμερα, λοιπόν, καθώς αντιμετωπίζουμε ένα οικονομικό περιβάλλον που διέρχεται από μία κρίση αξιών, είναι να εργαστούμε συλλογικά και να εξασφαλίσουμε ένα ευνοϊκό και κοινωνικά δίκαιο οικονομικό σύστημα. Ένα σύστημα, που θα τονώσει την οικονομία, ώστε να διασφαλίζεται η πλήρης απασχόληση, με ένα σύστημα κοινωνικής πρόνοιας για εργαζόμενους και συνταξιούχους, που θα παρέχει ένα μέλλον για τους νέους μας, βασισμένο στην εκπαίδευση και στην αξία της αλληλεγγύης.

Επιπλέον, όμως, πρέπει να δημιουργήσουμε ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης, αυτό της πράσινης ανάπτυξης, ώστε να προστατεύσουμε τον πλανήτη μας και να καταστήσουμε βιώσιμη την οικονομία.

Και βέβαια, πρέπει να ενισχύσουμε τους δημοκρατικούς μας θεσμούς, ώστε να μπορούμε να προστατεύουμε την εκπροσώπηση, τη συμμετοχή και τη φωνή κάθε πολίτη.

Είναι ένα υψηλό καθήκον. Και μπορούμε να φέρουμε εις πέρας αυτό το καθήκον, στο οποίο είμαι πολύ αφοσιωμένος, εάν όλοι εργαστούμε με σύμπνοια. Έχουμε πολλές διαφορετικές ιδεολογίες και γνωρίζω ότι, στις συνδικαλιστικές οργανώσεις, υπάρχουν πολλοί από διαφορετικά πολιτικά κόμματα, ή ακόμη και ανεξάρτητοι.

Όμως, πρέπει να συνεργαστούμε εποικοδομητικά και να αναλάβουμε από κοινού ή τουλάχιστον να συζητήσουμε τους κοινούς μας στόχους, ώστε να δημιουργήσουμε μία ευρύτερη συναίνεση και να παράσχουμε ένα ηθικό και δίκαιο περιβάλλον για τους εργαζόμενους, τις οικογένειές τους, τους νέους και τους ηλικιωμένους.

Πριν ολοκληρώσω την ομιλία μου, επιτρέψτε μου να πω λίγα λόγια για την εμπειρία μου, για τα όσα έμαθα του τελευταίους μήνες, τα όσα έμαθε η Ελλάδα.

Ναι, η Ελλάδα έχει τη δική της ευθύνη για την κρίση. Δεν προσπαθούμε να βρούμε αποδιοπομπαίους τράγους. Αλλά είμαστε ο αδύναμος κρίκος, σε ένα σύστημα που είχε προβλήματα, σε ένα παγκόσμιο σύστημα και μία παγκόσμια κρίση, μία χρηματοπιστωτική κρίση, μία περιβαλλοντική κρίση, μία επισιτιστική κρίση, μία ενεργειακή κρίση.

Και αυτό που έμαθα  είναι ότι, αν εργαστούμε μαζί για παγκόσμιες λύσεις, τότε έχουμε επιλογές. Έχουμε επιλογές. Τίποτα δεν είναι αναπόφευκτο.

Οι επιλογές μας, θα πρέπει να γίνονται με βάση ένα σύνολο αξιών. Και οι αξίες μας, είναι πολύ σαφείς. Μιλάμε για Δημοκρατία, για ενίσχυση των δημοκρατικών μας θεσμών, για εκπροσώπηση, για διαφάνεια, για συλλογικές διαπραγματεύσεις. Μιλάμε για ισοτιμία και δικαιοσύνη. Μιλάμε για πράσινη οικονομία.

Κάτι άλλο που αισθάνθηκα πολύ έντονα, και το αισθανθήκαμε όλοι στην Ελλάδα, καθώς παρακολουθούσαμε τα spreads να ανεβοκατεβαίνουν καθημερινά, είναι ότι οι αγορές δεν είναι ορθολογικές. Δεν είναι ορθολογικές. Καθοδηγούνται από την ψυχολογία του όχλου, είτε πρόκειται για την ψυχολογία της ευφορίας, όπως η «φούσκα» πριν το 2008, είτε για την ψυχολογία του φόβου, την οποία αισθανθήκαμε μετά την κρίση – και την αισθανθήκαμε και ως Ελλάδα.

Αισθανθήκαμε, καθώς εφαρμόζαμε το ένα πακέτο μέτρων μετά το άλλο, για να καλύψουμε το έλλειμμά μας, να καλύψουμε το χρέος μας, να καταστήσουμε την οικονομία μας βιώσιμη, ότι οι αγορές δεν ανταποκρίνονταν. Συνέχιζαν να επιτίθενται. Συνέχιζαν να είναι καχύποπτες.

Γι’ αυτό, χρειάζεται παρέμβαση. Παρέμβαση στις αγορές. Και αυτό συνέβη. Ουσιαστικά, από τη μία, ένας ευρωπαϊκός μηχανικός στήριξης, με τη βοήθεια του ΔΝΤ – αν και αργός, αλλά μάλλον πολύ γρήγορος για τους ευρωπαϊκούς θεσμούς – και από την άλλη, μία δέσμευση από την πλευρά μας, να προβούμε σε καθοριστικές, συχνά επώδυνες αποφάσεις και δράσεις, με πακέτα περικοπής δημοσίων δαπανών, με αύξηση των εσόδων και περιστολή της γραφειοκρατίας, της σπατάλης και της διαφθοράς.

Οι αγορές, λοιπόν, είναι  ανυπόμονες. Επιδεικνύουν αποστροφή στον κίνδυνο. Και μπορεί να υπονομεύσουν με επικίνδυνο τρόπο λογικές, σημαντικές, συνεπείς, αξιόπιστες πολιτικές αποφάσεις, που λαμβάνουμε κατά τη διακυβέρνηση των χωρών μας.

Υπάρχει άλλο ένα συμπέρασμα, όμως, ότι οι αγορές είναι πολύ πιο γρήγορες από τους δημοκρατικούς μας θεσμούς. Ιδιαίτερα αν δει κανείς τις αγορές της Γουόλ Στριτ και διαπιστώσει ότι οι υπολογιστές λαμβάνουν αποφάσεις, βάσει μαθηματικών μοντέλων, που μπορούν να αλλάξουν τις ζωές ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο.

Άρα, εξανθρωπισμός. Ο εξανθρωπισμός των οικονομιών μας και του παγκόσμιου συστήματός μας δεν αποτελεί απλώς συμβολική λέξη. Σημαίνει ότι πρέπει να δημιουργήσουμε τις αναγκαίες ρυθμίσεις και τα συστήματα εκείνα, ώστε να μπορούμε να λειτουργούμε ως ανθρώπινα όντα, να μπορούμε να λειτουργούμε όχι με αδιαφανή μοντέλα, αλλά με μοντέλα που μας υπηρετούν.

Και στο σημείο αυτό, υπάρχει ένας δημόσιος διάλογος μεταξύ συντηρητικών και φιλελευθέρων, ή μεταξύ δεξιάς και αριστεράς, σχετικά με το αν είναι θέμα της αγοράς ή της κυβέρνησης. Θέλω να δηλώσω ότι δεν είμαι ούτε κατά, ούτε υπέρ των αγορών, ούτε κατά, ούτε υπέρ των κυβερνήσεων. Όμως, διαπιστώνω – και αυτό αποτελεί πλέον πεποίθησή μου – ότι οι αγορές πρέπει να ρυθμίζονται κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να υπηρετούν τους ανθρώπους και τα κράτη. Αλλά και οι κυβερνήσεις πρέπει να είναι διαφανείς, ώστε επίσης να υπηρετούν τους ανθρώπους.

Το λέω αυτό, διότι  στην Ελλάδα είχαμε πράγματι πρόβλημα. Είχαμε πρόβλημα στον τρόπο λειτουργίας του κράτους.

Ευτυχώς, όμως, η Ελλάδα επανήλθε πλέον στη σωστή πορεία. Λάβαμε δύσκολες αποφάσεις. Έχουμε μειώσει ήδη, κατά το πρώτο εξάμηνο, το έλλειμμά μας κατά 40%, σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Και θα παραμείνουμε σε αυτή την πορεία.

Δεν θέλω όμως να υπεισέλθω στις λεπτομέρειες της ελληνικής κατάστασης. Θέλω να τονίσω όμως κάτι άλλο, το οποίο νομίζω αφορά στη συζήτησή σας. Διαβάζω παντού στον κόσμο, ότι η Ελλάδα αποτελεί παράδειγμα. Λένε: «βλέπετε την Ελλάδα; Πληρώνει για το σπάταλο σύστημα πρόνοιας που είχε. Αυτό είναι το πρόβλημά της».

Κάνουν λάθος. Δεν είχαμε σπάταλο σύστημα πρόνοιας. Ναι, είμαστε μία χώρα με προβλήματα, αλλά ουσιαστικά είμαστε μία από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου, που υποφέρει όμως από κακοδιαχείριση.

Το σύστημα πρόνοιας δεν ήταν η αιτία του χρέους μας. Η αιτία ήταν η κακή διαχείριση της οικονομίας. Ήταν η προηγούμενη συντηρητική κυβέρνηση, η οποία δημιούργησε ένα μεγάλο κράτος, το οποίο δημιούργησε ένα μεγάλο δημόσιο τομέα, ο οποίος όμως δεν υπηρετούσε τους πολίτες, δεν υπηρετούσε τον καθημερινό άνθρωπο, αλλά ευνοούσε τα μεγάλα συμφέροντα.

Και το είδαμε αυτό και  σε άλλες χώρες, ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, με την προηγούμενη κυβέρνηση.

Στην ουσία, το πρόβλημα στην Ελλάδα ήταν πρόβλημα διακυβέρνησης, δημοκρατικής διακυβέρνησης. Και νομίζω ότι αυτό είναι σημαντικό γιατί, εάν υπάρχει διαφθορά και πελατειακά δίκτυα – για τα οποία δεν είμαστε υπερήφανοι, και αυτά αλλάζουμε τώρα – είναι πράγματι θέμα διακυβέρνησης. Είναι ζήτημα υπευθυνότητας απέναντι στους πολίτες, ώστε να διασφαλίζεται ότι τα χρήματα που πληρώνουν, αξιοποιούνται προς το συμφέρον τους, προς το κοινό συμφέρον, αξιοποιούνται για την ευημερία τους, για την οικονομία, την πραγματική οικονομία, και όχι απλά για ειδικά συμφέροντα, που συχνά αιχμαλωτίζουν τα πολιτικά μας συστήματα.

Για το κρατικό χρέος. Παρόλο που παρενέβησαν οι κυβερνήσεις, και πέρυσι και πρόπερσι, για την υποστήριξη και διάσωση των τραπεζών, για την τόνωσή τους απέναντι στην ύφεση, τώρα, θεωρούνται ο κίνδυνος της αγοράς. Όμως, γιατί;

Βεβαίως, θα πρέπει να αναθεωρήσουμε το οικονομικό μας μοντέλο. Τον καταναλωτισμό στις αναπτυγμένες χώρες – τον τρόπο ζωής. Χρειαζόμαστε ένα πιο βιώσιμο μοντέλο.

Φταίει όμως το σύστημα  πρόνοιας; Το σύστημα πρόνοιας δημιούργησε  το κρατικό χρέος;

Θα έλεγα, πρώτα απ’ όλα, ότι υπάρχουν πολλές χώρες με σύστημα πρόνοιας, οι οποίες είναι πολύ ανταγωνιστικές, γιατί αυτή είναι και η ουσία: είμαστε ανταγωνιστικοί; Είναι οι αναπτυγμένες χώρες ανταγωνιστικές;

Έχουμε τις σκανδιναβικές χώρες, έχουμε τον Καναδά, έχουμε την Αυστραλία, που έχουν συστήματα πρόνοιας, αλλά επίσης είναι πολύ ανταγωνιστικές χώρες.

Άρα, δεν πιστεύω ότι φταίει το σύστημα πρόνοιας.

Γιατί πολλές χώρες δεν είμαστε ανταγωνιστικές; Θα σας πω έναν από τους λόγους. Βεβαίως, χαίρομαι ιδιαιτέρως που υπάρχει περισσότερος πλούτος στις αναδυόμενες αγορές και η κατάσταση σε αυτές βελτιώνεται. Ταυτόχρονα, όμως, υπάρχουν πολλές χώρες, που είναι πιο ανταγωνιστικές, επειδή έχουν πολύ χαμηλούς μισθούς. Είναι πιο ανταγωνιστικές, επειδή δεν έχουν σύστημα πρόνοιας. Είναι πιο ανταγωνιστικές, επειδή δεν έχουν συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Είναι πιο ανταγωνιστικές, επειδή μπορούν απρόσκοπτα να υποβαθμίζουν το περιβάλλον τους, γεγονός που τους παρέχει βραχυπρόθεσμη ανταγωνιστικότητα, αλλά όχι μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα.

Έτσι, υπάρχουν ορισμένες κοινωνίες που διοικούνται σαν επιχειρήσεις και είναι ανταγωνιστικές, αλλά όχι δημοκρατικές.

Είναι όμως αυτό ένα μοντέλο  στο οποίο προσβλέπουμε; Θέλουμε  να κάνουμε έναν αγώνα δρόμου προς το κατώτατο σημείο, προκειμένου να γίνουμε ανταγωνιστικοί;

Ή μήπως – και μιλώ εκ μέρους του κόμματός μου, των σοσιαλιστών, των εργατικών κομμάτων, όσων ανεβάζουν τον πήχη στον κόσμο, στις αναδυόμενες χώρες, στις αναπτυσσόμενες χώρες, ώστε ο πλούτος να διανέμεται στους πολλούς – να δημιουργήσουμε μία πραγματική κατανομή του πλούτου και ισότιμους όρους ανταγωνισμού για όλους, ώστε, ναι, να μπορούμε να είμαστε όλοι ανταγωνιστικοί;

Όχι λοιπόν αγώνας δρόμου προς τα κάτω, δεν είναι αυτή η  απάντηση.

Και σε αυτό το σημείο, θέλω απλά να αναφέρω ότι, αυτή τη στιγμή που επικοινωνούμε, βρίσκομαι στη Νέα Υόρκη, στα γραφεία της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO). Θα ήθελα να στηρίξω την έκκλησή σας για δράση, για συντονισμένες πολιτικές, με τις κυβερνήσεις να συνεργάζονται στενά με πολυμερείς θεσμούς, για τη συμμόρφωση με τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας, για ένα ισόρροπο σύνολο οικονομικών εργαλείων, που θα διασφαλίζει την εποπτεία του χρηματοπιστωτικού τομέα, προκειμένου να υπηρετεί τα οικονομικά μοντέλα.

Και ανθρωποκεντρικές πολιτικές, υγιείς οικονομίες, βασισμένες στην πράσινη ανάπτυξη.

Σήμερα, τη στιγμή της  χρηματοοικονομικής κρίσης, είναι βέβαιο ότι οι συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν να επιτελέσουν ένα πιο δύσκολο καθήκον. Είναι απαραίτητες περισσότερο από ποτέ για την προστασία και την εγγύηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, επειδή, δυστυχώς, αυτό που παρατηρούμε είναι ότι πολλοί λαμβάνουν αποφάσεις ανά τον κόσμο, εκμεταλλευόμενοι την πίεση που δημιούργησε η κρίση, για να υπονομεύσουν ή και να αποδομήσουν το κοινωνικό κεκτημένο, το οποίο κατακτήθηκε μετά από χρόνια αγώνων, γιατί ήμασταν δημοκρατικές κοινωνίες και επιτρέψαμε τη σύναψη κοινωνικών συμφώνων.

Αγαπητή φίλοι στο  Βανκούβερ, απευθυνόμενος σε εσάς από  την έδρα της Διεθνούς Οργάνωσης  Εργασίας στη Νέα Υόρκη, θέλω να τονίσω ότι για εμάς, η ασφαλής απασχόληση δεν επαρκεί. Θέλουμε να προάγουμε την ατζέντα της αξιοπρεπούς εργασίας. Αποτελεί κοινό αγώνα και κοινό στόχο.

Σίγουρα, αποτελεί θετική εξέλιξη και το γεγονός ότι η ομάδα του G20 είναι πρόθυμη να ακούσει κάποιες από τις προτάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας. Είναι σημαντικό ότι η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας παρίσταται στη Συνδιάσκεψη.

Απέχουμε μόλις λίγες  ημέρες από τη Σύνοδο Κορυφής του G20 στο Τορόντο. Ας στείλουμε ένα σαφές μήνυμα: ότι τα δικαιώματα των εργαζομένων είναι άμεσα συνδεδεμένα με την πράσινη ανάπτυξη, με ένα ισόρροπο οικονομικό σύστημα, όπου οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες υπάρχουν για να υπηρετούν τους πολίτες, και όχι μόνο τις δικές τους επιδιώξεις.

Θέλω επίσης να συμφωνήσω – και συζητήσαμε πρόσφατα για το θέμα αυτό στην Ευρωπαϊκή Ένωση – ότι πρέπει να προωθήσουμε ένα φόρο χρηματοοικονομικών συναλλαγών στις αγορές, ως ένα μέσο εσόδων, ανακούφισης των φορολογουμένων από τις πιέσεις, ανακούφισης των εθνικών προϋπολογισμών από τις πιέσεις, αλλά και καταπολέμησης της κερδοσκοπίας.

Θα μπορούσε να αποτελέσει ένα πολύ σημαντικό φόρο, καθώς εκτιμούμε ότι με ένα 0,05% επί των χρηματοοικονομικών συναλλαγών, μόνο στην Ευρώπη, θα μπορούσαμε να εισπράττουμε περίπου 240 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως – 240 δισεκατομμύρια ευρώ για οικονομική μεγέθυνση και θέσεις εργασίας, 240 δισεκατομμύρια ευρώ για πράσινη οικονομία, 240 δισεκατομμύρια ευρώ που μπορούν να διοχετευτούν στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Έτσι, καταπολεμούμε τη φτώχεια, αλλά μετασχηματίζουμε και τις οικονομίες τους, σε πιο ανταγωνιστικές και βιώσιμες οικονομίες.

Και χαίρομαι που τα μέτρα αυτά τυγχάνουν ευρείας υποστήριξης από τις συνδικαλιστικές συνομοσπονδίες και τις ΜΚΟ σε όλο τον κόσμο.

Συνεπώς, αγαπητοί φίλοι, ναι, είμαστε πολιτικά κόμματα και είστε συνδικαλιστικές οργανώσεις, αλλά υπάρχουν πιστεύω πολλοί τομείς, όπου μπορούμε να συνεργαστούμε. Και αυτό είναι το μήνυμά μου. Αυτό είναι το μήνυμά μου προς εσάς, και θα ήθελα το ίδιο αυτό μήνυμα, να το μεταφέρω και στη Σοσιαλιστική Διεθνή, που συνέρχεται εδώ, στη Νέα Υόρκη, σήμερα και αύριο, ώστε να προάγουμε ένα κοινό όραμα, υγιών οικονομικά και κοινωνικά και υπεύθυνων περιβαλλοντικά πολιτικών, ένα κοινό όραμα για την οικοδόμηση μίας δίκαιης κοινωνίας, όπου οι κοινωνικοί εταίροι διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο.

Σας εύχομαι, λοιπόν, γόνιμες  συζητήσεις στη διάρκεια της Συνδιάσκεψής σας στο Βανκούβερ, ένα συλλογικό και εποικοδομητικό διάλογο, ο οποίος θα διασφαλίσει τα δικαιώματα των εργαζομένων, σε ένα ισόρροπο οικονομικό σύστημα και μία δίκαιη παγκόσμια τάξη.

Εύχομαι κάθε επιτυχία στις εργασίες σας.

Σας ευχαριστώ πολύ.

>> Φωτογραφικό υλικό.

Κύριε Πρωθυπουργέ, κυρίες και κύριοι υπουργοί, αγαπητοί συνεργάτες, σήμερα ήταν μια μεγάλη ημέρα. Πρώτα απ’ όλα, γιατί τράβηξε πολύ, αλλά κυρίως ήταν μια μεγάλη ημέρα γιατί ήταν και ιστορική.

Η δουλειά που κάναμε άξιζε, έστω με την κούραση αυτή, για να έχουμε αυτά τα πολύ θετικά αποτελέσματα. Τώρα δεν είναι ώρα να μιλήσω, γιατί ήδη σήμερα είπαμε πολλά και πιστεύω εποικοδομητικά. Θέλω να ευχαριστήσω και πάλι όλους τους συνεργάτες για την πολύ δημιουργική και αποτελεσματική δουλειά. Το αποτέλεσμα των 21 συμφωνιών.

Να σας καλωσορίσω και πάλι, με την ευχή να ανταλλάξουμε μερικές φιλικές κουβέντες, με τη γνωστή ελληνική παράδοση της φιλοξενίας, δίπλα στην Ακρόπολη, με πολύ ζεστό και ανθρώπινο τρόπο.

Καλώς ορίσατε.

>> Φωτογραφικό υλικό.

Φίλες και φίλοι, πρώτα  απ’ όλα ένα μεγάλο ευχαριστώ  γι’ αυτή την πολύ θερμή και  ανθρώπινη υποδοχή, γιατί μας  δίνει πράγματι κουράγιο, μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε μια δύσκολη πορεία, που αναλάβαμε στις 4 του Οκτώβρη, όταν μας έδωσε την εντολή ο Ελληνικός λαός να κυβερνήσουμε αυτό τον τόπο.

Μια δύσκολη πορεία, την  οποία ανέλαβα και εγώ προσωπικά, αλλά και ολόκληρο το Υπουργικό Συμβούλιο, η Κυβέρνηση, το Κίνημά μας, η Κοινοβουλευτική Ομάδα, τα στελέχη μας, για να οδηγήσουμε τη χώρα έξω από τις δυσκολίες, έξω από αυτή την κρίση και, ξανά η Ελλάδα – όπως πολλοί μου λέγατε εδώ – να στέκεται περήφανη διεθνώς και όλοι μας να είμαστε  περήφανοι γι’ αυτή τη χώρα, διότι αξίζει η Ελλάδα, αξίζει ο Έλληνας, αξίζει η Ελληνίδα. Δεν μας αξίζει αυτό το οποίο βρήκαμε, αυτή η κατάσταση που βρήκαμε όταν αναλάβαμε.

Για να περιγράψω λίγο την κατάσταση με απλά λόγια, βρήκαμε  μια χώρα υπερχρεωμένη, με τεράστια ελλείμματα, με τεράστιο χρέος και γι’ αυτά τα χρέη δεν έφταιγε ο απλός πολίτης, δεν έφταιγε ο εργαζόμενος, δεν έφταιγε ο δημόσιος υπάλληλος, έφταιξε μια κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση, που δεν έκανε τίποτε άλλο παρά να εξυπηρετεί ισχυρά συμφέροντα, πελατειακά συμφέροντα, να αφήνει την αδιαφάνεια και την διαφθορά να γιγαντώνονται.

Και για να καλύψει  τις πράξεις της, αντί να κάνει  νοικοκυριό, αντί να συνεχίσει ένα  σημαντικό έργο, το οποίο είχαμε αφήσει το 2004 – θυμάστε το 2004 την Ελλάδα των Ολυμπιακών Αγώνων, την Ελλάδα του κύρους στα Βαλκάνια,  την Ελλάδα που άνοιξε νέες πόρτες συνεργασίας με τη γειτονιά της, την Ελλάδα της ανάπτυξης, όταν η ανάπτυξη ήταν στο 5% του ΑΕΠ – αντί να χτίσει πάνω σ’ αυτά, να διορθώσει έστω πράγματα τα οποία έπρεπε να διορθωθούν, ανέδειξε τις χειρότερες πτυχές  της ελληνικής πολιτικής ζωής.

Και έτσι χάθηκαν και  ευκαιρίες, αλλά και τεράστιοι πόροι  για τον Ελληνικό λαό, διότι καταχρεώθηκε η χώρα. Αλλά πού πήγαν τα λεφτά; Λεφτά υπήρχαν, πού πήγαν; Διπλασιάστηκε  το χρέος. Μήπως πήγαν στην ανάπτυξη, μήπως πήγαν στην παιδεία, μήπως πήγαν στην υγεία, μήπως πήγαν στην πρόνοια, στον τουρισμό; Δυστυχώς, χάθηκαν σε πελατειακές  και άλλες σχέσεις και στην στήριξη ισχυρών παραγόντων και «ημετέρων».

Δεν θέλω να κάνω μία περιγραφή  του παρελθόντος, θέλω όμως να πω γιατί φτάσαμε ως εδώ. Φτάσαμε ως εδώ, υπερχρεωμένοι σε τέτοιο βαθμό που θορυβήθηκαν, που φοβήθηκαν ακόμα και οι καλοί πιστωτές μας. Σκεφτείτε: εσείς έχετε ένα μαγαζί και ο διπλανός σας, επίσης επιχειρηματίας, έχει κι αυτός ένα μαγαζί, ο οποίος έρχεται και σας λέει, έχω μια ανάγκη, πρέπει να πληρώσω τους μισθούς, κάποια χρέη, μπορείς να μου δανείσεις;

Έρχεται μια φορά, έρχεται  δεύτερη φορά, έρχεται τρίτη φορά, και του λες, τι τα κάνεις τα λεφτά; Και ξέρεις και το βλέπεις, ότι  τα λεφτά δεν είναι για να βάλει τάξη στο μαγαζί του, αλλά τα σπαταλάει στα χαρτιά, στην παρέα, οπουδήποτε. Και του λες, βρε παιδί μου δεν μπορώ να σου ξαναδώσω, αν δεν βάλεις τάξη στο σπίτι σου, δεν μπορώ να σου δώσω πάλι λεφτά.

Και σου λέει, εντάξει, λίγα είναι, δεν είναι τίποτα, δώσε μου κάτι. Και αποκαλύπτεται ότι έχει ακόμα μεγαλύτερα χρέη. Αποκαλύπτεται ότι ενώ έλεγε ότι είχε 6% έλλειμμα – όπως λέγαμε εμείς, ως χώρα, με την προηγούμενη κυβέρνηση – φτάσαμε στο 13%, σχεδόν στο 14%, και το κρύβαμε κιόλας!

Και σου λέει ο πιστωτής, ο καλώς εννοούμενος πιστωτής, μπορώ να σε εμπιστευτώ πια, θα τα πάρω πίσω ποτέ τα χρήματά μου; Εκεί φτάσαμε  στην Ελλάδα, οι πιστωτές μας να λένε, θα τα πάρω πίσω τα χρήματά μου, γιατί  να σου δανείσω;

Και εκεί, αφήσαμε να μπουν  και οι κερδοσκόποι. Εμείς πήραμε μέτρα και σκληρά, για να δείξουμε ότι ναι, εμείς είμαστε έτοιμοι, αυτή η Κυβέρνηση είναι έτοιμη να βάλει τάξη στο σπίτι που λέγεται «Ελλάδα».

Και ξέρουμε ότι πονάνε τα μέτρα αυτά, δεν είναι ευχάριστα. Μήπως νομίζετε ότι υπάρχει Πρωθυπουργός, που θέλει να βάλει τέτοια μέτρα, που έχει αυτή τη διάθεση; Αλλά ξέρουμε ότι ήταν αναγκαία. Αναγκαία, πρώτα απ’ όλα για να συμμαζέψουμε την οικονομία μας, τα χρέη μας, αλλά και δεύτερον, για να στείλουμε και ένα μήνυμα, ότι είμαστε αξιόπιστοι, ότι οι Έλληνες είναι αξιόπιστοι, ότι η Ελλάδα δεν φυγοπονεί, δεν προσπαθεί να αποφύγει τις υποχρεώσεις της.

Και αυτό, κέρδισε ξανά την αξιοπιστία όλων των εταίρων  μας, όλων των φίλων μας, κέρδισε  τον σεβασμό και πάλι, ότι ναι, είμαστε σε ένα καλό δρόμο. Όμως, οι αγορές είχαν ξεφύγει, η κερδοσκοπία είχε δυστυχώς γιγαντωθεί. Και σε αυτές τις αγορές, είχαμε κι εμείς το δικαίωμα πια, να πούμε ότι πρέπει να μπουν κανόνες και στις αγορές. Δεν μπορούν να παίζουν με τις τύχες κάθε χώρας. Δεν μπορεί, επειδή βρισκόμαστε σε μια αδυναμία, να σπεκουλάρουν εναντίον της Ελλάδας και, τις θυσίες που σήμερα κάνουμε, να τις χάσουμε από κάποιους κερδοσκόπους. Να πληρώνουμε δηλαδή δάνεια τόσο ακριβά και, τελικά, αυτό που εμείς στερούμε από τον Ελληνικό λαό, να το κερδίζει κάποιος δανειστής μας στη Νέα Υόρκη ή κάπου αλλού.

Γι’ αυτό είπαμε, θέλουμε  έναν μηχανισμό στήριξης, αν χρειαστεί, προκειμένου να δανειστούμε πιο  φτηνά, να μας δώσετε ένα χρονικό  διάστημα για να μπορέσουμε να βάλουμε  τη χώρα σε μια τάξη. Και το κάναμε με κόπο. Με μεγάλη προσπάθεια δημιουργήσαμε ένα μηχανισμό, πείσαμε τους εταίρους μας να φτιάξουμε έναν μηχανισμό.

Είναι ο καλύτερος  που μπορούσε να υπάρχει; Πιθανώς  να υπήρχαν και καλύτεροι μηχανισμοί. Αλλά υπάρχει αυτός ο μηχανισμός. Και εμείς ζητήσαμε, αυτός ο μηχανισμός να ενεργοποιηθεί, για να μπορέσουμε να έχουμε την ηρεμία και την ασφάλεια για να μπούμε πια στο έργο, στο έργο των αλλαγών, των μεγάλων αλλαγών που έχει υποσχεθεί αυτό το Κίνημα, και να μην ασχολούμαστε κάθε μέρα με το αν ανεβαίνουν ή κατεβαίνουν τα spreads, διότι ο τόπος αυτός έχει πολλά που πρέπει να αλλάξουν.

Θα είναι βεβαίως  μια δύσκολη περίοδος, αλλά πιστεύω  και δημιουργική. Και θέλω να ξέρετε ότι, αυτή η Κυβέρνηση, που ανέλαβε  αυτό το μεγάλο βάρος, θα κάνει κάθε τι, ώστε αυτή τη δύσκολη πορεία να μην την πληρώσει αυτός που δεν φταίει. Να προστατεύσουμε τον πιο αδύναμο. Να δώσουμε θαλπωρή και σιγουριά στον Έλληνα πολίτη.

Και επιτέλους, να πληρώσουν  εκείνοι που ποτέ δεν πλήρωσαν. Το έχουμε χρέος απέναντι στην ελληνική κοινωνία και στην ελληνική οικονομία. Αυτές είναι οι αλλαγές που κάνουμε, αυτές είναι οι αλλαγές που προωθούμε.

Και επειδή πολλοί λένε, τι σημαίνει αυτή η επιτήρηση, τι σημαίνει αυτή η κηδεμονία, το έλεγα και  το 2004, όταν μας έκαναν αυτή την απογραφή και μπήκαμε στην επιτήρηση. Έλεγα στην τότε κυβέρνηση: «ξέρετε, μας βάλατε σε επιτήρηση, αυτό είναι ουσιαστικά σαν να παίρνετε ένα μέρος της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας». Αυτό έχουμε σήμερα.

Και πάλι, λόγω των ελλειμμάτων  μας, ήρθε η Ευρωπαϊκή Ένωση – ήρθε σήμερα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – και μας επιτηρεί. Δεν είναι απλώς επιτήρηση, είναι μία μορφή κηδεμονίας, για να το πούμε πολύ απλά και με ειλικρίνεια. Δεν είναι καθόλου ευχάριστο.

Και μάλιστα, εχθές είδα σε μια διαδήλωση αφίσες «Έξω από  το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο». Θα μπορούσα να συνυπογράψω και να βάλω και από κάτω «Έξω και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή». Απλώς, δεν θα φύγουν με πέτρες και δεν θα φύγουν με βία. Θα φύγουν, όταν εμείς θα έχουμε βάλει τάξη στην οικονομία μας, όταν εμείς θα έχουμε ανορθώσει ξανά την κοινωνία μας, όταν εμείς θα έχουμε ζήσει αυτή την επιτυχία.

Μου είχε πει ο Σουηδός  Πρωθυπουργός, διότι και η Σουηδία  πέρασε μια κρίση – την ξέρετε καλά την Σουηδία, γιατί έχουμε εδώ, στη  Ρόδο, πολλούς που κατάγονται από  εκεί και έρχονται πολλοί Σουηδοί εδώ για τουρισμό -  ότι όταν βρέθηκε η Σουηδία σε παρόμοια θέση, για μια άλλη κρίση, τραπεζική, και αυτοί αναγκάστηκαν να πάρουν πολύ σκληρά μέτρα και να τους δώσουν οι πιστωτές ένα είδος δανείου με επιτήρηση.

Και άρχισε να καλυτερεύει  η οικονομία. Και έβαλε λεφτά στα νηπιαγωγεία. Και τον ρώτησαν οι πιστωτές: «γιατί έβαλες λεφτά στα νηπιαγωγεία;» Λέει: «διότι τα νηπιαγωγεία είναι πολύ σημαντικά για τα παιδιά, για τα πρώτα τους χρόνια». «Ναι», λένε οι πιστωτές, «εμάς, δεν μας ρωτήσατε όμως». Τους είπε τότε: «γιατί να σας ρωτήσω; Ο Πρωθυπουργός της χώρας, να ρωτήσει εσάς, τους πιστωτές;» Και του απάντησαν: «θα ρωτήσετε, διότι εμείς δίνουμε τα λεφτά». Εκεί έχουμε φτάσει, δυστυχώς, να πρέπει να ακούμε τους πιστωτές τους δικούς μας.

Γι’ αυτό, ο αγώνας μας σήμερα είναι αγώνας για να ανακτήσουμε ξανά την αυτονομία μας, να ανακτήσουμε ξανά την ελευθερία μας, να μπορέσουμε να απελευθερώσουμε και πάλι την Ελλάδα από την επιτήρηση, στην οποία μας έβαλαν οι δυνάμεις της συντήρησης. Και αυτό θα κάνουμε με το Πρόγραμμά μας, ένα Πρόγραμμα αλλαγών. Και ξέρουμε ότι μπορεί να γίνει.

Δεν μπορεί να βγαίνουν μελέτες, όπως αυτή από ένα μεγάλο κέντρο ερευνών της Αμερικής, το λεγόμενο «BROOKING INSTITUTE», που λέει το εξής για την Ελλάδα: ότι εάν χτυπήσουμε τη διαφθορά στη χώρα μας, ξέρετε πόσα μπορούμε θεωρητικώς να κερδίσουμε; Με τη διαφθορά, χάνουμε 8% του ΑΕΠ κάθε χρόνο, 20 δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο από τη διαφθορά, 20 δισεκατομμύρια ευρώ! Στο Νομό Δωδεκανήσου, ποιος είναι ο προϋπολογισμός; Ποιος μπορεί να μας πει εδώ; Πόσα ευρώ έχει η Νομαρχία Δωδεκανήσου;

ΟΜΙΛΗΤΗΣ: 12 εκατομμύρια.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: 12 εκατομμύρια. Εμείς χάνουμε 20 δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο από τη διαφθορά. Και λένε: αν λειτουργούσαμε όπως στη Σουηδία, τη Δανία και την Ολλανδία, αυτά θα τα κερδίζαμε. Αλλά λένε ακόμη, ότι έστω και αν λειτουργήσουμε σαν την Ισπανία – όχι σαν τη Σουηδία, σαν την Ισπανία – τα μισά από αυτά, πάλι θα τα κερδίσουμε. Από 8%, το 4%.

Καταλαβαίνετε ότι πρέπει να βάλουμε τάξη στη χώρα προς όφελος του Έλληνα πολίτη, ώστε τα λεφτά του να μην φεύγουν στη διαφθορά, να μην φεύγουν στην ανομία. Και σε αυτό, είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Και για το φορολογικό σύστημα, και για να προσέξουμε τη λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης, της Αυτοδιοίκησης, και για τα χρήματα που έχει ο Ελληνικός λαός, τον πλούτο που έχουμε να τον αξιοποιήσουμε σωστά.

Είχα την ευκαιρία και χθες, όπως και όλο το κυβερνητικό  κλιμάκιο, να συζητήσουμε τα προβλήματα του τόπου. Τα προβλήματα της Ρόδου, του Καστελόριζου, όπου βρέθηκα χθες, τα ιδιαίτερα προβλήματα της Δωδεκανήσου. Προβλήματα, όπως σε θέματα υγείας, θέματα νερού, θέματα μεταφορών, θέματα ανάπτυξης και ποιότητας του τουρισμού, ανταγωνιστικότητας του τουρισμού.

Αυτή είναι η διαβούλευση  που εμείς θα κάνουμε, όπως κάνουμε  εδώ, ξεκινώντας συστηματικά, σε όλη την Ελλάδα, σε κάθε Περιφέρεια, με όλους τους πολίτες, με όλους τους φορείς, διότι ξέρουμε τις δυνατότητες που έχει  η χώρα μας, ξέρουμε ότι μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματα.

Ξέρουμε ότι στα νοσοκομεία μας δεν μπορεί να χάνονται τεράστια ποσά από τις φαρμακοβιομηχανίες, τη διαφθορά, τη συνταγογράφηση, που δεν χρειάζεται να πληρώνει ο Έλληνας πολίτης. Αυτά τα λεφτά θα μπορούσαν να πάνε ξανά στην υγεία, στην παιδεία, στην πρόνοια, για να μπορεί, παραδείγματος χάρη, να έχει ένα Αιμοδυναμικό Τμήμα η Ρόδος, που δεν έχει σήμερα.

Φίλες και φίλοι, μπορούμε να τα καταφέρουμε. Αυτό είναι το μήνυμα το δικό μου, το δικό μας, όλων μας. Διότι  ξέρουμε. Εμείς, οι Έλληνες, ξέρουμε  τις δυνάμεις μας. Μπορεί να διαβάζουμε αυτά που γράφονται ανά τον  κόσμο, αλλά εμείς οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, ξέρουμε ότι έχουμε τεράστιες δυνάμεις και, όταν θέλουμε, και μπορούμε, και τα καταφέρνουμε. Και θα τα καταφέρουμε.

Θα καταφέρουμε όχι  μόνο να ορθοποδήσουμε τη χώρα, αλλά και να βάλουμε κανόνες, που θα μπορούν να προστατεύσουν τους πολίτες, αλλά και να απελευθερώσουν το τεράστιο δυναμικό που έχει η χώρα. Να δώσουμε ελπίδα στη νεολαία που είναι κοντά μας, στα νιάτα της χώρας μας, να δώσουμε σιγουριά για τα οράματά τους.

Και με τις μεγάλες  αλλαγές που κάνουμε, όπως μεθαύριο με τον «Καλλικράτη», που έρχεται στη Βουλή, θα δώσουμε τεράστιες εξουσίες και δυνατότητες στην Περιφέρεια και στην Αυτοδιοίκηση, ώστε να μπορείτε να παίρνετε τις δικές σας αποφάσεις, εκείνες που θα τις σεβαστούμε όλοι μας, για τον τόπο σας.

Φίλες και φίλοι, και πάλι σας ευχαριστώ για την παρουσία σας και για την αγάπη σας. Σε αυτή τη δύσκολη πορεία, μας δίνετε όλοι κουράγιο. Και να είστε σίγουροι, ότι είμαστε προσηλωμένοι στον στόχο και θα καταφέρουμε να δούμε ξανά την Ελλάδα μπροστά.



Θέλω να σας συγχαρώ όλους γι’ αυτή την εκδήλωση και ακόμα περισσότερο εσάς, τους εκπαιδευτικούς και τα σχολεία που συμμετέχετε ενεργά σε κάθε πρωτοβουλία που στοχεύει στην ουσιαστική αναβάθμιση της παιδείας στη χώρα μας.

Η χώρα μας βρίσκεται στο επίκεντρο μιας μεγάλης κρίσης. Για να την ξεπεράσουμε οριστικά με βιώσιμο τρόπο πρέπει να τα αλλάξουμε όλα. Η παιδεία δεν μπορεί παρά να είναι η δύναμη που θα τροφοδοτήσει αυτή την αλλαγή, που όλοι μας θέλουμε για τη χώρα, για τα παιδιά μας, για τον ίδιο τον τρόπο που ζούμε.

Και η καινοτομία  στην εκπαίδευση είναι πια καθοριστικός  παράγοντας για να δημιουργήσουμε  ένα εκπαιδευτικό σύστημα που  θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις  μιας σύγχρονης κοινωνίας, που θα είναι ανταγωνιστικό, αλλά και θα απελευθερώνει το μυαλό των νέων ανθρώπων, δημιουργώντας ολοκληρωμένους πολίτες.

Η σημερινή εκδήλωση  αποδεικνύει ότι στα σχολεία μας  έχουμε σπουδαίους ανθρώπους, που τη μάχη αυτή τη δίνουν  μέσα από τη δουλειά τους έμπρακτα  και καθημερινά.

Στην προσπάθειά σας αυτή, να ανοίγετε νέους δρόμους, θα είμαι δίπλα σας.

>> Δείτε το βίντεο.

>> Φωτογραφικό υλικό.

Κύριε Πρόεδρε, Σεβασμιότατε, αξιότιμοι φίλοι,

Το πρώτο  μου ταξίδι στην Ουάσιγκτον, ως Πρωθυπουργού, συμπίπτει με την εκδήλωση στο Λευκό Οίκο για την επέτειο της ανεξαρτησίας της Ελλάδας.

Θα ήθελα  λοιπόν, πρώτα απ’ όλα, να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο Obama, που με κάλεσε εδώ σήμερα, να συμμετάσχω σε αυτή την επετειακή εκδήλωση.

Μαζί, γιορτάζουμε με περηφάνια τη λαμπρή κληρονομιά των Ελληνοαμερικανών.

Μαζί, αναγνωρίζουμε τη μακρόχρονη φιλία μεταξύ ΗΠΑ και Ελλάδας και, μαζί επαναβεβαιώνουμε τις κοινές μας αξίες και αρχές, την κοινή μας επιθυμία για ελευθερία, Δημοκρατία, ειρήνη, σταθερότητα, προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του κράτους Δικαίου σε όλη την υφήλιο.

Κύριε Πρόεδρε, παρόλο που η Δημοκρατία γεννήθηκε στην Ελλάδα, δεν έχουμε διεκδικήσει, ούτε επιθυμούμε να διεκδικήσουμε την αποκλειστικότητά της. Η έννοια της Δημοκρατίας συγκαταλέγεται στην παγκόσμια κληρονομιά, στον κοινό πλούτο που μοιράζεται όλη η ανθρωπότητα.

Ωστόσο, μπορούμε να είμαστε, και πράγματι είμαστε, ιδιαίτερα  περήφανοι, όταν η Δημοκρατία ευημερεί. H χώρα σας, εσείς προσωπικά, έχετε εμπνεύσει, έχετε δώσει νέα πνοή στην έννοια της Δημοκρατίας στο σημερινό κόσμο.

Επίσης, η χώρα σας εμπνεύστηκε από την κοινή δημοκρατική μας κληρονομιά, εφόσον οι Thomas Jefferson, John Adams, James Madison και όλοι οι άλλοι πατέρες αυτού του μεγάλου έθνους, δημιούργησαν διαδοχικά ένα κοινωνικό και πολιτικό σύστημα, για το οποίο εσείς και οι συμπολίτες σας, πρέπει να είστε περήφανοι.

Με αντίστοιχο θάρρος,  οι πρώτοι Έλληνες που  αγωνίζονταν για την ελευθερία, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος για την  ελληνική ανεξαρτησία το 1821, αναζήτησαν και βρήκαν ένα ευγενές υπόδειγμα στον αγώνα των Αμερικανών για την ανεξαρτησία τους. Θα ήθελα να αποτίσω φόρο τιμής σε αυτούς τους Αμερικανούς, που διέσχισαν ωκεανούς για να  πολεμήσουν στο πλευρό της Ελλάδας, ως φιλέλληνες, για τον δικό μας απελευθερωτικό αγώνα.

Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω, σε αυτή την επίσημη εκδήλωση, την Αυτού Αγιότητα, τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο, για τη δική του δέσμευση στη δική του αποστολή και για το έργο του, ως πνευματικού ηγέτη των Ελληνοαμερικανών. Ηγείται με επιτυχία της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας, συμβάλλοντας στην ευημερία αυτού του μεγάλου έθνους.

Στη διάρκεια της θητείας του αυτά τα χρόνια, ο Προκαθήμενος της Ορθόδοξης  Εκκλησίας στην Αμερική κατόρθωσε  να γαλουχήσει στη χριστιανική πίστη την Ελληνοαμερικανική κοινότητα, κηρύσσοντας την αγάπη και τη δικαιοσύνη.

Η Ελληνοαμερικανική  κοινότητα είναι ένας επιπλέον και  διαρκής δεσμός ανάμεσα στις δύο  χώρες μας. Είμαστε περήφανοι  – άλλωστε, ανήκω σε αυτή την κοινότητα – για τα επιτεύγματά της στον ακαδημαϊκό, τον επιχειρηματικό, τον πολιτιστικό και τον πολιτικό χώρο. Αυτοί οι άνθρωποι προσφέρουν πολλά στις ΗΠΑ και αποτελούν πάντα πηγή καινοτομίας και δύναμης, μεταφέροντας τις ιδέες και το δυναμισμό τους στην Ελλάδα, όταν την επισκέπτονται.

Γνωρίζουν δε πολύ καλά ότι, παρόλο που η Ελλάδα μπορεί σήμερα να έχει προβλήματα, παραμένει  μια πολύ φιλόξενη χώρα: η φιλοξενία, αρχέγονη έννοια, είναι πάντα ζωντανή  για όλους τους Έλληνες. Οι Έλληνες, με χαρά θα σας δεχτούν, μαζί με τη Μισέλ και τις κόρες σας, Μαρία και Σάσα, στην ωραία μας χώρα, όταν σας δοθεί η δυνατότητα.

Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο Barack Obama για την υποστήριξη και την εμπιστοσύνη του, και να σας διαβεβαιώσω κ. Πρόεδρε, καθώς και την Ελληνοαμερικανική κοινότητα, ότι θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί, με αποφασιστικότητα και αξιοπιστία, για να κατευθύνουμε την οικονομία μας προς ένα νέο δρόμο, ένα δρόμο βιώσιμο για το μέλλον.

Με αναβάθμιση της Δημόσιας Διοίκησης, της υγείας και της παιδείας, του φορολογικού συστήματος, με μείωση της γραφειοκρατίας, με ενίσχυση των επενδύσεων, κυρίως σε τομείς όπως η πράσινη οικονομία και ο τουρισμός. Αλλά και με ενίσχυση του στρατηγικού μας ρόλου, επιδιώκοντας ειρήνη και σταθερότητα στα Βαλκάνια και προωθώντας λύσεις σε διαφορές που χρονίζουν, όπως το Κυπριακό και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Επίσης, εκτιμούμε τη βούλησή σας για συνεργασία, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την αντιμετώπιση θεμάτων, όπως η θέσπιση κανόνων και κανονισμών σε αυτή την παγκοσμιοποιημένη οικονομία, για να δημιουργήσουμε έναν κόσμο δικαιότερο, μια οικονομία δικαιότερη, έναν κόσμο πιο ανθρώπινο.

Θα ήθελα  εδώ, κύριε Πρόεδρε, να παραθέσω τα λόγια  του Martin Luther King, στην περίφημη επιστολή του, από τις φυλακές του Μπέρμιγχαμ: «Η οπουδήποτε αδικία είναι απειλή για την παντού δικαιοσύνη».

Η Ελλάδα θα εξακολουθεί να στέκεται στο πλευρό των Ηνωμένων Πολιτειών, στην κοινή  μας αναζήτηση της δικαιοσύνης, έναντι κάθε μορφής τυραννίας και καταπίεσης, φροντίζοντας ο κόσμος μας να είναι ένα βιώσιμο μέρος. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

Και τώρα, έχω την τιμή να δώσω το λόγο στην Αυτού Αγιότητα, τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής, Δημήτριο.

Σεβασμιότατε, είμαι πολύ ευτυχής που βρίσκομαι  εδώ, μαζί σας.

>> Φωτογραφικό υλικό.

Ο Πρωθυπουργός, Γιώργος Α. Παπανδρέου, στην Ουάσιγκτον όπου βρίσκεται, ύστερα από πρόσκληση  του Προέδρου των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα, παρακάθισε σε δείπνο που παρέθεσε, την Δευτέρα το βράδυ, ο Λευκός Οίκος, προς τιμήν του Αρχιεπισκόπου Αμερικής, κ.κ. Δημητρίου.

Ο Πρωθυπουργός απηύθυνε τον ακόλουθο χαιρετισμό:

Σεβασμιότατε, Εξοχότατοι, αξιότιμα μέλη του Κογκρέσου, κυρίες και κύριοι, αγαπητοί συμπατριώτες,

Είναι μεγάλη τιμή για μένα που βρίσκομαι εδώ, σήμερα. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Σεβασμιότατο, Αρχιεπίσκοπο Αμερικής, για την ευκαιρία που μου προσφέρετε, για την τιμή που μου κάνετε να με δεχθείτε απόψε, ανάμεσα σε διακεκριμένους εκπροσώπους της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας, αλλά και φίλους από την Κυβέρνηση και το Κογκρέσο.

Θα ήθελα  να σας πω ότι, οι δεσμοί μου με την Αρχιεπισκοπή Αμερικής και την Ελληνοαμερικανική κοινότητα, χρονολογούνται από την παιδική μου ηλικία, όταν ήμουν και εγώ ένας Έλληνας που μεγάλωνε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα φοιτητικά μου χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες επηρέασαν τη ζωή μου και φυσικά τη σταδιοδρομία μου.

Αργότερα, είχα την ευκαιρία να εκτιμήσω πλήρως την εκπληκτική συμβολή, τόσο της Αρχιεπισκοπής, όσο και των Ελλήνων της Διασποράς, όταν ανέλαβα για πρώτη φορά το αξίωμα του Υφυπουργού Εξωτερικών και ήμουν υπεύθυνος για τον Απόδημο Ελληνισμό.

Σεβασμιότατε, γνωρίζοντας την ταπεινοφροσύνη σας, επιτρέψτε μου να εξάρω δημόσια το θαυμάσιο έργο που έχετε επιτελέσει επί έντεκα χρόνια στην Αρχιεπισκοπή αυτής της χώρας. Η σημαντική σας συμβολή στην αμερικανική κοινωνία, στον Ελληνισμό, έχει αναγνωριστεί με πολλές τιμές και διακρίσεις, τόσο από αμερικανικές κυβερνήσεις – τρεις διαδοχικές κυβερνήσεις – όσο και από τις κυβερνήσεις και τις Εκκλησίες, της Ελλάδας και της Κύπρου και, φυσικά, από πολλούς άλλους Οργανισμούς και θεσμούς σε όλη την υφήλιο.

Θα ήθελα, όμως, να αποτίσω φόρο τιμής και στην Ελληνοαμερικανική κοινότητα. Βλέπω τόσους φίλους εδώ, τους Paul Sarbanes, Andy Athens, καθώς και πολλούς άλλους που θα μπορούσα να κατονομάσω, από τον επιχειρηματικό κόσμο, τον κόσμο του πνεύματος, τον ακαδημαϊκό και τον πολιτικό κόσμο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Τα επιτεύγματά σας αποτελούν έμπνευση για τους Έλληνες ανά την υφήλιο, και σίγουρα για τους Έλληνες της Ελλάδας. Είμαστε υπερήφανοι για το προοδευτικό σας έργο και στηριζόμαστε σε εσάς, για να μας δώσετε τις ιδέες σας, την έμπνευσή σας, αλλά και την υποστήριξη που χρειαζόμαστε σε δύσκολες εποχές.

Σας βλέπουμε ως υπόδειγμα, όχι μόνο της διαφύλαξης της κληρονομιάς του παρελθόντος, αλλά και της δημιουργίας ενός νέου πνεύματος του Ελληνισμού, σε άλλες περιοχές του κόσμου, και οπωσδήποτε στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Γι’ αυτό, πριν κλείσω την ομιλία μου, θα ήθελα να πω λίγα λόγια για τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες, που βιώνει η Ελλάδα. Όπως ξέρετε, μόλις πριν από λίγους μήνες, εξελέγην στο πρωθυπουργικό αξίωμα και, η κατάσταση που κληρονόμησα είναι πολύ δύσκολη, μία από τις δυσκολότερες – θα έλεγα, η σοβαρότερη οικονομική κρίση από την εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι άμεσες προσπάθειές μας, συνεπώς, έχουν ως άξονα την αντιμετώπιση του τεράστιου δημοσιονομικού προβλήματος, του μεγάλου ελλείμματος. Χρειάστηκε φυσικά να πάρουμε σκληρά μέτρα λιτότητας, μέτρα που δεν είχαν ποτέ ληφθεί στην πρόσφατη ιστορία της χώρας.

Είναι σκληρά, είναι επώδυνα, αλλά νομίζω ότι δείχνουν συγχρόνως την αποφασιστικότητα, όχι μόνο της Κυβέρνησής μου, αλλά και του Ελληνικού λαού, να στηρίξουμε τις αναγκαίες αλλαγές, για να καταστεί η Ελλάδα και πάλι μια χώρα αξιόπιστη, οικονομικά βιώσιμη, κοινωνικά δίκαιη, αλλά και πρωτοπόρος σε ορισμένους νέους τομείς, όπως στην πράσινη οικονομία – και γνωρίζω ότι ορισμένοι επιχειρηματίες εδώ δραστηριοποιούνται και σε αυτό τον τομέα.

Έχουμε καθήκον να μειώσουμε το έλλειμμά μας, επειδή αυτό αποτελεί μέρος των ευρωπαϊκών κανόνων, της αποκαλούμενης Συνθήκης του Μάαστριχτ. Έχουμε όμως ευθύνη και απέναντι σε αυτή την κοινότητα.

Για να δημιουργήσουμε μια ισχυρή και βιώσιμη οικονομία, πρέπει να ενισχύσουμε την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα. Όπως γνωρίζετε – όλα τα χρόνια τα συζητούσαμε και ο Σεβασμιότατος το γνωρίζει επίσης, εφόσον πολλές φορές τον επισκέφθηκα και μιλήσαμε για την Ελλάδα και τις δυνατότητές της – η Ελλάδα, όσον αφορά τον πολιτισμό της, το κάλλος της, το πνεύμα της, αλλά και τον Ελληνισμό της,  είναι μία χώρα με πολλές δυνατότητες.

Έχει πολλές δυνατότητες, αλλά υπάρχουν και πράγματα που οφείλουμε να αλλάξουμε, για να αξιοποιηθούν αυτές οι δυνατότητες με παραγωγικό τρόπο και να καταστεί η Ελλάδα μία οικονομία πολύ πιο ανταγωνιστική.

Είμαστε έτοιμοι  να προχωρήσουμε σε αυτές τις δύσκολες αλλαγές. Δύσκολες αλλαγές στη Διοίκηση, δύσκολες αλλαγές για τον περιορισμό της γραφειοκρατίας, δύσκολες αλλαγές για την αντιμετώπιση των φαινομένων μικρής ή μεγάλης διαφθοράς, που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια.

Δεν μας  αρέσει να συζητάμε αυτά τα θέματα. Δεν  είμαστε ευτυχείς να τα συζητάμε, αλλά είμαστε ειλικρινείς, και τα λέμε, επειδή είμαστε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε σε αυτές τις αλλαγές.

Σε αυτό το πλαίσιο, είμαστε επίσης αποφασισμένοι να κάνουμε την Ελλάδα έναν τόπο ουσιαστικών επενδύσεων, επενδύσεων στην πράσινη τεχνολογία, στην καινοτομία, σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στη γεωργία, στον τουρισμό.

Και θέλω να προσθέσω, επειδή ταξίδεψα ανά τον κόσμο τις τελευταίες εβδομάδες και μου είπαν μερικοί, «αξίζει να επισκεφτούμε την Ελλάδα, με όλα αυτά τα προβλήματα;», ότι η απάντησή μου ήταν πως, η Ελλάδα εγκαινιάζει τώρα μια νέα εποχή, και είναι καλοδεχούμενοι όχι μόνον οι Ελληνοαμερικανοί, αλλά και όλοι όσοι σκέφτονται να ταξιδέψουν στη χώρα μας. Αυτή θα ήταν μια ψήφος εμπιστοσύνης στις προσπάθειες που καταβάλλουμε, για να πραγματοποιηθούν αυτές οι μεγάλες αλλαγές στη χώρα μας.

Αναλάβαμε ήδη πολλές πρωτοβουλίες για τη μείωση της γραφειοκρατίας και την απλούστευση της λειτουργίας της Δημόσιας Διοίκησης, μέτρα που θα συμβάλλουν στη δημιουργία μιας πιο βιώσιμης και ανταγωνιστικής οικονομίας.

Είμαι βέβαιος ότι, με την υποστήριξή σας, μπορούμε μαζί να βοηθήσουμε την Ελλάδα να γίνει μια χώρα αξιόπιστη και να αξιοποιήσει το μεγάλο οικονομικό δυναμικό της.

Γνωρίζετε όλοι και όλες σ αυτή την αίθουσα  ότι εμείς – ο Ελληνισμός, οι Έλληνες, η Ελλάδα – αντιμετωπίσαμε διάφορες κρίσεις, σε διαφορετικές χρονικές στιγμές της ιστορίας μας, αλλά κατορθώσαμε να τις ξεπεράσουμε. Θα έλεγα ότι συχνά μια κρίση αποτελεί ευκαιρία να αναδείξει κανείς τις ικανότητες του και να ισχυροποιηθεί.

Είμαι αποφασισμένος  να ακολουθήσω αυτή την κατεύθυνση. Είμαι αποφασισμένος να πάρω όλα  τα αναγκαία μέτρα, να προχωρήσω στις απαραίτητες αλλαγές, ώστε η κρίση  να γίνει πραγματική ευκαιρία για μια νέα Ελλάδα.

Σ αυτή την  προσπάθεια, υπολογίζω στην υποστήριξη σας. Είμαι βέβαιος ότι θα μου  την παράσχετε. Είμαι βέβαιος  ότι θα συμβάλει στην αλλαγή για  μια καλύτερη Ελλάδα, για μεγαλύτερη ευημερία του Ελληνισμού, στην Ελλάδα και σε όλη την υφήλιο.

Σεβασμιώτατε, σας ευχαριστώ και πάλι για  την πρόσκληση σας και για  την τιμή που μου κάνατε απόψε. Ευχαριστώ πολύ.